Όσοι βρέθηκαν το Σάββατο στο ΟΑΚΑ για τους Metallica, δεν θα ξεχάσουν ποτέ τα λεπτά λίγο πριν το συγκρότημα πατήσει στη σκηνή. Ενώ η αγωνία κορυφωνόταν, ένα τεράστιο, ρυθμικό ανθρώπινο κύμα άρχισε να σαρώνει τις κερκίδες, ενώνοντας 80.000 κόσμο σε μια μαγική στιγμή απόλυτου παλμού.
Η ιστορία του Γιάννη Αραμπατζή είναι η απόδειξη πως η rock φλόγα δεν γνωρίζει αποστάσεις. Μεγαλωμένος στο Κιλκίς, όπου έζησε τις πρώτες μεγάλες συναυλιακές συγκινήσεις της δεκαετίας του '90, και κάτοικος Χίου πλέον από το 2006, ο Γιάννης διένυσε τα χιλιόμετρα για να βρεθεί στο ΟΑΚΑ, κουβαλώντας μαζί του την ίδια οπαδική τρέλα που είχε και 27 χρόνια πριν στη Ριζούπολη. Μόνο που αυτή τη φορά, είχε μαζί του την καλύτερη «ενίσχυση»: τον αδερφό του Θόδωρο και τα παιδιά τους, στα οποία μετέδωσαν το μικρόβιο, αποδεικνύοντας πως το rock είναι η πιο δυνατή οικογενειακή υπόθεση.

Ο ίδιος ο Γιάννης Αραμπατζής μας περιγράφει κατ' αποκλειστικότητα στο Rock Overdose πώς η Θύρα 30Β έγινε το επίκεντρο της «έκρηξης»:
«27 χρόνια μετά τη συναυλία των Metallica στη Ριζούπολη το 1999, βρεθήκαμε ξανά σε live τους — αυτή τη φορά όχι μόνο εγώ και ο αδελφός μου, αλλά και με τα παιδιά μας, που σήμερα είναι περίπου στην ηλικία που ήμασταν κι εμείς τότε.
Πριν ακόμα πάμε στο ΟΑΚΑ, εγώ και η κόρη μου είχαμε βάλει έναν στόχο: να καταφέρουμε να ξεσηκώσουμε όλο το γήπεδο σε κύμα λίγο πριν βγουν οι Metallica στη σκηνή. Εγώ ήμουν με τα παιδιά στη θύρα 30Β, ενώ ο αδελφός μου βρισκόταν στο snake pit. Η κόρη μου τραβούσε βίντεο κι εγώ προσπαθούσα να βρω πώς θα ξεκινήσει όλο αυτό.
Κάποια στιγμή πρόσεξα ότι μπροστά μας κάθονταν δύο παρέες νεαρών σε διαφορετικές σειρές και σκέθτηκα ότι ήταν οι ιδανικοί για να το ξεκινήσουμε μαζί. Στις πρώτες 2-3 προσπάθειες συμμετείχαν μόνο αυτοί και λίγος κόσμος γύρω μας. Σιγά σιγά όμως η υπόλοιπη 30Β άρχισε να καταλαβαίνει τι προσπαθούσαμε να κάνουμε και να ακολουθεί. Μετά από μερικές ακόμα προσπάθειες, το κύμα πέρασε και στη διπλανή θύρα και τότε άρχισε να το αντιλαμβάνεται ολόκληρο το ΟΑΚΑ.
Κάπου στην 6η ή 7η προσπάθεια, ξαφνικά “έφυγε” σε όλο το στάδιο. Για τα επόμενα λεπτά το κύμα έκανε συνεχόμενους γύρους σε πάνω και κάτω διάζωμα, 7 ή 8 φορές, με περίπου 80.000 κόσμο να συμμετέχει. Ήταν πραγματικά απίστευτο το ότι τα καταφέραμε. Μία από εκείνες τις αυθόρμητες στιγμές που δύσκολα ξεχνάς.»
Δείτε το αποκλειστικό βίντεο από τη στιγμή της «πυροδότησης»:
Επίλογος:
Η ιστορία του Γιάννη Αραμπατζή είναι η ιστορία όλων μας. Από τα εφηβικά δωμάτια στο Κιλκίς του '90, στις κερκίδες του ΟΑΚΑ του σήμερα, η φλόγα παραμένει ζωντανή. Ένα μεγάλο "respect" στον Γιάννη και στην κόρη του που μας θύμισαν ότι η μαγεία μιας συναυλίας ξεκινάει από το πάθος του οπαδού. Γιάννη, την επόμενη φορά που θα βρεθούμε σε κερκίδα, περιμένουμε το σύνθημα!















