Οι Epica επιστρέφουν στη χώρα μας το Σάββατο 25 Ιουλίου μαζί με τους Sabaton και τους Savatage στα πλαίσια του Release Athens 2026. Με αφορμή λοιπόν τη συναυλία, ο drummer της μπάντας Ariën van Weesenbeek, μίλε με το RockOverdose και την Κατερίνα Μύτικα.
Event: https://www.facebook.com/events/806316888695428
Tickets: www.more.com
RockOverdose: Καλησπέρα Ariën. Πώς είσαι;
Ariën: Πολύ καλά, πολύ καλά, ευχαριστώ. Εσύ πώς είσαι;
RockOverdose: Είμαι καλά, ευχαριστώ. Eδώ στην συννεφιασμένη Αθήνα.
Ariën: Θα έπρεπε να είναι το αντίθετο! Εδώ στην Ολλανδία έχει αρκετή λιακάδα, αλλά ο καιρός μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή.
RockOverdose: Ariën, το “Aspiral” είναι ο τελευταίος σας στούντιο δίσκος. Ως Ariën ο ντράμερ, ποιος ήταν ο ρόλος σου στη διαδικασία παραγωγής του άλμπουμ;
Ariën: Λοιπόν, προφανώς παρείχα όλα τα κρουστά και τα μέρη των ντραμς. Έγραψα επίσης μερικά τραγούδια. Ένα από αυτά είναι το “Eye of the Storm”. Ξέχασα κάπως τα υπόλοιπα. Νομίζω ότι από όλα αυτά χρησιμοποιήσαμε μόνο ένα τραγούδι. Για τα άλλα στο στούντιο, μιας και ήταν μια πραγματικά ωραία ομαδική προσπάθεια, βοηθήσαμε ο ένας τον άλλον. Αν κάποιος από τους υπόλοιπους είχε ένα κιθαριστικό ριφ ή μια μελωδία, ή ίσως ένα συγκεκριμένο γκρουβ, όλοι ήταν ελεύθεροι να συνεισφέρουν και να το αλλάξουν, να παίξουν με αυτό. Οπότε βασικά ο ρόλος μου ήταν να υποστηρίζω και να παίζω ντραμς και να ενορχηστρώνω ορισμένα μέρη. Ήταν ένας πολύ ενδιαφέρων ρόλος!
RockOverdose: Είναι 2026, όλοι οι μουσικοί χρησιμοποιούν σύγχρονη τεχνολογία για να ηχογραφήσουν. Ποιο ρόλο έπαιξε η σύγχρονη παραγωγή και τεχνολογία στη διαμόρφωση των ορχηστρικών και κινηματογραφικών στοιχείων του “Aspiral”;
Ariën: Λοιπόν, υποθέτω ότι με την τεχνολογία ηχογράφησης έγινε πολύ πιο εύκολο το να ηχογραφηθεί μια ολόκληρη ορχήστρα. Δουλέψαμε με μια πραγματική ορχήστρα από την Πράγα, από την Τσεχία. Το κάναμε αυτό επίσης κατά τη διάρκεια του προηγούμενου άλμπουμ, του “Omega”. Έτσι, θέλαμε να επιστρέψουμε για να δουλέψουμε με την ίδια ορχήστρα. Όλα τα όργανα είναι πραγματικά όργανα και δεν χρησιμοποιήσαμε καθόλου δείγματα (samples). Έτσι θέλαμε να είναι, να είναι όσο το δυνατόν πιο αυθεντικό και αγνό. Και αυτό αποδίδει.
RockOverdose: Πώς ήταν η εμπειρία σου δουλεύοντας με μια πραγματική πλήρη ορχήστρα; Όπως είπες, το είχατε ήδη κάνει αυτό στο “Omega”, έτσι δεν είναι;
Ariën: Ναι, σωστά, και λειτούργησε. Το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο από τη χρήση δειγμάτων (samples). Ο ήχος είναι πολύ πιο ζεστός, είναι πιο αυθεντικός. Δεν ξέρω, η αίσθηση είναι πολύ περισσότερο έτσι όπως θα έπρεπε να είναι.
RockOverdose: Συμφωνώ. Πάντα μισούσα τα MIDI samples της δεκαετίας του '90 για τα ορχηστρικά μέρη. Ήταν υπερβολικά συνθετικά για το αυτί μου. Δεν αποδίδουν καθόλου την ψυχή.
Ariën: Αλήθεια είναι. Υποθέτω ότι οι περισσότερες μπάντες είχαν αυτό το πρόβλημα, επειδή είμαι σίγουρος ότι ήθελαν κι εκείνες να ηχογραφήσουν με μια πραγματική ορχήστρα. Αλλά μερικές φορές είναι οικονομικό το πρόβλημα. Ευτυχώς, εμείς ήμασταν σε θέση να δουλέψουμε με μια πραγματική ορχήστρα. Αλλά ναι, σίγουρα, όπως είπα, είναι πολύ, πολύ καλύτερο για τον συνολικό ήχο και είναι τιμή να δουλεύεις με αυτούς τους επαγγελματίες μουσικούς. Είναι πραγματικά καταπληκτικό.
RockOverdose: Είναι πραγματικά μεγάλο προνόμιο για μπάντες όπως οι Epica και άλλες μεγάλες συμφωνικές metal μπάντες να δουλεύουν με τόσο ποιοτικούς μουσικούς και ορχήστρες και να έχουν την καλύτερη τεχνολογία στα χέρια τους. Μια ερώτηση ειδικά για τη Simone τώρα. Στο “Aspiral” προσφέρει ένα ευρύ συναισθηματικό εύρος για άλλη μια φορά. Υπήρξαν νέες φωνητικές προκλήσεις ή νέες τεχνικές που εξερευνήθηκαν; Ξέρεις αν έχει αλλάξει κάτι στην τεχνική της;
Ariën: Ειλικρινά, τεχνικά μιλώντας, δεν ξέρω. Αλλά γνωρίζω ότι η Simone έχει προοδεύσει αρκετά με τα χρόνια. Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος πότε ή πόσο συχνά, αλλά νομίζω ότι έκανε και κάποια μαθήματα φωνητικής για να παραμείνει σε φόρμα και να ακονίσει τις ικανότητές της. Υποθέτω ότι το πολύ τραγούδι έκανε τη φωνή της πολύ πιο δυνατή. Και ναι, πιστεύω ότι τώρα που είναι μεγαλύτερη, έχει επίσης μεγαλύτερη επίγνωση του πώς χρησιμοποιεί τη φωνή της και πώς να διοχετεύει την ενέργειά της. Αυτό σίγουρα βοήθησε στη διαμόρφωση της φωνής της και στην αυτοπεποίθησή της στο τραγούδι. Οπότε ναι, εξακολουθεί να εξελίσσεται πολύ, και αυτό είναι εκπληκτικό. Μερικές φορές ήμασταν και εμείς στο στούντιο άναυδοι, μέναμε έκπληκτοι. Φάση, “Ουάου, δεν μπορούσες να το κάνεις αυτό πριν από 10 χρόνια”, για παράδειγμα. Είναι εκπληκτικό το πώς εξακολουθεί να εξελίσσεται.
RockOverdose: Αυτό είναι αλήθεια. Είσαι 20 χρόνια σε αυτή τη μπάντα. Εσύ πώς έχεις εξελιχθεί από τότε που άρχισες να παίζεις ντραμς; Όχι μόνο για τους Epica, αλλά γενικότερα. Πώς έχεις εξελιχθεί από την αρχή του ταξιδιού σου με τα ντραμς;
Ariën: Προσπαθώ να σκέφτομαι περισσότερο ως μουσικός αντί ως απλά ο ντράμερ. Εννοώ, επιλέγω προσεκτικά τα drum fills που παίζω και προσέχω να μην υπερβάλλω στο παίξιμο. Μερικές φορές, η γραμμή είναι λεπτή. Ειδικά στα live, όταν είμαι πραγματικά γεμάτος ενέργεια, κάποιες φορές ξεχνάω να κρατηθώ λίγο, και τότε απλά παίζω ό,τι μου έρχεται στο μυαλό! Οπότε ο Isaac ή ο Rob ή ο Mark γυρίζουν και λένε, “τι κάνεις;”, αλλά μετά πάντα γελάνε! Δεν τους είναι ενοχλητικό. Άρα κατά κάποιο τρόπο ισορροπώ σε ένα τεντωμένο σκοινί. Επίσης, έχω δουλέψει πάνω στο timing μου και στην αίσθηση των ντραμς, αλλά και πάνω στον ήχο μου και τη σταθερότητά μου. Έχω προσπαθήσει ακόμη να αφήνω μερικές φορές πίσω μου όλα αυτά τα πράγματα. Μπορεί να ακούγεται λίγο αντιφατικό, αλλά γίνεται για να κάνω τα ντραμς πιο ζωντανά και λιγότερο μηχανικά. Όσον αφορά το timing, ας πούμε, προσπθώ να νιώθω περισσότερο σαν μαέστρος αντί να είναι τα πάντα τέλεια πάνω στο πλέγμα. Τύπου, εντάξει, κάθε νότα πρέπει να είναι τέλεια χρονισμένη, όμως δεν πειράζει αν μπορεί να ξεφεύγει λίγο εδώ κι εκεί, να επιταχύνει λίγο, ή μερικές φορές ακόμα και να επιβραδύνει. Παίζουμε πάντα με μετρονόμο, αν και θα προτιμούσα να παίζω χωρίς. Όμως έτσι έχουν τα πράγματα. Μπορείς ακόμα να ελίσσεσαι γύρω από τον μετρονόμο, για να το κάνεις λίγο πιο παιχνιδιάρικο. Και αυτό είναι που δουλεύω τα τελευταία 20 χρόνια.
RockOverdose: Πόσα χρόνια παίζεις ντραμς; Πότε ξεκίνησες για πρώτη φορά;
Ariën: Παίζω ντραμς από τότε που ήμουν παιδί. Δανειζόμουν ή έκλεβα τα πιάτα και τα μαχαιροπίρουνα της γιαγιάς μου και μετά απλά κοπανούσα το τραπέζι. Ήμουν 3 ή 4 ετών. Οπότε ναι, μεγάλωσα με αυτό. Ο πατέρας μου ήταν ντράμερ απλά ως χόμπι, έπαιζε σε cover μπάντες, σε γάμους ή πάρτι ή οποιουδήποτε είδους συγκεντρώσεις. Έκανα το πρώτο μου πραγματικό μάθημα ντραμς όταν ήμουν 7 ετών, κάπως έτσι ξεκίνησε. Αλλά παίζω επαγγελματικά περίπου από τα 20 μου. Άρα ας πούμε παίζω επαγγελματικά 25 χρόνια.
RockOverdose: Αυτό είναι αρκετά μεγάλο διάστημα, αν σκεφτούμε ότι δεν είσαι δα και τόσο μεγάλος! Τώρα πίσω στο άλμπουμ. Πίσω στο “Aspiral”. Κομμάτια όπως το “Cross The Divide” άνοιξαν το άλμπουμ με διαφορετικό τρόπο από ό,τι οι προηγούμενες κυκλοφορίες. Ήταν μια σκόπιμη κίνηση για να εκπλήξετε τους ακροατές;
Ariën: Ναι, μιλούσαμε γι' αυτό στο Alcatraz, σε ένα βελγικό φεστιβάλ. Σκεφτόμασταν, “Τι θα κάνουμε; Χρειαζόμαστε μια εισαγωγή, ή μήπως θα ήταν πιο ενδιαφέρον να κάνουμε κάτι έξω από τα συνηθισμένα;”. Τότε εγώ και ίσως ένα άλλο μέλος της μπάντας, δεν θυμάμαι ποιος, ήμασταν πολύ αποφασισμένοι να ξεκινήσουμε χωρίς καμία εισαγωγή. Είπαμε, εντάξει, υπάρχει ένα κιθαριστικό loop αυτή τη στιγμή, αλλά θα το χρησιμοποιήσουμε για να ξεκινήσουμε κατευθείαν με το τραγούδι. Οπότε ναι, αυτή τη φορά θέλαμε εσκεμμένα να δοκιμάσουμε μια διαφορετική προσέγγιση. Και νομίζω ότι λειτούργησε.
RockOverdose: Οι Epica συνήθως χρησιμοποιούν κάποια κομμάτια εισαγωγής για τα άλμπουμ τους και αυτό ήταν μια πολύ, πολύ ωραία αλλαγή, δεν το περιμέναμε. Αν ήσουν παλιός οπαδός των Epica, θα ήσουν σε φάση “Ω, ξεκίνησε το άλμπουμ τώρα; Ή μήπως προσπέρασα το κομμάτι; Τι συμβαίνει;”.
Ariën: “Υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το δίσκο;”
RockOverdose: Αυτή ήταν μια κουλ προσέγγιση. Μου αρέσει όταν τα άλμπουμ σε παίρνουν από τα μούτρα και οι Epica δεν το έχουν ξανακάνει αυτό στο παρελθόν.
Ariën: Χαίρομαι που σου αρέσει, ευχαριστούμε!
RockOverdose: Υπήρχαν τραγούδια στο άλμπουμ που σχεδόν δεν μπήκαν στην τελική λίστα των κομματιών, αλλά κατέληξαν να γίνουν απαραίτητα;
Ariën: Ωω, κάτσε να σκεφτώ. Ναι, νομίζω ότι υπήρχαν ίσως τρία ή τέσσερα τραγούδια που δεν μπήκαν στο άλμπουμ, όμως τα κυκλοφορήσαμε αργότερα. Το τραγούδι “Avatar”, για παράδειγμα, αυτό ήταν ένα τραγούδι που έγραψα εγώ. Σχεδόν το είχα ξεχάσει! Το κυκλοφορήσαμε ως ξεχωριστό single αργότερα, καθώς δεν ταίριαζε στο άλμπουμ από την αρχή. Για να δούμε, υπήρχαν μερικά ακόμα κομμάτια που περίσσεψαν και δεν τα κυκλοφορήσαμε... Νομίζω πως είναι τρία ή τέσσερα.
RockOverdose: Σχεδιάζετε μια μελλοντική κυκλοφορία αυτών των τραγουδιών; Καθώς οι Epica είναι μια από τις μπάντες που δεν φοβούνται να κυκλοφορήσουν αυτόνομα singles που δεν ανήκουν πουθενά ούτως ή άλλως.
Ariën: Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε κάποια σχέδια, αλλά ίσως μια μέρα να ξαναηχογραφήσουμε κάποιο υλικό ή να το επανενορχηστρώσουμε και μετά να το ξαναηχογραφήσουμε. Αλλά δεν το ξέρουμε ακόμα αυτό.
RockOverdose: Αχά, εντάξει. Πώς αποφασίζετε πότε ένα κομμάτι είναι ολοκληρωμένο; Ειδικά με τόσα πολλά επίπεδα ορχήστρας, ενορχήστρωσης, τα μέρη της μπάντας, τα φωνητικά, όλα μαζί.
Ariën: Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Νομίζω ότι όσο νιώθουμε πως κάτι είναι σωστό και ότι όλα τα κομμάτια του παζλ ταιριάζουν, όταν δεν υπάρχει τίποτα ενοχλητικό ή εκνευριστικό ή κάποιο εμπόδιο, ας πούμε, τότε νιώθουμε ότι ένα κομμάτι έχει τελειώσει και η ηχογράφηση είναι πλήρης. Το σημαντικότερο είναι όταν το vibe είναι σωστό και το επίπεδο ενέργειας είναι όπως πρέπει και κανείς δεν σκέφτεται “α, δεν είμαι σίγουρος για αυτό το μέρος στο τραγούδι”. Αλλά συνήθως παρατηρούμε ήδη αυτά τα μέρη, την ώρα που ηχογραφούμε και όχι στη διαδικασία της μίξης ή του mastering, γιατί τότε είναι πολύ αργά. Ίσως όχι τόσο πολύ αργά, μπορούμε πάντα να κάνουμε αλλαγές, αλλά πάνω απ' όλα είναι καλό να το παρατηρείς ενώ ενορχηστρώνεις και ηχογραφείς τα τραγούδια, τότε μπορείς ακόμα πιο εύκολα να παίξεις με τα πράγματα.
RockOverdose: Πώς νιώθει κανείς ότι ένα ολοκληρωμένο τραγούδι ή άλμπουμ, είναι ολοκληρωμένο, τύπου “νιώθω ότι έκανα το καθήκον μου, έκανα καλά τη δουλειά μου, έδειξα στον κόσμο αυτό που θέλω να πω”. Πώς είναι αυτό το συναίσθημα για τους Epica, όταν έχουν ένα ολοκληρωμένο έργο τέχνης;
Ariën: Φαίνεται πράγματι σαν να θέλαμε να κάνουμε αυτό που νιώθαμε ότι θέλαμε να κάνουμε. Συνήθως όταν κυκλοφορεί ένα άλμπουμ, σχεδόν ποτέ δεν σκεφτόμαστε, “ω, μακάρι να είχαμε ηχογραφήσει αυτό το τραγούδι ή να είχαμε κυκλοφορήσει εκείνο το τραγούδι ή να είχαμε προσθέσει κάτι έξτρα”, συνήθως δεν έχουμε τέτοια. Τότε νομίζω ότι παίρνουμε την επιβεβαίωση ότι το άλμπουμ είναι ολοκληρωμένο για εμάς, ότι είμαστε ικανοποιημένοι με αυτό και ότι όλοι είναι ενθουσιασμένοι με το τελικό αποτέλεσμα!
RockOverdose: Άρα δεν το υπεραναλύετε, απλά γράφετε αυτό που θέλετε να γράψετε. “Αν ακούγεται καλά στα αυτιά μας, είναι οκ”. Ένα ολοκληρωμένο τραγούδι για μένα πχ, είναι ένα τραγούδι με πολλά ορχήστρικά μέρη, με πολλές τεχνικές λεπτομέρειες κλπ, κι εσείς δεν το παραβλέπετε αυτό, έτσι δεν είναι;
Ariën: Με το “Aspiral”, θέλαμε να ελαχιστοποιήσουμε το χτίσιμο ενός τραγουδιού πάνω στην ορχήστρα. Θέλαμε να επικεντρωθούμε περισσότερο στη μπάντα, παρά να χτίσουμε το τραγούδι γύρω από την ορχήστρα. Θέλαμε να δουλέψουμε αντίστροφα. Προσπαθήσαμε να χτίσουμε την ορχήστρα γύρω από τη μπάντα. Η μπάντα είναι ο ακρογωνιαίος λίθος. Και μετά, αν χρειαζόταν, θα προσθέταμε ορχηστρικά στοιχεία. Οπότε αυτή τη φορά, ναι, δεν το παρασκεφτήκαμε, αλλά το είχαμε κατά νου, τύπου “εντάξει, η μπάντα πρέπει να είναι το κεντρικό σημείο προσοχής και μετά όλα τα άλλα είναι μπόνους. Απλά θα συμπληρώσει και θα ολοκληρώσει τον ήχο.” Αλλά η μπάντα ήταν το πιο σημαντικό πράγμα.
RockOverdose: Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίζετε ισορροπώντας την τεχνική πολυπλοκότητα με τον συναισθηματικό αντίκτυπο στη μουσική σας;
Ariën:Η πρόκληση θα ήταν στο να διατηρήσουμε την ισορροπία και να μην κάνουμε τα τραγούδια πολύ τεχνικά, να μην επιδωθούμε δηλαδή στην υπερβολική επίδειξη, αλλά το τραγούδι και τα συναισθήματα να έχουν μεγαλύτερη σημασία από την τεχνική ικανότητα.
RockOverdose: Οπότε προσπαθείτε να κρατήσετε το τραγούδι πραγματικό, αυθεντικό και όχι πολύ τεχνικό, όχι πολύ βασισμένο σε όλες αυτές τις τρέλες που υπάρχουν ειδικά σε άλλα είδη μουσικής, όπως στα πιο aggressive είδη, πχ στο death metal ή το black metal. Τα είδη αυτά είναι πολύ τεχνικά μερικές φορές.
Ariën: Ναι, και λατρεύω το death metal, λατρεύω και το black metal, αλλά νομίζω ότι είμαι περισσότερο old school. Μάλιστα, την περασμένη εβδομάδα άκουγα Dissection ή Impaled Nazarene ή Morbid Angel και τέτοια. Εξακολουθώ να ενθουσιάζομαι πολύ με την αίσθηση αυτής της μουσικής και όχι τόσο με το τι παίζουν τεχνικά, αλλά είναι περισσότερο η ατμόσφαιρα που φέρνουν στο τραπέζι και που βγαίνει από τα ηχεία. Νομίζω ότι αυτό είναι πιο σημαντικό από την τεχνική υπεροχή ή τις τεχνικές ικανότητες. Αν η ατμόσφαιρα δεν είναι εκεί, τότε η τεχνική δεν σημαίνει πολλά για μένα. Αυτό λοιπόν προσπαθούμε να κάνουμε και με τους Epica, να γράφουμε καλά τραγούδια σε πρώτη φάση. Και εντάξει, τι κάνει ένα καλό τραγούδι; Ένα κολλητικό, καλό, ατμοσφαιρικό τραγούδι. Εδώ κι εκεί μπορούμε να έχουμε κάποια τεχνικά στοιχεία, φυσικά, για να το κρατάμε λίγο πιο πικάντικο, αυτό είναι μια χαρά. Αλλά μια τεχνική με άποψη, μια τεχνική με κότσια, ας πούμε.
RockOverdose: Θα ενδιαφέρονταν ποτέ οι Epica να συνεργαστούν με μια black metal μπάντα, ή με μια death metal μπάντα όπως οι Morbid Angel, οι Impaled Nazarene κλπ;
Ariën: Ω, αν έρθει η ευκαιρία στο τραπέζι, θα ήθελα πολύ να δουλέψω με τους Morbid Angel. Χμμ δεν ξέρω και αν οι Slayer, αν σταμάτησαν πραγματικά ή όχι. Υποθέτω ότι μερικές φορές παίζουν ακόμα σε φεστιβάλ, αλλά θα ήθελα πολύ να κάνω μια συνεργασία μαζί τους. Death metal, black metal, ναι, αυτό θα ήταν υπέροχο γιατί έχουμε πολλά κοινά πράγματα, παρόλο που το black metal και το death metal είναι πολύ πιο ακραία από ό,τι είμαστε εμείς. Αλλά υπάρχουν σίγουρα κάποια κοινά στοιχεία.
RockOverdose: Μια παρένθεση εδώ, αλλά δεν υπάρχει τίποτα πιο κουλ από το να δουλεύει ένας οπαδός με τον αγαπημένο του καλλιτέχνη. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να είσαι οπαδός και μετά να δουλεύεις με τους μουσικούς των ονείρων σου. Τόσο κουλ, τόσο τέλειο.
Ariën: Ναι, σίγουρα. Είναι σαν να περπατάς σαν μικρό παιδί σε ζαχαροπλαστείο. Και είσαι σε φάση, “Ω ουάου, μπορείς να παίξεις αυτό το τραγούδι για μένα; Μπορείς να παίξεις αυτό το ριφ;” Σε κάποια φάση επίσης ανακαλύπτεις ότι στην πραγματικότητα είναι απλά άνθρωποι αντί για τον τύπο ή την κοπέλα στο βάθρο. Αγαπούν κι εκείνοι αυτό που κάνουν, και είναι εκπληκτικό να μοιράζεσαι αυτόν τον δεσμό και να κοιτάζεις στην κουζίνα τους, ας πούμε, πώς κάνουν τα πράγματα.
RockOverdose: Ναι, φυσικά. Αυτή είναι πολύ συχνά μια αθέατη πλευρά των καλλιτεχνών. Τους βλέπουμε πάντα ως ανθρώπους στη σκηνή, σε περιοδεία, σε δίσκους, σε βίντεο κλιπ και όλα αυτά. Και συχνά ξεχνάμε ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι. Έχουν συναισθήματα, έχουν οικογένεια. Συχνά το ξεχνάμε αυτό, δυστυχώς.
Ariën: Ναι, καταλαβαίνω. Όταν ήμουν 16 ή 17 ετών, ξεχνούσα κι εγώ ότι οι Morbid Angel ή οι Slayer ήταν απλά κανονικοί τύποι. Ισως όχι ακριβώς κανονικοί, αλλά είναι κι αυτοί άνθρωποι. Αυτό το μαθαίνεις καθώς μεγαλώνεις, πράγματι. Μπορώ να φανταστώ όμως ότι μερικές φορές όταν βλέπεις μια μπάντα στη σκηνή, για πολλούς ανθρώπους φαίνεται ότι είναι κάτι τεράστιο. Αυτό είναι το κουλ στοιχείο μιας μπάντας, επειδή είναι εκεί για να προσφέρουν ένα σπουδαίο σόου, μια σπουδαία εμφάνιση και να βοηθήσουν τους ανθρώπους να ξεφύγουν από την καθημερινή τους ζωή, για να ξεχαστούν ας πούμε. Οπότε μπορώ να καταλάβω ότι υπάρχει αυτή η παρανόηση του, “ω θεέ μου, υπάρχει αυτή η μπάντα, και είναι τόσο κουλ”, και ότι “εμείς απλά πέφτουμε από τον ουρανό” ή κάτι τέτοιο. Προσπαθούμε να το κρατάμε το προφίλ μας πιο χαμηλό, αλλά είμαστε επίσης απλά μια παρέα κανονικών ανθρώπων με καθημερινές ανάγκες και πράγματα.
RockOverdose: Οι Epica είναι μια μπάντα που αδιαμφισβήτητα περιοδεύει πολύ, αλλά οι παγκόσμιες περιοδείες αλλάζουν. Έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια πάρα πολύ. Πώς έχει προσαρμοστεί η στρατηγική των ζωντανών σας εμφανίσεων για το σύγχρονο κοινό; Επειδή το κοινό που σας παρακολουθεί το 2026 δεν είναι αυτό που σας παρακολουθούσε στην περιοδεία για το “Design Your Universe”, προφανώς, ή στις περιοδείες του “The Phantom Agony”.
Epica: Ναι, σωστά. Ο κόσμος έρχεται και φεύγει. Αλλά ήμασταν αρκετά τυχεροί που οι περισσότεροι από τους οπαδούς ήταν πιστοί και πάντα υποστηρικτικοί. Βλέπουμε πολλά γνώριμα πρόσωπα, ακόμα και τα ίδια πρόσωπα από τα παλιά. Είμαστε πάντα χαρούμενοι να καλωσορίζουμε νέους οπαδούς, νέους ανθρώπους στο κοινό μας. Και νομίζω ότι είναι φυσικό κάποιοι άνθρωποι να μένουν και κάποιοι άνθρωποι να έχουν χορτάσει. Μερικές φορές πιστεύουν ότι τα σόου γίνονται πολύ μεγάλα. Και μπορώ να το καταλάβω επειδή παλαιότερα ήταν πιο οικεία, η μπάντα ήταν πιο κοντά στους οπαδούς και το αντίστροφο. Αλλά τώρα μερικές φορές υπάρχει αυτό το σημείο για τους φωτογράφους, οπότε όντως υπάρχει ένα μεγάλο κενό ανάμεσα στη μπάντα στη σκηνή και το κοινό. Αυτό μερικές φορές θέλει λίγη συνήθεια, αλλά εξακολουθούμε να παίρνουμε πολλή ενέργεια πίσω από τους οπαδούς όταν κάνουμε το live σόου. Οπότε με αυτή την έννοια, είναι αρκετά παρόμοιο, αλλά είναι επίσης πιο έντονο επειδή τα πλήθη μεγαλώνουν στις μέρες μας. Παίζουμε για πολύ μεγαλύτερα πλήθη από ό,τι το 2009.
RockOverdose: Οπότε πιστεύεις ότι το πιο σημαντικό πράγμα που έχει αλλάξει όλα αυτά τα χρόνια στις ζωντανές σας εμφανίσεις ήταν οι άνθρωποι; Δεν έχετε αλλάξει στρατηγικές στη σκηνή ή κάποια τεχνικά πράγματα, όπως περισσότερα LED, περισσότερες φωτιές, crowd surfing ή οτιδήποτε άλλο;
Ariën: Ναι. Ας πούμε για την πιο πρόσφατη περιοδεία, έχουμε στήσει ένα σόου με χορογραφίες και τέτοια. Οπότε προσπαθήσαμε να το κάνουμε πιο επαγγελματικό και με οθόνες LED αντί για ένα κανονικό backdrop. Προσπαθούμε επίσης να βρούμε περισσότερο μια ισορροπία για να μην είναι υπερβολικό το LED, επειδή μετά αποσπά την προσοχή από τη μπάντα στη σκηνή. Τότε είναι οριακά σαν να βλέπεις κινούμενα σχέδια αντί να βλέπεις τη μπάντα. Οπότε προσπαθούμε να κρατήσουμε αυτή την ισορροπία. Επίσης προσπαθούμε πάντα να βελτιωνόμαστε με τον ήχο, με το φως και μερικές φορές εφέ όπως το CO2 ή λίγα πυροτεχνήματα. Πάντα προσπαθούμε να κρατάμε την ισορροπία με αυτό γιατί διαφορετικά σε κάθε τραγούδι θα μπορούσαμε να είχαμε πυροτεχνήματα, αλλά μετά γίνεται σαν τσίρκο και θα ήταν υπερβολικό.
RockOverdose: Οπότε θέλετε να το χρησιμοποιείτε αποτελεσματικά.
Ariën: Ναι.
RockOverdose: Ναι, να μην είναι υπερβολικό, αλλά τόσο όσο.
Ariën: Ναι, επειδή αν είναι σε κάθε τραγούδι, τότε στο τρίτο τραγούδι θα λένε, “να 'τοι πάλι με τις φλόγες τους και με το CO2 τους”. Δεν είναι όμως αυτό το επιθυμητό αποτέλεσμα.
RockOverdose: Λοιπόν, τον Ιούλιο πρόκειται να επισκεφθείτε την Ελλάδα και το Release Athens Festival. Πώς νιώθεις για την επιστροφή σας στη χώρα μας;
Ariën: Είμαι πολύ ενθουσιασμένος που επιστρέφω και πάντα μου άρεσε να παίζω στην Ελλάδα. Οι οπαδοί είναι καταπληκτικοί και το φαγητό είναι καταπληκτικό. Οι οπαδοί ήταν πάντα πολύ εγκάρδιοι μαζί μας και πολύ υποστηρικτικοί και ο καιρός είναι υπέροχος. Οπότε ναι, ανυπομονούμε να επιστρέψουμε!
RockOverdose: Και μια τελευταία ερώτηση, η οποία είναι λίγο πιο γενική για τη μπάντα. Η metal σκηνή συνεχίζει να εξελίσσεται. Πώς βλέπεις τον ρόλο των Epica μέσα στο σύγχρονο συμφωνικό metal σήμερα;
Ariën: Νομίζω ότι είμαστε ένας από τους σημαιοφόρους που μεταφέρουν τη δάδα, για να το πω έτσι, μαζί με άλλες μπάντες φυσικά. Ελπίζω ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να συνεισφέρουμε με το κομμάτι μας για να κρατήσουμε τη σκηνή ζωντανή. Ας ελπίσουμε ότι μπορούμε να αποτελέσουμε έμπνευση για άλλες μπάντες και να κρατήσουμε τη σκηνή ζωντανή. Νομίζω ότι όσο το κρατάμε ενδιαφέρον και ως μια πρόκληση για μας, και όσο μπορούμε να το μοιραζόμαστε αυτό στη σκηνή και με τους οπαδούς, τότε ναι, είμαστε ακόμα έτοιμοι να συνεχίσουμε για άλλα, ας πούμε 10 χρόνια περίπου, ποιος ξέρει; Όσο τα πράγματα είναι ενδιαφέροντα για εμάς, τότε συνεχίζουμε.
RockOverdose: Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σου, Ariën. Ελπίζω να έχεις μια καλή μέρα.
Ariën: Επίσης και σε εσένα.
RockOverdose: Τα λέμε την επόμενη φορά και στο Release Festival!
Ariën: Εξαιρετικά, θα τα πούμε εκεί!
Για το RockOverdose: Κατερίνα Μύτικα
Comments
