Την Τετάρτη οι Art Telepaths παρουσίασαν ζωντανά την τελευταία κυκλοφορία τους “ΕΤΣΙ ΠΑΕΙ!” στο club Ilion Plus. Με την ευκαιρία αυτή έκαναν και μία σύντομη αναδρομή στην μουσική τους πορεία. Παρόλο που στο εν λόγω club έχουν γίνει αρκετές rock και metal συναυλίες, δεν είχα πάει ποτέ. Πρόκειται για έναν πολύ συμπαθητικό και φιλικό συναυλιακό χώρο στο κέντρο της Αθήνας (κοντά στην ΑΣΟΕΕ) με αίθουσα χωρητικότητας 350 - 400 ατόμων, ενώ διαθέτει και εξώστη. Όσον αφορά την ημέρα διεξαγωγής της συναυλίας, κατά την γνώμη μου καλώς έγινε καθημερινή, γιατί με τόσες συναυλίες το Π-Σ-Κ δεν ξέρει κανείς που να πρωτοπάει, όμως αφενός εκείνη την ημέρα έπαιζε ο Παναθηναϊκός με την Βαλένθια στο τελευταίο και καθοριστικό ματς για τo final four (με ολέθρια κατάληξη για τον Παναθηναϊκό) και αφετέρου λόγω της απεργίας της ΑΔΕΔΥ υπήρχε μία μικρή ανησυχία για την λειτουργία των ΜΜΜ, τα οποία όμως ευτυχώς λειτούργησαν κανονικά. Τους Art Telepaths τους είχα ήδη παρακολουθήσει 2 φορές στο πρόσφατο παρελθόν (https://rockoverdose.gr/new-zero-god-art-telepaths-db-projekt-lampidona/ και https://rockoverdose.gr/poltergeist-festival-ii-level-69/) και οι εμφανίσεις τους ήταν άκρως δυναμικές. Ποτέ όμως δεν τους είχα δει ως headliners, πολλώ δε μάλλον τώρα που έπαιζαν αποκλειστικά αυτοί.
Μπορεί να μην είναι ευρύτερα γνωστοί, όμως ο μπασίστας και τραγουδιστής τους Γιώργος Σκαρλάτος ήταν ιδρυτικό μέλος των Magic de Spell (1980 - 2009). Δημιουργήθηκαν το 2012 και η πρώτη κυκλοφορία τους, το EP "Heaven Up There!" (2013) περιείχε "ξεχασμένα" τραγούδια από πρόχειρη ηχογράφηση σε κασέτα το 1982, τα οποία όμως δεν είχαν συμπεριληφθεί σε επίσημες κυκλοφορίες. Έκτοτε έχουν κυκλοφόρησαν το ΕΡ “Freak Όνειρα” (2020), το single “Ονειροπωλείο - Χωρίς Φόβο” (2024) και προσφάτως την πρώτη πλήρη κυκλοφορία τους (επιτέλους!) “Έτσι πάει!” (27-2-2026) στην παρούσα φάση μόνο σε βινύλιο, ενώ τα τραγούδια της είναι διαθέσιμα στις ψηφιακές πλατφόρμες και στο youtube. Προσωπικά τους κατατάσσω ως ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα του ελληνόφωνου rock (για την ακρίβεια κινούνται στον χώρο του εναλλακτικού rock - post wave punk) και θα τους χαρακτήριζα ως "καταγγελτικό rock" όχι μόνο λόγω του punk ύφους τους, αλλά κυρίως του καταγγελτικού κοινωνικοπολιτικού περιεχομένου των στίχων τους. Ιδιαίτερα δε, η τελευταία κυκλοφορία τους θα άρεσε σε αρκετούς φίλους μεταλλάδες, λόγω του «γκαζιλικού» που κατά περιόδους έχει. Εκτός του Γιώργου, η παρούσα σύνθεση (ως τρίο) απαρτίζεται από τον νεαρό και ικανότατο κιθαρίστα Παρασκευά Θεοδωράκη και τον Νίκο Φάρκωνα, ο οποίος αντικατέστησε τον επί σειρά ετών drummer Στάθη Παπανδρέου (ο οποίος ήταν επίσης παρόν). Το δυναμικό παρόν όμως έδωσαν και αρκετοί μουσικοί, όπως: Θοδωρής Βλαχάκης (νυν drummer των Magic de Spell), Μιχάλης Πούγουνας (New Zero God), Γιάννης Νίκας και Κώστας Χατζησταματάκης (Harmony Dominion) και άλλοι που ενδεχομένως δεν γνωρίζω.
Η συναυλία ξεκίνησε στις 10 ακριβώς με πρώτο τραγούδι το «Νέα Σκοτεινή Εποχή» (διασκευή του "New Dark Age" των “The Sound”, ενώ οι στίχοι δεν είναι ακριβής μετάφραση, αλλά απόδοση στο πνεύμα του τραγουδιού). Το εν λόγω τραγούδι παίχτηκε υπό πολύ χαμηλό φωτισμό, σχεδόν σκότος (για να είναι ασορτί και με τον τίτλο του) δυσκολεύοντας με στο να πάρω κάποια φωτογραφία της προκοπής. Εάν συνεχιζόταν έτσι όλη η συναυλία αλλοίμονο μου! Ευτυχώς στο επόμενο τραγούδι “Poor Johnnys Lonely Blues” η κατάσταση από πλευράς φωτισμού βελτιώθηκε αρκετά. Το τραγούδι αυτό εμπεριέχεται στην 2η πλευρά του πρώτου single των Magic de Spell “Nightmare” (Ιούλιος 1981), που κυκλοφόρησε από το πάλαι ποτέ ιστορικό δισκάδικο “Happening” (τι μου θύμισαν! Τουλάχιστον εμείς οι παλαιότεροι είχαμε «επενδύσει» στο δισκάδικο αυτό, ιδίως στα μεταχειρισμένα, ουκ ολίγα χιλιάρικα!). Όμως η μεγάλη έκπληξη ήταν οι αρχειακές φωτογραφίες των μελών του συγκροτήματος από την εποχή εκείνη, οι οποίες προβάλλονταν στην οθόνη πάνω από τον drummer (όμως κάτι δεν είχε ρυθμιστεί σωστά και η προβολή κάλυπτε και το κεφάλι του Νίκου!). Και εδώ άρχισαν οι εκπλήξεις καθώς στην σκηνή ανέβηκε ο αδελφός του Γιώργου, Θανάσης ο οποίος είναι φλαουτίστας και ήταν και αυτός πρώην συνεργαζόμενο μέλος των Magic de Spell. Ίδιο κλίμα (δηλαδή με προβολές παλαιών φωτογραφιών στην οθόνη) και στο επόμενο τραγούδι “Heaven Up There”. Το τραγούδι αυτό είναι από το πρώτο ομώνυμο και δυσεύρετο πλέον EP των Art Telepaths (κυκλοφορία Geheimnis Records). Ευτυχώς το τραγούδι αυτό υπάρχει στο youtube (στο κανάλι της εταιρίας), ενδεχομένως και αλλού. Ακολούθησαν πιο κλασικά τραγούδια, όπως το «Θυμάμαι» με τον Θανάση να αποχωρεί από τη σκηνή. Από το 2020 που πρωτοκυκλοφόρησε, έχουν αλλάξει 2 φορές τους στίχους για να συμπεριλάβουν τις σφαγές σε Συρία και Παλαιστίνη και αλλού (με τους συνεχείς πολέμους σε Ουκρανία, Ιράν, Σουδάν και σε πόσα μέρη ακόμη είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος τις εξελίξεις). Στο «Σχιζοφρενοβλαβίωση» (διασκευή Νίκου Άσιμου που εμπεριέχεται στο EP “Freak Όνειρα”) ανέβηκε στην σκηνή η εξαιρετική τραγουδίστρια και σοπράνο Ρένα Στρoύλιου, όπου ξεχώρισε με τις εξαιρετικές της άριες. Ακολούθησαν τα «κλασικά»: “Freakόνειρα”, «Χωρίς φόβο» και «Ονειροπωλείο», ενώ στην οθόνη παίζονταν τα αντίστοιχα videoclips (για όσα τραγούδια υπήρχαν). Η συναυλία πήγαινε πολύ καλά, το συγκρότημα είχε κέφια και απέδιδε τα αναμενόμενα (και κάτι παραπάνω), ο ήχος ήταν καθαρός και ευτυχώς ούτε πολύ δυνατός.
Από τα σημείο αυτό και εντεύθεν ξεκίνησε η παρουσίαση των νέων τραγουδιών του «ΈΤΣΙ ΠΑΕΙ!», όπου το έπαιξαν ολόκληρο. Αρχικά στην σκηνή ανέβηκε μία τριάδα οργανοπαικτών πνευστών: Ήλια Σαμσόνοφ (βαρύτονο σαξόφωνο), Άγγελος Καμινάρης (τρομπόνι), Στέλιος Κουνδουράκης (τρομπέτα) για να συνοδεύσουν την συνήθη τριάδα (Γιώργο, Παρασκευά, Νίκο) στον «Χάκερ», το οποίο αναφέρεται σε αυτούς που μας «χακάρουν» την ζωή με διαφόρους τρόπους. Η «πνευστική» τριάδα απεχώρησε για να ξανα-ανέβει στην σκηνή ο Θανάσης για τα επόμενα 3 τραγούδια, ενώ στο «Αυτό που θέλω», ο Νίκος έδωσε την θέση του στα drums στον Βασίλη Κασκαμπά (των «Απροσάρμοστων» - ναι, του ιστορικού συγκροτήματος που συμμετείχε ο Παύλος Σιδηρόπουλος και έχουν κυκλοφορήσει και κάποια νέα τραγούδια πρόσφατα). Υπερκινητικός ο Βασίλης, έδωσε άλλη διάσταση στην εκτέλεση του τραγουδιού, σε συνδυασμό και με το delay στην κιθάρα του Παρασκευά και φυσικά το φλάουτο του Θανάση. Το «Φωνές» θα έλεγα ότι είναι ένα ξεχωριστό, λυρικό, λυπητερό τραγούδι που ξεκινάει ακαπέλα με τα φωνητικά των Γιώργου - Παρασκευά. Στο ομώνυμο «Έτσι πάει!» (και ένα από τα hit του δίσκου) κατέβηκε από την σκηνή ο Θανάσης και ανέβηκε ο Στέλιος Κουνδουράκης ενώ στην οθόνη παιζόταν το αντίστοιχο videoclip με τα μέλη της μπάντας να παίζουν σε ένα μαρμαράδικο! Άλλο ένα ξεχωριστό τραγούδι ήταν και το «Μόνοι ερχόμαστε». Και μόνον ο στίχος: «Μόνοι ερχόμαστε και φεύγουμε μόνοι το μέσο διάστημα το λένε ζωή» τα λέει όλα. Στο «Αναπνέω ελεύθερα» επανήλθαν δύο από τα πνευστά: τρομπόνι (Άγγελος) και τρομπέτα (Στέλιος). “Last but not least” (όπως λένε και στο χωριό του Γιώργου) το τελευταίο τραγούδι της αποψινής βραδιάς: «Έσκαψα βαθιά» βασισμένο στην ποίηση του Charles Buchowski, όπου στην σκηνή επανήλθε ο Ήλια Σαμσόνοφ, ενώ ανέβηκε ο Αλέξης Καλοφωλιάς (Alex K.) (πρώην μπασίστας και τραγουδιστής των The Last Drive και νυν Alex K & The Circle) προκειμένου να συν-τραγουδήσει με τον Γιώργο. Ο ρυθμός στην αρχή ήταν κάπως υποτονικός με αφήγηση «τραγουδιστική» υπό χαλαρή μουσική υπόκρουση. Σε κάποιο σημείο προς το τέλος γίνεται μία παύση και αρχίζουν να «γκαζώνουν» όλα τα όργανα με πρωταγωνιστή το σαξόφωνο που κυριολεκτικά έδωσε άλλη δυναμική προοπτική και το τραγούδι κυριολεκτικά απογειώθηκε, ενώ το ρεφρέν μετατράπηκε σε κραυγή: «Έσκαψα βαθιά, έσκαψα στο χώμα, μέσα στην καρδιά μου και πιο βαθιά ακόμα»! Κατά την ταπεινή μου γνώμη κακώς που δεν έγινε studio ηχογράφηση με το σαξόφωνο, όπως η ζωντανή παρουσίαση του. Το τραγούδι αυτό είναι που είναι δυνατό, με την προσθήκη του σαξοφώνου όμως θα απογειωνόταν. Οι φίλοι αναγνώστες εάν τυχόν πετύχουν κάποιο live βίντεο θα το διαπιστώσουν. Ήταν ίσως η πιο συγκλονιστική στιγμή της συναυλίας, η καλλιτεχνική επιτυχία της οποίας ήταν αδιαμφισβήτητη και ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο και πιο πανηγυρικό τρόπο!
Το νέο άλμπουμ “ΕΤΣΙ ΠΑΕΙ!” είναι πολύ καλό και εκτός των φίλων του punk, alternative rock, ας το τσεκάρουν και οι φίλοι μεταλλάδες. Στοιχηματίζω ότι θα αρέσει σε αρκετούς από αυτούς τόσο λόγω των «καταγγελτικών» κοινωνικών στίχων τους, όσο και του μουσικού τους ύφους που σε αρκετά σημεία γίνεται και αυτό αρκετά «αιχμηρό».
Art Telepaths setlist
01 Νέα Σκοτεινή Εποχή (διασκευή του "New Dark Age" των “The Sound”)
02 Poor Johnnys Lonely Blues (διασκευή Magic de Spell)
03 Heaven Up There (...Red Carpets Down Here...) (ft. Θανάσης Σκαρλάτος: φλάουτο)
04 Θυμάμαι
05 Σχιζοφρενοβλαβίωση (ft. Ρένια Στρούλιου φωνητικά)
06 Μείνε μακριά
07 Freakόνειρα
-----------------------------------------------------
08 Χωρίς φόβο
09 Ονειροπωλείο
10 Ο Χάκερ (ft. Ήλια Σαμσόνοφ: βαρύτονο σαξόφωνο, Άγγελος Κατινάρης: τρομπόνι, Στέλιος Κουνδουράκης: τρομπέτα)
11 Μία Καρδιά (ft. Θανάσης Σκαρλάτος: φλάουτο)
12 Αυτό που θέλω (ft. Θανάσης Σκαρλάτος: φλάουτο, Βασίλης Κασκαμπάς: drums)
13 Φωνές (ft. Θανάσης Σκαρλάτος: φλάουτο)
14 Έτσι πάει! (ft. Στέλιος Κουνδουράκης τρομπέτα)
15 Μόνοι ερχόμαστε
16 Αναπνέω ελεύθερα (ft. Άγγελος Κατινάρης: τρομπόνι, Στέλιος Κουνδουράκης: τρομπέτα)
17 Έσκαψα βαθιά (ft. Ήλια Σαμσόνοφ: βαρύτονο σαξόφωνο, Αλέξης Καλοφωλιάς: φωνητικά)
Για το RockOverdose,
Κείμενο - Φωτογραφίες: Παναγιώτης Παπανδρεόπουλος
Comments
