Ανταπόκριση: New Zero God, Art Telepaths, db projekt @ Λαμπηδόνα (Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα), 27/12/2025

H συναυλία που διοργανώθηκε το τελευταίο Σάββατο του 2025 στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα (Λαμπηδόνα), εντός του άλσους της Αγίας Τριάδας, ήταν η τελευταία που παρακολούθησα για το 2025 και συναυλιακά η χρονιά έκλεισε με το καλύτερο τρόπο. Οι πόρτες άνοιξαν γύρω στις 21:00 και το μεγάλο πλεονέκτημα του πολύ φιλικού χώρου είναι ότι όλες οι εκδηλώσεις (ομιλίες, κινηματογραφικές προβολές, συναυλίες, κτλ) διοργανώνονται με ελεύθερη είσοδο και προαιρετική οικονομική συνεισφορά. Κατέφτασα στον χώρο λίγο κατά τις 21:20 και ήδη στην σκηνή είχε στηθεί «περίτεχνος» ηλεκτρονικός εξοπλισμός: για το πρώτο συγκρότημα υπήρχαν keyboard, laptop και μίκτης ήχου, ενώ για τα υπόλοιπα δύο («πεταλιέρες») για κιθάρα και μπάσο.

Η συναυλία θα ξεκινούσε με τους db projekt που είναι το ηλεκτρονικό project του Δημήτρη Μποτή (κημπορντίστα των Magic de Spell και πρώην Γνωστοί Άγνωστοι) σε συνεργασία με φίλους/ες, ενώ τα τραγούδια θα ερμήνευαν οι: Διαμαντής Διαμαντίδης, Νίκος Μακράκης, Μιχάλης Σκαράκης και Ιωάννα Μιχαηλίδου. Ως συγκρότημα υπάρχουν από το 2014 με το single «Σιωπηλή Συνενοχή» στο οποίο τραγούδησε ο Διαμαντής Διαμαντίδης και η μόνη πλήρης κυκλοφορία τους είναι το «Μισοτελειωμένοι Ξεσηκωμοί» (2022), όπου τραγούδησε η Κατερίνα Σπυροπούλου, ενώ η ηχογράφηση και μίξη έγινε από τον Μιχάλη Σκαράκη, ο οποίος τραγούδησε στο τελευταίο single του σχήματος «Σ' ένα Χνάρι Ουρανού» (9/ 2024).

Ξεκίνησαν στις  21:45 με το τραγούδι «Βενζίνη Μικρό μου» (διασκευή των Ρελαντί) με ερμηνευτή τον Διαμαντή Διαμαντίδη. Δεν είμαι ιδιαίτερα οπαδός της ηλεκτρονικής μουσικής και όταν άκουσα κάποια τραγούδια τους πριν πάω στην συναυλία δεν μπορώ να πω πως ενθουσιάστηκα, εκτός του ότι το βρίσκω και «περιοριστικό» ως είδος (μόνο πλήκτρα, samples και φωνητικά), όμως ζωντανά ακουγόταν πολύ καλύτερα και ο Διαμαντής ήταν πολύ καλός ερμηνευτής. Στην συνέχεια ανέβηκε στην σκηνή ο Μιχάλης Σκαράκης για να ερμηνεύσει το «Σ' ένα Χνάρι Ουρανού». Είναι o νυν τραγουδιστής των Magic de Spell (από τον Μάιο του 2023) και πρώην Εννιά Χιλιοστά - 9MM, ενώ είναι γνωστός (ιδίως σε όσους έχουν συγκροτήματα κυρίως στα νότια προάστια) ως ηχολήπτης στο 133 Studio Productions. Και ο Μιχάλης ερμήνευσε το λυρικό θα έλεγα τραγούδι αρκετά καλά, με συναίσθημα και τον σωστό τονισμό (όπου χρειαζόταν). Επανήλθε στην σκηνή ο Διαμαντής για την διασκευή του David Bowie “I'm Afraid of Americans”. Εάν ο επί πολλά έτη διαμένων εις Αμερικήν David φοβούταν τους Αμερικανούς, τότε τι πρέπει να πούμε εμείς? (Η εισβολή στην Βενεζουέλα είναι ένα παράδειγμα). Να προσθέσω ότι ο Διαμαντής συμμετέχει από το 2006 στο πολυμελές «ωδικό κήτος» ηλεκτροακουστικής folk-soul rock έκφρασης Μητέρα Φάλαινα Τυφλή, το οποίο πρόσφατα επα-ενεργοποιήθηκε. Στην συνέχεια ανέβηκε στην σκηνή ο Νίκος Μακράκης για να ερμηνεύσει την διασκευή των The Sound “Winning”, ο οποίος προκάλεσε αίσθηση για τις ερμηνευτικές ικανότητες του οι οποίες δεν περιορίζονταν μόνο στο τραγούδι καθότι ήταν υπερκινητικότατος, ενώ όταν δεν τραγουδούσε  χόρευε συνεχώς πάνω κάτω στην μικρή σκηνή, και ήταν εκφραστικότατος. Θα έλεγα κάτι σαν τον «Θανάση Βέγγο» της ηλεκτρονικής - dark - new wave μουσικής. Δεν είμαι ειδικός, αλλά πιστεύω ως ηθοποιός θα έκανε καριέρα. Ξανά στην σκηνή (και τελευταία) ο Διαμαντής για να τραγουδήσει το πολύ καλό και συναισθηματικά δυνατό electro dark wave αντιφασιστικό τραγούδι και πρώτο τους single «Σιωπηλή Συνενοχή». Στην συνέχεια ανέβηκε η Ιωάννα Μιχαηλίδου για την διασκευή των Γνωστοί Άγνωστοι (πρώην συγκρότημα του Δημήτρη Μποτή) “Press the Button”.  Το τραγούδι αυτό ήταν έντονα φορτισμένο καθότι ήταν τίτλος θεατρικού έργου του Βαγγέλη Χατζηνικολάου που παρουσιάζει η ομάδα “Maniart”, στον Κάτω Χώρο του θεάτρου Νέου Κόσμου την περίοδο 2004-8 και μάλιστα το 2004 πήρε το βραβείο κοινού ως καλύτερου νεοελληνικού έργου. Δυστυχώς ο Βαγγέλης πέθανε από καρκίνο στις 10/11/2020. H Ιωάννα ήταν μία εκπληκτική τραγουδίστρια και φυσικά απέσπασε το θερμό χειροκρότημα του κόσμου. Στην συνέχεια ανέβηκε στην σκηνή ο απολαυστικότατος Νίκος Μακράκης για τα “Demerol Flow” και την διασκευή των Tuxedomoon “No Tears”. Το σετ των db projekt έκλεισε με την επανεμφάνιση της Ιωάννας στην διασκευή των Bronski Beat “Small Town Boy”, όπου ξεδιπλώθηκε όλο το φωνητικό της ταλέντο, σαν να τραγουδούσε η ελληνίδα Aretha Franklin! Εκπληκτική ερμηνεία η οποία απέσπασε και αυτή θερμότατο χειροκρότημα. Οι db projekt σε περίπου 40’ ερμήνευσαν 9 τραγούδια, 6 εκ των οποίων ήταν διασκευές και από τα 3 δικά τους κανένα από το μοναδικό μέχρι στιγμής  πλήρες άλμπουμ τους «Μισοτελειωμένοι Ξεσηκωμοί».  Αν και electro μου άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις και κρίνοντας από τις αντιδράσεις άρεσαν στην πλειοψηφία των παρευρισκομένων.

Ξανά στην σκηνή (και τελευταία) ο Διαμαντής για να τραγουδήσει το πολύ καλό και συναισθηματικά δυνατό electro dark wave αντιφασιστικό τραγούδι και πρώτο τους single «Σιωπηλή Συνενοχή». Στην συνέχεια ανέβηκε η Ιωάννα Μιχαηλίδου για την διασκευή των Γνωστοί Άγνωστοι (πρώην συγκρότημα του Δημήτρη Μποτή) “Press the Button”.  Το τραγούδι αυτό ήταν έντονα φορτισμένο καθότι ήταν τίτλος θεατρικού έργου του Βαγγέλη Χατζηνικολάου που παρουσιάζει η ομάδα “Maniart”, στον Κάτω Χώρο του θεάτρου Νέου Κόσμου την περίοδο 2004-8 και μάλιστα το 2004 πήρε το βραβείο κοινού ως καλύτερου νεοελληνικού έργου. Δυστυχώς ο Βαγγέλης πέθανε από καρκίνο στις 10/11/2020. Παρόλο που οι Γνωστοί Άγνωστοι ήταν hip hop συγκρότημα, το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν πιο ηλεκτρονικό και η Ιωάννα μία εκπληκτική τραγουδίστρια που φυσικά απέσπασε το θερμό χειροκρότημα του κόσμου. Στην συνέχεια ανέβηκε στην σκηνή ο απολαυστικότατος Νίκος Μακράκης για τα “Demerol Flow” και την διασκευή των Tuxedomoon “No Tears”. Το σετ των db project έκλεισε με την επανεμφάνιση της Ιωάννας στην διασκευή των Bronski Beat “Small Town Boy”, όπου ξεδιπλώθηκε όλο το φωνητικό της ταλέντο, σαν να τραγουδούσε η ελληνίδα Aretha Franklin! Εκπληκτική ερμηνεία η οποία απέσπασε και αυτή θερμότατο χειροκρότημα. Οι db project  σε περίπου 40’ ερμήνευσαν 9 τραγούδια, 6 εκ των οποίων ήταν διασκευές και από τα 3 δικά τους κανένα από το μοναδικό μέχρι στιγμής  πλήρες άλμπουμ τους «Μισοτελειωμένοι Ξεσηκωμοί».  Αν και electro μου άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις και κρίνοντας από τις αντιδράσεις άρεσαν στην πλειοψηφία των παρευρισκομένων.

db projekt setlist

1. Βενζίνη Μικρό μου (διασκευή Ρελαντί) ft. Διαμαντής Διαμαντίδης
2. Σ' ένα Χνάρι Ουρανού ft. Μιχάλης Σκαράκης
3. I'm Afraid of Americans (διασκευή David Bowie) ft. Διαμαντής Διαμαντίδης
4. Winning (διασκευή The Sound) ft. Νίκος Μακράκης
5. Σιωπηλή Συνενοχή ft. Διαμαντής Διαμαντίδης
6. Press the Button (διασκευή Γνωστοί Άγνωστοι) ft. Ιωάννα Μιχαηλίδου
7. Demerol Flow ft. Νίκος Μακράκης
8. No Tears (διασκευή Tuxedomoon) ft. Νίκος Μακράκης
9. Small Town Boy (διασκευή Bronski Beat) ft. Ιωάννα Μιχαηλίδου

Η σκηνή ξεστήθηκε σε χρόνο ρεκόρ (αποσύρθηκαν keyboard, laptop και μίκτης ήχου) και σε 8’ (στις 22:33) άρχισε το σετ των Art Telepaths, τους οποίους είχα δει πριν περίπου ένα χρόνο (24/11/2024) στα πλαίσια του 2^ου Poltergeist festival (https://rockoverdose.gr/poltergeist-festival-ii-level-69/). Σε σχέση με τότε έχει γίνει μία αλλαγή στην σύνθεση τους, αντικαταστάθηκε ο drummer Στάθης Παπανδρέου με τον Νίκο Φάρκωνα, ο οποίος όπως αποδείχθηκε ήταν πάρα πολύ καλός και σταθερός στον ρόλο του. Σταθερός  άξονας του τρίο είναι ο έμπειρος Γιώργος Σκαρλάτος (μπάσο, φωνητικά και ιδρυτικό μέλος των Magic de Spell 1980 - 2009) και ο Παρασκευάς Θεοδωράκης (κιθάρα, δεύτερα φωνητικά).

Σε σχέση με την εμφάνιση τους τότε ήταν ακόμη δυναμικότεροι, μπορεί να αυτοπροσδιορίζονται ως εναλλακτικό post-punk συγκρότημα, με ελληνικό στίχο, όμως τα γκάζια ήταν τέρμα! Έτσι για να τιμήσουμε και εμπράκτως τα 10χρονα από τον θάνατο του τεράστιου Lemmy. Όπως είχα γράψει και τότε θα τους χαρακτήριζα ως «καταγγελτικό rock» όχι μόνο λόγω του punk ύφους τους, αλλά και του καταγγελτικού κοινωνικοπολιτικού περιεχομένου των στίχων τους, το οποίο όμως αντικατοπτρίζεται και στην μουσική τους. Ο Γιώργος προλόγιζε κάποια τραγούδια δίνοντας πληροφορίες για αυτά, όπως π.χ. το "Θυμάμαι", όπου από το 2020 που πρωτοκυκλοφόρησε, έχουν αλλάξει 2 φορές τους στίχους για να συμπεριλάβουν τις σφαγές σε Συρία και Παλαιστίνη και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στην Παλαιστίνη (για τον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο κάτι;).

Από τις πρόσφατες κυκλοφορίες τους, το ΕΡ “Freak Όνειρα” (2020) και το single «Ονειροπωλείο - Χωρίς Φόβο» (10/2024) έπαιξαν όλα (και τα 6) τραγούδια συν 5 διασκευές. Επίσης έπαιξαν ένα νέο ακυκλοφόρητο τραγούδι από την επερχόμενη κυκλοφορία, το «Έτσι Πάει!» (μου φάνηκε αρκετά καλό). Τόση ήταν η ένταση και το «γκαζιλίκι» που προς το τέλος του σετ έσπασε μία χορδή της κιθάρας του Παρασκευά, την οποία άλλαξε σε χρόνο ρεκόρ, ενώ οι υπόλοιποι συνέχιζαν να παίζουν! Απίστευτος, σαν την αλλαγή ελαστικών στην φόρμουλα 1! Από πλευράς ποιότητας εκτέλεσης δεν ξεχωρίζω κάποιο τραγούδι. Όλα ήταν σε υψηλό επίπεδο συμπεριλαμβανομένου και του νέου. Ολοκλήρωσαν το σετ τους κατά τις  23:35 (έπαιξαν λίγο παραπάνω από ώρα) παίζοντας ως τελευταίο τραγούδι τα Κάλαντα (Jingle Bells όπως τα είχαν διασκευάσει οι Sex Pistols, ενώ ο αρχικός συνθέτης τους είναι ο James Lord Pierpont το 1857) με τον Νίκο να βγάζει και τριγωνάκι. Κοντολογίς, η εμφάνιση των Art Telepaths ήταν ποιοτικότατη και άκρως δυναμική.

Art Telepaths setlist
01 Νέα Σκοτεινή Εποχή (διασκευή του "New Dark Age" των The Sound)
02 Ονειροπωλείο
03 Μείνε Μακριά
04 Σχιζοφρενοβλαβίωση (διασκευή Νικόλας Άσιμος)
05 Χωρίς Φόβο
06 Θυμάμαι
07 Love Will Tear Us Apart (διασκευή Joy Division)
08 Heroes (διασκευή David Bowie)
09 Έτσι Πάει! (Νέο ακυκλοφόρητο τραγούδι)
10 Stepping Stone (διασκευή Sex Pistols)
11 Freakόνειρα
12 Jingle Bells (διασκευή Sex Pistols, αρχικός συνθέτης James Lord Pierpont)

Για  τους New Zero God έχω γράψει ανταποκρίσεις στο πρόσφατο παρελθόν. Εκτός από τον παραπάνω σύνδεσμο, όπου στο  Poltergeist festival ΙΙ είχαν παίξει και τις 2 ημέρες, στην Λαμπηδόνα είχαν ξαναπαίξει πριν 1,5 χρόνο (11/5/2024), όπου ήταν η πρώτη συναυλία τους μετά την περιπέτεια υγείας του Μιχάλη Πούγουνα (https://rockoverdose.gr/new-zero-god-athens-11-05-2024/). Στην ανταπόκριση εκείνη έγραφα και την ιστορία τους εν περιλήψει, για όσους τυχόν ενδιαφέρονται. Στην φετινή συναυλία ευτυχώς η κατάσταση ήταν πολύ καλύτερη, πρόσφατα έκανε μία ανάρτηση ο Μιχάλης ότι εδώ και 2 χρόνια είναι υγιής .

Μετά από διάλειμμα 15’ και μία «άκυρη εκκίνηση» (επειδή η κιθάρα του Παναγιώτη Αρσένη δεν ήταν εντελώς έτοιμη) ξεκίνησαν λίγο πριν τις 23:50 με την διασκευή των Emerson Lake and Palmer “From the Beginning” (ένα σχετικά ήρεμο τραγούδι που παίζουν συχνά). Γενικά έπαιξαν τις γνωστές επιτυχίες τους με πολύ κέφι και ενθουσιασμό. Ο Μιχάλης ήταν πολύ ευδιάθετος και προλόγιζε σχεδόν κάθε τραγούδι εξηγώντας σε τι αναφέρονται οι στίχοι του ή σε άλλα τραγούδια έκανε χαρακτηριστικές χειρονομίες ανάλογα με το νόημα των στίχων. Προς την μέση του σετ έπαιξαν 2 συνεχόμενα τραγούδια από το πρόσφατο άλμπουμ “Of Love and Death”, τα: “Room 1316” και “... and I Found You” (ένα πολύ ήρεμο ερωτικό τραγούδι, το οποίο δεν πολύ-παίζουν). Το κέφι συνεχίστηκε παρόλο το προχωρημένο της ώρας και στα επόμενα τραγούδια, όπως τα punk-οειδή (όπως τα χαρακτήρισε και ο Μιχάλης): “Hell Bet on me to Lose”, “Should I Stay or Should I Go (διασκευή The Class) και “The Love Hatesong”.

Ο ήχος καθ΄ όλη την διάρκεια της συναυλίας ήταν αρκετά καλός (συγχαρητήρια στον ηχολήπτη για έναν τόσο μικρό χώρο) και έτσι ο ακροατής μπορούσε να παρατηρήσει το πόσο γεμάτος ήταν ο ήχος στα drums (Γιάννης Ψιμόπουλος) και στο μπάσο (Μιχάλης Σεμερτζόγλου). Και φτάνουμε στο τελευταίο τραγούδι “Reptile Dance” (διασκευή The Flowers of Romance, το πρώτο συγκρότημα του Μ. Πούγουνα), όπου ο κιθαρίστας Παναγιώτης Αρσένης έδωσε ρέστα. Ήδη είχε μεγάλα κέφια και στα προηγούμενα τραγούδια όπου υπήρχε σόλο και ο Μιχάλης Πούγουνας τον άφηνε να σολάρει φωνάζοντας “guitar”. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι το επέλεξαν ως τελευταίο τραγούδι. Πρόκειται για μία εκ βάθρων διασκευή. Η studio διάρκεια του τραγουδιού είναι σχεδόν 6’, ενώ η live 7’35’’ και 2’ πριν το τέλος ο Μιχάλης ευχαρίστησε το κοινό, καληνύχτισε  και αποχώρησε, αφήνοντας τον Παναγιώτη να σολάρει, ενώ και ο έτερος Μιχάλης «όργωνε» στο μπάσο και ο Γιάννης «ζωγράφιζε» στα drums. Κρεσέντο μέσα στο κρεσέντο! Δεν έχω ιδιαίτερες μουσικές γνώσεις, αλλά ο μάχιμος μαθηματικός (καθηγητής λυκείου, έχει σημασία αυτό για τον χρόνο που καταφέρνει να βρει για να ασχοληθεί με την μουσική) Παναγιώτης Αρσένης είναι ίσως αυτή την στιγμή από τους μεγαλύτερους έλληνες rock κιθαρίστες στυλ Alvin Lee, Frank Marino κτλ. Φυσικά, το κοινό ξέσπασε σε θερμά χειροκροτήματα μετά το τέλος του τραγουδιού, φωνάζοντας «κι άλλο», αν και η ώρα ήταν μετά την 1. Το συγκρότημα επέστρεψε για ένα τελευταίο τραγούδι. Ο Μιχάλης ανέφερε ότι θα παίξουν μία διασκευή (το Sympathy των Rare Bird), το οποίο αν και γράφτηκε το ’70 λόγω των ήδη υφιστάμενων πολέμων και των ήδη απειλούμενων είναι πολύ επίκαιρο. Η συναυλία ολοκληρώθηκε στις 1:09 έχοντας παίξει 15 τραγούδια (αν και παρέλειψαν 2 λόγω χρονικών περιορισμών) και με την πλειοψηφία του κοινού να έχει παραμείνει. Η συναυλία αυτή ήταν το καλύτερο δώρο που μπορούσαν να κάνουν οι New Zero God στο πιστό κοινό τους. Για την επόμενη υποσχέθηκαν ότι θα έχουν πολλά όργανα και θα είναι σε εντελώς άλλη λογική. Ίδωμεν!

New Zero God setlist

1. From the Beginning (διασκευή Emerson Lake and Palmer)
2. Pinups
3. Strangest of Fruits
4. Damaged
5. Angeline
6. Kiss the Witch
7. No Cure for Love
8. Room 1316
9. ... and I Found You
10. Hell Bet on me to Lose
11. Should I Stay or Should I Go (διασκευή The Class)
12. The Love Hatesong
13. What'cha Gona Do
14. Reptile Dance (διασκευή The Flowers of Romance)

Encore

15. Sympathy (διασκευή Rare Bird)

Για το RockOverdose,

Κείμενο - Φωτογραφίες: Παναγιώτης Παπανδρεόπουλος

Comments