Σε έναν κόσμο που τρέχει με ρυθμούς ταχύτερους από ποτέ, ο Brant Bjork συνεχίζει να βαδίζει στον δικό του δρόμο: αργός, συνειδητός, βαθιά ανθρώπινος. Εμβληματική φιγούρα του desert και stoner rock, ιδρυτικό μέλος των Kyuss και πολυπράγμων καλλιτέχνης, ο Bjork έχει χαράξει μια μοναδική πορεία, πιστός στον αναλογικό ήχο, στην εσωτερική αναζήτηση και στο πνεύμα της ανεξαρτησίας. Με αφορμή τις επικείμενες εμφανίσεις του σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μιλήσαμε μαζί του για την εποχή της άμεσης ικανοποίησης, την ανθρώπινη ψυχή στη μουσική και τη διαχρονική του σχέση με τα τύμπανα, την ποίηση, την τεχνολογία και τον Jim Morrison. Όπως πάντα, με λόγο στοχαστικό, ευθύ και ανεπιτήδευτο, ακριβώς όπως και η μουσική του!
Rock Overdose: Σε μια εποχή ελλειμματικής προσοχής, η μουσική σου εξακολουθεί να προσκαλεί τους ακροατές να επιβραδύνουν και να χαλαρώσουν. Είναι αυτό μια συνειδητή πράξη αντίστασης;
Brant Bjork: Θα έλεγα ότι όλες οι πράξεις αντίστασης ξεκινούν με τη συνειδητότητα. Με άλλα λόγια, για να επαναστατήσεις ενάντια σε κάτι, πρέπει πρώτα να έχεις επίγνωση ότι υπάρχει δυσαρέσκεια και ότι χρειάζεται αλλαγή. Αναμφίβολα ζούμε στην εποχή της άμεσης ικανοποίησης και τα οδυνηρά σύντομα διαστήματα προσοχής είναι αποτέλεσμα αυτού. Πρέπει ωστόσο να θυμόμαστε πως η ελλειμματική προσοχή δεν είναι κάτι νέο. Κάθε γενιά αντιμετωπίζει αυτό το φαινόμενο. Είναι φυσικό για τους νέους να "πηδάνε" από το ένα στο άλλο. Ο κόσμος ενός νέου ανθρώπου είναι σαν ένα ζαχαροπλαστείο που σε κάνει να θες να τρέχεις δοκιμάζοντας λίγο απ’ όλα. Όσο για τη μουσική μου, είναι απλώς μια προέκταση του εαυτού μου και των πρακτικών μου όσον αφορά τη δημιουργία, την ερμηνεία και την ακρόαση. Δεν φτιάχνω μουσική για να περάσει πιο εύκολα στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι είναι αυτοί που πρέπει να πάνε προς τη μουσική μου και αν το κάνουν, είναι πολύ πιθανό να έχουν την προδιάθεση να ηρεμήσουν λίγο. Η μουσική μου προσελκύει ένα συγκεκριμένο είδος ανθρώπου στα πλαίσια μιας φυσικής και ανεπιτήδευτης έλξης. Προσελκύει εκείνον που έχει κουραστεί από τη μετριότητα των υπερπαραγωγών που δημιουργούνται από υπολογιστές. Η μουσική μου είναι για όσους επιθυμούν την ανθρώπινη ψυχή στην ακρόαση και είναι λογικό πως συχνά πρέπει να επιβραδύνεις για να αντιληφθείς την ψυχή σε κάτι. Μπορεί να μην απαιτείται κανενός είδους επανάσταση για να καταλήξεις σε αυτό τελικά. Θα το περιέγραφα περισσότερο ως μια διαδικασία άνευ όρων παράδοσης!
Rock Overdose: Ως κάποιος που έχει διαμορφώσει ένα ολόκληρο είδος, πώς ορίζεις προσωπικά το “stoner rock” το 2025;
Brant Bjork: Προσωπικά και με ταπεινότητα, θα περιέγραφα το stoner rock του 2025 ως ένα μουσικό κίνημα που αποτελεί κυρίως μια οργανική, μη εμπορική μουσική εξερεύνηση. Την συνέχεια και τον εορτασμό της heavy rock μουσικής στη σύγχρονη εποχή.
Rock Overdose: Το παίξιμό σου στα τύμπανα με τους Kyuss είχε μια ακατέργαστη ενέργεια. Πώς έχει αλλάξει η σχέση σου με τα τύμπανα από τότε που έγινες frontman;
Brant Bjork: Η “ακατέργαστη ενέργεια”, όπως την είπες, είναι μια πολύ καλή περιγραφή του παιξίματός μου στους Kyuss. Ήμουν ένας πρωτόγονος νεαρός άνδρας και είχα τις υπαρξιακές ανησυχίες ενός τέτοιου ανθρώπου. Τα τύμπανά μου τότε αντικατόπτριζαν επίσης την εποχή που ζούσα. Σήμερα, δεν έχω πια την ίδια φλόγα, οπότε αν καθόμουν ξανά πίσω από τα τύμπανα, η διαφορά στον τρόπο που θα τα χειριζόμουν θα ήταν εμφανής. Η σχέση μου με τα τύμπανα έχει αλλάξει επίσης επειδή δεν παίζω τακτικά πια και δεν το κάνω εδώ και πολλά χρόνια. Η σχέση μου με τα τύμπανα ξεκίνησε ως μια προσπάθεια να σχηματίσω μπάντα και να τη βοηθήσω να φέρει το rock’n’roll στην πόλη. Μόλις αυτό επιτεύχθηκε, προχώρησα παρακάτω. Ωστόσο, αγαπώ και θα αγαπώ πάντα τα τύμπανα και μάλιστα πρόσφατα μίλησα για την επιθυμία μου να ξεκινήσω ένα πρότζεκτ, που -αν μη τι άλλο- θα μου δώσει την αφορμή να αρχίσω να παίζω drums ξανά.
Rock Overdose: Υπάρχει κάποια στιγμή από την αρχή της καριέρας σου -ίσως μια συναυλία ή ένα session στο στούντιο- που εξακολουθεί να σε συνοδεύει;
Brant Bjork: Θα έλεγα ότι κουβαλώ όλα όσα συνέβησαν μαζί μου για πάντα. Το παρελθόν μου είναι το ταξίδι που με οδήγησε εδώ που βρίσκομαι τώρα και ειλικρινά δεν έχω κάποια ιδιαίτερη στιγμή που να έχω φυλάξει στη μνήμη μου ως πιο σημαντική από την φορά που έχασα μια πτήση.
Rock Overdose: Με την επανεκκίνηση της δισκογραφικής σου, της Duna Records, βλέπεις τον εαυτό σου να υποστηρίζει άλλους καλλιτέχνες ή είναι αποκλειστικά ένα δημιουργικό κανάλι για τα δικά σου πρότζεκτ;
Brant Bjork: Δεν έχω κάποιον απώτερο σκοπό για τη Duna. Η γενική ιδέα είναι να επανιδρύσω μια άμεση γέφυρα επικοινωνίας με όσους ενδιαφέρονται για ό,τι κάνω, και πάντα υπάρχει η πιθανότητα αυτό να περιλαμβάνει και συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες. Είμαι περίεργος όσο οποιοσδήποτε άλλος για το πού θα οδηγηθεί η Duna. Αυτό άλλωστε είναι το πιο διασκεδαστικό στην δημιουργία: να ξεκινάς κάτι και να βλέπεις πού θα πάει από μόνο του!
Rock Overdose: Ποιο ήταν το τελευταίο έργο τέχνης (μουσική, ταινία, βιβλίο κ.λπ.) που σε συγκίνησε πραγματικά;
Brant Bjork: Μόλις χθες, οδηγούσα από το Λος Άντζελες προς την έρημο και άκουγα στο Spotify το The Lost Interview Tapes Featuring Jim Morrison - Volume One. Υπήρχε μια συγκεκριμένη συνέντευξη του Jim, από το 1970, με έναν μεγαλύτερο κύριο από τον Καναδικό Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό. Είμαι μεγάλος θαυμαστής του Morrison από παιδί και πάντα με γοήτευαν τα λόγια του και η ζωή του εκτός σκηνής. Αυτή η συνέντευξη είναι απίστευτη. Είναι εκπληκτικό το τι λέει στα 26 του το 1970 και πώς όσα λέει σχετίζονται με όσα βιώνουμε σήμερα. Ο Jim είναι χωρίς αμφιβολία ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες -αν όχι ο σημαντικότερος- και πνεύματα της Αμερικής των '60s, ίσως και κάθε άλλης εποχής.
Rock Overdose: Όταν γράφεις στίχους σήμερα, τι μετρά περισσότερο: η προσωπική αλήθεια ή η ποιητική εικόνα;
Brant Bjork: Ενδιαφέρουσα ερώτηση. Δεν θα έλεγα ότι κάποιο από τα δύο είναι πιο σημαντικό. Θες το κρασί και το ποτήρι που το κρατάει. Χρειάζεσαι και θέλεις και τα δύο και τα χρησιμοποιώ συνειδητά και με συνέπεια σε κάθε τραγούδι. Τα πάρα πολλά γεγονότα μπορούν να κουράσουν και η πολλή χρήση του φαντασιακού στοιχείου μπορεί να οδηγήσει σε ένα αδιάφορο αποτέλεσμα. Είναι η προσωπικής μου αλήθεια αυτή που με έκανε ποιητή, αν μπορώ να λογίζομαι ως τέτοιος, αλλά σέβομαι και τις δύο προσεγγίσεις εξίσου.
Rock Overdose: Πάντα διατηρούσες έναν ακατέργαστο και αναλογικό ήχο στις ηχογραφήσεις σου. Πώς διαχειρίζεσαι την τεχνολογία σήμερα στο στούντιο;
Brant Bjork: Για να είμαι ειλικρινής, δεν διαχειρίζομαι καθόλου την τεχνολογία στις τωρινές μου ηχογραφήσεις. Κάποιος άλλος το κάνει για μένα. Είτε καλώς είτε κακώς, η hands-on προσέγγισή μου τελείωσε όταν σταμάτησα να ηχογραφώ αναλογικά σε κασέτα με τον μακροχρόνιο συνεργάτη και φίλο μου, τον μηχανικό ήχου Tony Mason, γύρω στο 2010. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να παραμείνουμε στον αναλογικό κόσμο όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά ήταν θέμα χρόνου μέχρι να υποκύψουμε στην ψηφιακή τεχνολογία. Δεν έχω πλέον ούτε ενδιαφέρον ούτε κίνητρο να αναπτύξω τις δεξιότητές μου στον υπολογιστή για να μπορώ να ηχογραφήσω και επεξεργαστώ τον ήχο. Ίσως αυτό αλλάξει στο μέλλον, αλλά γνωρίζοντας τον εαυτό μου το θεωρώ μάλλον απίθανο. Δεν είμαι άνθρωπος της τεχνολογίας. Ο κόσμος της μουσικής άλλαξε και έπρεπε να αλλάξω κι εγώ, αλλά επέλεξα να αλλάξω με τον δικό μου τρόπο. Ό,τι δεν μπορώ να κάνω με τα χέρια, το κάνω με τα αυτιά. Αυτός είναι ο λόγος που οι δίσκοι μου εξακολουθούν να έχουν αυτόν τον ωμό, αναλογικό χαρακτήρα. Το ότι οι ηχογραφήσεις είναι πλέον ψηφιακές δεν σημαίνει ότι πρέπει και να ηχούν ως τέτοιοες. Ο τρόπος να το αντιμετωπίσεις αυτό είναι να ακούς ακόμα πιο προσεκτικά από πριν, στην αναλογική εποχή. Πρέπει να εκπαιδεύσουμε τα αυτιά μας να ακούν πιο σχολαστικά. Είναι μια νέα πρόκληση. Δεν νομίζω ότι το ψηφιακό θα ακουστεί ποτέ τόσο καλά όσο το αναλογικό, αλλά έχει πλάκα να προσπαθείς για το καλύτερο και να βλέπεις τι είναι δυνατόν και τι όχι.
Rock Overdose: Αν μπορούσες να ξαναδουλέψεις και να ξαναηχογραφήσεις έναν δίσκο από το παρελθόν σου με τη σημερινή σου οπτική, ποιος θα ήταν και γιατί;
Brant Bjork: Γνωρίζοντας τον εαυτό μου και την επιθυμία μου να προοδεύω στη μουσική, θα μου ήταν πολύ δύσκολο να πιεστώ για να πάω πίσω και να ξαναηχογραφήσω κάποιον από τους δίσκους μου. Αλλά για να απαντήσω στην ερώτησή σου, αν όντως ήθελα να το δοκιμάσω, ίσως επέστρεφα στο Black Power Flower. Δεν ήμουν απαραίτητα δυσαρεστημένος με το αποτέλεσμα, αλλά σίγουρα πήγε ηχητικά προς μια κατεύθυνση που δεν περίμενα. Ακόμα και σήμερα παραμένει ένα μυστήριο για μένα το πώς βγήκε αυτός ο ήχος. Ίσως είχε να κάνει με το mastering, αλλά πιθανότατα ήταν ένας συνδυασμός διάφορων παραγόντων που τον καθόρισε. Όλως παραδόξως, ακόμα και το εξώφυλλο δεν ήταν αυτό που προοριζόταν να είναι. Κάποιες φορές είναι λες και η κυκλοφορία παίρνει τον δικό της δρόμο και δεν μπορείς να κάνεις σχεδόν τίποτα άλλο παρά να την αφήσεις να πάει εκεί που θέλει. Ειδικά όταν αυτό γίνεται φυσικά. Δεν κατέβαλα υπερπροσπάθεια σε καμία φάση της ηχογράφησης του Black Power Flower. Άφησα τα πράγματα να κυλήσουν φυσικά και αποδέχτηκα το αποτέλεσμα ως αυτό που ήταν. Είναι ωστόσο ενδιαφέρον να φαντάζεσαι το τι θα γινόταν αν επέστρεφα σε αυτά τα τραγούδια και ακολουθούσα μια πιο σχολαστική διαδικασία.
Rock Overdose: Τέλος, τι ελπίζεις να αποκομίσει κάποιος που δεν σε έχει ξανακούσει, παρακολουθώντας για πρώτη φορά μια συναυλία σου;
Brant Bjork: Θα ήθελα να πιστεύω ότι ένα άτομο που δεν με ξέρει και έχει μόλις παρακολουθήσει ένα live μου για πρώτη φορά, θα φύγει με ίσες δόσεις περιέργειας, σύγχυσης και ενδιαφέροντος για να εμβαθύνει περισσότερο στο υλικό μου!
Το Brant Bjork Trio εμφανίζεται τη Πέμπτη 19 Ιουνίου στο Gazarte στην Αθήνα και την Παρασκευή 20 Ιουνίου στο Eightball Club στην Θεσσαλονίκη.
Εισιτήρια προπωλούνται μέσω της more.com και του δικτύου καταστημάτων της.
Comments
