Παρασκευή 24 Αυγούστου και ήρθε η μέρα να πάω να δω έναν καλλιτέχνη, τον οποίο είχα πάντα όνειρο να δω, και μου δόθηκε η ευκαιρία εδώ στο Τορόντο του Καναδά επειδή δυστυχώς δεν είχε τύχει να περάσει από την χώρα μας.
Η μέρα ήρθε λοιπόν και κατευθύνομαι στο Rogers Center “Skydome” – γήπεδο baseball των Toronto Blue Jays και γήπεδο American Football των Toronto Argonauts. Τεράστιο γήπεδο, χωρητικότητας 55.000 θέσεων σε συναυλίες. Επειδή και στον Καναδά έχουνε καλοκαίρι λοιπόν το γήπεδο ήταν ανοιχτό και πάνω από την οροφή μπορούσες να δεις το CN Tower να αλλάζει χρώματα συνεχώς δίνοντας μια τρομερή ατμόσφαιρα, ότι έπρεπε για μια συναυλία του Bruce Springsteen. Τέλος να σημειώσω πως η συναυλία ήτανε sold – out (εισιτήριο δεν έβρισκες ούτε για αστείο). Φτάνω στον χώρο περίπου στις 18:00 και οι πόρτες ανοίγανε για το κοινό στις 18:30. Άπειρος κόσμος έξω από τον χώρο με μια πολύ ωραία διάθεση και διάφορους διαγωνισμούς με πάρα πολλά δώρα τύπου κιθάρες, μπλουζάκια κλπ. Να αναφέρω πως επίσης παντού έπαιζε ΡΟΚ ΦΥΣΙΚΑ και όχι σαν κάτι «ροκ» συναυλιακά δρώμενα στην χώρα μας που έξω παίζουνε Lady Gaga...
Για να μην σας κουράζω λοιπόν πάω στην ώρα που οι γιγαντοοθόνες ανοίγουνε και δείχνουνε τον Bruce να κατευθύνεται στην σκηνή. 20:04 η ώρα και δεν αργεί να ακουστεί ο ήχος του Intro “Take Me Out To The Ball Game” και το αφεντικό να τελειώνει λέγοντας “Toronto I can only take you to a long long long long ROCK SHOW!!!!!” …..KAI TO PARTY ΞΕΚΙΝΗΣΕ!!! Όλοι όρθιοι χορεύοντας στον κλασσικό ήχο rock and roll του “Working On The Highway” !!!! Η όλη φάση θύμιζε 80’s με τον Bruce σε τρελά κέφια!!! Η συναυλία συνέχισε στον ίδιο ρυθμό με κάποια τραγούδια όπως “Hungry Heart”, “Sherry Darling”, “Wrecking Ball”, “Death To My Hometown” κτλ. Υπερβολικά ανατριχιαστικό το όλο κλίμα στο “We Take Care Of Our Own” με τον Bruce να λέει ιστορίες από την παιδική του ηλικία και μια να πιάνει την κιθάρα, μια να την αφήνει και δεν σταμάτησε να τρέχει σε όλο το μήκος της σκηνής, να δίνει χειραψίες σε οπαδούς του, να χαιρετάει τις κερκίδες και να χορεύει ασταμάτητα. Μετά λέει το αφεντικό “ I travelled thousands of miles to ask you one simple question, DO YOU FEEL THE SPIRIT NOWWWW?????” και να ρωτάει ξανά και ξανά μεχρι να ουρλιάζει και ο κόσμος από έξω. Προφανώς ακούγεται το “Spirit In The Night”. Ακολουθεί το “My City Of Ruins” με τον Bruce να λέει πως το αφιερώνει αυτό σε όλα τα «φαντάσματα» που μας στοιχειώνουν και μας θυμίζουνε κάποιες καταστάσεις. Αφού παίζει το μεγαλύτερο μέρος του κομματιού ήρθε η ώρα να παρουσιάσει τα μέλη του συγκροτήματος ρωτώντας ξεχωριστά για τον καθένα (Is Steve in the house?, Is Max in the house?, Is my baby in the house?). Έπειτα λέει “We are gonna have a house party tonight” και τελειώνει ρωτώντας “ARE WE MISSIN’ ANYBODY? ARE WE MISSIN’ ANYBODY TONIGHT? ARE YOU MISSIN’ ANYBODY? IF YOU ARE MISSIN’ SOMEBODY I WANNA HEAR YOU!!!!!” ξανά και ξανά προσφέροντας την πιο συγκινητική στιγμή της συναυλίας με πάρα πολύ κόσμο να κλαίει και τον Bruce τρομερά συγκινημένο-προφανέστατα αναφερόμενος στον Clarence Clemons!
Στην συνέχεια ακούγεται το “Waiting On A Sunny Day” με το αφεντικό να ανεβάζει ένα κοριτσάκι στην σκηνή και την μικρή να τραγουδάει και μετά από 3 φορές το ρεφρέν να λέει και “Come on E street band!” Συνέχεια έχει το “ Incident On The 57th Street” με τον Bruce να κάνει σόλο στο πιάνο. Από εδώ και πέρα ο κιθαρίστας Steven Van Zandt έκανε πιο αισθητή την παρουσία του για το υπόλοιπο της συναυλίας. Το συναίσθημα αλλά και το ξεφάντωμα δεν έλειψαν ούτε ένα λεπτό από την συναυλία. Η ώρα είχε πάει 22.04 και όλοι πιστεύανε πως η συναυλία φτάνει σχεδόν στο τέλος της. Αλλά ο Bruce είχε άλλα σχέδια, είπε επί λέξη “I’ll let you know that we still have a long way” και επιτόπου ακούγονται από παντού κραυγές “BOOOOOOOSSSSSSSSSSSSSS” και ήρθε η ώρα για τα 3 υπέροχα “The Rising”, “Badland” και “Land Of Hope And Dreams”.
Και η ώρα ήρθε για την μπάντα να αφήσει την σκηνή για μερικά δευτερόλεπτα και να ξανανανέβει για το δεύτερο μισό της συναυλίας. Ξεκινάνε λοιπόν με το “We Are Alive”,στην συνέχεια ακολουθεί το “Thunder Road” και έπειτα το πασίγνωστο (και προσωπικά αγαπημένο μου κομμάτι) “Born To Run” στο οποίο ο Bruce με το background των keyboards έθετε ερωτήματα περί ζωής σε έναν μονόλογο διάρκειας 2 λεπτών. Η ώρα έχει πάει 22.40 και το αφεντικό παίζει ήδη 3μιση ώρες χωρίς σταματημό. Εγκαταλείπει για λίγο την σκηνή και επιστρέφει μετά από λίγα δευτερόλεπτα πάλι. Η συνέχεια έχει “Rosalita” and “Dancing In The Dark” και ο κόσμος είναι σε τρομερά κέφια! Τα φώτα του Skydome έχουνε ανάψει, οι εργάτες πίσω απ;o την σκηνή είχανε κανονικά αρχίσει να δουλεύουνε και όμως ο Bruce δεν έλεγε να φύγει. Όπως και όλος ο κόσμος, ελάχιστοι αποχώρησαν! Τελειώνει το “Dancing In The Dark” και έχουμε το “Tenth Avenue Freeze – Out” στο οποίο το αφεντικό λέει “When the change was made uptown, and the big man joined the band…” και φυσικά σταματάει η μουσική και ακολουθεί ένα βίντεο μήκους 1μιση λεπτού για ποιόν άλλον παρά τον μοναδικό Clarence Clemons με όλον τον κόσμο να χειροκροτεί και τον Bruce στις γιγαντοοθόνες να δείχνει απίστευτα συγκινημένος μετά το τέλος του βίντεο. Τέλος τα 2 τελευταία κομμάτια για την βραδιά ήταν τα “Twist And shout” and “Glory Days” με τον Bruce να παίρνει μια γυναίκα από το κοινό να την χορεύει στο πρώτο όπως ξέρει αυτός. Καλύτερα από τον καθένα φυσικά!
Και η συναυλία έφτασε στο τέλος της (μετά από 4 ώρες και 7 λεπτά) με τον Bruce να πέφτει κάτω και να «παίζει» με τον κόσμο. Να βάλω εδώ μια παρένθεση. Έμαθα πως ο Bruce πλήρωσε πρόστιμο επειδή έπαιξε τόσο, όπως επίσης πλήρωσε και τις 2 ώρες ΟΛΩΝ των εργατών που ήτανε κανονισμένο να αρχίσουνε νωρίτερα να δουλεύουν. (Ήδη 4-5 κομμάτια πριν το τέλος ανέβαιναν στην σκηνή και βγάζανε καλώδια και playlist etc. Θα πρότεινα τον καθένα που διαβάζει αυτό το άρθρο, αν του δοθεί η ευκαιρία να πάει να δει αυτήν την συναυλία-εμπειρία και ας μην έχει καμία σχέση με το είδος! ΓΙΑΤΙ????.......γιατί πολύ απλά είναι ο ΜΟΝΟΣ καλλιτέχνης στην γη που αγαπάει αυτό που κάνει τόσο πολύ και παίρνει απίστευτη ενέργεια από αυτό. Μπορεί να το διακρίνει ο καθένας μας όταν τον βλέπει να παίζει κιθάρα, να χτυπιέται και να χαμογελάει.....ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ “THE BOSS”!
Setlist:
Working On The Highway
Hungry heart
Sherry Darling
We Take Care Of Our Own
Wrecking Ball
Death To My Hometown
My City Of Ruins
Spirit In The Night
Thundercrack
Jack Of All Trades
Murder Incorporated
Prove It All Night
Candy's Room
She's The One
Darlington County
Shackled And Drawn
Waitin' On A Sunny Day
Incidenth On The 57th Street
The Rising
Badlands
Land Of Hope And Dreams
Encore:
We Are Alive
Thunder Road
Born To Run
Rosalita (Come Out Tonight)
Dancing In The Dark
Thenth Avenue Freeze-Out
Twist And Shout (The Isley Brothers cover)
Glory Days
Y.Γ. Είχα την χαρά να τον συναντήσω και να βγω και φωτογραφία μαζί του, και να γνωρίζετε πως μιλάμε για έναν πάρα, μα πάρα πολύ καλό άνθρωπο! Πέρα από καλλιτέχνη γιατί ως προς αυτό δεν τίθεται ερώτημα.
Ελπίζω να σας άρεσε το report και να μην σας κούρασα. Είναι το πρώτο που γράφω!
Για το Rockoverdose.gr
Βαφείδης Παύλος
Comments
