Οι Βρετανοί progressive metallers Haken σε λίγες ημέρες θα εμφανιστούν στην Ελλάδα, στα πλαίσια του Release Athens Festival, μαζί με τους Dream Theater και τους Mastodon. Με αφορμή την παρθενική τους εμφάνιση στη χώρα μας ο κιθαρίστας της μπάντας Charlie Griffiths μίλησε με τον Απόστολο Πανταζόγλου και απάντησε στις ερωτήσεις που ετοίμασε ο Άγγελος Κατσούρας.
RockOverdose: Γεια σου Charlie και καλώς ήρθες στο RockOverdose. Ας ξεκινήσουμε με την επικείμενη πρώτη σας επίσκεψη στην Ελλάδα και στο Release Athens Festival. Ελπίζω να είστε όσο ενθουσιασμένοι είμαστε και εμείς.
Charlie Griffiths: Είμαστε πάρα πολύ ενθουσιασμένοι γιατί όπως είπες και εσύ είναι η πρώτη φορά που ερχόμαστε στην Ελλάδα και είναι μαζί με ένα τρομερό lineup. Ανοίγουμε εμείς τη συναυλία και μετά είναι οι Mastodon και οι Dream Theater. Θα είναι μία πολύ ωραία πρώτη συναυλία για εμάς στην Ελλάδα.
RockOverdose: Είναι όντως ένα πολύ καλό lineup.
Charlie Griffiths: Αγαπάμε πολύ και τους Theater και τους Mastodon. Είμαστε μεγάλοι οπαδοί τους και όταν μας ζητήθηκε να παίξουμε, δεχτήκαμε αμέσως. Δε χρειάστηκε καν να το σκεφτούμε.
RockOverdose: Φαντάζομαι οι Dream Theater είναι μία από τις κύριες επιρροές σας.
Charlie Griffiths: Ακριβώς. Εγώ προσωπικά τους ακολουθώ από το 1990. Ένας φίλος, μου έδωσε μία κασέτα του “When Dream And Day Unite” και λίγα χρόνια αργότερα το “Images And Words” το οποίο επισφράγισε την αγάπη μου για την μπάντα. Μέχρι τότε άκουγα φανατικά Metallica και άλλες παρόμοιες μπάντες αλλά επίσης μελετούσα κιθάρα βλέποντας τους Joe Satriani, Steve Vai και τον Allan Holdsworth.
Πριν από τους Dream Theater, αυτοί οι δύο κόσμοι ήταν εντελώς ξεχωριστοί και για μένα ήταν οι πρώτοι που κατάφεραν να με κάνουν να τους δω σαν έναν. Τα βαριά riffs μαζί με όλα αυτά που κάνει ο Petrucci. Παίρνει κάποια στοιχεία από τον Steve Vai, από τον Steve Morse και λίγα από τον James Hetfield. Είναι σαν όλα τα αγαπημένα μου στοιχεία της μουσικής να έχουν μαζευτεί σε ένα πακέτο.
Οπότε ναι μιλάμε για ένα συγκρότημα που μας έχει επηρεάσει πολύ, και έχει επηρεάσει ιδιαίτερα την progressive metal μουσική, οπότε είναι μεγάλη τιμή για εμάς να είμαστε στην ίδια σκηνή.
Και είναι απίστευτο που έχουν μείνει σε αυτό το πολύ υψηλό επίπεδο. Κάθε δίσκος που έχουν κάνει είναι σε αυτό το επίπεδο. Και είναι μία τρομερή εμπειρία να τους βλέπεις live. Πριν λίγους μήνες πήγα να τους δω στο O2 Arena εδώ στο Λονδίνο. Έχουν μεγαλώσει πάρα πολύ από τότε που τους είχα δει πρώτη φορά στο Marquee Club πριν πολλά χρόνια (οι Dream Theater έχουν παίξει 2 φορές στο Marquee, στις 30/03/1993 και 23/04/1993). Είναι απίστευτο το ότι συνεχίζουν να μεγαλώνουν.
Είναι ωραίοι τύποι. Αποτελούν σωστή επιρροή. Είναι μία πολύ καλή μπάντα για να επηρεαστεί κάποιος από αυτήν. Έχουν ηθική. Και ακόμα μελετούν τη μουσική τους αν και την ίδια στιγμή μπορείς να τους αποκαλέσεις αυθεντίες. Συνεχίζουν και πιέζουν τον εαυτό τους στα όρια για να δουν που μπορούν να φτάσουν και προσπαθούν συνεχώς να βελτιωθούν. Και μόνο αυτό τον τρόπο σκέψης να έχεις, είσαι μεγάλη επιρροή. Δεν χαλαρώνεις ποτέ. Συνεχίζεις να προσπαθείς.
RockOverdose: Νομίζω ότι ο κάθε μουσικός αν θέλει να βελτιωθεί και αν θέλει να εξελιχθεί πρέπει να σκέφτεται έτσι.
Charlie Griffiths: Έτσι είναι. Αυτή είναι η αληθινή πρόκληση αλλά ταυτόχρονα και η διασκέδαση. Κάθε φορά που βγάζεις ένα νέο δίσκο είναι μία ευκαιρία να εξερευνήσεις κάτι καινούριο κάτι το οποίο είναι πολύ καλό στην progressive μουσική. Είναι σαν ένα ανοιχτό πεδίο έτοιμο να το χαρτογραφήσεις. Δεν είναι όπως για παράδειγμα στο thrash metal όπου είναι πιο συγκεκριμένα τα πράγματα. Το progressive metal αντλεί στοιχεία από πολλά και διαφορετικά πράγματα και αυτό είναι που το κάνει ενδιαφέρον και διασκεδαστικό.
RockOverdose: Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες γιατί ακούγοντας τον τελευταίο σας δίσκο “Fauna” μου φάνηκε αρκετά πειραματικός σε σχέση με τους προηγούμενους δίσκους. Θα μπορούσα να πω πιο περιπετειώδης. Οι προηγούμενοι δίσκοι είχαν ας πούμε μια αυστηρότητα όσο αφορά τη δομή τους.
Charlie Griffiths: Θα έλεγα ότι έχεις δίκιο. Οι δύο προηγούμενοι δίσκοι “Vector” και “Virus” ήταν σχεδόν σαν ένας διπλός δίσκος. Είχαν κατά κάποιο την ίδια κατεύθυνση και αντλούσαν στοιχεία από τα ίδια θέματα. Είχαν βαριά riffs και ήταν πιο τεχνικοί. Όταν τελειώσαμε αυτούς τους δύο δίσκους τους οποίους θεωρούμε ως ένα, δεν θέλαμε να κάνουμε ξανά κάτι παρόμοιο. Δεν έχει ενδιαφέρον. Έτσι αυτόματα πήγαμε κάπου αλλού.
Ο δίσκος “Fauna” είναι διαφορετικός. Δεν υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι κανόνες. Για παράδειγμα το κομμάτι “The Alphabet Of Me” είναι κάτι εντελώς διαφορετικό που δεν έχουμε κάνει ποτέ. Δεν ξέρω καν πώς να αποκαλέσω αυτό το είδος. Μετά έχουμε το “Elephants Never Forget” το οποίο θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι εμπνευσμένο από το Broadway. Υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία και εκφράζει που βρισκόμασταν ψυχικά τη στιγμή που γράφαμε τα κομμάτια.
RockOverdose: Ήταν σχεδιασμένο ή απλά προέκυψε στο studio ανάμεσα σε τζαμαρίσματα και στις ιδέες που είχε ο καθένας σας;
Charlie Griffiths: Πάντα όλοι μας, ο καθένας ξεχωριστά έχει διάφορες ιδέες και demos που είναι εν δυνάμει κομμάτια. Αλλά πολύ σπάνια είναι συνειδητή η απόφαση ποια θα διαλέξουμε για να δουλέψουμε. Απλά διαλέγουμε αυτά που μας εμπνέουν περισσότερο και αισθανόμαστε ότι θέλουμε να τα δουλέψουμε. Οπότε κάποιες ιδέες δουλεύονται και κάποιες ξεχνιούνται. Δεν καθόμαστε ποτέ να συζητήσουμε ποια θα δουλέψουμε. Απλά συμβαίνει.
RockOverdoe: Νομίζω όμως και στιχουργικά το “Fauna” είναι διαφορετικό από τους προηγούμενους δίσκους. Δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο υπόβαθρο από πίσω, κάποια ιστορία. Είναι ας πούμε πιο χαλαρό.
Charlie Griffiths: Ναι η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κάποια σύνδεση ανάμεσα στα τραγούδια στιχουργικά. Απλά σκεφτήκαμε σε όλα να βάλουμε ένα συγκεκριμένο θέμα ως μεταφορά του τι θέλαμε να πούμ. Και αυτό ήταν το ζωικό βασίλειο. Ήταν ένας αστείος τρόπος για να συνδέσουμε τα κομμάτια μέσα στο δίσκο. Αλλά στιχουργικά όχι δεν υπάρχει κάποια ιστορία ανάμεσα στα κομμάτια.
RockOverdose: Πιστεύεις ότι ο δίσκος αυτός πρόσθεσε κάτι νέο στη δισκογραφία σας, κάποιο νέο στοιχείο που δεν είχαν οι Haken πιο πριν;
Charlie Griffiths: Νομίζω πως ναι. Υπάρχουν σίγουρα πράγματα που δεν είχαμε κάνει ξανά όπως στο “The Alphabet Of Me” που είπα και πιο πριν. Και τελικά καταλήξαμε να παίζουμε ολόκληρο το δίσκο στην τελευταία μας περιοδεία. Και νομίζω πήγε πολύ καλά ως set γιατί έχει χτιστεί μία ποικιλομορφία μέσα στο δίσκο. Σε κάθε δίσκο μαθαίνεις κάτι καινούριο και γίνεσαι όλο και καλύτερος στη διαδικασία γραψίματος και όταν ξεκινάς τον επόμενο δίσκο προσπαθείς να γίνεις ακόμα καλύτερος.
RockOverdose: Μιας και το ανέφερες από μόνος σου (γέλια) έχουμε κανένα νέο για τον επόμενο δίσκο;
Charlie Griffiths: Την πάτησα (γέλια)! Δουλεύουμε πάνω σε διάφορα θέματα αλλά προς το παρόν δεν είμαστε κοντά στο να ολοκληρώσουμε κάτι. Το πάμε πολύ χαλαρά γιατί θέλουμε να γίνει σωστά. Και για να είμαι ειλικρινής νομίζω είναι ο δίσκος που μας έχει πάρει περισσότερο χρόνο από κάθε άλλο. Οκ σίγουρα δεν θα μας πάρει μια δεκαετία όπως στους Tool αλλά έχουμε ακόμα χρόνο. Ελπίζω του χρόνου να είναι έτοιμος.
RockOverdose: Νομίζω είναι καλύτερα να πάρεις το χρόνο σου και να κάνεις κάτι σωστό παρά να το πιέσεις γιατί υπάρχει deadline κυκλοφορίας ή κάτι τέτοιο.
Charlie Griffiths: Ναι δε νομίζω ότι βγαίνει καλό αποτέλεσμα έτσι. Κάποιες φορές ναι ένα deadline βοηθάει να υπάρχει σε συγκεκριμένα πράγματα αλλά όσο αφορά το νέο μας δίσκο είναι ένα αρκετά χαλαρό deadline (γέλια). Και όλοι νομίζω είμαστε ικανοποιημένοι με αυτό. Οπότε αναμένουμε.
RockOverdose: Έχουν περάσει 15 χρόνια από τον πρώτο σας δίσκο και 18 χρόνια από την ίδρυση της μπάντας.
Charlie Griffiths: Πέρασαν τόσα ε;
RockOverdose: Έτσι λένε εδώ τα χαρτιά μου (γέλια). Τι πιστεύεις ότι άλλαξε στην μπάντα όλα αυτά τα χρόνια;
Charlie Griffiths: Όχι πολλά. Κάποια συγκεκριμένα πράγματα θα έλεγα μόνο. Σίγουρα περνάς από διαφορετικές φάσεις. Είναι σαν κάθε σχέση. Αλλά νομίζω στο τέλος το μόνο που έχει αλλάξει είναι το ότι μαθαίνεις να συνυπάρχεις με τον άλλον κάτω από ένα δημιουργικό πρίσμα.
Μεγαλώνουμε και αυτό βοηθάει. Γενικά όσο μεγαλώνεις, ωριμάζεις και γίνεσαι καλύτερος στο να μπορείς να εξηγήσεις τις σκέψεις σου σε κάποιον άλλον. Ειδικά στον τρόπο που γράφουμε τα κομμάτια μας. Παλαιότερα σχεδόν μαλώναμε για το πώς πρέπει να γίνει ένα κομμάτι. Τώρα υπάρχει συλλογική συζήτηση για το τι πρέπει να κάνουμε. Είναι πολύ διαφορετικό από το να κάνεις ένα solo δίσκο. Εκεί έχεις τον απόλυτο έλεγχο. Εσύ γράφεις τα κομμάτια και ξέρεις πως θέλεις να είναι. Γράφεις τη μουσική, γράφεις τους στίχους και κάνεις τα πάντα. Είναι μία πολύ πιο εύκολη και γρήγορη διαδικασία. Αλλά όταν παρουσιάζεις μία ιδέα σου στην μπάντα, μία ιδέα που εσύ μπορεί να έχεις βάλει την καρδιά και την ψυχή σου, μπορείς πολύ εύκολα να δεις αυτή την ιδέα να αλλάζει εντελώς και να γίνεται κάτι το διαφορετικό. Εκτίθεσαι και δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει. Θα τους αρέσει; Θα θέλουν να το αλλάξουν; Θα πρέπει να το συζητήσουμε.
RockOverdose: Ας επιστρέψουμε στην εμφάνιση σας στο Release Athens Festival. Τι να περιμένουν οι Έλληνες οπαδοί από την εμφάνιση σας;
Charlie Griffiths: Νομίζω ότι θα παίξουμε υλικό από όλη μας τη δισκογραφία. Δεν είμαι σίγουρος για το setlist ακόμα. Αλλά θα είναι μία heavy εμφάνιση. Θα μάθουμε μέσα στις επόμενες ημέρες (γέλια).
RockOverodose: Charlie σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου. Θα ήθελες να πεις κάτι στους οπαδούς σας στην Ελλάδα για το κλείσιμο;
Charlie Griffiths: Σας ευχαριστούμε που μας περιμένατε τόσα χρόνια για να έρθουμε να παίξουμε για εσάς. Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που θα έρθουμε επιτέλους. Σας ευχαριστούμε για την υποστήριξη και τα λέμε σε λίγες ημέρες.
Για την εμφάνιση των Haken αλλά και των Dream Theater, Mastodon στο Release Athens Festival μπορείτε να μάθετε περισσότερα στον παρακάτω σύνδεσμο:
https://www.facebook.com/events/807477194707552
Για το RockOverdose: Απόστολος “Astaldo” Πανταζόγλου
Ερωτήσεις: Άγγελος Κατσούρας
Comments
