CONAN – “Blood Eagle” Review


Οι εκ του Λίβερπουλ ορμώμενοι Conan, στα δύο χρόνια που ακολούθησαν την κυκλοφορία του πρώτου τους ισοπεδωτικού -αλλά όχι αψεγάδιαστου- full length Monnos”, εξελίχθηκαν σε doom όνομα πρώτου μεγέθους. Το αγγλικό τρίο βγήκε παγανιά ανά την Ευρώπη παίρνοντας σκαλπ και σαρώνοντας σε Roadburn και Desertfest, ενώ ο δρόμος τους έβγαλε μέχρι και την Ελλαδίτσα, όπου οι λίγοι υποψιασμένοι είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι, πως οι τύποι δεν αστειεύονται.

Την παραπάνω διαπίστωση έρχεται όχι μόνο να υπενθυμίσει, μα και να ενισχύσει η δεύτερη ολοκληρωμένη προσπάθεια τους και τρίτη συνολικά, με τον εξαιρετικά παραστατικό τίτλο Blood Eagle”. Ηχογραφημένο στα ιδιόκτητα Skyhammer studio, με τον Chris Fielding να παραμένει πίσω από την κονσόλα και με την υποστήριξη της Napalm πλέον, οι Conan είχαν όλα τα εχέγγυα για να παραδώσουν ένα ηχογράφημα τουλάχιστον εφάμιλλο του Monnos”.

Ο ήχος τους παραμένει εκκωφαντικός κι αδυσώπητος, τα έγχορδα των Jon Davis και Phil Coumbe κατεδαφίζουν πολυκατοικίες σε κάθε τους γρατζούνισμα, ενώ ο Paul O' Neil, με το ψαρωτικό του παίξιμο στα ντραμς, θαρρείς πως δημιουργεί μια εναλλακτική αφήγηση μέσα στα κομμάτια και κατασκευάζει από το τίποτα σημεία που σου καρφώνονται μονομιάς στο μυαλό.

Το άλμπουμ ανοίγει με το σχεδόν δεκάλεπτο Crown Of Talons”, το υπνωτικό fuzz-αριστό riff του οποίου παραπέμπει καρφί στο “Dopesmoker” των Sleep. Τα υμνικά φωνητικά που έρχονται στο προσκήνιο περίπου τρία λεπτά αργότερα, “δένουν” ιδανικά επάνω του εντείνοντας την ημι-ληθαργική του ατμόσφαιρα. Το κλίμα αλλάζει λίγο πριν το ένατο λεπτό, με το τρίο να κλειδώνει σε μια μνημειώδη γκρούβα, που κουβαλά το κομμάτι ως το τέλος του.

Στο Total Conquest” τα κόζα αλλάζουν. Η phazer εισαγωγή του μπορεί να ξεγελά για λίγο, δεν αργούν όμως οι κανονιοβολισμοί του Paul O' Neil να σημάνουν το έναυσμα της επίθεσης. Οι ταχύτητες είναι ελαφρώς -εώς πολύ σε σημεία- ανεβασμένες και οι διαθέσεις σαφώς πιο βάρβαρες. Προσθέστε στα παραπάνω κι έναν εξαιρετικό στην ερμηνεία του Phil Coumbe, να έχει αναλάβει εξ' ολοκλήρου τα φωνητικά και να ξεστομίζει με την πειστικότητα ενός Ούνου: “Bring forth the hammers. Two handed shockwave. Endless Thunder. One arrow eight deaths. Power from the sun. Blood drenched harvest. Grief upon the land. Total conquest.” Γούστα.

Το σφυροκόπημα εξακολουθεί στο ταιριαστά τιτλοφορούμενο Foehammer”. Στα 4:56 λεπτά, είναι με τη βούλα η μικρότερη σύνθεση στο Blood Eagle” και μακράν η πιο άμεση. Απολύτως λογική επομένως και η επιλογή να αποτελέσει το promo video του άλμπουμ. Παρά ταύτα, δεν θα το συγκατέλεγα στα δυνατότερα κομμάτια του δίσκου, αν και δε μπορώ να μην ομολογήσω ότι το feedback-y doom όργιο από το 2:40 και μετά με υποδουλώνει κάθε φορά που το ακούω.

Το Gravity Chasm” ξεχύνεται ως ορμητικός χείμμαρος από τα ηχεία, για να εξαπλώσει σε όλα τα μήκη και πλάτη την κτηνώδη μονοτονία του. Η δομή του εντελώς αδρή, φλερτάρει λίγο με το τετριμμένο, διασώζεται όμως χάρη στο αδιανόητο groove του και την αλλαγή πορείας περίπου στα μισά, όπου οι Λιβερπουντλιανοί κατεβάζουν πολύ έξυπνα ταχύτητα, πριν οδηγήσουν τη σύνθεση σε ένα συντριπτικό doom τελείωμα.

Το Horns For Teeth” που ακολουθεί είναι το δεύτερο μικρότερο σε διάρκεια κομμάτι, πίσω μόνο από το Foehammer”. Σε πείσμα του πάντως, καταφέρνει να συμβαίνουν τόσα πράγματα μέσα του, τα οποία μακροσκελέστερες συνθέσεις του δίσκου αδυνατούν να συμπεριλάβουν. Το εναρκτήριο riff του γρήγορα μετατρέπεται σε κάτι διαφορετικό, ενώ ακόμα μία αλλαγή περιμένει τον ακροατή τη στιγμή που μπαίνει η φωνή. Το τέλος του, σερνάμενο, σβήνει υποδειγματικά την συσσωρευμένη ένταση των προηγηθέντων λεπτών.

Το Blood Eagle” κλείνει όπως περίπου άρχισε, με ένα μακρόσυρτο κομμάτι (Altar Of Grief”), η διάρκεια του οποίου ξεπερνά τα εννέα λεπτά. Τελετουρικοί τυμπανισμοί και dron-ίζοντες ήχοι στήνουν μια απόκοσμη ατμόσφαιρα, η οποία δεν εγκαταλείπεται, αλλά ενισχύεται από το ξέσπασμα των εγχόρδων στο δεύτερο λεπτό. Το θηριώδες βασικό riff που ακολουθεί λίγο αργότερα θερίζει κεφάλια, ενώ συνάμα αποτελεί το ιδανικό υπόστρωμα για τα φωνητικά των Davis και Coumbe. Στα δύο τελευταία λεπτά τα πράγματα ξεφεύγουν, με τους Conan να γκαζώνουν απότομα και να απομακρύνονται προς το ηλιοβασίλεμα κραδαίνοντας με καμάρι τα λάφυρα της νίκης τους.

Βαθμολογία 85/100

Τραγούδια Δίσκου:

1. Crown Of Talons

2. Τotal Conquest

3. Foehammer

4. Gravity Chasm

5. Horns For Teeth

6. Altar Of Grief

Σύνθεση Δίσκου:

Jon Davis: Φωνητικά, Κιθάρα
Phil Coumbe: Φωνητικά, Μπάσο
Paul O' Neil: Τύμπανα

http://www.hailconan.com/
https://www.facebook.com/conandoom

Για το Rock Overdose,

Δημήτρης Σούρσος

Comments