Οι Conquistadors φέρνουν το heavy metal των Running Wild ζωντανά στη σκηνή!


Οι Running Wild αποτελούν θρύλο του heavy/power metal και η μουσική τους έχει εμπνεύσει γενιές οπαδών. Οι Conquistadors, μια tribute μπάντα με έναν επιπλέον λόγο ενθουσιασμού, τον θρυλικό Harry “The Tyrant” Conklin, έρχονται να τιμήσουν τα κλασικά έπη των Γερμανών πειρατών ζωντανά στην Ελλάδα.

Σε αυτή τη συνέντευξη, ο κιθαρίστας τους Μίμης Καναβιτσάδος απαντάει σε όλες τις ερωτήσεις του συντάκτη μας Άγγελου Κατσούρα και αποκαλύπτει πώς γεννήθηκε η μπάντα, τις προκλήσεις αλλά και τα μελλοντικά τους σχέδια.


RockOverdose: Λοιπόν ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πως τρώτε τη φλασιά να φτιάξετε μια tribute μπάντα στους Running Wild και ειδικά σε μία εποχή που όλο και περισσότεροι ξεπηδάνε που παίζουν το στυλ τους, με πρωταγωνιστές τους Blazon Stone. Επίσης, ας το πάμε ένα βήμα παραπέρα. Γιατί διαλέξατε να τιμήσετε τους Running Wild και όχι κάποιο άλλο συγκρότημα; Παίζει ρόλο η πιο απλουστευμένη δομή κάποιων κομματιών τους μήπως; Σας έδωσε ώθηση ότι τα τελευταία χρόνια βγάζουν αξιοπρεπές υλικό σε σχέση με λίγο πιο πρόσφατα, ή απλά ήταν θέμα της φλασιάς που αναφέραμε παραπάνω;


Μίμης (Conquistadors): Καλησπέρα Άγγελε και σε ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία να μιλήσουμε για τους CONQUISTADORS! Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή, γιατί το πως δημιουργήθηκε η μπάντα είναι σχεδόν σαν ανέκδοτο... Όταν είχαμε πάει με τους In Memory... να παίξουμε στα Ιωάννινα, ήμασταν στο backstage λίγο πριν ξεκινήσουμε το live, και γυρίζει ξαφνικά ο Harry και λέει: “Hey guys, you know what we should do next? We should make an ICED EARTH tribute! People will enjoy it”! Και πράγματι όταν τελειώσαμε τις υποχρεώσεις με In Memory..., όντως ξεκινήσαμε και παίζαμε τα ICED EARTH! Όλο το "Dark Saga" και καμιά 10αρια επιλεγμένα από τους άλλους δίσκους, έβγαινε υπέροχο! Ώσπου ένα καλοκαιρινό μεσημέρι χτυπάει το τηλέφωνό μου, ήταν ο Γιάννης ο Ζάχος, και με μία ανάσα με λέει "Μάζεψε τους δικούς σου, ετοιμάζετε tribute RUNNING WILD"! Ήταν ξεκάθαρη παραγγελιά! Οπότε αφήσαμε προσωρινά στη άκρη όλα τα υπόλοιπα project που τρέχαμε, και δώσαμε βαρύτητα εκεί. Στην πορεία βέβαια προέκυψε και η φάση με τον Matt Barlow, οπότε το ότι έμεινε το ICED EARTH παγωμένο, ήταν και ψιλομονόδρομος, θέλω να πω, τα είδε ο κόσμος με τον original τραγουδιστή, τι να κάνουμε εμείς παραπάνω...; Το καλό είναι ότι όλα αυτά τα project στηρίζονται στον ίδιο κορμό, που είναι ο αδερφός μου ο Βαγγέλης στα τύμπανα (τι ευλογία είναι να έχεις drummer τον αδερφό σου, δεν μπορείς να φανταστείς!), ο Δημήτρης ο Γκουτζιαμάνης στην κιθάρα, και φυσικά ο Harry Conklin στα φωνητικά. Ένα ακόμη τρομερό ατού μας είναι η παρουσία του πειρατή μπασίστα μας, του Χρήστου του Παπανικολάου, ο οποίος μια φορά που κόπηκε κατά λάθος δεν έτρεξε αίμα , Running Wild έτρεξε, είναι η αγαπημένη του μπάντα, ήξερε όλα τα κομμάτια απ' έξω κι ανακατωτά και δεν ήθελα κανέναν άλλο σε αυτή τη θέση για αυτή τη δουλειά. Άρα, συνοπτικά, μπορούμε να πούμε ότι ήταν ξεκάθαρα όραμα και προσωπικό καπρίτσιο του manager Γιάννης Ζάχος!


RockOverdose: Ας το δούμε βιωματικά. Πρώτη μου επαφή με τη μπάντα ήταν η κλασική τριάδα ‘87/’88/’89 που μεγαλύτερος της εποχής μου είπε να ακούσω με τη σειρά. Αντίστοιχα ποια ήταν η δική σου πρώτη εμπειρία μαζί τους και τι θυμάσαι από αυτήν;


Μίμης (Conquistadors): Δυστυχώς, η πρώτη μου εμπειρία με τους RUNNING WILD, ήταν η συναυλία που είχαν δώσει στον Ελλήσποντο στη Θεσσαλονίκη, την οποία φυσικά δεν είδα ποτέ, γιατί ήμουν 8-9 χρονών! Οι μεγαλύτεροί μας όμως, αυτή την εμφάνιση τη συζητάνε ακόμα και σήμερα, οπότε έχουν φροντίσει να μας μάθουν όλες τις λεπτομέρειες του τι συνέβη τότε! Στα σοβαρά όμως, το πρώτο cd που θυμάμαι να μου σκάει στα μούτρα φρέσκο μόλις βγήκε, πρέπει να ήταν το "Masquerade" το 1995, και ακόμα πιο έντονη ανάμνηση το επόμενο, "The Rivalry", 3 χρόνια μετά. Εννοείται όμως ότι εμβαθύνοντας και ψάχνοντας προς τα πίσω, η πεντάδα σερί από το '87 ως και το '92, κοντράρεται μόνο με το σερί των αγαπημένων μου NEVERMORE... Εσύ ειδικά ξέρεις ποιος κερδίζει αυτή την αναμέτρηση...



RockOverdose: Τυγχάνει να είμαι μειοψηφία και να θεωρώ κορυφαίο τους άλμπουμ το “Pile Of Skulls”, έχει μέσα το πλέον λατρεμένο μου κομμάτι τους που είναι το “Whirlwind”, ο ήχος του είναι κορυφή και ο Stefan Schwarzmann παίζει τα κέρατα του. Θα ήθελα τον δικό σου αντίστοιχα αγαπημένο δίσκο και κομμάτι τους.


Μίμης (Conquistadors): Χμμμ, το "Whirlwind" εεε...; Ναι, αυτό παραλείψαμε να το βάλουμε στο set list μας... Φίλε είναι τόσα πολλά που μένουν έξω...! Αλλά μπορώ να σου αποκαλύψω ότι από τον αγαπημένο σου δίσκο, θα ακούσεις σίγουρα 2 κομμάτια! Εκ των οποίων το ένα από αυτά, νομίζω πως είναι και το αγαπημένο του Harry...! Όσον αφορά τα δικά μου αγαπημένα, νομίζω για δίσκο θα διάλεγα "Under Jolly Roger" ή "Port Royal", σήμερα το ένα και αύριο το άλλο, αλλά το αγαπημένο μου τραγούδι πιστεύω θα είναι πάντα το "Bad to the bone"...


RockOverdose: Στο όλο εγχείρημα με τους Conquistadors θα έχετε και τη συνδρομή ενός -Ελληνα πλέον- μπορούμε να πούμε μεγάλου τραγουδιστή, του Harry Conklin. Πως πείστηκε ο Τύραννος της καρδιάς μας να συμμετάσχει και ποιά η δική του σχέση με τους Running Wild; Θα είναι μια πρόκληση είναι η αλήθεια να ακούσουμε αυτά τα κομμάτια με πολύ ψηλότερα φωνητικά όπως τα δικά του.


Μίμης (Conquistadors):

Πως πείστηκε ο Τύραννος. Ναι, η φάση ήταν ως εξής:
- Hey Harry, are you in for a Running Wild tribute…;
- Fuck yeah, let's do it!

Ακριβώς δηλαδή όπως είχε γίνει και με το In Memory... τότε! Όταν είχε φύγει για εξωτερικό ο παλιός μας φίλος και τραγουδιστής, ο Κώστας ο Μαργαρίτης, είχα πει στον αδερφό μου ότι θα έστελνα μήνυμα στον Harry για πλάκα αν ήθελε να συμμετάσχει για 3-4 κομμάτια σαν guest. Και μας σκάει στη πρόβα με ένα τετράδιο στίχους, έτοιμος να πατήσει παντού! Θεωρώ πως είμαστε πολύ τυχεροί που ένας θρύλος του heavy metal είναι στην παρέα μας. Και ξέρεις ε; Ο Harry προσέχει τόσο πολύ τον εαυτό του, την διατροφή του, γυμνάζεται, είναι σε τοπ φόρμα και μας τα κάνει όλα πολύ εύκολα. Ότι χαζομάρα μας κατέβει στο μυαλό, ο Tyrant είναι μέσα! Είναι και γι'αυτόν μια ευκαιρία να κρατιέται σε φόρμα, το οποίο μπορείς να το καταλάβεις πανεύκολα μόλις ανοίξει το στόμα του να τραγουδήσει. Και αν τύχει να πέσει σε σύγκριση με πολλούς από την "γενιά" του, αλλά ακόμα και από κάποιους αρκετά χρόνια μικρότερους του, θα δεις ότι τους "έχει" για πλάκα... Όσον αφορά τη σχέση του με τους Running Wild, ήξερε αρκετά από τα κομμάτια, δούλεψε πολύ στο να τα κάνει δικά του, γενικά ο Harry είναι αρκετά versatile ως τραγουδιστής, στα συγκεκριμένα έχει καταφέρει να βρει μια ισορροπία ώστε να είναι πολύ κοντά στο original ύφος του καπετάνιου Rolf, αλλά να έχει και αρκετή από την δικιά του χροιά, όσοι έχουν δει το show πάντως, έμειναν πλήρως ικανοποιημένοι!


RockOverdose: Με δεδομένο ότι συμμετέχεις και σε μία άλλη tribute μπάντα, τους In Memory, όπου εκεί τιμάτε καλλιτέχνες που έχουν φύγει από τη ζωή, ποιές οι κύριες διαφοροποιήσεις του να παίζεις συγκεκριμένο υλικό μίας μπάντας από το να παίζεις διάφορα μεταξύ τους; Είναι τελικά πιο απαιτητικό να τιμάς όσους δεν είναι ανάμεσα μας, ή στην περίπτωση των Running Wild υπάρχει μεγαλύτερη ευθύνη μια και έχουν άκρως φανατικό κοινό που δεν συγχωρεί λάθη;


Μίμης (Conquistadors):Εξαιρετική αυτή η ερώτηση. Έψαχνα μια ευκαιρία να εξηγήσω τις διαφορές ανάμεσα στις 2 μπάντες. Όταν κάναμε τους In Memory..., στόχος μας ήταν να τιμήσουμε ανθρώπους, όχι μπάντες. Ήταν ένα tribute to the dead, και δεδομένου του ότι τα τελευταία χρόνια είχαμε άπειρες απώλειες μουσικών, δυστυχώς έπρεπε να κάνουμε συνέχεια update... Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όταν ψάχναμε ποιο κομμάτι από MEGADETH θα κάναμε για τον Gar Samuelson, δύο ή τρεις μέρες μετά, έφυγε ο Nick Menza. Εκεί λοιπόν έπρεπε θα θέσουμε ένα πάτωμα, και ένα ταβάνι. Ποιο θα ήταν το πιο χαλαρό metal που θα πιάναμε, και ως που θα φτάναμε. Η ιστορία έδειξε ότι αρχίσαμε από classic heavy, όπως Twisted Sister, Dio κτλ, και φτάσαμε ως το gothic, doom, death, ακόμα και black metal. Και αν βάλεις στην εξίσωση και ότι τα In Memory... shows ξεπερνούσαν τις 3,5 ώρες (δόξα και τιμή στον drummer!), σκέψου πόσο εύκολο είναι για εμάς να παίζουμε Peace sells, Beyond the doors of the dark, Masque of the red death, The philosopher, Maha Kali, και μέσα σε αυτά, διάσπαρτα Metallica, Maiden, Ozzy, Helloween, Sentenced, Annihilator, Bolt Thrower, Exodus, όλα τρομερά απαιτητικά, επικρατούσε ένας πανικός! Μιλάμε για μυαλό πουρέ. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πιο εύκολο μας φάνηκε το Running Wild! Υπάρχει σαφώς ευθύνη να βγούνε όλα σωστά και αξιοπρεπή, με τα παιδιά που έχω δίπλα μου όμως και την προπόνηση που έχουμε κάνει, είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα. Και ισχύει, υπάρχει φανατικό κοινό των Running Wild εδώ, αλλά έχουν συγχωρήσει σοβαρά ατοπήματα του καπετάνιου εδώ και πολλά χρόνια, λες να έχουμε πρόβλημα εμείς...;;;


RockOverdose: Η ερώτηση κλειδί είναι η εξής; Τι να περιμένει όποιος έρθει να σας δει; Φαντάζομαι θα’ναι κάτι πολύ χορταστικό. Θα εστιάσετε στη δημοφιλή ‘80s περίοδο τους ή θα έχετε κομμάτια από αρκετά περισσότερα άλμπουμ της δισκογραφίας τους; Παίζει να έχετε κανένα κομμάτι που έχουν παίξει σπάνια ως και ποτέ ας πούμε;


Μίμης (Conquistadors):Όταν ξεκινήσαμε να το στήνουμε αυτό το project, κάναμε μια ψακτική να δούμε τι άλλο υπάρχει. Μπορούμε με χαρά να πούμε ότι αυτό είναι το πιο ολοκληρωμένο και μερακλήδικο Running Wild tribute. Φοράμε τα πειρατικά μας, το set list είναι πραγματικά best of, είναι όντως πολύ χορταστικό και δεν αφήνει κανέναν παραπονεμένο. Δεν είμαι σίγουρος για τα αντίστοιχα set list των Running Wild, εμείς φτάνουμε να παίζουμε κομμάτια σίγουρα ως και το "Masquerade". Υπάρχει πάντα η σκέψη να προστεθούν στο μέλλον 4-5 ακόμα, αλλά θα δούμε ποια. Όταν με το καλό κάνουμε τα show, και κυκλοφορήσει το set list μας, θα περιμένω με χαρά τους die hard fans να μου πούνε ποιο έλειπε και πόνεσε και με ποια χάρηκαν που επιτέλους ακούστηκαν live, σίγουρα υπάρχουν τέτοια μέσα...!


RockOverdose: Προφανώς θα ερωτηθείς για τη γνώμη σου ότι η γενιά μας δεν έχει δει ζωντανά τους Running Wild ακόμα, πάντα μιλώντας για την Ελλάδα. Έστω ότι γίνεται το καλό και έρχονται κάποια στιγμή, την απόδοση τους την έχουμε δει όλοι πρόσφατα, δεν είναι και για να σκίζεις φλέβες, παρ’όλα αυτά όλοι θα είναι εκεί. Είναι κατά τη γνώμη σου ένα απωθημένο που ξεπερνάει και τυχόν χαμηλές προσδοκίες ή θα μπορούσε να γίνει αιτία στεναχώριας για πολύ κόσμο αν τελικά συμβεί;


Μίμης (Conquistadors): Πιστεύω ότι για τους υγιείς σκεπτόμενους Έλληνες μεταλλάδες, αυτό ίσως και να είναι το νούμερο 1 απωθημένο. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, και ως επί το πλείστον αδύνατον να πραγματοποιηθούν συγκεκριμένες συναυλίες, για παράδειγμα μπάντες που δεν υπάρχουν πλέον, μια ενδεχόμενη επίσκεψη των Running Wild εδώ κανονικά θα έπρεπε να προκαλέσει σεισμό χαράς. Άσχετα από την όποια απόδοση έχει η μπάντα εδώ και χρόνια, δεν είναι μυστικό άλλωστε ότι όσοι είχαν ταξιδέψει να τους δούνε στο Wacken το '18 αν δεν κάνω τραγικό λάθος, έκλαιγαν, και δυστυχώς όχι από χαρά. Από την άλλη, φίλοι που τους είδαν πέρσι για παράδειγμα, πέρασαν εξαιρετικά. Πιστεύω επίσης, και καλώς συμβαίνει αυτό, ότι και σαν κοινό έχουμε ανεβάσει λίγο τα standards μας. Θυμάμαι νεώτεροι που πηγαίναμε κάθε μήνα σε 1 και 2 μεγάλα, δυνατά καλά live, δεν μας πολυένοιαζαν αυτά, απόδοση, τοποθεσία. Θέλαμε απλώς να πάμε να ξεσαλώσουμε. Όσο περνάνε τα χρόνια όμως, βλέπω και από τον εαυτό μου, ότι έχω γίνει πιο αυστηρός "κριτής". Αν κάτι είναι στραβό, θα με χαλάσει, δεν θα το αφήσω να πέσει κάτω και να πω έλα μωρέ, αρκεί που τους είδαμε. Η διαφοροποίηση με τους Running Wild όμως, είναι ότι το κοινό τους εδώ, στην πλειοψηφία του είναι ηλικία μας, όπως είπες κι εσύ οι περισσότεροι δεν είχαν την τύχη να τους δούνε, οπότε θα έλεγα ότι ίσως και να συγχωρεθούν τυχόν ατοπήματα. Και φυσικά, είναι και τεράστια κουβέντα αυτή, παλιές μπάντες, με ελάχιστα πλέον original μέλη, μη ενεργές δισκογραφικά, επετειακά show συγκεκριμένων δίσκων, τι θέλουμε τελικά να βλέπουμε? Σηκώνει πολλές μπύρες, και ο καθένας θα πει κάτι διαφορετικό, όλες οι απόψεις σεβαστές.


RockOverdose: Άλλη μια ερώτηση κλειδί είναι ότι δεδομένου πως έχετε και τον Harry στη μπάντα ο οποίος άλλο που δε θέλει να μη βάλει κώλο κάτω, θα σκεφτόσασταν ποτέ να κυκλοφορήσετε και δικό σας υλικό, που προφανώς θα ηχεί σαν τους Running Wild; Ή θα μείνει ως μία υπόθεση καθαρά συναυλιακή όταν θα δίνεται η ευκαιρία;


Μίμης (Conquistadors):Όπως είπα και νωρίτερα, ο Harry όλα αυτά που κάνουμε, εκτός του ότι χαίρεται να παίζει μαζί μας, το βλέπει και σαν μια ευκαιρία να κρατιέται σε φόρμα για τις δικές του υποχρεώσεις. Οι JAG PANZER είναι ακόμα ενεργά δισκογραφικοί, έχουν tour κανονικά, με τους Titan Force επίσης έχει κανονισμένες εμφανίσεις, χώρια ό,τι άλλο πυροτέχνημα τον καλέσουν και δεν μπορεί να πει όχι, για παράδειγμα το πρόσφατο Heir Apparent. Μας έχει πει, και ξέρει και ο ίδιος, πως όντας 60φεύγα πλέον, δεν έχει πολύ καιρό ακόμα να τραγουδάει όπως τώρα, άσχετα από το πόσο εντυπωσιακά διατηρεί τη φωνή του, όλα αυτά είναι ευκαιρίες για αυτόν να μένει ζεστός και ενεργός. Εκτός από το In Memory... και το Conquistadors, με τον Βαγγέλη και τον Δημήτρη έχουμε πλέον ενεργούς και τους LEGEON, η παλιά μπάντα του Δημήτρη, πρώην Astral Crossing, με προσωπικό υλικό, αυτή τη περίοδο δουλεύουμε και γράφουμε κομμάτια για τον 2ο δίσκο. Χωρίς Harry εκεί, κι εγώ εκτελώ χρέη μπασίστα γιατί αυτό το σχήμα έχει κανονικούς κιθαρίστες, εγώ είμαι χαροπαλευτής. Με μικρή επιφύλαξη όμως, μπορώ να σου αποκαλύψω ότι κάποια στιγμή, όταν με το καλό τελειώσουμε με όλα αυτά, έχουμε κάνει μια κουβέντα μεταξύ μας όσον αφορά δικό μας υλικό, σίγουρα θα θέλαμε ο Tyrant να μας κάνει την τιμή και να συμμετέχει, δεν αποκλείω να στρώσουμε τους κώλους μας κάτω όταν δούμε ευνοϊκές συνθήκες και να το κάνουμε πράξη... Όταν με το καλό πλησιάζει αυτή η στιγμή, θα σου πω και πως το έχω στο μυαλό μου να ακούγεται, δεν θα είναι πάντως power metal τύπου Running Wild…


RockOverdose: Τέλος, θα θέλαμε να μάθουμε αν και τι σχέδια έχετε για το συγκρότημα, να δώσετε κίνητρο σε όσους θέλουν να σας δουν και να προσθέσεις ότι θεωρείς σημαντικό που ίσως να μην τονίσαμε. Ship ahoy!


Μίμης (Conquistadors):Ήταν πολύ χορταστική η κουβέντα μας, και νομίζω καλύψαμε τα περισσότερα από τα σημαντικά που ήθελα να ακουστούν! Τα σχέδιά μας για αυτό το σχήμα είναι πρώτα από όλα οι προγραμματισμένες εμφανίσεις που έχουμε, 07/02 Τρίκαλα στο Ανδρομέδα μουσικό στέκι, 08/02 Βόλος στο Cafe Santan, 15/02 ερχόμαστε Αθήνα στο Κύτταρο και 21/02 Λάρισα στο Skyland. Γενικά η χρονιά φέτος είναι ήδη πολύ γεμάτη με άπειρες συναυλίες, με πολύ δυνατά ονόματα, προς το παρόν δεν έχουμε κάτι άλλο στα σκαριά. Το γενικότερο πλάνο είναι να γίνονται 1 ή 2 μεγάλα ετήσια shows, Αθήνα αν όλα πάνε καλά και το γουστάρει ο κόσμος, και Θεσσαλονίκη που εδώ αναγκαστικά δεν μπορώ να τους αφήσω έτσι, με πιάνουν στο δρόμο και με τραμπουκίζουνε για να το επαναλάβουμε! Το βασικότερο κίνητρο που πρέπει να ξέρει ο κόσμος, είναι ότι αυτό το σχήμα, παρόλο που είναι ένα απλό tribute, είναι ίσως και μια μοναδική ευκαιρία να ακούσει αγαπημένα έπη από Running Wild, από γιαλαντζί πειρατές, πάντα όμως με μεράκι, σεβασμό και φυσικά, με τον θρύλο Harry "the Tyrant" Conklin σε ρόλο πρωταγωνιστή! Σε ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία να μιλήσουμε, θα χαρώ να δω γεμάτα μαγαζιά, να μπουμπουνίξουμε τα κανόνια και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί παρέα!

Για το RockOverdose,

Άγγελος Κατσούρας


ΣΑΒΒΑΤΟ 07/02 - ΤΡΙΚΑΛΑ

https://www.facebook.com/events/821256537028778/



ΚΥΡΙΑΚΗ 08/02 - ΒΟΛΟΣ

https://www.facebook.com/events/2260681774440482/



ΚΥΡΙΑΚΗ 15/02 - ΑΘΗΝΑ

https://www.facebook.com/events/1843335556293563/



ΣΑΒΒΑΤΟ 21/02 - ΛΑΡΙΣΑ

https://www.facebook.com/events/876661058147509/


Comments

rockoverdose.gr