Οι DEAD CONGREGATION αποτελούν αδιαμφισβήτητα τους ηγέτες του εγχώριου death metal, μετρώντας ήδη 2 δεκαετίες πορείας και αποτελώντας ένα από τα πιο ανθεκτικά σχήματα του χώρου.
Πέντε χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση επί αθηναϊκού εδάφους, επιστρέφουν την Κυριακή 22 Δεκέμβρη στο Κύτταρο.
Με αυτή την αφορμή ο συνθέτης/κιθαρίστας/τραγουδιστής του συγκροτήματος Αναστάσης Βαλτσάνης , απαντά στις ερωτήσεις του Άγγελου Κατσούρα, προετοιμάζοντάς μας για μια βραδιά απόλυτου death metal σκότους, που μόνο όποιος έχει (επι)βιώσει στο παρελθόν μπορεί να το επιβεβαιώσει.
Αρχικά να σ’ ευχαριστήσουμε για την τιμή και την διαθεσιμότητα σου, το θεωρούμε μεγάλο προνόμιο. Σε τι στάδιο σας βρίσκουμε αυτή τη στιγμή λίγες μέρες πριν την επερχόμενη εμφάνιση σας στην Αθήνα;
Dead Congregation: Ευχαριστούμε εμείς για το ενδιαφέρον στους Dead Congregation. Τίποτα ιδιαίτερο αυτή τη στιγμή, πρόβες ως συνήθως για να μένουμε σε φόρμα!
20 χρόνια Dead Congregation λοιπόν συμπληρώθηκαν φέτος κι επισήμως. Περίμενες ότι θα υπήρχε τέτοια ανθεκτικότητα στο χρόνο και τέτοια αποδοχή από τον κόσμο; Υπάρχει κάτι που θα άλλαζες από αποφάσεις που πήρες ή έγιναν όλα ακριβώς όπως τα θέλατε;
Dead Congregation: Ούτε κατάλαβα πότε πέρασαν. Όταν ξεκινάγαμε δεν είχαμε ιδέα αν θα μας έδινε κανείς σημασία, μιας κι εκείνη την εποχή το κλίμα στο underground ήταν πολύ διαφορετικό και δεν υπήρχαν πολλές μπάντες που να έπαιζαν σε αυτό τον ήχο, όσες υπήρχαν δεν είχαν προβολή. Ακόμα και ‘μεγάλες’ μπάντες του ήχου σαν τους Immolation και τους Incantation ήταν πολύ χαμηλά σε δημοτικότητα τότε. Με την ηχογράφηση του ‘Graves of the Archangels’ ξέραμε ότι δημιουργήσαμε κάτι πολύ ξεχωριστό αλλά και πάλι δε περιμέναμε με τίποτα ότι θα είχε τέτοια αποδοχή, ότι αμέσως θα ερχόντουσαν προσφορές για συναυλίες από το εξωτερικό...
Σίγουρα δε περιμέναμε τέτοια ανθεκτικότητα, κυρίως επειδή δεν υπάρχει κάποιο νέο δισκογραφικά. Το οξύμωρο είναι ότι για το 2025 είχαμε πιο πολλές προσφορές από ποτέ, αλλά προσπαθούμε να κλείνουμε τα πιο ενδιαφέροντα για να παραμένουμε κι εμείς παθιασμένοι για τη κάθε συναυλία και να μη νιώθουμε σα να πηγαίνουμε για δουλειά.
Το να μετανιώνεις για αποφάσεις που έχεις πάρει στο παρελθόν και να σκέφτεσαι τι θα είχε γίνει αν το ένα και το άλλο δε βοηθάει πουθενά οπότε δε το σκέφτομαι καν, κανείς δε μπορεί να ξέρει αν οι πορεία μας θα ήταν καλύτερη ή χειρότερη αν κάναμε τα πράγματα διαφορετικά. Σίγουρα η αντιπάθεια που έχω προς τα social media και γενικότερα προς την αυτοπροβολή δε βοηθάει στις μέρες μας, όμως μου είναι πολύ δύσκολο να αλλάξω για να προσαρμοστώ στους καιρούς σε αυτό το θέμα.
Έχουν περάσει 8 χρόνια από την τελευταία σας κυκλοφορία, το EP “Sombre Doom”, πάντα διαλέγατε να έχετε μακρά διαστήματα ανάμεσα στις κυκλοφορίες σας. Είναι γιατί θέλατε το υλικό να δείξει την αξία του μακροπρόθεσμα ή γιατί η σύνθεση είναι κάτι που προκύπτει με πιο αργούς ρυθμούς;
Dead Congregation: Είναι συνδυασμών πολλών λόγων, ο βασικός συνθέτης είμαι εγώ και βασικά πρέπει να είμαι σε κατάλληλο mindset για να γράψω κομμάτια. Ας πούμε ότι τα τελευταία χρόνια ήταν λίγο απαιτητικά σε αρκετούς τομείς με αποτέλεσμα το focus μου να είναι αλλού. Τα παλιά μας κομμάτια ακόμα δε τα έχω χορτάσει και το ότι είμαστε ενεργοί συναυλιακά με κάνει να παίρνω τη δόση μου σε κάποιο βαθμό, σε καμία περίπτωση δε θα ήθελα να γίνουμε μπάντα που βγάζει νέο άλμπουμ ανά 2-3 χρόνια αλλά η αλήθεια είναι ότι το έχουμε παρακάνει αυτή τη φορά.
RockOverdose: Σε συνέχεια των παραπάνω, υπάρχει η φήμη ότι δουλεύετε σε νέο δίσκο, το οποίο και σαν αναφορά μόνο έχει δώσει μεγάλη χαρά. Έχουμε να μοιραστούμε κάποια πληροφορία ή να επιβεβαιώσεις/διαψεύσεις το παραπάνω; Κι αν ναι, έχουμε κάποιο χρονικό όριο πιθανής κυκλοφορίας;
Dead Congregation: Το νέο άλμπουμ έχει ηχογραφηθεί ήδη με εξαίρεση τα φωνητικά. Λείπουν στίχοι για 2 κομμάτια οπότε μένει να ολοκληρωθούν και οι στίχοι για να κλείσει η ηχογράφηση και να περάσουμε στη τελική μίξη. Ελπίζω να μη χρειαστώ 2 χρόνια για να γράψω στίχους!
RockOverdose: Έχετε υπάρξει πιστεύω πολύ ικανοί και τυχεροί, ώστε ο απόηχος των 2 ολοκληρωμένων άλμπουμ σας ειδικά, να έχει χαραχθεί βαθιά στις συνειδήσεις του κόσμου. Από τη μέρα που κυκλοφόρησα και μέσα στα χρόνια. Πως νιώθεις που οι γενιές αλλάζουν αλλά όλο και περισσότεροι συνεχίζουν να λατρεύουν αυτά τα 2 άλμπουμ;
Dead Congregation: Δε ξέρω αν είναι θέμα τύχης, κάτι θα κάναμε σωστό στο θέμα της σύνθεσης για να έχουν τα άλμπουμ μας τέτοιο αντίκτυπο στη παγκόσμια σκηνή. Είναι μεγάλη μας τιμή που μας ακολουθεί κόσμος ακόμα και χωρίς να προσφέρουμε κάτι νέο δισκογραφικά και ότι το όνομά μας έχει γίνει σημείο αναφοράς για τον ήχο. Φυσικά είναι ότι καλύτερο να βλέπεις και νεότερες γενιές να σε ακολουθούν καθώς εκεί είναι το μέλλον.
RockOverdose: Γνωρίζοντας τον τρόπο που δουλεύετε και την απουσία στασιμότητας που επιζητείτε, είμαι βέβαιος ότι το νέο άλμπουμ αν και όταν βγει, θα είναι και πάλι διαφορετικό. Αυτό συμβαίνει και γιατί ωριμάζετε ατομικά/συνθετικά ή και γιατί δε θέλετε να ακολουθείτε φόρμουλες όπως πολλοί έχουν κάνει στο παρελθόν;
Dead Congregation: Ισχύει, δε μας αρέσει να γράφουμε με φόρμουλες καθώς δεν υπάρχει πρόκληση σε αυτό. Υπάρχουν φυσικά αρκετές μπάντες που το έκαναν απολύτως επιτυχημένα όπως οι Bolt Thrower ή οι At The Gates που ναι μεν με κάθε άλμπουμ εξέλιξαν τον ήχο τους αλλά στο πιο επιτυχημένο τους εμπορικά έγραψαν πολλά κομμάτια με πανομοιότυπες δομές και παρεμφερή ριφ. Για να μη παρεξηγηθώ, το λατρεύω το Slaughter of the Soul, απλά όπως προανέφερα εγώ προτιμάω να γράφω κομμάτια που δε μοιάζουν μεταξύ του – στο πλαίσιο του δυνατού! Γενικά πάντα εστιάζω και στη ροή του υλικού, πως δένει το ένα κομμάτι με το άλλο και πως ακούγεται σαν σύνολο το άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος. Στις μέρες μας δε ξέρω τι ποσοστό των ακροατών ακούει ολόκληρα τα άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος αλλά το βασικό για εμένα είναι να νιώθω πλήρης ως συνθέτης χωρίς να μπαίνω στο τριπάκι να σκέφτομαι τι θα αρέσει και τι δε θα αρέσει στους άλλους.
RockOverdose: Πάντα πίστευα ότι παρά τις έντονες Incantation/Immolation αναφορές σας, η κύρια πηγή που σας οδηγούσε ήταν οι Morbid Angel ως ιδέα και πρωτοτυπία. Ήσουν γενικά πάντα του πιο Αμερικάνικου ήχου; Πως πρωτομπήκες στο death metal και τι ήταν αυτό που σε έκανε να δεθείς μαζί του και να αποτελέσεις και μέρος του;
Dead Congregation: Χαίρομαι που το λες αυτό μιας και πράγματι οι Morbid Angel ήταν πάντα από τις βασικές μας επιρροές. Όταν ξεκινήσαμε τη μπάντα και δεν υπήρχαν πολλές άλλες για να μας συγκρίνεις, η εύκολη αναφορά ήταν οι Incantation ως προς το σκοτεινό του ήχου. Όντως στις πρώτες ηχογραφήσεις μας μπορεί να είχαμε κάποια σημεία που θύμιζαν Incantation, ήταν σταγόνα στον ωκεανό όμως μέσα στο σύνολο των ριφ που έχουν τα κομμάτια μας. Στο δεύτερο άλμπουμ ειλικρινά μπορώ να ξεχωρίσω ΕΝΑ ριφ μόνο που θα μπορούσες να πεις ότι είναι στο στυλ που γράφουν οι Incantation αλλά και πάλι με αυτούς μας συνέκριναν. Καλύτερα να σου βγει το μάτι που λένε! Χαχα.
BOOMER ALERT: Στο Death Metal μπήκα από τη γέννησή του, δυστυχώς ή ευτυχώς είμαι σε μια ηλικία που τα πρόλαβα όλα από την αρχή τους και ναι το πρώτο Death Metal άλμπουμ που άκουσα ήταν από Αμερική. Για αρκετά χρόνια δε μπορώ να πω ότι είχα προτίμηση σε κάποια σκηνή μιας και τότε ότι και να κυκλοφορούσε ήταν διαμάντι, θυμάμαι πηγαίναμε στα δισκάδικα και αγοράζαμε με κλειστά μάτια σχεδόν ότι έβγαινε. Μου άρεσαν και οι πιο μελωδικές κυκλοφορίες όπως τα πρώτα Dissection, Dark Funeral και λοιπά αλλά τελικά με κέρδισε απόλυτα το σκοτάδι του Dawn of Possession, των Morbid Angel, αργότερα των Arkhon Infaustus…
RockOverdose: Μια και αναφέραμε το είδος, έχεις μεγάλη τριβή με αυτό πέραν του συγκροτήματος και με τη Nuclear Winter. Θεωρώ ότι υπάρχει πληθώρα σπουδαίων συγκροτημάτων και κυκλοφοριών από τη μία, από την άλλη ότι όσο σπουδαία και να είναι, τίποτα δε μπορεί να αναπαράγει τη μαγεία της εποχής ως και το 1995. Συμφωνείς ή διαφωνείς;
Dead Congregation: Διαφωνώ εν μέρη γιατί με κίνδυνο να φανώ αιρετικός θα σου πω ότι τελικά τα περισσότερα αγαπημένα μου άλμπουμ έχουν κυκλοφορήσει μετά το 1995, όπως το ‘Conquering the Throne’ των Hate Eternal ή το ‘Supreme Evil’ των Diabolic. Επίσης όσο κι αν προσκυνάω το ‘Altars of Madness’ τελικά βρίσκω τον εαυτό μου να ακούει πολύ πιο συχνά την τριάδα ‘Covenant’, ‘Domination’, ‘Formulas Fatal to the Flesh’. Φαίνεται νομίζω και στις συνθέσεις μας, χαχα.
Από την άλλη θα συμφωνήσω ότι όσο καλά πράγματα κι αν βγαίνουν τη τελευταία δεκαετία ούτε το 1% δε πιάνει τη συνθετική μαγεία των παλιών άλμπουμ. Γι’ αυτό και σχεδόν εκνευρίζομαι με την επιπολαιότητα με την οποία κρίνει ο κόσμος πλέον πολλά άλμπουμ. Σου λέει αυτό κι εκείνο ‘είναι φοβερό’, σε σχέση με τί όμως? Σε σχέση με άλλα 100 που βγήκαν φέτος ή σε σχέση με άλμπουμ τα οποία είναι πραγματικά δεκάρια? Εξαρτάται που βάζεις τον πήχη. Γι’ αυτό και ένα από τα πιο τιμητικά πράγματα που έχουν πει για εμάς είναι όταν ο ιδιοκτήτης μιας μεγάλης εταιρίας είχε πει για το Promulgation ότι αν είχε βγει τη δεκαετία του ’90 θα κάναμε co-headline tour με τους Morbid Angel στη περιοδεία του ‘Domination’. Όσο κι αν έχει δόση υπερβολής αυτό είναι συγκινητικό να το διαβάζεις...
Με την Nuclear Winter προσπαθώ μέσα από το δικό μου φίλτρο να συμβάλω στη σκηνή με όσο πιο αξιόλογες κυκλοφορίες γίνεται.
RockOverdose: Ελληνική σκηνή, μεγάλη κουβέντα πάντα και με μεγάλη εξέλιξη θεωρώ. Πως την βλέπεις συνολικά, πριν φτιάξεις τη μπάντα, αφού την έφτιαξες το 2004 και πλέον εν έτει 2024; Τι γινόταν λάθος που γίνεται πλέον πιο σωστά και τι θα μπορούσε να γίνει πιο προσεκτικά κι επαγγελματικά ώστε το μέλλον να είναι ακόμα πιο θετικό;
Dead Congregation: Παλιά υπήρχε μεγάλο πρόβλημα στο εκτελεστικό κομμάτι, δεν υπήρχαν μουσικοί ισάξιοι των ξένων, ειδικά στα drums. Κι αν δεν έχεις καλό ντράμερ δύσκολο να είσαι καλή μπάντα, εξαιρέσεις υπάρχουν φυσικά αλλά αυτός είναι ο κανόνας. Επίσης υπήρχε μια πιο ερασιτεχνική προσέγγιση στα πάντα, σα να μην ήταν διατεθειμένα τα συγκροτήματα να πάρουν τα πράγματα πιο σοβαρά ούτε στο συνθετικό κομμάτι ούτε στο εκτελεστικό. Αντίστοιχα έτσι κρίναμε κι εμείς τις Ελληνικές μπάντες. Δηλαδή λέγαμε ‘για Ελλάδα είναι πολύ καλοί αυτοί’, κάτι ανάλογο με αυτό που είπα στη προηγούμενη ερώτηση, είχαμε μάθει να βάζουμε τον πήχη πιο χαμηλά για τις Ελληνικές μπάντες. Όπως είπα υπήρχαν εξαιρέσεις αλλά αν με ρωτήσεις ποιες Ελληνικές μπάντες μπορούσαν να κοιτάξουν στα μάτια τις ξένες η μόνη που μπορώ να αναφέρω είναι οι STIGMA. Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν αρχές του 2000 με τους Inveracity, Bloodgore, Extreme Violence, Mass Infection, εκεί είδαμε να ανεβαίνει το επίπεδο πολύ σε σχέση με πιο παλιά.
Πλέον η Ελληνική σκηνή είναι τρομερά δυνατή με πάρα πολλά αξιόλογα συγκροτήματα, σε όλο το φάσμα του ακραίου ήχου. Αν μπορώ να κατακρίνω κάτι είναι ότι έχω παρατηρήσει πως πολλοί κυκλοφορούν ένα καλό άλμπουμ και περιμένουν πως αμέσως θα αρχίσουν τις περιοδείες και συναυλίες στο εξωτερικό και απογοητεύονται που δεν υπάρχει ανταπόκριση. Το όνομά σου όμως πρέπει να το χτίσεις σιγά σιγά, εκτός κι αν κυκλοφόρησες κάτι ανάλογο του ‘Altars of Madness’ και μπει το νερό στο αυλάκι από μόνο του.
RockOverdose: Το τέλος της χρονιάς μας βρίσκει με την επερχόμενη συναυλία σας στο Κύτταρο και μάλιστα με 2 σπουδαία συγκροτήματα στο πλάι σας. Πέρασαν 5 χρόνια από την τελευταία φορά, θα είναι λίγο πιο “εορταστικό” το κλίμα λόγω των 20 ετών της πορείας σας; Τι να περιμένουμε -αν υπάρχει- πιο σπέσιαλ πέραν της δεδομένης κορυφαίας ατμόσφαιρας που δημιουργείτε;
Dead Congregation: Ναι, λίγο ο covid, λίγο το ότι είχαμε ενδοοικογενειακές ενστάσεις για το χώρο που θα γίνει η συναυλία, λίγο το ότι τελικά το Κύτταρο (που κρίναμε ως ιδανικό) δεν είχε διαθέσιμες ημερομηνίες να μας δώσει ή κάποιες που μας έδωσε συνέπιπταν με άλλες συναυλίες μας, τελικά πέρασαν 5 χρόνια. Εορταστικό σίγουρα δε θα είναι το κλίμα, ενδεχομένως να δώσουμε μεγαλύτερο βάρος στα κομμάτια του ‘Promulgation of the Fall’ για τα 10 χρόνια από τη κυκλοφορία του αλλά γενικά το setlist θα είναι σίγουρα χορταστικό. Και όποιος αντέξει! Χαχα.
RockOverdose: Θα σταθώ λίγο στις 2 μπάντες που σας συνοδεύουν, οι Aphotic έβγαλαν πέρυσι το “Abyssgazer” που είναι εκπληκτικό άλμπουμ, ενώ οι Kvadrat με σόκαραν φέτος όσο κανείς με το δίσκο τους. Θα ήθελα ένα σχόλιο για τις 2 μπάντες αλλά και τι σου κέντρισε το ενδιαφέρον στο 2024 γενικά και θα ήθελες να προτείνεις στον κόσμο.
Dead Congregation: Το σκεπτικό ήταν να προσκαλέσουμε μπάντες με τις οποίες δεν έχουμε ξαναπαίξει μαζί στην Αθήνα και που να μην έχουν παίξει Αθήνα πρόσφατα. Οι Kvadrat για εμένα ήταν μονόδρομος μιας και όπως πολύ σωστά είπες, το άλμπουμ τους είναι σοκαριστικά καλό και ΑΔΙΚΩΣ τους συγκρίνουν όλοι με τους Ulcerate μιας και ναι μεν στο πολύ γενικό ο ήχος ψιλομοιάζει αλλά οι συνθέσεις των Kvadrat έχουν αξιομνημόνευτες ριφάρες και δομές χωρίς να στηρίζονται μόνο στην ατμόσφαιρα και την εκτελεστική αρτιότητα για να σε εντυπωσιάσουν. Εν ολίγοις, οι συνθέσεις τους έχουν ουσία και όχι φανφάρα. Μετά είχα σκεφτεί αρχικά να φέρω τους Phrenelith από Δανία με τους όποιος ταιριάζει πολύ ο ήχος μας αλλά δε μπορούσαν τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Τελικά κατέληξα στους Aphotic που επίσης είναι μπάντα της Nuclear Winter Records επειδή και είναι πολύ καλοί live αλλά και το στυλ τους είναι τέλειος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους Kvadrat και σε εμάς. Απόκοσμο Death / Doom που δημιουργεί την αποπνικτική ατμόσφαιρα που προσωπικά λατρεύω. Τα έξοδα του να φέρεις μια ξένη μπάντα ανεβάζουν τη τιμή του εισιτηρίου και αναγνωρίζω ότι στη περίπτωση των Aphotic που είναι άγνωστοι στο Ελληνικό κοινό δε θα συμβάλουν στις πωλήσεις (εισιτηρίων), ήταν όμως σημαντικό για εμάς η συναυλία να έχει ηχητική και ποιοτική συνοχή οπότε ρισκάραμε και τους καλέσαμε. Όποιος έρθει στις 22 Δεκέμβρη θα ανταμειφθεί ανάλογα από το αποτέλεσμα!
Από κυκλοφορίες του 2024, αυτές που ξεχώρισα εγώ είναι:
HORRIFYING 'Dreadful Parasomnia'
KVADRAT 'the horrible dissonance of oblivion'
ROTTEN TOMB 'the relief of death'
NECROWRETCH 'Swords of Dajjal'
ABHORRATION 'demonolatry'
DECONSEKRATED 'Ascension in the Altar of Condemned'
SOVEREIGN 'altered realities'
Πρέπει όμως να αναφέρω ότι λόγω της Nuclear Winter Records ακούω αρκετά πράγματα μέσα στο χρόνο με αποτέλεσμα να χάνω και πολλά άλλα, έλλειψη χρόνου.
RockOverdose: Για το τέλος, να ευχηθώ μακροζωία και ανάλογη ποιότητα στο μέλλον σας. Ευχαριστούμε πάρα πολύ που ήσασταν εδώ να δείξετε πως γίνονται κάποια πράγματα απλά και σωστά και που ακόμα ακολουθείτε την καρδιά σας και γίνονται όλα όπως τα θέλετε εσείς και όχι οι άλλοι. Τα λέμε στο Κύτταρο, αφήνουμε τον επίλογο σε σένα κι αν θα ήθελες να προστεθεί ή να τονιστεί κάτι που δεν αναφέραμε.
Dead Congregation: Ευχαριστούμε πάρα πολύ για τα τιμητικά και θερμά σου λόγια, ήταν χαρά μου να κάνω αυτή τη συνέντευξη. Τα λέμε στο Κύτταρο, όποιος σκέφτεται να έρθει και είναι λάτρης του ακραίου ήχου πιστεύω ότι δε θα το μετανιώσει.
Για το RockOverdose,
Ερωτήσεις: Άγγελος Κατσούρας
DEAD CONGREGATION / APHOTIC / KVADRAT live in Athens, December 22, 2024
*Εισιτήριο 15 ευρώ
Σημεία φυσικής προπώλησης:
* Bowel of Noise records, Θεμιστοκλέους 25, Αθήνα
* Scarecrow Records, Σολωμού 35, Αθήνα
* No Remorse Records, Ακαδημίας 81, Αθήνα
* EAT METAL RECORDS, Σπ.Τρικούπη 45, Αθήνα
* Sorry Mom Taproom, Ελβετίας 21, Αγ.Παρασκευή
Ηλεκτρονική προπώληση:
https://cometogether.live/.../dead-congregation-aphotic...
Comments
