Ένταση και αναταραχή επικρατεί στον κόσμο των Dogma, του hard rock συγκροτήματος που έγινε γνωστό για το μυστηριώδες του concept με τις «ανώνυμες» γυναικείες φιγούρες και το φεμινιστικό του αφήγημα.
Τις τελευταίες ημέρες, τρία πρώην μέλη του συγκροτήματος δημοσίευσαν κοινή ανακοίνωση καταγγέλλοντας τον μάνατζερ των Dogma, γεγονός που πυροδότησε αλυσιδωτές αντιδράσεις και νέες αποκαλύψεις.
Με αφορμή αυτά τα γεγονότα, η συμπατριώτισα μας, Ειρήνη Παπαδοπούλου (Absinthe Green) αποκάλυψε ότι το 2022 απείχε ένα μόλις βήμα από το να γίνει η frontwoman του γνωστού συγκροτήματος, αναφέροντας τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να μη προχωρήσει σε αυτή τη συνεργασία.
Πάμε όμως να δούμε αναλυτικά τα γεγονότα:
Οι Grace Jane Pasturini (δεύτερη τραγουδίστρια που ενσάρκωσε τη Lilith),
η Amber Maldonado (δεύτερη κιθαρίστρια στη θέση της Lamia),
και η Patri Grief (πρώτη κιθαρίστρια στον ρόλο της Rusalka),
δημοσίευσαν στις 26 Οκτωβρίου μια κοινή δήλωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μέσω της οποίας επιτίθενται ανοιχτά στην εταιρεία διαχείρισης IDL Entertainment και στο άτομο που, όπως αναφέρουν, ελέγχει πλέον το project.
Η ανακοίνωση τους έχει ως εξής:
"Οι θαυμαστές αξίζουν την αλήθεια.
Ήμασταν μέρος των Dogma.
Αγαπήσαμε αυτό το πρότζεκτ, αλλά αυτό που πωλείται σήμερα δεν είναι οι Dogma.
Κατά τη διάρκεια των περιοδειών είδαμε μονομερείς αποφάσεις, σπασμένες υποσχέσεις, χειραγώγηση, κακομεταχείριση και ψέματα προς τους θαυμαστές.
Το άτομο που ελέγχει τώρα το πρότζεκτ αποτελεί απειλή για το μέλλον των Dogma και δεν είναι ούτε καλλιτέχνης ούτε μουσικός.
Μετέτρεψε ένα συγκρότημα σε brand και τους ανθρώπους σε αναλώσιμα κομμάτια.
Πρόδωσε τους καλλιτέχνες, τους συνεργάτες και τους θαυμαστές.
Οι Dogma γεννήθηκαν από τη σύνδεση, από τη μουσική, από τις ιστορίες που μοιραστήκαμε μαζί σας.Η αντικατάσταση ανθρώπων χωρίς ειλικρίνεια δεν είναι αυτό που είμαστε.
Οι Dogma προορίζονταν να προωθούν τα ιδανικά της ελευθερίας και της απελευθέρωσης — τίποτα από αυτά δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς εντιμότητα και διαφάνεια απέναντι στους θαυμαστές και όλους όσους συμμετέχουν στο πρότζεκτ.Δεν θέλουμε να βλέπουμε άλλους θαυμαστές να εξαπατώνται, ξοδεύοντας τα χρήματα και την αφοσίωσή τους σε κάτι κενό.
Οι πραγματικές Dogma βρίσκονται εδώ, με εκείνες που δημιούργησαν αυτή τη σύνδεση με ειλικρίνεια.Όμως η δύναμη δεν βρίσκεται στα χέρια μας.
Είναι στα δικά σας — πάντα ήταν.
Εσείς αποφασίζετε ποιος αξίζει να κρατήσει τη μουσική ζωντανή.
Κανένας μάνατζερ δεν μπορεί να ελέγξει αυτό.Κάντε τη φωνή σας να ακουστεί.
Μην υποστηρίζετε ένα ψέμα.
Οι λογαριασμοί στα social media που χρησιμοποιούν το όνομα “Official Dogma” δεν εκπροσωπούν πλέον το πραγματικό συγκρότημα ή αυτά που πρεσβεύουμε.Απαιτήστε διαφάνεια. Ζητήστε επιστροφή χρημάτων αν δεν λάβατε όσα σας υποσχέθηκαν.
Μην αφήνετε κανέναν να σας χειραγωγεί.Και τέλος, όχι άλλες μάσκες.
Οι μάσκες υπήρχαν για να προστατεύουν την ταυτότητα, όχι για να αντικαθιστούν ανθρώπους.
Ο μόνος που χρειάζεται να βγάλει τη μάσκα είναι αυτός.Η δύναμη να αλλάξει αυτή η ιστορία ξεκινά με τη δική σας υποστήριξη.
Θα συνεχίσουμε.
Η μουσική, η δημιουργικότητα και η αλήθεια είναι στο πλευρό μας.Ρίξαμε την ψυχή μας σε αυτό το πρότζεκτ — και γι’ αυτό μπορέσατε να συνδεθείτε μαζί μας.
Κανένας μάνατζερ δεν πρέπει να μπορεί να το αφαιρέσει αυτό."— Lilith, Lamia & Rusalka
Λίγες ώρες αργότερα, οι Dogma απάντησαν με επίσημη ανακοίνωση, στην οποία αναφέρονται στις δηλώσεις των πρώην μελών, τονίζοντας ότι το συγκρότημα συνεχίζει την πορεία του με νέους συνεργάτες και αφοσίωση στις καλλιτεχνικές του αξίες.
Επίσημη δήλωση των Dogma:
"Είμαστε ενήμεροι για τις πρόσφατες διαδικτυακές δηλώσεις ορισμένων πρώην, μη αρχικών μελών των Dogma. Παρότι σεβόμαστε όλους όσοι συνέβαλαν στο ταξίδι μας, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι οι Dogma ήταν πάντοτε και θα συνεχίσουν να είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε μεμονωμένο άτομο.
Οι Dogma ιδρύθηκαν πάνω στη δημιουργικότητα, τη συνεργασία και την εξέλιξη. Όπως κάθε καλλιτεχνικό πρότζεκτ, έτσι και το δικό μας αλλάζει και εξελίσσεται. Κάθε μέλος, παρελθόν ή παρόν, άφησε το αποτύπωμά του, όμως το όραμα και η μουσική των Dogma προχωρούν μπροστά χάρη στην αφοσίωση της σημερινής ομάδας και τη στήριξη των θαυμαστών μας.
Είμαστε ευγνώμονες για τον χρόνο, την ενέργεια και τις στιγμές που κάθε μέλος μοιράστηκε μαζί μας. Κάθε συμβολή, μικρή ή μεγάλη, έγινε μέρος αυτού του ταξιδιού και θα εκτιμάται πάντοτε.
Παραμένουμε απόλυτα αφοσιωμένοι στις αξίες που καθορίζουν τους Dogma: αυθεντικότητα, ελευθερία της έκφρασης και σύνδεση μέσω της τέχνης. Η προσοχή μας είναι και θα παραμείνει στραμμένη στη μουσική, το μήνυμα και την κοινότητα που μας στηρίζει.
Ευχαριστούμε όλους όσοι συνεχίζουν να πιστεύουν στους Dogma και σε όσα αντιπροσωπεύουμε — γιατί οι Dogma δεν ήταν ποτέ για το ποιοι είμαστε εμείς, αλλά για το ποιοι εσείς επιλέγετε να γίνετε."
Μετά τον δημόσιο διάλογο που προέκυψε, η Ελληνίδα μουσικός Ειρήνη Παπαδοπούλου (Abdinthe Green) αποκάλυψε πως το 2022 βρέθηκε πολύ κοντά στο να γίνει η νέα τραγουδίστρια του συγκροτήματος, αλλά τελικά αρνήθηκε, επικαλούμενη κακές εντυπώσεις και έλλειψη ειλικρίνειας πίσω από τη «φεμινιστική» εικόνα του project.
Το 2022 παραλίγο να γίνω η τραγουδίστρια των Dogma.
"Γράφω αυτό το κείμενο σήμερα εξαιτίας όσων συμβαίνουν με τους Dogma, αλλά και γιατί έχω ειλικρινά κουραστεί να βλέπω γυναίκες στη μουσική βιομηχανία να κακομεταχειρίζονται, να εκμεταλλεύονται και να φιμώνονται.
Πρόσφατα, μέλη των Dogma ανακοίνωσαν ότι αποχωρούν από το συγκρότημα. Η δήλωσή τους τα είπε όλα: υπάρχει χειραγώγηση, σπασμένες υποσχέσεις, κακομεταχείριση και ένα άτομο που ελέγχει το πρότζεκτ αντιμετωπίζοντας τους ανθρώπους σαν αναλώσιμα.
Όταν το είδα αυτό, δεν εξεπλάγην. Παραλίγο να μπω σε αυτό το πρότζεκτ το 2022. Με είχαν προσεγγίσει, όλα ήταν πολύ μυστικά, έκανα ακρόαση, πήρα τα κομμάτια και ήμουν πολύ κοντά στο να γίνω η τραγουδίστριά τους. Όμως κάτι μου φαινόταν λάθος από την αρχή.
Το πρότζεκτ το καθοδηγούσαν δύο άνδρες. Ο ένας ήταν γνωστό όνομα στη βιομηχανία, και ο άλλος —ο «ανώνυμος» συνθέτης στο παρασκήνιο— ήταν εκείνος που είχε τον τελικό λόγο για το ποιος θα γινόταν δεκτός στο συγκρότημα μετά τις ακροάσεις. Ήταν το «αόρατο χέρι» πίσω από την κουρτίνα, αυτό που δεν έβλεπες ποτέ, αλλά έπαιρνε όλες τις αποφάσεις που μετρούσαν.
Μου είπαν ότι οι Dogma ήταν ένα πρότζεκτ για την απελευθέρωση και τον φεμινισμό, ότι το concept βασιζόταν σε σαγηνευτικές, επαναστατημένες μοναχές που πολεμούν τον έλεγχο και την υποκρισία. Ακούστηκε ενδιαφέρον στην αρχή. Μέχρι που είδα τους στίχους.
Τα τραγούδια μιλούσαν για μια μοναχή που φλερτάρει έναν ιερέα, ένα άλλο για μια μοναχή που αυτοϊκανοποιείται με ένα καλαμπόκι στην κουζίνα του μοναστηριού. Θυμάμαι να τα διαβάζω και να σκέφτομαι: «Τι στο καλό είναι αυτό;» Μου είπαν ότι «εκφράζει τη γυναικεία ελευθερία» και τη «χειραφέτηση», αλλά ήταν προφανές πως ήταν γραμμένα μέσα από το αντρικό φαντασιακό.
Και για να είμαι ξεκάθαρη — δεν έχω πρόβλημα με τη φύση των ίδιων των στίχων. Δεν είμαι αντίθετη με την ερωτική ή προκλητική τέχνη. Αυτό που με ενόχλησε ήταν ότι δεν προερχόταν από γυναικεία σκοπιά. Δεν με πειράζει να δουλεύω σε ένα πρότζεκτ άλλου, να ακολουθώ οδηγίες, να κάνω τη δουλειά. Το έχω κάνει για χρόνια, και το κάνω καλά. Μερικές φορές είναι και αναζωογονητικό να παίζεις απλώς, χωρίς να χρειάζεται να ανησυχείς για τη στρατηγική ή την παραγωγή πίσω από όλα. Αλλά αυτό ήταν διαφορετικό. Δεν έμοιαζε καλλιτεχνικό. Έμοιαζε σαν να με «προωθούν» κάποιοι άντρες, υπερ-σεξουαλικοποιώντας με σε κάτι που προσποιούνταν ότι είναι φεμινιστικό. Αυτό δεν είναι απελευθέρωση. Είναι φτηνό «μάρκετινγκ».
Το μεγαλύτερο «πρόβλημα» που είχαν μαζί μου ήταν ότι το σώμα μου είναι γεμάτο τατουάζ. Έφτασαν στο σημείο να αναλύουν φωτογραφίες μου, να βλέπουν ποια τατουάζ έπρεπε να καλυφθούν. Και επειδή το concept απαιτούσε πλήρη ανωνυμία, αυτό έγινε τεράστιο ζήτημα. Δεν επιτρεπόταν να δείξουμε κανένα κομμάτι της προσωπικής μας ταυτότητας. Προσπαθούσαν να βρουν τρόπους να καλύψουν εντελώς τα τατουάζ μου για κάθε εμφάνιση, ώστε να μην φαίνεται τίποτα από το ποια είμαι. Ήταν σαν να με διαγράφουν.
Τελικά, δεν μπήκα στο συγκρότημα, γιατί το ένστικτό μου έλεγε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά — και ο σύντροφός μου ένιωθε το ίδιο. Το πρότζεκτ απαιτούσε να ταξιδεύω πολύ μακριά, και εκείνη την περίοδο ήμουν ήδη αφοσιωμένη στα δικά μου πρότζεκτ, όπως οι Absinthe Green. Κοιτώντας πίσω, είμαι τόσο ευγνώμων που εμπιστεύτηκα το ένστικτό μου.
Όταν έδωσα την απάντησή μου, υπήρξαν αναφορές ότι ίσως μπορούσα να συμμετάσχω στο μέλλον, ή ακόμα και να με έχουν υπόψη για τον ρόλο της μπασίστριας, μιας και τότε φαίνεται πως είχαν προβλήματα με τη μπασίστριά τους. Όλοι ήταν αναλώσιμοι.
Αν είμαι ειλικρινής, ίσως αν ήμουν νεότερη και πιο άπειρη, να μην το είχα καταλάβει. Ίσως να ήμουν υπερβολικά ενθουσιασμένη, πολύ πρόθυμη να πω «ναι», και πολύ τυφλωμένη από την «ευκαιρία» για να δω την αλήθεια πίσω από το προσωπείο. Ίσως να είχα μπει, και ίσως τώρα να ήμουν εγώ αυτή που θα έκανε αυτή τη δήλωση, φεύγοντας από τον ίδιο φαύλο κύκλο χειραγώγησης και ελέγχου.
Και τώρα, βλέποντας τι βγαίνει στη δημοσιότητα, ξέρω ότι έκανα τη σωστή επιλογή.
Είναι, όμως, αποκαρδιωτικό να βλέπεις συνεχώς αυτό το μοτίβο να επαναλαμβάνεται: άντρες που μεταμφιέζουν την εκμετάλλευση σε τέχνη, που μετατρέπουν τις γυναίκες σε εμπορικά brands, χρησιμοποιώντας λέξεις όπως «χειραφέτηση» ενώ τραβούν όλα τα νήματα από πίσω. Το έχω δει πάρα πολλές φορές.
Ειλικρινά εύχομαι να αρχίσουμε να μιλάμε ανοιχτά για αυτά. Όχι μόνο για τους Dogma, αλλά για τον τρόπο που οι γυναίκες χρησιμοποιούνται και πετιούνται στην άκρη σε αυτή τη σκηνή. Είναι παντού. Από «μάνατζερ», παραγωγούς, μουσικούς, μέχρι ανθρώπους των δισκογραφικών. Είναι εξαντλητικό.
Αυτό είναι το κάλεσμά μου προς όλες — γυναίκες, μουσικούς, καλλιτέχνες, όποιον ανήκει στη σκηνή: μιλήστε. Στηρίξτε η μία την άλλη. Σταματήστε να φοβάστε ότι θα χάσετε ευκαιρίες ή ότι θα μπείτε σε «μαύρη λίστα». Η σιωπή προστατεύει τους κακοποιητές.
Ξέρω ότι με αυτό το ποστ μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα για μένα, αλλά δεν με νοιάζει πια. Προτιμώ να πω την αλήθεια, παρά να προσποιούμαι ότι αυτό είναι φυσιολογικό. Δεν είναι. Και αυτά που αναφέρω εδώ δεν είναι τίποτα μπροστά σε όσα εγώ και άλλες γυναίκες μουσικοί και συνάδελφοί μου έχουμε βιώσει και αντέξει σε αυτή τη βιομηχανία. Δυστυχώς, έχουμε ιστορίες να πούμε — και πολλές από αυτές έχουν ακριβώς το ίδιο μοτίβο.
Πρέπει να ξαναπάρουμε τον χώρο μας.
Πρέπει να σταματήσουμε να αφήνουμε τους άντρες να μας πουλάνε την “επανάσταση” μας πίσω ως φαντασίωση.
Και πρέπει να χτίσουμε κάτι αληθινό, όπου οι γυναίκες δεν θα είναι απλώς διακόσμηση για το brand κάποιου άλλου."
Η υπόθεση των Dogma έχει ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση στη ροκ και metal κοινότητα γύρω από τη διαχείριση συγκροτημάτων, τη διαφάνεια, αλλά και τη θέση των γυναικών στη μουσική βιομηχανία.
Με τρεις διαφορετικές πλευρές να παρουσιάζουν τις απόψεις τους — τις πρώην μουσικούς, το συγκρότημα και την Ειρήνη που παραλίγο να συμμετάσχει — το μέλλον των Dogma φαίνεται αβέβαιο, αλλά η συζήτηση που προέκυψε είναι ίσως πιο σημαντική από ποτέ.
Το Rock Overdose θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και θα σας ενημερώνει για κάθε νέα τοποθέτηση ή εξέλιξη γύρω από την υπόθεση.
Comments
