Έπειτα από πέντε χρόνια από την τελευταία φορά, μία από τις χαρακτηριστικότερες post black- blackgaze μπάντες εκεί έξω, οι Harakiri For The Sky επέστρεψαν και πάλι στην Θεσσαλονίκη και στο 8ball για μία ακόμη συναυλία ώστε να μας ταξιδέψει στην αέναη σκοτεινιά και μελαγχολία των ήχων και των στίχων της, καλυμμένη πάντοτε περίτεχνα από το βέλο της επιτυχίας του group στα live του.
Όσοι τους είχανε ήδη δει σε live,ξέρανε ακριβώς τι να περιμένουν (ένα άκρως εγγυημένο και πετυχημένο live δηλαδή) και όσοι τους βλέπαμε για πρώτη φορά προστεθήκαμε κι εμείς στην λίστα των προλαλησάντων...
Οι Harakiri ForThe Sky εμφανίστηκαν στην σκηνή κάπου στις 22.00 ,χωρίς κάποιο support group να τoυς συνοδεύει, πράγμα που έκανε την ώρα της αναμονής να φαντάζει κάπως ατελείωτη..
Κατά την ταπεινή μου γνώμη,τέτοιου είδους live είναι μια καλή ευκαιρία να αναδειχθεί λίγο παραπάνω και μία μπάντα μικρότερης απήχησης.
Όπως και πριν πέντε χρόνια,έτσι και τώρα η μπάντα μας παρουσίασε ακριβώς το ίδιο setlist, ξεκινώντας με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τους κομμάτια, το Ι, Pallbearer, με την υπέροχη μελωδία του και τα έντονα drums. "Cause the more Ι sleep, the less Ι dream" Τι στίχος...
Ακολούθησε το "Fire walk with me". Ένα τραγούδι-κατάθεση ψυχής. Οι στίχοι το αποδεικνύουν περίτρανα αυτό,το ίδιο και ίδια η μελωδία που μιλάει από μόνη της.
Τρίτο κομμάτι της βραδιάς ήταν το "Homecoming, Denied". Εξαίσιο intro riff, μελαγχολική μελωδία, πιο αργός ρυθμός, φουλ ατμόσφαιρα.
Το "Funeral Dreams" ήταν το επόμενο στην σειρά. Άλλο ένα σκοτεινό ποίημα που μας υπενθυμίζει ωμά γιατί δεν βγαίνουν όλα τα όνειρα μας αληθινά...Γιατί; Γιατί έτσι.

Aν κάποιος έχει διαβάσει Ντοστογιέφσκι και συγκεκριμένα το "Έγκλημα και τιμωρία" ίσως παρατηρήσει αρκετές ομοιότητες στο επόμενο κομμάτι που ακολούθησε και ακούει στο όνομα "Sing For The Damage We've Done". Αντιφατικά αισθήματα τύψης και παράνοιας, πλεγμένα με την κραυγή απόγνωσης-αναζήτηση πρoς εξιλέωση του Michael "JJ" Wahntraum.
Έκτο track της βραδιάς το "Calling For The Rain", που μπαίνει με μία απαλή καταθλιπτική μελωδία λες και όντως περιμένεις να έρθει η βροχή...Πιο χαλαρό το tempo του, αλλά δεν υστερεί των υπολοίπων της βραδιάς.
Προτελευταίο του υπέροχου event και ορόσημο της μπάντας, μα πιο άλλο..: Το "Heroin Waltz". Πρώτα δευτερόλεπτα του κομματιού και η μελωδία του ήδη μας ταξίδεψε ... Βέβαια ήταν απλά η ηρεμία πριν από την καταιγίδα...Το ξέσπασμα δεν άργησε να ρθει,για να μας βρει κι εμάς να κοπανιόμαστε στον ρυθμό. Πάνω από εννιάμισι λεπτά μουσικού ντελίριου και να νιώθεις ότι δεν σου φτάνουν.
Η βραδιά έκλεισε με μια διασκευή που παίζουν πάντα οι Harakiri For The Sky και είναι το Song To Say Goodbye των Placebo. Κατά την διάρκεια του κομματιού ο JJ έδωσε έναν σάλτο από την σκηνή (όχι stage diving, κανονικό) για να γίνει ένα με τον κόσμο κάτω που τον αγκάλιασε στην κυριολεξία για να κάνουν ένα αμπαλαε όλοι μαζί και να κλείσει έτσι ένα αξέχαστο live!
Είναι ήδη η μουσική τους, αλλά είναι και οι εμφανίσεις των Harakiri For The Sky ένας ακόμη λόγος που κάνουν τις εμφανίσεις τους μία αξέχαστη εμπειρία που δεν πρέπει να κλωτσήσεις όταν σου δοθεί η ευκαιρία.
Για το RockOverdose,
Στέλιος Κρανάς
















