Ο συναυλιακός Νοέμβρης έριξε την αυλαία του με δύο πολύ δυνατά live (για μένα προσωπικά), και επιτρέψτε μου να κάνω μια μικρή αναφορά καθώς για το κοινό της Βόρειας Ελλάδος έχει ενδιαφέρον. Ένα απ' τα live αυτά έλαβε χώρα στο 8ball (28/11) στο οποίο και θα επικεντρωθεί το παρόν άρθρο, και ένα στο Principal (29/11), με τους θρυλικούς New Model Army να έχουν την τιμή και τη βαριά ευθύνη να γράψουν τον επίλογο σ’ ένα τόσο ιστορικό χώρο, που φιλοξένησε τεράστιες προσωπικότητες της εγχώριας και παγκόσμιας σκηνής, προσφέροντάς μας αμέτρητες συγκινήσεις. Σε αυτό το σημείο, λοιπόν, να μου επιτραπεί να διορθώσω προηγούμενη δήλωσή μου ότι το live των Sunn O))) ήταν το τελευταίο στο Principal, καθώς δόθηκε εκτάκτως μια μικρή παράταση και θα πραγματοποιηθούν μερικά events ακόμη, μέχρι το οριστικό κλείσιμο του χώρου.
Θέλοντας λοιπόν, να βάλω κι εγώ έναν επίλογο στο συγκεκριμένο θέμα, και έχοντας παρευρεθεί σε αρκετά events στον χώρο με την πάροδο των χρόνων, θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου που ήμουν παρών στο live των New Model Army, το οποίο απέκτησε αυτομάτως ιστορικές διαστάσεις για ευνόητους λόγους, αλλά και να μοιραστώ τη συναισθηματική μου φόρτιση, συγκίνηση και τον προβληματισμό που ένα ακόμη ιστορικό μέρος βάζει λουκέτο για να μετατραπεί σε… γραφεία.
Υ.Γ. 1: F@cking Progress, όπως είπε και ο Sullivan επί σκηνής, και το αφήνω εδώ.
Υ.Γ. 2: Κανόνισε Βαγγέλα να το κάνεις κι εσύ κάτι γραφεία εκεί πέρα και να μην ξέρουμε πού να πάμε.
Μετά από αυτή τη "μικρή" παρέμβαση, πάμε στο live των Τεξανών Helstar, που πλαισιώθηκαν από δύο δυνατές ελληνικές μπάντες από την Αθήνα: τους Desert Near The End και τους The Silent Rage.
Η προθέρμανση του κοινού άρχισε για τα καλά με τους The Silent Rage, σε aggressive melodic power ρυθμούς, δίνοντας ένα καλό ερέθισμα σε όσους δεν τους γνώριζαν και είναι λάτρεις του είδους, ώστε να τους ψάξουν. Δυνατές κιθάρες, μελωδικά vocals και ένα απολαυστικό setlist:
The Silent Rage Setlist
01. Enemy At The Gates
02. The Serpent Lord
03. Stormwarrior
04. Wings Of Tragedy
05. Exhaling Fear
06. The Man In The Mirror
07. My Race Won't Last
08. Code Of Destruction
09. Leading The Legions
Οι power-thrashers Desert Near The End ήταν οι επόμενοι που μας έκαναν να μπούμε σε ακόμη πιο έντονους ρυθμούς, με αγαπημένα κομμάτια όπως το Iron Rain με το εθιστικό ρεφρέν, το Point Of No Return, In The North Of Every Man's Heart κ.ά.
Desert Near The End Setlist
01. Ascension
02. Rise For Dominion
03. Oceans Of Time
04. Iron Rain
05. Half Learned And Long Forgotten
06. In The North Of Every Man's Heart
07. Throne Of Martyrdom
08. Point Of No Return
Έχω αναφερθεί στο γεγονός ότι όταν το ελληνικό κοινό αγαπάει μια μπάντα, την αγκαλιάζει και τη στηρίζει πιστά μέσα στα χρόνια με έναν ιδιαίτερο τρόπο, που και οι ίδιες οι μπάντες καταλαβαίνουν και αναγνωρίζουν πολλές φορές. (Καλό είναι αυτό να γίνεται και για όλα τα αξιόλογα ελληνικά γκρουπ.)
Μέσα σε αυτή τη λίστα βρίσκεται και το αγαπητό συγκρότημα Helstar, με τον ιδιαίτερα συμπαθή James Rivera. Οι Helstar μετρούν περίπου 44 χρόνια ζωής σαν μπάντα (με κάποια ενδιάμεσα διαλείμματα) και περίπου 30 χρόνια συναυλιών στην Ελλάδα, με αυτήν την εμφάνιση να προστίθεται στην εκτενή τους λίστα, απολαυστική και δυναμική όπως πάντα.
Ο ακραίος ήχος τους, που μερικές φορές μπερδεύει θετικά και δυσκολεύει την κατάταξή τους (extreme, heavy, power, thrash, speed – διαλέγεις και παίρνεις), πλημμύρισε το 8ball. Ο James Rivera επικοινωνούσε συνεχώς με το κοινό, με τον Larry Barragan να τον σιγοντάρει, δείχνοντας την αγάπη και τη χαρά του που βρισκόταν κοντά μας – και το ένιωθες πόσο αληθινή ήταν η ευγνωμοσύνη αυτή. Μάλιστα, δεν έκρυψε τη θέλησή του να ζήσει μόνιμα σε μια όμορφη επαρχιακή πόλη της Ελλάδας!
Helstar Setlist
01. The Devil's Masquerade
02. Evil Reign
03. The King Is Dead
04. Cracass For A King
05. Fall Of Dominion
06. The King Of Hell
07. Black Wings Of Solitude
08. To Sleep, Per Chance To Scream
09. Stygian Miracles
10. Pandemonium
11. Black Cathedral
12. Seek Out Your Sins
13. Winds Of War
14. Baptized In Blood
15. Run With The Pack
Η βραδιά στο 8ball ήταν ένα ταξίδι μέσα στις πολλές όψεις της metal μουσικής, από τις δυναμικές ελληνικές μπάντες που άνοιξαν τη σκηνή μέχρι τους θρυλικούς Helstar που έκλεισαν το live με αστείρευτη ενέργεια.
Κλείνοντας, θα ήθελα να πω - με αφορμή και τον πρόλογό μου - πως τελικά αυτό που μένει μετά από κάθε συναυλία είναι η αίσθηση ότι η μουσική δεν είναι απλώς ήχοι και μελωδίες αλλά είναι κυρίως στιγμές που μένουν ανεξίτηλες, συναισθήματα που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά και χώροι που γράφουν ιστορία μαζί με τους ανθρώπους τους. Τα venues μπορεί να αλλάζουν μορφή ή να κλείνουν τις πόρτες τους, αλλά η μνήμη των live που παρακολούθησες εκεί, η αφοσίωση των μπαντών και η αγάπη του κοινού θα παραμείνουν ζωντανές.
Για το RockOverdose,
Στέλιος Κρανάς
Φωτογραφίες: Δημήτρης Καραγεωργίου -Dimitris "Photoshooter" Karageorgiou Concert Photography
Comments
