Σίγουρα την τελευταία 5ετία, ελάχιστες είναι οι μπάντες που μπορούν να ισχυριστούν ότι είναι τόσο ποιοτικές και ιδιαίτερες σε ήχο όπως οι Δανοί Iotunn, με τον τρομερό τραγουδιστή από τα νησιά Faroe. Το κουιντέτο έλαβε άμεση αποδοχή από την χώρα μας, πράγμα που το τόνιζε από τις πρώτες κριτικές που είχε λάβει για το ντεμπούτο full-length “Access All Worlds” το 2021, και συνεχίστηκε σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό λατρείας με το προπέρσινο “Kinship” όπου και είδαν το όνομα τους να μεγαλώνει ακόμα περισσότερο. Δεν είναι τυχαία εξάλλου η ένταξη τους στην Metal Blade, η οποία τους έχει πιστέψει πάρα πολύ και οι Iotunn έχουν βαλθεί να αποδείξουν πόσο δίκιο είχαν να τους εμπιστευτούν. Απρόοπτο της τελευταίας στιγμής μας στέρησε ένα support σχήμα τους Kukunari, έτσι η συναυλία πήγε πίσω μισή ώρα αν και τελείωσε εξίσου νωρίτερα, σίγουρα κάτι που βόλεψε αρκετό κόσμο και με το μετρό του Κεραμεικού σχεδόν δίπλα, αν μη τι άλλο ήταν ωραίο να πάει και ένα βράδυ καθημερινής νωρίς σπίτι του ο κόσμος που έδωσε το παρόν. Αν και άξιζαν σαφώς μεγαλύτερη προσέλευση, με τα δεδομένα του ‘26 που ο καθένας ότι θυμάται χαίρεται, οι σχεδόν 300 στο Piraeus Academy -και το Eightball στη Θεσσαλονίκη την προηγούμενη μέρα- κρίνονται τίμιοι!
Οι Exile In Utopia είναι ένα ΤΡΟΜΕΡΟ σύγκρότημα μας και θέλω να τους πω ένα δημόσιο μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ για την εμφάνιση τους. Τόνισαν ότι γι’αυτούς είναι ένα μικρό όνειρο γιατί όταν ήταν μικρότεροι, ήθελαν και οι ίδιοι να μπορούν μια μέρα να ανέβουν στη σκηνή και να παίζουν κάτω από μεγάλες μπάντες, ήρθε λοιπόν και η σειρά τους να αποδείξουν την αξία τους και είναι βέβαιο ότι είναι πολύ καλύτεροι από πολλούς που κατά καιρούς “ζήλευαν”. Ξεκάθαρη prog-djent αισθητική, έχουν πολύ Meshuggah -ευτυχώς- στον ήχο τους, με πολλά σημεία τσίτας που ξεκινάνε από τους The Dillinger Escape Plan και μπορεί να φτάσουν και σε ξεσπάσματα α λα Leprous. Τρομερός τραγουδιστής, ειδικά στα κάφρικα του δεν παίζεται, φωνάρα και ωραία παρουσία γενικά, είναι τόσο γλυκός όταν προλογίζει τα κομμάτια της μπάντας και μεταμορφώνεται σε τέρας όταν τραγουδάει. Ντραμάκλα που τα έσπασε όλα, κιθαρίστες που θέλουν να κοπανηθούν περισσότερο απ’όσο δείχνουν αλλά κοιτάνε να’ναι ακριβείς στο κόκαλο, μπασίστας που παίζει κέρατα, τολμώ να πω θέλω να τους ξαναδώ άμεσα. Το ντεμπούτο “Entropy” πρόπερσι έχει δείξει την αξία του και μένει να δούμε αν και τι μελλοντικά σχέδια έχουν. Ο κόσμος μετά τους έδειξε την εκτίμηση του και ξέρουν και οι ίδιοι τι πρέπει να κάνουν.
Οι Iotunn βγαίνουν λίγο μετά με αέρα από το διάστημα, έρχονται ένας ένας στη σκηνή και ξεκινάνε με κομμάτια που έχουν αγαπηθεί πολύ άμεσα όπως το “Twilight” και το “Mistland”, σε πλήρως αποθεωτική υποδοχή, που μάλλον και οι ίδιοι δεν πίστευαν. Ο ήχος τρομερός στο Piraeus Academy, οργανικός με τα πάντα να ακούγονται υπέροχα, οι κιθάρες των αδερφών Gräs ακούγονται τέλεια, αριστερά ο Jesper και δεξιά ο Jens Nicolai, με τον Eskil Rask στο μπάσο να μοιάζει πιο ρυθμικός κιθαρίστας κι από τους δυο αδερφούς και τον φοβερό Bjorn Wind Andersen στα τύμπανα να σχηματίζουν ένα ασύλληπτης κλάσης rhythm section, ειδικά στα σημεία με τα Blast beats χάνεται πλήρως η μπάλα αλλά είναι και τέτοια η αρμονία τους στη σκηνή που μοιάζουν με ένα οπτικό θαύμα. Το “Kinship” έχει την τιμητική του καθώς ακούμε και τα “Kinship Elegiac”, “Earth To Sky” και “I Feel The Night”, όπου και θα είναι η πρώτη φορά που θα μιλήσει ο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ Jón Aldará, ένας από τους κορυφαίους τραγουδιστές που έχουμε δει στη χώρα μας, κι αν στα κάφρικα φωνητικά είναι με φοβερό τόνο και δύναμη, όταν ανεβάζει το εύρος του στο Θεό στα καθαρά, κατεβάζει αντίστοιχα τα σαγόνια των οπαδών στο κλαμπ.
Ο άνθρωπος (λέμε τώρα, εξωγήινη απόδοση) προκάλεσε τέτοιο θαυμασμό που ο κόσμος τον κοίταζε ενεός μην έχοντας κουράγιο να κοπανηθεί στους τρομερούς ρυθμούς τους. Το “Access All Worlds” τιμήθηκε με μόλις 2 κομμάτια, αλλά η αποδοχή τους έδειξε και την αγάπη του κόσμου στο δίσκο, με το “Safe Across The Endless Night” αρχικά και το “The Tower Of Cosmic Nihility” να αποτελούν για πολλούς τις τοπ στιγμές της βραδιάς, ενώ η συναυλία κλείνει όπως και το “Kinship” με το δαιδαλώδες “The Anguished Ethereal” και με μία μπάντα που έπαιξε για τον κόσμο ΟΓΔΟΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΜΕ ΜΟΛΙΣ 2 ΔΙΣΚΟΥΣ. Αυτό μαρτυράει και πως και πόσο σοβαρά το παίρνουν κάποιοι γιατί καλά όλα τα old-school και όλα τα black/hardcore live που έχουν τη νοοτροπία να μην παίζουν πολύ, αλλά έρχονται μπάντες σαν τους Iotunn και τα ξεφτιλίζουν όλα αυτά τα κλισέ με έργα κι όχι απλά λόγια. Μείναμε εμβρόντητοι από την παρουσία τους, οι ίδιοι είχαν τρομερή χαρά, ενώ άμεσα με το τέλος βρέθηκαν σε τετ-α-τετ με τον κόσμο, ευγενέστατοι, χαμογελαστοί και εκτιμώντας την αγάπη που δικαίως έλαβαν. Αν συνεχίσουν με αυτή τη σοβαρότητα και νοοτροπία, θα αφήσουν εποχή, μας υποσχέθηκαν να έρθουν ξανά και ξέρουμε ότι το εννοούν.
Μπάντα που συμβαίνει τώρα και που είμαστε τρομερά τυχεροί που έχουν κίνητρο και δίψα για όσα κάνουν. Αξέχαστη εμφάνιση και μακράν η κορυφαία στιγμή που έχουμε ζήσει το νέο Piraeus Academy. Μέχρι την επόμενη…
Για το Rock Overdose,
Άγγελος Κατσούρας
Φωτογραφίες: Κατερίνα Μήτικα @mitica_photography
Comments
