Follow Sanctuary:
Facebook
Instagram
Website
YouTube
Spotify
RockOverdose: Όταν ξεκινήσατε τους Sanctuary στο Seattle το 1985, ποιο ήταν το αρχικό σας όραμα για το συγκρότημα; Τι ελπίζατε να εκφράσετε ή να πετύχετε μέσω της μουσικής σας εκείνη την εποχή;
Lenny Rutledge (SANCTUARY): Πάντα σκεφτόμασταν πολύ μεγαλεπήβολα. Ήταν σχεδόν σαν να προσπαθούσαμε να παραλείψουμε μερικά στάδια. Ακόμη και πριν αρχίσουμε να γράφουμε δική μας μουσική, ο ξάδερφός μου, Sean Blosl, κι εγώ περνούσαμε χρόνο κατασκευάζοντας σκηνικά. Μας πήρε πολύ καιρό μέχρι να καταλήξουμε στους υπόλοιπους μουσικούς. Αφού μπήκε ο Warrel, κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να αποφύγουμε να πέσουμε στη σκηνή των τοπικών bar bands. Είχαμε μεγάλη αποφασιστικότητα να βρούμε έναν τρόπο να φύγουμε από το Seattle.
RockOverdose: Το πρώτο σας demo τράβηξε την προσοχή του Dave Mustaine, ο οποίος στη συνέχεια παρήγαγε το Refuge Denied και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στα πρώτα βήματα της καριέρας σας. Τώρα που έχει κυκλοφορήσει το πιο πρόσφατο άλμπουμ του με τους Megadeth και έχει μιλήσει για το ενδεχόμενο να αποσυρθεί στο μέλλον, πώς βλέπετε την επιρροή του — τόσο στους Sanctuary όσο και στο metal γενικότερα; Τι σας δίδαξε η συνεργασία μαζί του που εξακολουθεί να σας επηρεάζει μέχρι σήμερα;
Lenny Rutledge (SANCTUARY): Ναι, ο Dave είναι σίγουρα ένας πρωτοπόρος του metal. Τόσα πολλά εμβληματικά riffs και κάποιες φορές σχεδόν μια punk rock στάση. Η συνεργασία με τον Dave ήταν εξαιρετική. Ήταν αυστηρός αλλά δίκαιος. Όλοι τον βλέπαμε σαν έναν μεγάλο αδελφό ή μέντορα εκείνη την εποχή. Ουσιαστικά μάθαμε πώς να είμαστε προετοιμασμένοι για οτιδήποτε μπορούσε να μας φέρει ο κόσμος των περιοδειών. Ήταν κατά κάποιο τρόπο μια δοκιμασία μέσα από τη φωτιά. Η περιοδεία με τους Megadeth ήταν η πρώτη πραγματική μας περιοδεία και έπρεπε να μάθουμε γρήγορα. Αν θυμάμαι καλά, μας έλεγε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να είμαστε συνεχώς εκεί έξω σε περιοδεία, ειδικά στην αρχή. Να λέμε «ναι» σε όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα. Μία από τις αγαπημένες του ατάκες ήταν: “Smile, eat shit and ask for more”.
RockOverdose: Ο Warrel Dane θεωρούνταν ευρέως η φωνή και η ψυχή των Sanctuary. Κοιτάζοντας πίσω, ποιες προσωπικές ή μουσικές στιγμές μαζί του ξεχωρίζουν ως οι πιο καθοριστικές στην πορεία του συγκροτήματος;
Lenny Rutledge (SANCTUARY): Νομίζω ότι για εμάς οι πιο καθοριστικές στιγμές ήταν όταν υπογράψαμε συμβόλαιο με μεγάλη δισκογραφική εταιρεία, όταν ηχογραφήσαμε τον πρώτο μας δίσκο με τον Dave Mustaine και όταν είχαμε την ευκαιρία να περιοδεύσουμε σε όλο τον κόσμο. Και χρόνια αργότερα, ήμουν πραγματικά περήφανος για το γεγονός ότι μπορέσαμε ακόμη να ηχογραφήσουμε έναν αξιοπρεπή δίσκο.
RockOverdose: Μετά τον θάνατο του Warrel, πώς άλλαξε η σχέση σας με τη μουσική; Με ποιους τρόπους το πνεύμα ή η επιρροή του συνεχίζει να ζει μέσα στις συνθέσεις σας σήμερα;
Lenny Rutledge (SANCTUARY):Προφανώς άφησε ένα τεράστιο κενό. Πρώτα παλεύεις με την απώλεια και μετά πρέπει να συμφιλιωθείς με το πώς θα προχωρήσεις μουσικά. Όσον αφορά τους Sanctuary, προσπαθώ να χρησιμοποιώ τον Warrel ως έμπνευση και ως σημείο αναφοράς. Νιώθω μια αίσθηση ευθύνης να κρατήσω την πίστη και να προσπαθώ για ποιοτικό υλικό.
RockOverdose: Η διάλυση των Sanctuary στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ήταν ένα δύσκολο κεφάλαιο. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε εκείνη την περίοδο και ποια μαθήματα σας έμειναν από τότε;
Lenny Rutledge (SANCTUARY):Ήταν κάπως δύσκολο να προχωρήσω μπροστά. Κατά μία έννοια να ξεκινήσω από την αρχή. Ήθελα ένα διάλειμμα. Το συγκρότημα κατέρρεε και πήγαινε σε μια σκοτεινή κατεύθυνση σε επίπεδο προσωπικοτήτων. Ένιωθα ότι ήταν η στιγμή να εξερευνήσω τη μουσική προς μια διαφορετική κατεύθυνση. Δεν ήταν πάντα εύκολο να το κάνεις αυτό εκείνες τις εποχές. Μαθήματα; Οι αγώνες εξουσίας και οι υπερβολές μπορούν να καταστρέψουν το συγκρότημά σου. 😊
RockOverdose: Η επανένωση το 2011 και η κυκλοφορία του The Year The Sun Died σηματοδότησαν μια δυναμική επιστροφή. Τι σας ώθησε να επαναφέρετε τους Sanctuary και πώς ήταν η διαδικασία δημιουργικής επανασύνδεσης — ειδικά με τον Warrel — μετά από τόσα χρόνια;
Lenny Rutledge (SANCTUARY): Έβλεπα τον Warrel πού και πού και μιλούσαμε για μουσική. Αρχίσαμε να μιλάμε αρκετά περισσότερο την περίοδο που ηχογραφούσε το Obsidian Conspiracy. Τελικά προέκυψε η ιδέα μιας επανένωσης. Του πρότεινα να του στείλω ένα κιθαριστικό μέρος που είχα γράψει. Αυτό το τραγούδι ήταν το “One Final Day”. Του άρεσε και ήθελε να προσθέσει μια φωνητική ιδέα. Λίγο καιρό μετά, βρεθήκαμε στο σπίτι μου και του έπαιξα το κιθαριστικό μέρος για το τραγούδι “The Year The Sun Died”. Συμφωνήσαμε και οι δύο ότι αυτό ήταν η αρχή μιας νέας αρχής. Εξακολουθούσε να είναι Sanctuary, αλλά με έναν φρέσκο ήχο.
RockOverdose: Έχετε εμφανιστεί αρκετές φορές στην Ελλάδα. Ποιες εικόνες, συναισθήματα ή στιγμές από τις συναυλίες σας εδώ παραμένουν πιο ζωντανές στη μνήμη σας;
Lenny Rutledge (SANCTUARY): Λοιπόν, δεν θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια από κάθε συναυλία, αλλά θυμάμαι τις σχέσεις με φίλους που κάναμε στην Ελλάδα. Πάντα υπήρχε υπέροχη ατμόσφαιρα, ενέργεια και ομορφιά.
RockOverdose: Από την εμπειρία σας, τι κάνει το ελληνικό κοινό ξεχωριστό σε σύγκριση με άλλες χώρες; Τι είναι αυτό που σας έχει εντυπωσιάσει ή συγκινήσει περισσότερο στις αντιδράσεις του;
Lenny Rutledge (SANCTUARY): Οι οπαδοί στην Ελλάδα έχουν πάθος για το metal σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Ο ενθουσιασμός είναι εμπνευστικός. Στην πραγματικότητα έχουμε δημιουργήσει φιλίες που κρατούν χρόνια. Πάντα καλές εμπειρίες με τους ανθρώπους, τον πολιτισμό και το φαγητό.
RockOverdose: Τα Refuge Denied και Into the Mirror Black θεωρούνται πλέον κλασικά άλμπουμ. Με την εμπειρία που έχετε σήμερα, υπάρχει κάτι που θα προσεγγίζατε διαφορετικά — είτε στο στούντιο είτε στον τρόπο που διαχειρίστηκε το συγκρότημα;
Lenny Rutledge (SANCTUARY): Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση, γιατί ως συγκρότημα πάντα εύχεσαι να είχες περισσότερο χρόνο ή να μπορούσες να είχες κάνει κάποια πράγματα καλύτερα. Στο Refuge Denied νομίζω ότι ο συνολικός ήχος είναι καλός, αλλά ακούγεται σαν ένας δίσκος που ανήκει σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Θα ήθελα ο ήχος να ήταν λίγο πιο διαχρονικός. Θα ήθελα επίσης να είχα αφιερώσει περισσότερο χρόνο στα κιθαριστικά μου σόλο. Νομίζω ότι ο Warrel απέδωσε εξαιρετικά σε όλα τα μέρη του και ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη. Είχε πάντα φοβερούς στίχους και γινόταν ακόμη καλύτερος με τον χρόνο. Στο Mirror Black νομίζω ότι είχαμε μια πιο συνεκτική κατεύθυνση. Προσπαθούσαμε να αποτινάξουμε την ταμπέλα του thrash metal. Παρ’ όλα αυτά πιστεύω ότι οι Sanctuary είχαν την ικανότητα να ταιριάζουν σε πολλά διαφορετικά είδη, κάτι που είναι αρκετά ωραίο. Αυτή η ποικιλία δίνει περισσότερες ευκαιρίες.
RockOverdose: Πώς βλέπετε σήμερα τη θέση των Sanctuary στην παγκόσμια metal σκηνή, ιδιαίτερα μετά τον θάνατο του Warrel;
Lenny Rutledge (SANCTUARY): Καταλαβαίνω γιατί συμβαίνει αυτό, γιατί είμαι σίγουρος ότι κι εγώ ήμουν ένας από εκείνους τους οπαδούς που ήταν σκεπτικοί όταν ένα συγκρότημα συνέχιζε με νέο τραγουδιστή, αλλά μερικές φορές λειτουργεί.
BLACK SABBATH, RAINBOW, EXODUS, METAL CHURCH, QUEENSRYCHE, SAVATAGE, ANTHRAX, ACCEPT, ARCH ENEMY ....
RockOverdose: Μερικοί οπαδοί αισθάνονται αβεβαιότητα για τη συνέχιση των Sanctuary χωρίς τον Warrel, ενώ άλλοι είναι ενθουσιασμένοι με αυτό το νέο κεφάλαιο. Πώς αντιμετωπίζετε αυτά τα ανάμεικτα συναισθήματα και τι ελπίζετε να βιώσει το κοινό όταν σας δει πλέον ζωντανά;
Lenny Rutledge (SANCTUARY): Ξέρω ότι η πλειονότητα των οπαδών που βλέπουν το τωρινό συγκρότημα ζωντανά εκπλήσσονται από όλο το παλιό υλικό που παίζουμε από τα Refuge Denied και Mirror Black. Όχι μόνο παίζουμε όλα αυτά τα παλιά τραγούδια, αλλά αποδίδουμε εξαιρετικά και τραγούδια που δεν είχαμε παίξει εδώ και χρόνια. Νομίζω ότι οι οπαδοί των παλιών δίσκων αλλά και του νεότερου υλικού θα ενθουσιαστούν όταν το ακούσουν. Ελάτε να μας δείτε. Δεν θα απογοητευτείτε!
Για το RockOverdose,
Βιβή Ζαπαντιώτου
Comments
