Το τριήμερο Mammoth Fest στη Θεσσαλονίκη απέδειξε ότι η βόρεια Ελλάδα ξέρει να φιλοξενεί συναυλίες με ποιότητα. Υπήρξαν κορυφαίες εμφανίσεις αλλά και στιγμές που απογοήτευσαν, ωστόσο με κοινό σημείο την αγάπη για τη μουσική, βιώσαμε ένα ολοκληρωμένο μείγμα συναισθημάτων που σε συνδυασμό με την άρτια οργάνωση και τη φιλική ατμόσφαιρα, αποκτήσαμε μια εμπειρία που δεν ξεχνιέται. Το τριήμερο στο Soul Skg αποτέλεσε ένα ταξίδι στο σκληρό, συμφωνικό και doom metal σύμπαν, αναδεικνύοντας το Mammoth Fest ως κορυφαίο προορισμό για metal στη Βόρεια Ελλάδα.
Πάμε να δούμε τί συνέβη κάθε μέρα ξεχωριστά.
DAY 1 - Παρασκευή 3/10
Napalm Death (UK) | Holocaust (UK) | Varathron (GR) | Mephistofeles (AR) | Kvadrat (GR)
KVADRAT
Οι Kvadrat, το death/black metal project του Ivan που κατάφερε να στρέψει τα βλέμματα πάνω του το 2024 χάρη στο εντυπωσιακό ντεμπούτο "The Horrible Dissonance of Oblivion", ήταν χωρίς αμφιβολία η ιδανική επιλογή για να σηκώσει την αυλαία της πρώτης ημέρας – και, κατ’ επέκταση, ολόκληρου του τριημέρου του φεστιβάλ.
Μπορεί ο ήχος τους να ανήκει στο πιο ακραίο φάσμα του metal, ωστόσο δεν χρειάζονταν παρά 30 λεπτά για να σε τραβήξουν με βίαιη έλξη στον πυρήνα του ζοφερού τους σύμπαντος. Με έναν ήχο ταυτόχρονα αποπνικτικό και πνευματικά διεγερτικό, οι Kvadrat απέδειξαν πως ξέρουν να διαχειρίζονται τη σκοτεινή ενέργεια που κουβαλούν, τόσο σε επίπεδο σύνθεσης όσο και σκηνικής παρουσίας.
Αν και ακόμη βρίσκονται σε σχετικά πρώιμο στάδιο όσον αφορά τις ζωντανές εμφανίσεις – και είναι άγνωστο το κατά πόσο σκοπεύουν να τις εντάξουν τακτικά στη δραστηριότητά τους – ένα είναι σίγουρο: όσο περισσότερο έρχονται σε επαφή με το κοινό, τόσο περισσότερο θα «κλειδώνουν» ως σύνολο. Η εμπειρία της σκηνής μόνο να προσθέσει μπορεί στη συνοχή και τη δυναμική τους, ειδικά όταν έχουν να παρουσιάσουν ένα τόσο απαιτητικό, πυκνό και πολύπλοκο ηχητικό υλικό.
Κατά τ’ άλλα, σε συνθετικό και αισθητικό επίπεδο, οι Kvadrat δεν υστερούν σε τίποτα. Το όραμά τους είναι σαφές, το ύφος τους προσωπικό και η καλλιτεχνική τους ταυτότητα ήδη διακριτή. Αν αυτή η πρώτη εντύπωση ήταν μόνο το ξεκίνημα, τότε η συνέχεια προμηνύεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Αναμένουμε την εξέλιξή τους με ανυπομονησία.
Kvadrat @ Mammoth Festival credits: Tasos Agapis Photography
MEPHISTOFELES
Σειρά είχαν οι εξ Αργεντινής ορμώμενοι Mephistofeles, οι οποίοι πήραν τη σκυτάλη συνεχίζοντας με αμείωτη ένταση στο ίδιο μοτίβο των satanic doom vibes που ήδη είχαν αρχίσει να απλώνονται σαν πυκνή, αποπνικτική ομίχλη πάνω από το κοινό. Από τις πιο σκοτεινές και καταραμένες γωνιές της λατινοαμερικανικής σκηνής, αυτό το συμπαγές τρίο με το τόσο «φιλικό» παρουσιαστικό και το απειλητικά αφοσιωμένο μουσικό όραμα, δεν άργησε να αποδείξει γιατί θεωρείται από τα πιο ιδιαίτερα ονόματα του χώρου.
Έχοντας ως όνομα τον ίδιο τον πειρασμό προσωποποιημένο —τον δαίμονα Μεφιστοφελή από τον Φάουστ του Γκαίτε— οι Mephistofeles μετέτρεψαν τη σκηνή σε ένα τελετουργικό δωμάτιο, όπου κάθε riff αντηχούσε σαν ξόρκι, κάθε τύμπανο έμοιαζε με καρδιακό παλμό ενός κόσμου που γέρνει προς το σκοτάδι, και κάθε κραυγή τους άγγιζε το μεδούλι. Με μια χαλαρότητα που άγγιζε το απόκοσμο και μια ατμόσφαιρα φορτισμένη με ψυχεδέλεια, παγανιστική ενέργεια και καταχθόνια groove, μας υπέβαλαν σε έναν αργό, μα ακαταμάχητο εξορκισμό.
Κι αν το ζητούμενο ήταν να παραδώσουμε την ψυχή μας στον βωμό της μουσικής που αγαπάμε, δεν χρειάστηκε καν να την απαιτήσουν — τους την προσφέραμε οικειοθελώς, με ένα μειδίαμα ικανοποίησης στο πρόσωπο. Αποστολή εξετελέσθη· και με το παραπάνω.
Mephistofeles @ Mammoth Fest credits: Tasos Agapis Photography
VARATHRON
Σκοτάδι και απόκοσμη ομορφιά ενώθηκαν σε μια μοναδική ζωντανή εμπειρία ελληνικού black metal, προσφερόμενη από τους Varathron, πρωτεργάτες του είδους και αληθινούς τελετάρχες του εγχώριου σκότους. Από την πρώτη κιόλας νότα του “Hegemony of Chaos” μέχρι την κατακλείδα με το “Genesis of Apocryphal Desire”, το κοινό παραδόθηκε σε μια μυσταγωγική κατάδυση στο άγνωστο· σε έναν κόσμο όπου η δαιμονική μεγαλοπρέπεια, η καλοδουλεμένη ατμόσφαιρα και η ατσάλινη ψυχή της μουσικής τους στέκουν αγέρωχα, αδιαπραγμάτευτα και αυθεντικά.
Η παρουσία τους επί σκηνής είχε κάτι το αρχέγονο – σαν να ξεπήδησαν μέσα από τα βάθη ενός πανάρχαιου ελληνικού μύθου, ντυμένοι με τους ήχους της κόλασης και της αιώνιας σιωπής. Το κοινό παρακολουθούσε σχεδόν υπνωτισμένο, καθώς η κάθε σύνθεση ξεδιπλωνόταν σαν κεφάλαιο από μια χαμένη βίβλο σκοτεινής γνώσης.
Κορυφαίες στιγμές της εμφάνισης, το προσωπικά αγαπημένο μου “Tenebrous”, που ανέδυσε μια σχεδόν μελαγχολική μεγαλοπρέπεια, αλλά και το “Ouroboros Dweller”, το οποίο με τις δαιδαλώδεις μελωδίες του μας παρέσυρε βαθιά στον λαβύρινθο του ήχου και της ψυχής. Η σύνδεση μουσικών και κοινού υπήρξε σχεδόν τελετουργική· μια σιωπηρή συμφωνία λατρείας προς τη σκοτεινή τέχνη.
Οι Varathron δεν απλώς έπαιξαν μουσική – επανέφεραν στη ζωή τον μύθο, αποδεικνύοντας γιατί παραμένουν μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού black metal εδώ και δεκαετίες.
SETLIST:
Hegemony of Chaos
Tenebrous
Unholy Funeral
Nightly Kingdoms
Saturnian Sect
Shrouds of the Miasmic Winds
Ouroboros Dweller (The Dweller of Barathrum)
Crypts in the Mist
Son of the Moon (Act II)
Genesis of Apocryphal Desire
Varathron @ Mammoth Festival credits: Tasos Agapis Photography
HOLOCAUST
Γεμάτοι ενέργεια από την ένθερμη υποδοχή του αθηναϊκού κοινού την προηγούμενη βραδιά, οι Holocaust ανέβηκαν στη σκηνή του βορρά με φόρα και πάθος, παρασύροντας τους πάντες σε μια εκρηκτική heavy metal εμπειρία! Η μπάντα-θρύλος που συνέβαλε τα μέγιστα στη διαμόρφωση του NWOBHM ήχου δεν έχει πλέον τίποτα να αποδείξει — και ακριβώς γι’ αυτό παραμένει αυθεντική, ατρόμητη, και απόλυτα πιστή στο πνεύμα της εποχής που τη γέννησε.
Με χαμηλό προφίλ αλλά ατσάλινη παρουσία, οι Holocaust απέδειξαν πως το metal δεν έχει ηλικία, μόνο αλήθεια. Κομμάτια-ύμνοι όπως το “Death or Glory” και φυσικά το εμβληματικό “Heavy Metal Mania” αποτέλεσαν όχι απλώς highlights της εμφάνισής τους, αλλά κορυφαίες στιγμές ολόκληρου του φεστιβάλ — στιγμές που ενώνουν γενιές, που ξεπερνούν το νοσταλγικό και γίνονται διαχρονικό κάλεσμα σε όλους όσοι ζουν και αναπνέουν για τη μουσική.
Για μια μπάντα σαν τους Holocaust, δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω: λίγες νότες, μια κραυγή, κι ένας παλμός που χτυπά ακόμα μεταλλικά μέσα στον χρόνο. Κάποια πράγματα απλώς δεν σβήνουν ποτέ.
SETLIST:
Smokin' Valves
It Don't Matter to Me
Push It Around
Cryin' Shame
Come on Back
Mavrock
The Small Hours
Only as Young as You Feel
Death or Glory
The Nightcomers
Heavy Metal Mania
Holocaust @ Mammoth Festival credits: Tasos Agapis Photography
NAPALM DEATH
Οι θρύλοι του grindcore, με πάνω από τέσσερις δεκαετίες αδιάκοπης πορείας στην πλάτη τους, ανέβηκαν στη σκηνή με έναν μόνο σκοπό: να συντρίψουν τα πάντα στο πέρασμά τους – και το έκαναν με κάθε τρόπο. Με ανυπέρβλητη ενέργεια, ανελέητο ρυθμό και ωμή, ακατέργαστη δύναμη, παρέδωσαν ένα show που δεν άφησε τίποτα όρθιο. Κάθε τραγούδι, από το πρώτο blast beat μέχρι το τελευταίο riff, ήταν μια καταιγίδα έντασης, γεμάτη πολιτική συνείδηση και αδυσώπητη κριτική απέναντι σε κάθε μορφή κοινωνικής και πολιτικής καταπίεσης.
Η κορύφωση ήρθε με τα απόλυτα grindcore «χαστούκια»· το εμβληματικό “You Suffer”, ένα από τα πιο εμβληματικά και συνάμα σύντομα κομμάτια στην ιστορία της extreme μουσικής, αλλά και το εκρηκτικό cover στους Dead Kennedys, “Nazi Punks Fuck Off”, που σήκωσε τις γροθιές ψηλά και έστειλε ένα ξεκάθαρο αντιφασιστικό μήνυμα, πιο επίκαιρο από ποτέ.
Η εμφάνιση ολοκληρώθηκε με το “Unchallenged Hate”, τραβώντας την ένταση στο όριο και αφήνοντας το κοινό σε κατάσταση απόλυτου παροξυσμού. Εκστασιασμένοι, ιδρωμένοι και ηχητικά χτυπημένοι — έτσι έμειναν οι παρευρισκόμενοι, μάρτυρες μιας μπάντας που, δεκαετίες μετά την εμφάνισή της, παραμένει το ίδιο επιθετική, επίκαιρη και αναγκαία.
Grindcore στην πιο καθαρή, ειλικρινή και πολιτικά φορτισμένη μορφή του. Καμία παραχώρηση. Καμία υποχώρηση.
SETLIST:
Multinational Corporations, Part II
Silence Is Deafening
Lowpoint
Vision Conquest
Contagion
Twist the Knife (Slowly)
Resentment Always Simmers
Narcoleptic
When All Is Said and Done
Amoral
The World Keeps Turning
Retreat to Nowhere
Social Sterility
Dead
Suffer the Children
Pride Assassin
Necessary Evil
Backlash Just Because
Fuck the Factoid
Scum
Prison Without Walls
You Suffer
Nazi Punks Fuck Off (Dead Kennedys cover)
Unchallenged Hate
Napalm Death @ Mammoth Festival credits: Tasos Agapis Photography
DAY 2 - Σάββατο 4/10
Virgin Steele (US) | Rhapsody of Fire (IT) | The Night Eternal (DE) | Vigilhunter (GR) | Black Soul Horde (GR) | Leatherhead (GR)
LEATHERHEAD
Την αυλαία του φεστιβάλ άνοιξαν ορεξάτοι όπως πάντα οι Leatherhead από τη Λάρισα, οι οποίοι στη μισή ώρα που είχαν στη διάθεσή τους έδωσαν μια εμφάνιση που άνετα θα ταίριαζε σε μεγάλες σκηνές! Όσες φορές και αν τους δεις ζωντανά θα σε κερδίσει σίγουρα η φρέσκια ενέργειά τους και το πάθος τους απ' την αρχή ως το τέλος! Δεν είναι τυχαίο που αρχίζουν και ακούγονται όλο και περισσότερο — το αξίζουν γιατί ξέρουν πως να υποστηρίξουν το αξιόλογο υλικό τους!
Leatherhead @ Mammoth Festival credits: Tasos Agapis Photography
BLACK SOUL HORDE
Επόμενοι στη σειρά οι Black Soul Horde και, εντάξει, φάνηκε κατευθείαν ότι είναι πιο «ψημένοι» στη φάση. Είχαν άνεση και έκαναν το κοινό να μπει κατευθείαν στο κλίμα του heavy/power στυλ τους, παιγμένο με πιο μοντέρνο στυλ που ταίριαξε τέλεια. Ο μπροστάρης Jim Kotsis ήταν απλά απολαυστικός, και σε φωνή και σε επικοινωνία με τον κόσμο. Μεταξύ του υλικού τους έπαιξαν και ένα καινούργιο κομμάτι από το επερχόμενο άλμπουμ τους "Symphony of Chaos" που κυκλοφορεί τέλος του μήνα και καλό θα ήταν να το τσεκάρετε.
Black Soul Horde - @ Mammoth Festival credits: Tasos Agapis Photography
VIGILHUNTER
Σειρά είχαν οι νεοσύστατοι γείτονες Ιταλοί Vigilhunter, και τι να πω … ήταν απλά φοβεροί! Παρουσίασαν υλικό από το αξιόλογο ομώνυμο debut τους που κυκλοφόρησε πέρσι, ενώ ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον εξαιρετικό frontman τους Alexx Panza που απλά έδωσε ρέστα! Τα τραγούδια τους έχουν τρομερή δυναμική και στη ζωντανή τους εκτέλεση ενώ κινούνται σε στυλ της αμερικανικής σχολής των late 80's (Queensryche, Crimson Glory, Fates Warning κ.ά.) , επομένως αν είστε λάτρεις εύκολα θα τους αγαπήσετε όπως εμείς!
SETLIST:
Loading… Error 403
Disconnected
Titan Glory
Curse Of The Street
So Cold… It Burns
Sacrifice For Love
Outburst Of Rage
Shadow Rider (Vigilante)
Vigilhunter Live @ Mammoth Festival 2025 credits Dimitris Karageorgiou
THE NIGHT ETERNAL
Σειρά στη σκηνή πήραν οι The Night Eternal, μια πεντάδα από το Essen της Γερμανίας που παραδόξως τείνουν περισσότερο προς την Αμερικάνικη σχολή του heavy/power metal παρά την ευρωπαϊκή και πιο συγκεκριμένα της ίδιας τους της χώρας. Έχοντας τον ιδιαίτερα ταλαντούχο Ricardo Baum πίσω από το μικρόφωνο, οι The Night Eternal έδωσαν στο κοινό της Θεσσαλονίκης μια solid εμφάνιση που ναι μεν δεν κινήθηκε στα επίπεδα αδρεναλίνης της προηγούμενης –ή της επόμενης, spoilers– μπάντας στο πρόγραμμα, αλλά νομίζω πως αυτός ήταν ο σκοπός της διοργάνωσης: να δώσουν στο κοινό μία αναγκαία ανάσα μέσα από τη mid-tempo, βαριά μουσική των Γερμανών.
SETLIST:
Between The Worlds
In Tartarus
Stars Guide My Way
Elysion (Take Me Over)
Prince Of Darkness
Deadly As A Scythe
Moonlit Cross
The Night Eternal Live @ Mammoth Festival 2025 credits Dimitris Karageorgiou
RHAPSODY OF FIRE
Ανεξαρτήτως ονόματος, lineup και εποχής, οι Ιταλοί Rhapsody Of Fire είναι ένα από τα πιο αγαπητά συγκροτήματα του euro power/high fantasy metal στην Ελλάδα, και για ακόμη μια φορά φροντίσαμε να τους το δείξουμε από το πρώτο δευτερόλεπτο που ανέβηκαν στη σκηνή.
Χαρίζοντάς μας ένα αξιοζήλευτο set που περιείχε λίγο απ’ όλα: παλιά, καινούρια, singalongs, mosh pits και φυσικά, την επιβλητική φωνή του Christopher Lee στην αφήγηση και το τραγούδι, οι Rhapsody of Fire -όπως λέγονται τα τελευταία 20 χρόνια λόγω πνευματικών δικαιωμάτων- έδωσαν μια μοναδική παράσταση για όλους τους μεταλλόφιλους που τους τίμησαν με την παρουσία τους.
Ειδική μνεία αξίζει στον αλάνθαστο Roberto De Micheli και το εντυπωσιακό του παίξιμο στην κιθάρα, αλλά και στον frontman Giacomo Voli για την αστείρευτη ενέργειά του και τις ακούραστες φωνητικές χορδές του -καλά, ίσως του αξίζει κι ένα μπράβο που συμμετείχε στο mosh pit που ο ίδιος ζήτησε, ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΕ το ιδιαίτερα απαιτητικό “Dawn of Victory”.
Για τον χαμό που δημιουργήθηκε από πλευράς κοινού στο προαναφερθέν “Dawn Of Victory” και το “Emerald Sword” δεν μπορώ να το περιγράψω αρκετά, θα πω απλά ότι ένα wall of death σε έναν χώρο όπως το Soul είναι ενδεικτικό του πόσο locked in ήταν το κοινό στην παρέα του Alex Staropoli και τα φανταστικά ταξίδια τους στη χώρα του Dargor, του σκοτεινού άρχοντα και σε τόσα άλλα μέρη.
Εις το επανειδείν Rhapsody, το ξέρετε ότι σας αγαπάμε και το ξέρουμε ότι θα επιστρέψετε σύντομα. Gloria! Gloria Perpetua!!
SETLIST
The Dark Secret
Unholy Warcry
Rain Of Fury
I’ll Be Your Hero
Chains Of Destiny
The Magic of the Wizard’s Dream
Challenge The Wind
Kreel’s Magic Staff
Lux Triumphans
Dawn Of Victory
Triumph For My Magic Steel
The Village of Dwarves
Dargor, Shadowlord of the Black Mountain
Emerald Sword
Rhapsody of Fire Live @ Mammoth Festival 2025 credits Dimitris Karageorgiou
VIRGIN STEELE
Η βραδιά μέχρι εκείνη την ώρα είχε κυλήσει εξαιρετικά, και μετά από ένα φανταστικό effort από κάθε μπάντα στο lineup ανεξαιρέτως, όλοι ήμασταν έτοιμοι για την επίθεση των ρόδων, την ποίηση των μεταλλικών στίχων, τον έρωτα με τη μορφή της παραμόρφωσης της ηλεκτρικής κιθάρας. Είναι ασύλληπτος ο αριθμός των μεταλλόφιλων που γέννησε, ανέθρεψε και ενηλικίωσε το πνευματικό κύημα του Αμερικανού επιβήτορα David DeFeis, ενός από τους πιο κομβικούς χαρακτήρες στην ιστορία του US metal και προσωπικού απωθημένου να δω ζωντανά στην Ελλάδα.
Δυστυχώς για μένα και προς απογοήτευση του μεγαλύτερου μέρους του κοινού της Θεσσαλονίκης, η φράση «πρόσεξε τι εύχεσαι» θα επιβεβαιωνόταν με τον πλέον απογοητευτικό τρόπο. Αποφάσισα να μη μασήσω τα λόγια μου και να περιγράψω ακριβώς ό,τι συνέβη στην εμφάνιση των Virgin Steele επί σκηνής, και όσοι βρέθηκαν εκεί μπορούν να επιβεβαιώσουν κάθε γραμμή στο παρόν report.
Παρόλο που οι διοργανωτές του Mammoth Fest έκαναν φανταστική δουλειά στην τήρηση του χρονοδιαγράμματος –ακόμα και με την ολική συσκότιση που επικράτησε στο slot των Vigilhunter- οι Virgin Steele ξεκίνησαν με 15 λεπτά καθυστέρηση, διότι ο ντράμερ τους θεώρησε πρέπον να αλλάξει μεγάλο μέρος του drum kit, παρόλο που μέχρι εκείνη τη στιγμή κανένας από τους 11 προηγούμενους ντράμερ που συμμετείχαν στο φεστιβάλ δεν αντιμετώπισε πρόβλημα με το ίδιο kit. Το αποτέλεσμα ήταν να βλέπουμε την άμοιρη -και εμφανώς αναστατωμένη- Lynn Delmato πίσω από τα πλήκτρα να παίζει την ίδια εισαγωγή ξανά και ξανά μέχρι ο ντράμερ να δώσει επιτέλους το πράσινο φως για την έναρξη της συναυλίας.
Όταν τελικά τα ντραμς ήταν έτοιμα, το δίδυμο των Tommy Vitaly και Joshua Block ανέβηκε στη σκηνή με τις κιθάρες του. Αυτό που έλειπε ωστόσο από τα χέρια τους ήταν το μπάσο, κι εκεί συνειδητοποίησα ότι το κομβικό αυτό όργανο θα λείπει πλήρως από το live. Και για όσους πείτε «εντάξει ρε φίλε, δεν είναι και δεδομένο ότι κάθε metal μπάντα πρέπει να έχει μπάσο επί σκηνής, τόσα συγκροτήματα παίζουν χωρίς μπάσο», θα απαντήσω απλά ότι μιλάμε για τους Virgin Steele, ένα συγκρότημα με τόσο περίπλοκο και πολυεπίπεδο ήχο, που το μπάσο χαρακτηρίζεται ως αναγκαίο, όχι απλά απαραίτητο.
Επιλέγοντας να αγνοήσω λοιπόν την απουσία του μπάσου, είχε έρθει η ώρα να υποδεχτούμε στη σκηνή τον θρύλο DeFeis, ο οποίος ήταν κάτι παραπάνω από εκστασιασμένος και συγκινημένος στη θέα του πλήθους που είχε έρθει στο Soul για να τον προϋπαντήσει. Με αναπτερωμένο το ηθικό και σοβαρά απορροφημένος στην αποστολή μπροστά του, ο frontman των Virgin Steele προσπάθησε να δώσει τον καλύτερο εαυτό του για αυτό το one-off special live. Κι αυτή είναι η λέξη-κλειδί της βραδιάς, το «προσπάθησε», γιατί το αν τα κατάφερε αυτό είναι άλλη υπόθεση.
Με το ξεκίνημα του “A Token Of My Hatred” μου ήταν πολύ δύσκολο να ακούσω τα φωνητικά του DeFeis, παρόλο που βρισκόμουν στο κάγκελο και μόλις δύο μέτρα από τον ίδιο. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν κάποιο πρόβλημα του ήχου, και γι’ αυτό έδωσα περιθώριο μερικά κομμάτια για να λυθεί το θέμα. Με το πέρας και του “Invictus” ωστόσο ήταν προφανές ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο ήχος της βραδιάς, αλλά ο ίδιος ο DeFeis, η οποία παρέμεινε απούσα όλο το βράδυ με την εξαίρεση κάποιων σύντομων ψιλών κραυγών, οι οποίες επαναλαμβάνονταν τόσο συχνά μετά από ένα σημείο που κατέληξαν να ακούγονται περιττές, ως και άτοπες.
Το set της βραδιάς παραδόξως ήταν πολύ καλό. Σίγουρα, υπήρχαν κάποιες κραυγαλέες παραλείψεις όπως το “I Will Come For You” ή το “Emalaith”, αλλά οι επιλογές της βραδιάς έδωσαν ποικιλία και συμπεριέλαβαν ένα μεγάλο μέρος της δισκογραφίας των Αμερικανών. Η αντίδραση του κοινού σε ύμνους όπως το “Veni Vidi Vici” και το “Cry For Pompeii” ήταν η αναμενόμενη και το singalong παθιασμένο.
Το πρόβλημα σε εκείνο το χρονικό σημείο όμως ήταν το ίδιο το κοινό, το οποίο είχε μειωθεί υπερβολικά, έως και επικίνδυνα θα έλεγα. Οι περισσότεροι είχαν ήδη φύγει, κάποιοι είχαν βγει έξω αλλά ήταν εμφανές πως είχαν εγκαταλείψει κάθε ελπίδα για το Live. Το επιπρόσθετο γεγονός ότι οι Virgin Steele έπαιξαν για 2 ώρες κι ένα τέταρτο έκανε την κατάσταση ακόμα πιο δυσμενή για κοινό και για τους ίδιους.
Ωστόσο, στο πέρας της συναυλίας, διαπίστωσα με χαρά πως όσοι –ήρωες– παρέμειναν μέχρι το τέλος στις θέσεις τους, έσπευσαν να φωτογραφηθούν με έναν εμφανώς συγκινημένο DeFeis, ο οποίος εισέπραξε όλη την αγάπη των παρευρισκόμενων παρά την επεισοδιακή εμφάνιση που είχε μόλις ολοκληρωθεί.
Συνοψίζοντας, υπήρξαν πολλά πράγματα που πήγαν λάθος στην εμφάνιση των Virgin Steele στη Θεσσαλονίκη. Η απουσία του μπάσου, το πρόβλημα με τον ντράμερ, η φωνή του DeFeis στη συνέχεια, όλα συνηγόρησαν στο να «τσαλακωθεί» η εικόνα μιας ανεπανάληπτης μπάντας και το status ενός καλλιτέχνη που αποτελεί παιδικό ήρωα πολλών. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις προσπαθώ να κρατήσω τα θετικά σημεία, αλλά δυστυχώς όταν κλείνω τα μάτια μου, ακούω ακόμα τις λυπηρές προσπάθειες του DeFeis να αρθρώσει σωστά τους στίχους του και να ακουστεί η φωνή του και βλέπω τα δεκάδες πρόσωπα των απογοητευμένων μεταλλόφιλων στο άκουσμα αυτών. Κρίμα, πολύ μεγάλο κρίμα, μια φανταστική βραδιά και διοργάνωση γενικότερα να σημαδευτεί από μία τέτοια εμφάνιση.
SETLIST
A Token of My Hatred
In The Light
Invictus
The Wine of Violence
In Triumph or Tragedy
Return of The King
Death God/Through Blood And Fire
Zeus Ascendant
By The Hammer Of Zeus (And The Wrecking Ball of Thor)
Bartok
Snakeskin Voodoo Man
Dust From The Burning
The Redeemer
Mind, Body, Spirit/Angel of Death
Immortal I Stand
Cry For Pompeii (The Burning of Rome)
Burn Sword/Vow of Honour/Defiance
On The Wings of Night
Bring It On Home
Veni Vidi Vici
Virgin Steele Live @ Mammoth Festival 2025 credits Dimitris Karageorgiou
DAY 3 - Κυριακή 5/10
Tiamat (SE) | Riot City (CA) | Tribulation (SE) | The Temple (GR) | Five the Hierophant (UK) | Calyces (GR)
Τρίτη και τελευταία ημέρα για το Mammoth Festival στα σφαγεία Θεσσαλονίκης, ένα φεστιβάλ που η βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα η συμπρωτεύουσα έχουν μεγάλη ανάγκη για την τέρψη των μεταλλόφιλων στο βόρειο τμήμα της χώρας μας. Ύστερα από δύο ημέρες γεμάτες από σκληρή μουσική και πολλά χαμόγελα, το πρόγραμμα έμελλε να κλείσει με ένα άκρως ενδιαφέρον lineup συγκροτημάτων που ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα βάλει τα δυνατά του για να μας ικανοποιήσει.
Για να μη χάσουμε ούτε δευτερόλεπτο από αυτήν την πολλά υποσχόμενη συναυλιακή ημέρα λοιπόν, γύρω στις 17:10 καταφθάσαμε μαζί με περίπου 30 γενναίες ψυχές στον χώρο του Soul, πάνω στην ώρα για να προλάβουμε το πρώτο συγκρότημα στο πρόγραμμα.
CALYCES
Οι alt/prog metallers Calyces ανέβηκαν με όρεξη στη σκηνή και έβαλαν τα δυνατά τους για να ζεστάνουν το κοινό της Θεσσαλονίκης με τις τεχνικές τους συνθέσεις. Ήταν η δεύτερη φορά μέσα σε ένα εξάμηνο που έβλεπα την αθηναϊκή τετράδα ζωντανά, ύστερα από ένα ιδιαίτερα παρεΐστικο live στον Βάτο Κέρκυρας τον περασμένο Απρίλιο.
Ο -σαφώς ανώτερος- εξοπλισμός του φεστιβάλ και η παρουσία ηχολήπτη έκαναν την ακροαστική εμπειρία μου καλύτερη σε σύγκριση με την τελευταία φορά και με τους Calyces να δίνουν το 100% τους ξανά, τα περίπου 35 λεπτά που είχαν στη σκηνή ήταν παραπάνω από αρκετά για να αφήσουν θετική εντύπωση στους παρευρισκόμενους και να μεγαλώσουν το κοινό τους.
SETLIST:
Those Flames Are Dancing Wild
Swirling Towards the Light
Boneshatter
Flowing Through Storm
Forked Tongue
Ego Dries Up the Ocean
Calyces @ Mammoth Fest credits: Tasos Agapis Photography
FIVE THE HIEROPHANT
Η ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς για μένα ήρθε από τους Five The Hierophant. Πριν το live ήμουν λίγο ή πολύ εξοικειωμένος με κάθε μπάντα που θα εμφανιζόταν, εκτός από την τετράδα από την Αγγλία. Το μόνο που ήξερα από το τριγύρω feedback ήταν ότι η μουσική τους κινείται σε απόκρυφα μονοπάτια και έχει σαξόφωνο. Όντας tabula rasa λοιπόν, πήρα τη θέση μου στο κάγκελο και προετοιμάστηκα για το show.
Η είσοδος των Five The Hierophant είχε μία μυστικιστική αύρα που μου τράβηξε αμέσως την προσοχή. Χρησιμοποιώντας καμπάνα, brass πνευστά και θυμιάματα για την ατμόσφαιρα, οι Άγγλοι μου ύψωσαν τις προσδοκίες πριν καν ξεκινήσουν να παίζουν. Και όταν ξεκίνησαν να ξεδιπλώνουν το avant-garde doom τους έμεινα παραπάνω από ικανοποιημένος.
Χωρίς να πουν ούτε λέξη, οι Five The Hierophant έδωσαν μια ολοκληρωμένη συναυλία και άφησαν εξαιρετικές εντυπώσεις στο κοινό. Εγώ προσωπικά ενθουσιάστηκα πολύ με τη μουσική τους και το πρώτο πράγμα που έκανα μετά τη συναυλία ήταν να κατεβάσω τους δίσκους τους για το αρχείο μου. Πολλά μπράβο!
SETLIST:
Intro
Fire From Frozen Cloud
Apeiron
Moon Over Ziggurat
Initiatory Sickness
Five The Hierophant @ Mammoth Fest credits: Tasos Agapis Photography
THE TEMPLE
Αρχικά να πω το εξής: όποιος από τη διοργάνωση είχε την ιδέα να βάλει τους Temple πίσω από τους Five The Hierophant αξίζει αύξηση! Οι Θεσσαλονικείς -βετεράνοι πλέον του φεστιβάλ- ήταν η πιο ταιριαστή συνέχεια για το πρόγραμμα της βραδιάς, μιας και η αισθητική των δύο συγκροτημάτων ταιριάζει γάντι. Το σκηνικό είχε ξανά θυμιάματα και μαζί με αυτά προστέθηκαν δύο εκκλησιαστικά κηροπήγια με αναμμένα κεριά. Ο φωτισμός χαμήλωσε και η λειτουργία ήταν έτοιμη να ξεκινήσει.
«Με τον Λύχνο του Άστρου» λοιπόν η εμφάνιση των Temple ξεκίνησε και οι πιστοί με κατάνυξη έσπευσαν να προσκυνήσουν. Το doom των Σαλονικιών δεν αφήνει περιθώρια για ερωτήσεις, μιας και ο ήχος τους εκφράζει ξεκάθαρα αλλά όχι ξεδιάντροπα τις επιρροές τους, και η καλή διάθεση των μουσικών έκανε τη συνολική εμπειρία ακόμα πιο αποτελεσματική.
Προοσωπικά έχω τεράστιο πρόβλημα να ακούσω doom παραπάνω από μισή ώρα -πείτε το προσωπικό κουσούρι- και συνήθως με κουράζει η «μονοτονία» του είδους σε εκτεταμένο χρονικό διάστημα. Με τους Temple ωστόσο αυτό το συναίσθημα δεν με κατέκλυσε κι αυτό είναι σημάδι ότι κάνουν κάτι σωστά. Πέρα από την προσωπική προτίμηση όμως πρέπει να αναγνωρίσω ότι στο κομμάτι της παρουσίασης και της εκτέλεσης οι Σαλονικιώτες κάνουν εξαιρετική δουλειά και τους βγάζω το καπέλο. Βοήθειά μας!
SETLIST:
Με Το Λύχνο του Άστρου
Foundations
A White Flame for the Fear of Death
Until Grief Reaps Us Apart
The Blessing
Strength For A New Dawn
Premonitions of the Final Hour
Temple Live @ Mammoth Festival 2025 credits Dimitris Karageorgiou
TRIBULATION
Η ατμοσφαιρική μας βραδιά συνεχιζόταν με ένα συγκρότημα που εξαρχής ήταν το μεγάλο ερωτηματικό μου. Οι Σουηδοί Tribulation έχουν καταφέρει να μεταστρέψουν την καριέρα τους από αμιγώς death metal ορίζοντες σε ένα ανίερο και απόκρυφο κράμα dark synth / gothic αισθητικών με death metal πρακτικές που στα χαρτιά ακούγεται ακαταμάχητο, ωστόσο είχα μια αγνή απορία για το πώς θα αποτυπωνόταν αυτό στην πράξη.
Η τετράδα από την Arvika ήρθε να μου απαντήσει σε αυτήν την απορία με τον πλέον αποστομωτικό τρόπο. Με το corpse paint στα πρόσωπά τους και με έναν εξαιρετικό ήχο στους ενισχυτές τους, οι Tribulation «θέρισαν» το κοινό του Soul με χαρακτηριστική άνεση, σαν να ήταν για αυτούς κάτι καθημερινό. Πραγματικά η άψογη σκηνική παρουσία του μπασίστα και τραγουδιστή Johannes Andersson Μου έκανε τεράστια εντύπωση, χωρίς να μειώνω την εξίσου αποτελεσματική απόδοση των υπόλοιπων μουσικών.
Το set των Σουηδών κάλυψε όλες τις διαφορετικές θεματικές περίοδους της μπάντας και παρά το διαφορετικό είδος μουσικής μεταξύ αυτών, με κάποιον τρόπο η μετάβαση μεταξύ των κομματιών έμοιαζε αβίαστη και φυσιολογική. Προσωπικά δεν ενθουσιάζομαι από το gothic metal -είμαι από τους λίγους που δεν ενθουσιάζονται από ΗΙΜ φαντάζομαι-, αλλά τα vibes των Tribulation ήταν αρκετά να με πείσουν ότι εδώ είχα να κάνω με κάτι το πραγματικά εξαιρετικό.
SETLIST:
The Unrelenting Choir
Tainted Skies
Nightbound
Hamartia
Hungry Waters
Saturn Coming Down
Murder In Red
Melancholia
Strange Gateways Beckon
Tribulation Live @ Mammoth Festival 2025 credits Dimitris Karageorgiou
RIOT CITY
Το επόμενο συγκρότημα οφείλω να ομολογήσω πως θα ήθελα να το δω την προηγούμενη μέρα μαζί με τους εξίσου εξαιρετικούς Vigilhunter αλλά όπως λέει κι ένα ρητό “Beggars can’t be choosers”. Οι Riot City είναι αυτή τη στιγμή -μετά και την απόσυρση των Traveler- το πιο hot εξαγώγιμο προϊόν του Καναδά στον heavy ήχο, και συγκεκριμένα στο παλιακό, παραδοσιακό NWOBHM των Priest και των Maiden.
Από την ημέρα που ανακοινώθηκαν στο Mammoth Festival ήξερα πως θα αποτελούν το highlight απ’όλες τις μέρες, και ευτυχώς είχα απόλυτο δίκιο. Η πεντάδα από την Alberta ανέβηκε στη σκηνή με τρελή διάθεση, την οποία αντιπροσώπευε στην εντέλεια ο ντράμερ Jake Gracie, ο οποίος ανέβηκε στη σκηνή μόνο με το εσώρουχό του και με το χαρακτηριστικό “Naruto run” πήρε θέση πίσω από το kit του, έτοιμος να γκρεμίσει το κτήριο.
Οι υπόλοιποι Riot City ακολούθησαν και έκαναν ακριβώς αυτό: διέλυσαν το κτήριο. Έπαθα σοκ από το πόσο γρήγορα έπαιζαν τα κομμάτια τους, πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι στο στούντιο και με πόση όρεξη τα έπαιζαν. Ο Jordan Jacobs ήταν σε τρομερή φωνητική φόρμα, οι κραυγές ξεχείλιζαν από το λαιμό του όπως η καυτή λάβα από ένα ηφαίστειο, τα δάχτυλα των κιθαριστών είχαν πάρει κι αυτά φωτιά και το κοινό της Θεσσαλονίκης ήταν εκστασιασμένο και συμμετείχε στον χαμό με κάθε δυνατό τρόπο.
Το Soul κυριολεκτικά σείστηκε στο άκουσμα των “Burn The Night” και “Tyrant”, κανείς δεν ήταν ασφαλής από την ορμή των Καναδών, οι οποίοι έκοψαν κεφάλια πρώτα και μετά έκαναν ερωτήσεις. Το drum solo του Gracie στη μέση του set ήταν εξίσου παθιασμένο και ήταν ίσως η μόνη στιγμή που η αδρεναλίνη δεν ξεχείλειζε από κάθε μεριά της σκηνής. Χωρίς να νοιαστούν για την άγρια επίθεση που μόλις είχαν κάνει στην καρδούλα μας, οι Riot City έφυγαν όσο γρήγορα και δυναμικά εμφανίστηκαν, υποσχώμενοι ότι θα επιστρέψουν. Κι εμείς θα είμαστε εκεί Riot City, να είστε σίγουροι!
SETLIST:
The Hunter
Steel Rider
Ghost of Reality
Warrior of Time
Beyond The Stars
Burn The Night
Livin’ Fast
Tyrant
Eye of The Jaguar
Severed Ties
Riot City Live @ Mammoth Festival 2025 credits Dimitris Karageorgiou
TIAMAT
Μετά από την ορμητικότητα της νιότης, είχε έρθει η ώρα για τη σιγουριά της εμπειρίας. Ικανοποιημένος από τη βραδιά μου στο κάγκελο μέχρι εκείνη την ώρα, τραβήχτηκα προς τα πίσω, μπροστά από τον ηχολήπτη για να απολαύσω διαφορετικά το επόμενο συγκρότημα. Οι σουηδοί Tiamat έχουν ένα πολύ πιστό κοινό στην Ελλάδα, και θεωρούνται από πολλούς ως οι πρωτεργάτες του σύγχρονου gothic ήχου. Φυσικά όπως και οι Tribulation άλλωστε, οι death απαρχές τους δεν παραγκωνίστηκαν σε κανένα σημείο της καριέρας τους, απλά μειώθηκαν σε μεγάλο βαθμό.
Ο frontman της μπάντας, Johan Edlund έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τη χώρα μας, καθώς έμεινε για πολλά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, συνεπώς το συγκεκριμένο live είχε διαφορετική βαρύτητα για τον ίδιο. Ακριβώς πάνω στην ώρα του –κάτι το οποίο παρέλειψα να αναφέρω, το χρονοδιάγραμμα τηρήθηκε στην εντέλεια και στην τελευταία μέρα του φεστιβάλ–, ο Edlund και η παρέα του ανέβηκαν στη σκηνή του Soul μέσα σε επευφημίες του πλήθους κι έπιασαν αμέσως δουλειά.
Tiamat Live @ Mammoth Festival 2025 credits Dimitris Karageorgiou
Η πρώτη συναυλία των Tiamat μετά από 20 περίπου χρόνια στη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε με το “In A Dream”, όπου τα θερμά και ήρεμα φωνητικά του Edlund μας θύμισαν πόσο απλό είναι μερικές φορές το να τραγουδάς μέσα από την καρδιά. To set των Σουηδών έδωσε βαρύτητα κυρίως στα δύο πιο επιτυχημένα άλμπουμ της καριέρας τους, το “Clouds” και το ασύγκριτο “Wildhoney”.
Η μουσική των Tiamat ήταν ανέκαθεν πολύ proggy, ίσως εξαιτίας των πλήκτρων και του moog που χρησιμοποιούν, συνεπώς βρισκόμουν στο στοιχείο μου, οπότε έκατσα πίσω και απόλαυσα τη συναυλία, αφήνοντας το υπόλοιπο κοινό να παρακολουθεί υπνωτισμένο και να τραγουδά μαζί με τη σκηνή. Ο εμφανώς φορτισμένος συναισθηματικά Edlund δεν σταμάτησε να ευχαριστεί το κοινό για την παρουσία τους και έκανε αρκετές παύσεις μεταξύ των τραγουδιών για να μοιραστεί μαζί μας κάποια αγαπημένα του πράγματα στη χώρα μας. Μαζί με αυτά όμως, οι Σουηδοί μας επιφύλασσαν μια μεγάλη έκπληξη: για πρώτη φορά στην ιστορία της μπάντας, το κομμάτι “Messinian Letter” ακούστηκε ζωντανά στο Soul, με τους παρευρισκόμενους να γίνονται μάρτυρες μιας ιστορικής στιγμής.
Παρά τον χαρακτήρα του «Headliner», οι Tiamat δεν ξεπέρασαν τη μία ώρα και 15 λεπτά στο set τους, κάτι που αιφνιδίασε τους περισσότερους που βρίσκονταν εκεί την προηγούμενη μέρα –οι Virgin Steele έπαιξαν σχεδόν δυόμισι ώρες!–, αλλά προσωπικά θεώρησα τη διάρκεια της εμφάνισης των Σουηδών ιδανική, μιας και πολλοί από μας ήμασταν ήδη εκεί για περισσότερες από 7 ώρες.
Υπό την υπόκρουση λοιπόν του λατρεμένου “Gaia”, οι Tiamat εισέπραξαν και τις τελευταίες επιδοκιμασίες του κοινού και αποχώρησαν σαν επαγγελματίες, ρίχνοντας την αυλαία σε ένα ακόμα Mammoth Festival που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, κι ελπίζουμε να καθιερωθεί σε ετήσια βάση, καθώς η Θεσσαλονίκη χρειάζεται ένα φεστιβάλ metal μουσικής όπως αυτό.
SETLIST:
In A Dream
Clouds
The Sleeping Beauty
Cain
Do You Dream of Me?
Whatever That Hurts
The Ar
Messinian Letter (πρώτη εκτέλεση live)
Vote For Love
Gaia
Για το Rockoverdose.gr,
Άγγελος Χατζηγιάννης , Κορίνα Μητροπούλου
Φωτογραφίες: Τάσος Αγάπης - @agapis.t
Δημήτρης Καραγεωργίου - Dimitris "Photoshooter" Karageorgiou Concert Photography
Comments
