Συντάκτης: Δημήτρης "Ronin"
Όλο ντόπια “χτυπήματα” τρώμε τα τελευταία 2-3 χρόνια στο heavy/power χώρο, σαν να έχουμε πάρει τα ηνία της υπόθεσης και δεν εννοώ συναυλιακά (μόνο). Οι Black Soul Horde, όσο περίεργο και αν θα φανεί σε αυτούς που δεν γνωρίζουν, είναι πρακτικά η πιο πρόσφατη βασική σύνθεση των Mahakala στων οποίων The Second Fall είχαν ήδη εισχωρήσει κάποια heavy στοιχεία και επίσης βρίσκονται στην τέταρτη κυκλοφορία τους.
Τι θέλουμε; Όπως και δήποτε να υπάρχουν Σιδηροπαρθενίστικα leads... Check ... Judas Priest έχουμε; ... Bitch please..., Speed-α όσο πρέπει για να δίνουνε χώρο σε ποικιλία... Check..., Φωνητικά να το “νιώθουν” χωρίς απαραίτητα να μας τρυπάνε τα αυτιά με απανωτές κορώνες γιατί μπουχτίσαμε και από δαύτους... Check..., Dark fantasy και τρόμου θεματολογία ή οτιδήποτε παρεμφερές τέλος πάντων, αρκεί να μην στρουμφίζει... Καρα-Check.... Δεν θέλουμε σαλονάτη παραγωγή στη Φινλανδία, μα ούτε ήχο demo Heathen’s Rage (Μεταξύ μας, γαμεί, αλλά όχι για εδώ)...Check...
Το πρώτο που σου κάνει εντύπωση είναι ότι τσουλάει γρήγορα με την συνοχή του που, έχεις φτάσει στο πέμπτο κομμάτι ενώ νόμιζες ότι είσαι στο τρίτο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σου πέρασε απαρατήρητο, το αντίθετο. Είναι εμπνευσμένο, ορεξάτο και σε έχει πάρει απ’ το χεράκι βόλτα στην παραλία στο πρώτο ποτό. Το παίξιμό τους είναι πολύ δεμένο, γουστάρουν αυτό που κάνουν και ο τραγουδιστής έχει λίγο John Cyriis χωρίς τις υπερβολές του, με την οξύτητα του Lizzy Borden.
Στο Wrath Of The Pharaohs, ριφορολογικά, κάνει παρουσία έντονη το King Diamond στοιχείο και όχι το Mercyful Fate (σας πρόλαβα,ΧΑ). Το ρεφρέν του Lady Of Shadows θα σου μείνει με τη μία. Έχει ένα υπόστρωμα Queensryche του EP και The Warning και Gamma Ray, όπως θα παρατηρήσετε στα What Night Invokes και In The Realm Of Silver Light, πάντα περασμένα από έναν πιο σκοτεινό και ελαφρώς επικό χαρακτήρα. Το A Scream In The Snow είναι απλά ένα κολλητικό mid tempo έπος. Το The Creatures Of The Night θα σε πιάσει με τους καλπάζοντες ρυθμούς του, προετοιμάζοντας το έδαφος για την μυστηριώδη ιστορία του Julian Graves, που με την maiden-ίλα του θα σας βουτήξει στους στίχους του.
Οι Manilla Road, τιμούνται δεόντως με το έτερο χιτάκι Death’s Parade όπου, τολμούνε να προσθέσουν και κάποια black growls έτσι γιατί μπορούν και γιατί έχουν αποποινικοποιηθεί πολλά, επιτέλους! Γέρνει στην πιο Priest μεριά τους, για τέλος, το Dance Of The Eternal Shadows, πάντα ξαναλέω, με ζοφερό προσωπείο και με μια διακριτική δόση από την παράνοια Ozzy του Diary Of A Madman στο καθαρό σημείο του.
Εν κατακλείδι κύριοι και κυρίες, ήρθε η ώρα να παραδεχτείτε όσοι δεν το έχετε πάρει χαμπάρι, ότι η χώρα μας κοντράρει άγρια ξανά τους “μεγάλους” του είδους, με έναν ακόμα δίσκο γεμάτο μαύρο ατσάλι, κεραυνούς στα μάτια και φλογερή ψυχή, έτσι όπως του αρμόζει.
Βαθμολογία 90/100
Για RockOverdose,
Δημήτρης "Ronin"
Black Soul Horde - "Symphony Of Chaos"
Vinyl Store
31 October 2025
Comments
