Ανταπόκριση: MESSA, Tortuga, Empty Frame @ Gazarte, Αθήνα (05/12/2025)

Η εμφάνιση των Μessa την περασμένη Παρασκευή στο Gazarte είναι από τις συναυλίες που αναμένεται να σημαδέψουν τη φετινή σεζόν, όπως ακριβώς άλλωστε και το “The Spin” είναι δίσκος με ισχυρό αποτύπωμα μέσα στη χρονιά, που σιγά σιγά μας αφήνει. Δεν είναι τυχαίο ότι το κοινό που παρακολούθησε τη συναυλία ήταν σαφώς πιο ετερόκλητο σε σχέση με την τελευταία τους αθηναϊκή εμφάνιση στο Κύτταρο, καταδεικνύοντας ότι η επιρροή τους μεγαλώνει.

 

 

Η απορία βεβαίως που δημιουργήθηκε με το που ανακοινώθηκε το πρόγραμμα της συναυλίας σε μεγάλο κομμάτι των παραπάνω και φυσικά σε εμένα για το ποιος είναι ο Phil Reynolds δεν απαντήθηκε ποτέ, καθώς το set του ακυρώθηκε την τελευταία στιγμή. Ευτυχώς, οι Αθηναίοι Εmpty Frame με τη γουστόζικη, σκοτεινή, Μurder By Death τύπου αισθητική τους (βιολί, τσέλο και επιρροές από dark americana) και οι Πολωνοί Τortuga με το ενδιαφέρον -αλλά μέχρι εκεί- ψυχεδελικό stoner τους (κάπως τετριμμένο riffing, αλλά ωραίες evil sounding ψυχεδέλειες) έδωσαν το “παρών” και εκπροσωπόντας οι μεν πρώτοι το σκοτάδι και οι δε επόμενοι το πιο heavy του πράγματος, έστρωσαν ιδανικά το πορφυρό χαλί για τους Ιταλούς, που συνδυάζουν και τα δύο πιο πάνω στοιχεία με απαράμιλλη μαεστρία.  

 

 

Σε αντίθεση με την προηγούμενη επίσκεψη τους στην Αθήνα, τούτη τη φορά η εμφάνιση των Μessa ήταν χορταστικότατη, αφού ξεπέρασε τη μιάμιση ώρα -έναντι των μόλις 70 λεπτών του Κυττάρου- χωρίς να υπολείπεται σπιθαμή σε ποιότητα. Κατά κάποιους μάλιστα υπέρ του δεόντως ενθουσιώδεις στάθηκε και ανώτερη. Το γεγονός ότι έρχονταν για να υποστηρίξουν το “The Spin”, ένα άλμπουμ που ήδη φιγουράρει ψηλά στις σχετικές year end lists, σίγουρα έπαιξε το ρόλο του. Πόσο μάλλον όταν το συγκρότημα αποφάσισε να μας το παρουσιάσει καθ΄ολοκληρίαν.

 

 

Aυτή η πιο dark-ικη εκδοχή των Μessa, που θέλει μπάντες όπως οι Sisters Οf Mercy ή οι Killing Joke να έχουν εισχωρήσει στον πυρήνα του -έτσι κι αλλιώς πιο εκλεπτυσμένου- doom ήχου τους φαίνεται να δουλεύει εξαιρετικά και σε ζωντανές συνθήκες. Οι σαφώς πιο reverb-εράτες κιθάρες του Μarco Piccolo έπλεκαν τρομερά themes και έχτιζαν εσωστρεφείς ατμόσφαιρες, το ογκώδες και με άφθονο chorus μπάσο του Μarco Zanin έθετε ισχυρά θεμέλια για να πατήσουν, ενώ ταυτόχρονα ο χειρισμός εκ μέρους του των synths και λοιπών εφέ υπήρξε κρίσιμος για το τελικό ηχόχρωμα των συνθέσεων.  

 

 

Η Sara Bianchin ίσως να μην ήταν ποτέ προορισμένη για frontwoman, αλλά σίγουρα έχει γεννηθεί τραγουδίστρια. Οι ερμηνείες της -αν και κάπως πιο επιφυλακτικές σε σημεία του νέου δίσκου- υπήρξαν σεμιναριακές, με την ίδια να διαθέτει μια αψεγάδιαστη φωνή που μπορούσε να συνδεθεί με τον ακροατή σε όλο το εύρος της, από τα σαγηνευτικά χαμηλά μέχρι τα δυσθεώρητα ψηλά της.

 

 

Η συνολική παρουσία της θα χαρακτηριζόταν μάλλον συγκρατημένη: λίγα λόγια ανάμεσα στα κομμάτια, χαμηλοί τόνοι και αρκετή ειλικρίνεια. Το γεγονός ότι τόσο κατά τη διάρκεια της συναυλίας, όσο και μετά το τέλος της δε σταμάτησε να εκφράζεται με τα καλύτερα λόγια για το ελληνικό κοινό, φρονώ ότι μαρτυρά πολλά για τη σχέση που έχουν αναπτύξει με τη χώρα μας.

 

 

Φυσικά, δε θα μπορούσα να μην κάνω αναφορά και στον Rocco Toaldo, ο οποίος όχι μόνο εντυπωσίασε με τις ικανότητες του πίσω από τα τύμπανα, αλλά επιδόθηκε και σε άψογα ακραία φωνητικά στο τέλος του “Thicker Blood”.   

 

 

Ευτυχώς οι Ιταλοί δεν ξέχασαν ότι έχουν στο ενεργητικό τους ακόμα τρεις εξαιρετικούς δίσκους και έτσι είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε ανάμεσα στις ακόμα νωπές συνθέσεις του “The Spin”, παρελθοντικές κορυφές των Μessa που δε λένε να ξεθωριάσουν, όπως τo υπερ-heavy “Babalon”, το ισορροπώντας μεταξύ βαρύτητας και ατμόσφαιρας “Leah”, αλλά και τα ανυπέρβλητα “Rubedo” και “Pilgrim”, για να μας θυμίζουν ότι δεν είναι τυχαίο που και το “Close” θεωρήθηκε εκ των δίσκων της χρονιάς για το 2022.

 

 

Ο αποχαιρετισμός ήρθε με το “Hour Of The Wolf”, το οποίο ανέβασε ταχύτητες και διαθέσεις στα ύψη, κλείνοντας με πανηγυρικό τόνο τη δεύτερη αθηναική εμφάνιση των Μessa. Με τέτοια απόδοση από το σχήμα και αντίστοιχα ανάλογη ανταπόκριση από το κοινό όπως αυτή της περασμένης Παρασκευής, είναι δεδομένο ότι το κοντέρ θα γράψει ακόμα περισσότερες.

 

 

Ανταπόκριση: Δημήτρης Σούρσος

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Καταστρόφος

 

 

Setlist:

Fire On The Roof

At Races

The Dress

Rubedo

Reveal

Thicker Blood

Drone/Guitar Solo

Pilgrim

Babalon

Immolation

Leah

Encore:

Void Meridian

Hour Of The Wolf


 

Comments