To βράδυ της Παρασκευής ξέραμε σε ποιο μαγαζί θα μας βρει. Οι NIGHTSTALKER και οι καλεσμένοι τους, The Vulcan Itch, έκαναν στάση στη Λιοσίων για να μας ηλεκτρίσουν τις ψυχές με τις μουσικές τους. Κεντρικό θέμα φυσικά, ήταν η ζωντανή παρουσίαση του εξαιρετικού “Return From The Point of No Return" για πρώτη φορά στο κοινό της Αθήνας μετά την επίσημη κυκλοφορία του. Οι δε The Vulcan Itch ήρθαν με το περσινό “Rise Of The Fallen” στις αποσκευές τους, οπότε το sold out ήταν αναμενόμενο, όπως κι έγινε τελικά.
Στις 21.30 λοιπόν το power-trio των The Vulcan Itch ανέβηκε στη σκηνή κι έμεινε εκεί για κάτι λιγότερο από μία ώρα. Ωραίοι επάνω στο σανίδι, με ενέργεια και σχετική εμπειρία, έφεραν σε επαφή τον κόσμο με το υλικό και τον ήχο τους. Αυτός είναι επηρεασμένος από μπάντες όπως οι Helmet, Alice In Chains και Queens Of The Stone Age, δηλαδή έχει στοιχεία alternative rock/metal, grunge, heavy stoner και noise-rock. Οι συνθέσεις τους έχουν αρκετό groove και riffs που σου μένουν και σίγουρα η κοινή ευρωπαϊκή περιοδεία με τους Godsleep τους έχει βοηθήσει σημαντικά. Το βάρος των συνθέσεων έπεσε στο δεύτερο πλήρες άλμπουμ τους, “Rise of the Fallen”, το οποίο κυκλοφόρησε το 2024 και είναι αυτό που «βγάζει» στο δρόμο τους The Vulcan Itch, προκειμένου να τους μάθει ολοένα και περισσότερος κόσμος.
Ήταν γύρω στις 22.45 όταν τα μέλη των Nightstalker παίρνουν τις γνωστές τους θέσεις στη σκηνή του Gagarin και ξεκινάνε με το ολόφρεσκο “Dust”, έναν stoner rock 'n' roll δυναμίτη, ιδανικό για έναρξη συναυλίας. Στη συνέχεια ακολουθούν τα “Heavy Trippin'” και “Uncut” όπως στο “Return From The Point of No Return" και μετά μπλέξαμε. Μπλέξαμε παλιά με νέα, γρήγορα με αργά και όλων των ειδών τις ουσίες, πόσιμες και μη. Από το “Forever Stoned” κι έπειτα, ακούσαμε άλλα 17 κομμάτια, σε σύνολο 21 που κάλυψαν όλη την πορεία της μπάντας, από το “Side FX” με το “Trigger Happy” φυσικά ως και τις 8 συνθέσεις του νέου δίσκου. Στο “Use” είχαμε την πρώτη εμφάνιση της Νίνας Φώσκολου για δεύτερα φωνητικά, ενώ στο “Shallow Grave” ανέβηκε και η μικρή Δανάη Λάγιου, κόρη του Ανδρέα αν δεν κάνω κάποιο λάθος, όπου συμμετείχαν παρέα στα δύο μικρόφωνα.
Καινούργια τραγούδια όπως το “Falling Inside”, τυχαίνουν θερμής υποδοχής, η Νίνα ανεβαίνει ξανά στο, κλασικό πλέον, “The Dog That No-One Wanted” και μετά έρχεται ολική απογείωση. “Zombie Hour”, “Baby, God is Dead”, “Trigger Happy” για τον απόλυτο χαμό, σβήσιμο με “Flying Mode” και μικρή παύση για φόρτιση μπαταριών και ανασύνταξη, προτού περάσουμε στο επικό encore. “Go Get Some” και “Dead Rock Commandos” για άγιο προσκύνημα στον ομώνυμο δίσκο και μετά έχουμε ίσως το καλύτερο φινάλε, ή έστω ένα από τα καλύτερα, σε συναυλία ελληνικού σχήματος. “Children of the Sun”, αγκαλιές, αναπτήρες, αναμνήσεις, φωνή, ψυχή, καρδιά κι ακόμα περισσότερη φωνή σε κάθε στίχο.
Μπορεί να μην είχαμε κόσμο επάνω στη σκηνή, αλλά η ευχαρίστηση ήταν εξίσου μεγάλη. Μετά από περισσότερο από μιάμιση ώρα κι ένα πραγματικό πάρτι με τόσους καλεσμένους, αισθάνεσαι γεμάτος. Τι μπορεί να πάει λάθος σε συναυλία Nightstalker; Τι είναι ικανό να αμαυρώσει τέτοιες στιγμές; Δεν μπορώ, μετά από 15 φορές που τους έχω δει, να βρω απάντηση και δεν υπάρχει κιόλας. Ραντεβού στα επόμενα. We still have a lot of way to go. Try to remember that in this we’re together. We still have a lot of time to do. Just remember that we’re born free forever…
Για το Rock Overdose,
Μιχάλης Τσολάκος
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Καταστρόφος @alexandros.kat
Comments
