Peter Hook (Joy Division) And The Light @ Gagarin205 – Athens, 25/11/2011 – Live Report

 

'Ακούγεται σαν ψέμα, αλλά είναι αληθινό!'

 Σίγουρα η παραπάνω φράση δεν επιλέχτηκε καθόλου τυχαία στο δελτίο τύπου της εν λόγω συναυλίας ,καθώς πολλοί από τους παρευρισκομένους της χτεσινής βραδιάς, θα συνηδειτοποίησαν ότι τελικά τίποτα δεν είναι ανέφικτο στην "συναυλιακή ζωή" της πρωτεύουσας, πόσο μάλλον δε, για ένα event σαν το συγκεκριμένο.

 

 Για τους Joy Division,τι να πούμε τώρα? Δεν αισθάνομαι   άνετα όταν πρέπει να γράψω για μια μπάντα που επηρέασε   γενιές & γενιές μέσα από κάποια δημοφιλή ιδιώματα όπως το  gothic rock ,αφήνοντας έτσι ανεξίτηλο το στίγμα της τόσο σε μεταγενέστερα groups για τα οποία αποτέλεσε βασική  επιρροή, όσο και σε μουσικά παρακλάδια, όπως το ευρύτερο alternative rock.Από τον Μάιο του 2010 που συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τον θάνατο του Ian Curtis, ο πρώην μπασίστας των JD, Peter Hook με το συγκροτημά του 'Τhe Light', πραγματοποιεί μια σειρά από ζωντανές εμφανίσεις ,αποδίδοντας έναν ελάχιστο φόρο τιμής, τόσο στον αξεπέραστο τραγουδιστή της μπάντας ,όσο και στο ιστορικό album 'Unknown Pleasures' ,παίζοντας το ολόκληρο ,μέχρι και το τελευταίο κομμάτι και όχι μόνο.

 

Από τα τέλη του περασμένου Ιούνη που ανακοινώθηκε και επίσημα, τα πρώτα πηγαδάκια σε forums και διαδικτυακά στέκια, μιλούσαν για μεγάλη προσέλευση του κοινού αλλά κανείς μάλλον δεν θα είχε φανταστεί ότι θα μιλάγαμε σήμερα για ένα κατάμεστο Gagarin ,αφήσο-κολλημένο στις πόρτες του από "SOLD OUT” flyers και άτομα να περιφέρονται αριστερά-δεξιά ψάχνοντας για εισιτήριο. Μην ξεχνάμε ότι και το αντίτιμο ήταν αρκετά δέλεαρ και σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο, ειδικά τις δύσκολες εποχές που διανύουμε.

 

Κάπως έτσι λοιπόν,γύρω στις 21:00 άνοιξαν οι πόρτες του γνωστού venue της Λιοσίων ,ώσπου άρχισε ο -ακόμα όχι πολύς- κόσμος να περνάει στα ενδότερα ,ψάχνοντας για μια καλή θέση. Ο χρόνος κυλούσε και μέσα στο Gagarin μπορούσες άνετα να το διασχίσεις από άκρη σε άκρη, μια και ακόμα η προσέλευση γινόταν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Τελικά το τελευταίο μισάωρο έως και τις 22:00 ,το "sold out" άρχισε να παίρνει σάρκα & οστά ,καθώς το σκηνικό είχε πλέον μεταμορφωθεί σε έναν ασφυκτικά γεμάτο χώρο, από ένα κοινό που περίμενε με αγωνία, να ακούσει τα διαμάντια του "Unknown Pleasures".

 

Και ενώ όλοι περίμεναν να γεμίσει η σκηνή με τον Hook και τους Light ,κατεβαίνει ένα projector-screen και ξεκινάει ένα μισάωρο αφιέρωμα στους Joy Division που κράτησε έως και τις 22:50. To 30λεπτο βίντεο περιλάμβανε αποσπάσματα συνεντεύξεων του Hook ,ένα μέρος του μοναδικού live που έχουν δώσει οι Joy Division τον Σεπτέμβρη του 1979 σε τηλεοπτικό κανάλι,κατά το οποίο ερμήνευαν το "Transmission" και τέλος τα "New Dawn Fades" ,"She's Lost Control" ,"Shadowplay","These Days",με τον Curtis να αποτελεί το κεντρικό πρόσωπο των video και το κοινό από κάτω να αρχίσει να ζεσταίνεται. Το ρολόι έδειχνε 23:00 και επιτέλους η ώρα είχε φτάσει για τους Βρετανούς να βγουν στην σκηνή. Στα πρώτα 3 κομμάτια "No Love Lost" , "Leaders Of Men" ,"Glass"  υπήρχε μια μικρή αμηχανία στην μπάντα που ήταν διάχυτη και στον κόσμο,ο οποίος ενώ φαινόταν ότι πέρναγε καλά με αυτό που έβλεπε ,& άκουγε ήταν αρκετά κουμπωμένος ,ώσπου να ακολουθήσει το "Digital" και ο Hook να βάλει τα πράγματα στην θέση τους ,μεταφέροντας με περισσή δύναμη την ενέργεια των στίχων : 'Day in, day out,Day in, day out!!'  ξανά και ξανά. Με τον ήχο να είναι ικανοποιητικός, μετά την εισαγωγική τετράδα ξεκινάει το μεθυστικό ταξίδι μέσα από τα "Disorder","Day Of Lords","Candidate","Insight" για να φτάσουμε στο ζενίθ απόδοσης μπάντας & κοινού ,που λέγεται "New Dawn Fades" με τις πρώτες νότες από το μπάσο του Hook να προκαλούν ντελίριο ,το οποίο συνεχίστηκε στις εξαιρετικές ερμηνείες του στα μνημειώδη "She's Lost Control" & "Shadowplay" ,που το τελευταίο έκλεισε με το γνωστό καταπληκτικό κιθαριστικό σόλο.Τα "Wilderness" ,"Interzone","Remember Nothing" ολοκληρώνουν το βασικό setlist με τους Light και τον Hook να αποχωρούν και να επιστρέφουν μετά από λίγο,δίνοντας πάσα στο...

...ρυθμικό ρεφρέν του "Warsaw" ,που ανοίγει εξαιρετικά το πρώτο encore. Χωρίς πάυση, το  γρήγορο "Failures"  ξεσηκώνει και απλά η συνέχεια αποτελεί την δεύτερη μεγάλη στιγμή του live ,όπου τα "Transmission" & "Love Will Tear Us Apart"  -πέρα των αφιερώσεων που έγιναν από τον Βρετανό frontman,όπου σημειωτέον ,μίλησε για πρώτη φορά στο κοινό μετά από 1 ώρα σχεδόν και το ευχαρίστησε στα Ελληνικά- ,ανέβασαν την αδρεναλίνη του κόσμου σε δυσθεώρητα επίπεδα, που κυριολεκτικά όλο το Gagarin ταρακουνιόταν από τα ισχυρά vibes που ακτινοβολούσαν τα δύο αυτά θρυλικά κομμάτια. Τίποτα όμως δεν είχε τελειώσει ακόμα και το δεύτερο encore ξεκινάει με μια γνωστή μελωδία από keyboards, που δεν ήταν άλλη από αυτή του "Isolation" ,συνεχίζει με τα εκρηκτικά riffs των "Twenty Four Hours"  &  "Ice Age" ,για να κλείσει με το "Ceremony" ,όπου ο Hook ευχαρίστησε άλλη μια φορά το κοινό και αποχώρησε κάτω από τις επευφημίες του, μετά από μιάμιση ώρα συνολικής διάρκειας.

 

Η στατικότητα που έβγαζε κάποιες στιγμές η μπάντα, σίγουρα δεν πέρασε απαρατήρητη από τον κόσμο, καθώς σήκωνε ενίοτε ένα αόρατο τείχος και έδινε την εντύπωση ότι βιάζονται να τελειώσουν για να προλάβουν κάτι(!) .Επίσης πιστεύω πως η διοργάνωση του event ως προς τη ώρα και το πρόγραμμα, έπρεπε να τροποποιηθεί κατάλληλα, ώστε να μην υπάρχει τόσο μεγάλο κενό ανάμεσα στην ώρα που άνοιξαν οι πόρτες και την ώρα που ξεκίνησε το αφιέρωμα. Παρόλα αυτά, η γενικότερη εντύπωση που μένει είναι ΜΟΝΟ θετική & άκρως ικανοποιητική ,γεγονός που στηρίζεται αμφότερα από το υπερπλήρες setlist και την άρτια εκτελεστική απόδοσή τους ,που δεν θα μπορούσε να είναι άλλη, για ένα album του βεληνεκούς του "Unknown Pleasures" και των λοιπών κορυφαίων Joy Division συνθέσεων. 

 

 

Comments