Συντάκτης: Άγγελος Κατσούρας
Ένα από τα πιο πολύκροτα σήριαλ των προηγούμενων ετών ήταν αν ποτέ θα έβγαζαν δίσκο οι Benediction, λατρεμένη μπάντα για πολύ κόσμο κι από τις ελάχιστες εκεί έξω που μπορεί να υπερηφανεύεται ότι δεν πρόσφερε ποτέ μέτρια στιγμή. Άλλοι πάλι ήθελαν διακαώς κάποια στιγμή την επιστροφή του ηγετικού Dave Ingram, ο οποίος από το 1998 αποτελούσε παρελθόν μετά την κυκλοφορία του “Grind Bastard”. Και φτάνουμε εν έτει 2019 που η μεγάλη επιστροφή γίνεται πραγματικότητα με τον Ingram να επιστρέφει και ένα χρόνο μετά, τον Οκτώβριο του 2020, να βγαίνει το φοβερό “Scriptures”, 12 και κάτι χρόνια μετά το “Killing Music”, και να αποτελεί ένα πολύ κρίσιμο άλμπουμ το οποίο έκανε τη μπάντα να γίνει πιο ενεργή από ποτέ τα τελευταία χρόνια και να αρχίζουν να παίρνουν τους δρόμους και να διαλύουν τις σκηνές. Τον Αύγουστο που μας πέρασε τους είδαμε και στη χώρα μας σε μία καταπληκτική εμφάνιση, την 1η τους με τον Ingram μετά από πάρα πολλά χρόνια, και είδαμε ότι βρίσκονται σε φοβερή κατάσταση, πράγμα που μας έκανε να έχουμε μεγάλες προσδοκίες για το άλμπουμ που ξέραμε ότι ετοιμάζεται. Περιμέναμε λοιπόν ένα δίσκο που θα συνέχιζε τουλάχιστον την ποιότητα του “Scriptures” αλλά πέσαμε έξω κατά πολύ.
Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι, οι Benediction του 2025 Δ-Ε-Ν αστειεύονται και μας προσφέρουν ένα ΚΟΡΥΦΑΙΟ άλμπουμ το οποίο ακούγεται ως μίξη κι έχει θέση δίπλα στα τρία άλμπουμ που βγήκαν σερί μεταξύ ‘93-’98 και είναι τα κορυφαία της ιστορίας τους. Ο λόγος φυσικά για το πάντα αξεπέραστο “Transcend The Rubicon”, το φεστιβάλ γκρούβας “The Dreams You Dread” και τι ριφφοπανήγυρη του “Grind Bastard”. O 9oς δίσκος των Benediction με τον φοβερό τίτλο “Ravage Of Empires” και το φοβερό εξώφυλλο όπου όλα καταρρέουν κι εξαϋλώνονται στο πέρασμα αυτού του κριπιάρη μάγου που αιωρείται και φορώντας ως φυλαχτό το σύμβολο του συγκροτήματος, δείχνει και περί τίνος πρόκειται το περιεχόμενο πριν το βάλετε να παίξει. Σε φρενήρη πραγματικά κατάσταση το συγκρότημα και στο πιο death metal άλμπουμ τους από το ‘93 και μετά, συνεχίζει τον ήχο και την έμπνευση που είχαν στο “Scriptures” αλλά τα πάντα έχουν βελτιωθεί σε βαθμό που ο ακροατής δε θα το πιστεύει, όσο κι αν τους αγαπάει και τους σέβεται. Με το ξεκίνημα του “A Carrion Harvest” το πράγμα σοβαρεύει απότομα και το πρώτο πράγμα που ακούει κανείς μετά το φοβερό riff, είναι τον Ingram να γελάει σαρδόνια και να ακούγεται ήδη ψαρωτικός πριν μπει ο πρώτος στίχος.
Ο τύπος γελάει ξέροντας τι σε περιμένει, σε κοροϊδεύει στα μούτρα σε φάση “δε μπορείς να το αντέξεις αυτό που έρχεται γατάκι” και στα 56 του ακούγεται νεότερος από ποτέ και ταυτόχρονα πιο ώριμος κι εκφραστικός απ’ότι έχει υπάρξει στη μεγάλη του καριέρα, με το παλμαρέ του να μετράει πάνω από 20 κυκλοφορίες εντός κι εκτός Benediction. Ο τρόπος με τον οποίο η φωνή του έχει διατηρηθεί πεντακάθαρη, παντοδύναμη και άκρως αναγνωρίσιμη φυσικά, είναι παράδειγμα προς μίμηση και φυσικά ανεβάζει το επίπεδο του δίσκου πολλές σκάλες πάνω. Οι Benedictio φυσικά με ή χωρίς τον Ingram, φανέρωναν την μεγάλη τους δύναμη στον κιθαριστικό τους ήχο που όταν έβρισκαν ρυθμό, σε έσκιζαν στα 2. Το τέμπο του δίσκου είναι αποκλειστικά υψηλό και γρήγορο και είναι που είναι δολοφονικοί σε πιο αργές και Mid-tempo/groove στιγμές, φανταστείτε λοιπόν τι γίνεται με υλικό που θυμίζει εποχές 30 και κάτι χρόνια πριν. Απ’ότι φαίνεται η επιστροφή του Ingram αποτέλεσε την κατάλληλη κλωτσιά στον κώλο που χρειαζόντουσαν ο Daz κι ο Rewy, οι 2 αχώριστοι ριφφομάστορες της μπάντας, έτσι στα 11 κομμάτια του δίσκου και σε κάτι παραπάνω από 47’, θα ακούσετε κατεβάσματα, ρυθμούς, ξεσπάσματα και αλλαγές που είναι τόσο απαραίτητο να υπάρχουν σε κάθε μεταλλικό δίσκο.
Με αρχικά δείγματα του δίσκου το φοβερό “Engines Of War” (πριονοκορδέλα) και το πιο ανεβαστικό “Crawling Over Corpses” (τι κατεβάσματα Θεέ μου στο δεύτερο μισό του κομματιού), κρίνω ότι πέτυχαν διάνα στις επιλογές του διαθέσιμου πριν την ακρόαση υλικό, καθώς στα κομμάτια που δεν έχει ακούσει ο κόσμος βρίσκεται ο πραγματικός πλούτος του “Ravage Of Empires”, η πλάκα που θα πάθετε αν ακούσετε πρώτη φορά το “Genesis Chamber” ή το “The Finality Of Perpetuation” που στέκεται ανάμεσα στα 2 ήδη διαθέσιμα κομμάτια είναι δεδομένη. Οι διάρκειες δεν πολυξεφεύγουν με το “Beyond The Veil Of The Grey Mare” να είναι το μόνο που ξεπερνάει τα 5’ και το υλικό να κυλάει γενικότερα σαν νερό, όχι μόνο λόγω των κυρίως γρήγορων ρυθμών αλλά και λόγω του πόσο εύκολα κολλάει στο μυαλό και στη 2η ακρόαση ήδη θυμάσαι τι έχει προηγηθεί και θυμάσαι γιατί σου έκανε εντύπωση με το καλημέρα το κάθε κομμάτι. Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει στον λεβέντη νέο μπασίστα Nik Sampson που αποδεικνύεται γουρλής και φτιάχνει ένα τρομερό και δεμένο rhythm section με τον Ιταλό πυροβολητή Giovanni Durst στα τύμπανα, η συνεισφορά τους στον ήχο των Benediction είναι τεράστια και ειδικά στο πως αναδεικνύουν ακόμα περισσότερο τις εκατοντάδες ριφφάρες εδώ μέσα.
Θέλετε και το καλύτερο; Ο δίσκος όσο πλησιάζει προς το τέλος ανεβάζει τις διαθέσεις και αυξάνει τις εκπλήξεις, οι ρυθμοί γίνονται εθιστικοί, θα βρείτε μέρη που θα θέλετε να διαλύσετε το σπίτι η το χώρο που ακούτε το δίσκο γενικά, και με τον Ingram να ακούγεται λες και φτύνει σφαίρες σε κάθε στίχο, πραγματικά σε στιγμές θα σκεφτείς ότι δε χρειάζεσαι τίποτα άλλο. Το σύνολο του “Ravage Of Empires” δεν είναι απλά ο καλύτερος δίσκος των Benediction τα τελευταία 27 χρόνια, αλλά αποτελεί και σωτηρία για το μέσο μεταλλικό ήχο, είναι μέγιστη ένεση αδρεναλίνης ακόμα και για το ίδιο το συγκρότημα που δείχνει ότι η τέχνη δεν ξεχνιέται και η εμπειρία είναι μεγάλο προσόν, και ειδικά το τελικό δίδυμο των “Psychosister” και του ομότιτλου κομματιού που ο τρόπος που κλείνει μπομπάτα το δίσκο μπορεί να σας θυμίσει το αντίστοιχο κλείσιμο του “The Dreams You Dread” με το εκεί ομότιτλο κομμάτι είναι το καλύτερο επισφράγισμα της κορυφαίας δουλειάς που έχει κάνει εδώ η μπάντα. Τολμώ να χαρακτηρίσω το “Ravage Of Empires” μεγαλειώδες και υπεράνω προσδοκίας, πάντα περιμένουμε το καλύτερο από τους Benediction, αλλά αυτή τη φορά βρήκαν κέντρο και είναι βέβαιο ότι θα κερδίσουν πολύ νέο κόσμο στις οπαδικές τους τάξεις.
Ο τρόπος με τον οποίο ένωσαν το παρελθόν τους με το παρόν και πήραν τα καλύτερα στοιχεία της καριέρας τους και τα ενσωμάτωσαν εδώ πέρα, μας δίνει το πληρέστερο ηχητικά άλμπουμ τους και μία από τις αδιαμφισβήτητες κορυφές της χρονιάς, δίσκος καρφωτός για τις υψηλότερες θέσεις κάθε σοβαρής λίστας που σέβεται τον εαυτό της για το 2025 και που θα σας μείνει αξέχαστος από την πρώτη ακρόαση. Ένα μεγάλο μπράβο, μία τεράστια χαρά, ένα άλμπουμ που θα μνημονεύεται για πολλά πολλά χρόνια στο μέλλον.
Βαθμολογία: 95/100
Για το Rock Overdose,
Άγγελος Κατσούρας
BENEDICTION - "Ravage Of Empires"
Release Date: 04/04/2025
Nuclear Blast
Comments
