Συντάκτης: Άγγελος Χατζηγιάννης
Δεύτερο δείγμα γραφής για τους Αθηναίους, που για άλλη μια φορά διεγείρουν θετικά τους γευστικούς μας κάλυκες.
«Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο». Μια φράση που συχνά ακούμε στην καθημερινότητά μας, αλλά σπανίως δίνουμε σημασία σε μια εποχή όπου το εισαγόμενο προϊόν αποκτά σχεδόν αυτόματα μεγαλύτερη αξία στα μάτια μας. Το συγκεκριμένο φαινόμενο απαντάται σε αυξημένη συχνότητα κυρίως στις τέχνες, όπου παρατηρούμε μία τάση εξευρωπαϊσμού και «δυτικοποίησης» των πάντων.
Αυτό που οι Έλληνες φαίνεται να ξεχνάμε σε τακτική βάση ωστόσο είναι το γεγονός ότι, τουλάχιστον στο κομμάτι των τεχνών, παραμένουμε μια χώρα με πλούσια καλλιτεχνική έμπνευση, και όταν κάτι είναι πραγματικά δουλεμένο με μεράκι και κόπο, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα ευρωπαϊκά και δυτικά πρότυπα που τόσο μοχθούμε να αντιγράψουμε εν έτει 2025.
Ακόμα και σε ένα μουσικό είδος όπως το prog, στο οποίο η Ελλάδα δεν θεωρείται αυθεντία όπως για παράδειγμα στο epic/heavy ή το black metal, συγκροτήματα όπως οι Poem, οι Need και οι Mother Of Millions δείχνουν λαμπρά τον δρόμο για να ακολουθήσουν νέα συγκροτήματα με όρεξη για πρόοδο -see what I did there? Ένα μέλος του «νέου αίματος» του μοντέρνου prog είναι και οι Αθηναίοι Calyces, οι οποίοι φέτος μας παραδίδουν το sophomore πόνημά τους, έχοντας βάλει πλώρη για κάτι σπουδαίο.
Διαδεχόμενο το προ πενταετίας “Impulse To Soar”, το “Fleshy Waves of Probability” αποτελεί σημαντική βελτίωση της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε στο ντεμπούτο της τετράδας. Ξεκινώντας από το -για άλλη μια φορά- εντυπωσιακό εξώφυλλο που «παντρεύει» τα έντονα χρώματα και την artwork αισθητική των Baroness και των Kvelertak με σουρεαλιστικές φιγούρες όπως στο “Once More ‘Round The Sun” των Mastodon, δεν υπάρχει λόγος να προιδεαστείς αρνητικά για κάτι.
Με οκτώ συνθέσεις συνολικής διάρκειας 40 λεπτών, οι Calyces παίζουν φειδωλό αλλά συνάμα αποτελεσματικό prog, το οποίο είναι για άλλη μια φορά βουτηγμένο μέσα σε post metal και sludge ηχοχρώματα. Η επιρροή των Mastodon παραμένει πανταχού παρούσα, παρόλο που αυτή τη φορά υπάρχει μεγαλύτερο προοδευτικό στοιχείο στα κομμάτια. Οι Haken υπερβατικότητες των “Wastelands” και “Forked Tongue” η εισβολή του Devin Townsend στο “Lost In Phrase” έρχονται σε άμεση αντιπαραβολή με τις post metal εξάρσεις των “Boneshatter” και “Lethargy”, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα συνοχή στο περιεχόμενο του δίσκου.
Στο τεχνικό κομμάτι, πρέπει να γίνει ειδική μνεία στην επιστροφή του Σταύρου Ρήγου (ex-Poem), του επί χρόνια συνοδοιπόρου του ιθύνοντα νου της μπάντας Μάνθου Στεργίου στους Tardive Dyskinesia, μία επιστροφή που έχει άμεσο αντίκτυπο στη χημεία των Calyces. Οι συνθέσεις ακούγονται πιο πομπώδεις, οι μελωδίες κυλούν πιο ομαλά και το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει πιο δουλεμένο και πιο οργανωμένο από τον προκάτοχό του. Προσθέτοντας σε όλα αυτά και μία παραγωγή που προσδίδει βάθος και χαρακτήρα στο υλικό του δίσκου, έχουμε μια συνταγή που μοιάζει καταδικασμένη να πετύχει.
Εν κατακλείδι, έχουμε στα χέρια μας ένα άλμπουμ με όλες τις απαραίτητες αρετές για να πρωταγωνιστήσει στον χώρο του. Συνδυάζοντας μαεστρικά την αλητεία των early 2000’s και το μοντέρνο prog των τελευταίων ετών, το “Fleshy Waves of Probability” είναι ένα άλμπουμ που κουνάει τη βελόνα για όλους τους καλούς λόγους. Μπορεί το post/sludge να μη βρίσκεται στο απόγειο της δόξας που βρισκόταν πριν από 15-20 χρόνια, αλλά με δίσκους σαν και αυτόν μπορούμε να κοιτάξουμε με νοσταλγία στο παρελθόν και με ελπίδα στο μέλλον.
Βαθμολογία: 78/100
Για το Rockoverdose,
Άγγελος Χατζηγιάννης
CALYCES – “Fleshy Waves of Probability”
Dry Clean Records (2025)
Comments
