Ημερομηνία δημοσίευσης: 18 Φεβρουαρίου 2019
Οι Αμερικανοί Buckcherry κυκλοφορούν μέσα Μαρτίου περίπου τη νέα τους δουλειά, “Warpaint”. Είναι η 9η συνολικά, σε μια δισκογραφία που έχει εκκινήσει εδώ και μια 20ετία. Ο γνωστός ροκ ήχος τους κυριαρχεί στο δίσκο, ενώ μπορείς να συναντήσεις και κάποια heavy, blues και country στοιχεία διάσπαρτα σε ένα αποτέλεσμα που αναβλύζει κοκτέιλ και καλοπέραση στη Δυτική Ακτή.
Σίγουρα οι Buckcherry δε διεκδικούν νόμπελ σύνθεσης για τη συγγραφή των κομματιών. Διακρίνονται όλα από αμέριστη απλότητα, τόσο στο θέμα στίχοι όσο και στο θέμα μουσική. Το συγκρότημα δεν έχει στο μυαλό του τα βραβεία, έχει την καλοπέραση και την παραγωγή ξεσηκωτικής μουσικής που είμαι σίγουρος ότι στα live θα έχει τεράστια απήχηση. Υπάρχουν όντως πολλά κομμάτια ικανά για να βγάλουν πολλή ενέργεια από ένα κοινό, όπως το “Bent”.
Η ανάλαφρη μουσική και το εύκολο άκουσμα είναι το κύριο χαρακτηριστικό. Αυτό γίνεται γιατί θα έλεγα ότι πρεσβεύουν στο έπακρο ένα ιδίωμα που θα το χαρακτήριζα Αμερικανική Δυτική μουσική σκέψη. Ως τέκνα της Καλιφόρνια βγάζουν μια ζέστη, μια ξεγνοιασιά και κάποιες φορές κάποια ξεσπάσματα που εύκολα θα γινόντουσαν soundtrack σε neo-noir ταινία στους λόφους και τις ακτές του LA.
Τα κομμάτια είναι αρκετά σύντομα με μια κλασική δομή ριφ, κουπλέ, ρεφρέν, σόλο, γέφυρα, ρεφρέν. Δε λείπουν και οι παύσεις του δυναμισμού για κάποιες μπαλάντες εννοείται, νοσταλγικές αναπολώντας τις παλιές καλές και δύσκολες μέρες.
Από κομμάτια, συγκεκριμένα, λίγα ήταν εκείνα που μου έμειναν. Το εναρκτήριο ομώνυμο ήταν αρκετά ενδιαφέρον, με ένα πολύ ωραίο επαναλαμβανόμενο ρεφρέν. Στο “Radio Song” η μπάντα ακολουθεί μια χιλιοδοκιμασμένη ιδέα, την παραγωγή ενός νοσταλγικού κομματιού για τις παλιές καλές μέρες με το ραδιόφωνο παρέα. Θα ομολογήσω ότι έπεσα στην παγίδα και μου άρεσε. Το ελαφρώς country inspired “No Regrets” είναι ένα γρήγορο, σε διάρκεια και τέμπο, τραγουδάκι-εξομολόγηση για τις θεραπευτικές ιδιότητες της μουσικής. Θα συμφωνήσω. Το προτελευταίο “Closer” περιγράφει τέλεια και απλά τη ζωή ενός μουσικού στη μεγαλύτερη αγορά του κόσμου, το LA και δίνει μια τελευταία πολύχρωμη νότα πριν το τελευταίο “The Devil's In the Details”, το οποίο στην αρχή μου φάνηκε αρκετά ξεκρέμαστο ως κλείσιμο και μου έμοιασε περισσότερο για bonus μέχρι το τελείωμά του, όπου όλα τα όργανα και τα φωνητικά συνδυάζονται σε μια οχλαγωγία που σημαίνει ότι το πάρτι τελείωσε.
Ο δίσκος σίγουρα δε θα βρίσκεται στα κορυφαία στο τέλη της χρονιάς, αλλά η τελική αίσθηση που μου έβγαλαν εδώ οι Buckcherry είναι μια αίσθηση που εκφράζεται κάπως έτσι: «μακάρι να περάσουν από τα μέρη μας για να ζήσουμε αυτούς τους τρελούς ρυθμούς ενός καλιφορνέζικου ροκ πάρτι».
υγ. Make it happen, αγαπητοί organisers
Αγαπημένα κομμάτια: “Warpaint”, “Radio Song”, “No Regrets”
Βαθμολογία: 65/100
Για το Rockoverdose.gr
Κυριάκος Μιχαλόπουλος
Comments
