Συντάκτρια: Άννα Μαρία Κέκια
Οι Locus Noir είναι μια νέα προσθήκη στην οικογένεια του διαχρονικού gothic rock/metal τιμώντας την παρακαταθήκη των χρυσών χρόνων της σκηνής πίσω στα ‘90s. Πρόκειται για το αρχικά solo project του Benjamin Nominet, τον vocalist των Sybreed, που χωρίστηκαν το 2013 (αλλά όπως όλα δείχνουν σχεδιάζουν ένα reunion που ήδη συζητιέται).
Ο Ben DMN επέλεξε να επιστρέψει με μια διαφορετική μουσική εκδοχή του, πλαισιωμένος από τους Ales Campanelli (μπάσο), Florian Arnaud (κιθάρα) και Ben Marmier (drums). Ως πάλαι ποτέ φαν των Sybreed, υπήρξε μια σχεδόν αντανακλαστική συγκίνηση ακούγοντας ξανά τη χαρακτηριστική φωνή του - αυτή τη φορά όμως σε ένα περιβάλλον πιο σκοτεινό και εσωστρεφές, με έντονο goth χαρακτήρα, σε αντίθεση με τον πιο cyber και μοντέρνο ήχο των Sybreed. Ομολογουμένως, του ταιριάζουν και τα δύο.
Το ”Shadow Sun” ξεκινά με το εισαγωγικό “Walpurgisnacht 1996”, που μας εισάγει θεατρικά κατευθείαν στο σύμπαν του δίσκου. Μια αναφορά στην περίφημη Νύχτα των Μαγισσών, αλλά και σε μια εποχή που η goth κουλτούρα ήταν αυθεντική underground εμπειρία, πριν μετατραπεί σε αισθητική προς κατανάλωση. Από εκεί και πέρα, ο δίσκος ξεδιπλώνεται σαν μια νοσταλγική διαδρομή, γεμάτη σκοτεινό ρομαντισμό και αυτή τη γνώριμη “late-night introspection” διάθεση, που αποτελεί βασικό στοιχείο του είδους.
Στις πιο δυναμικές στιγμές, κομμάτια όπως το “She Haunts The Night” ή το “Death, That Elusive Mistress” φέρνουν μια ενέργεια που ισορροπεί ανάμεσα στο heavy και στο gothic rock groove, ενώ αλλού, όπως στο “Thicker Than Darkness Itself”, η μπάντα δίνει χώρο σε πιο ήρεμες, μελωδικές εκφράσεις. Το “Hollow” ξεχωρίζει για τη πιο σκοτεινή, σχεδόν doom προσέγγισή του, ενώ το “Cemetery Youth” δίνει μια πιο ατμοσφαιρική, σχεδόν αιθέρια διάσταση στον ήχο.
Μέσα στην αρκετά χορταστική συλλογή των 13 κομματιών του δίσκου, έχουμε και ένα ενδιαφέρον cover του “Marry The Night” της Lady Gaga. Πάντα θεωρούσα πως οι rock/metal διασκευές pop κομματιών συνήθως ξεπερνούν τα original και μάλλον επιβεβαιώνομαι και στο συγκεκριμένο. Δύσκολα θα το φανταζόταν κανείς σε goth vibe εκδοχή, αλλά να που λειτουργεί πολύ καλά.
Παρόλο που οι συνθέσεις του δίσκου επιδιώκουν κάποιες εναλλαγές σε ρυθμούς και μελωδικά σχήματα, στο σύνολό του διατηρεί μια προσήλωση σε ένα ενιαίο ύφος με κοινό παρονομαστή τη σκοτεινή ρομαντικότητα και μια διαρκή, υπόγεια ένταση. Εκεί ίσως εντοπίζεται και η μόνη του αδυναμία. Αυτή η συνέπεια, που σε μια ανάγνωση λειτουργεί υπέρ του, μπορεί να δώσει και μια αίσθηση επανάληψης, χωρίς έντονες κορυφώσεις και ιδιαίτερες διαφοροποιήσεις.
Ωστόσο έχουμε σίγουρα ένα άρτιο και ποιοτικό αποτέλεσμα, πιστό στην αισθητική του είδους που το ενέπνευσε. Με προσεγμένη παραγωγή, υπέροχα ατμοσφαιρικά φωνητικά και ξεκάθαρη καλλιτεχνική ταυτότητα, το “Shadow Sun” αποτελεί ένα δυναμικό ντεμπούτο για τους Locus Noir και μια καλή βάση για ό,τι μας επιφυλάσσουν στο μέλλον.
Βαθμολογία: 70/100
Για το Rock Overdose,
Άννα-Μαρία Κέκια
Comments
