Συντάκτης: Δημήτρης "Ronin"
Όλο και περισσότερο ακούγεται το όνομα των Βολιωτών Melodic Death metallers και όχι άδικα μιας και πέραν από το line-up τους που περιέχει μέλη από Exilium Noctis (Thyragon – φωνή), Descending (Constantine – κιθάρες), έχουνε σαν βασικό όργανο στις συνθέσεις τους το χαλδορόφωνο, ένα είδος ηλεκτρονικού βιολοντσέλου. Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι το σύνολο διαφοροποιείται αυτόματα από τον σωρό, αφού μεταφέρει μια πιο “κινηματογραφική” υπόσταση μόνο και μόνο από αυτό.
Όντως από την εισαγωγή του Miserere, δεν έχουμε να κάνουμε με ακόμα ένα προϊόν σουηδικού σούπερ μάρκετ στο Gutenberg, περισσότερο θα έλεγα ότι τείνει προς Αμερική μεριά χωρίς να πέφτει στην ταμπέλα του Metalcore όπως θα σκεφτόμασταν αμέσως. Τα κομμάτια τους είναι κυρίως mid tempo, με όλες τις κλασσικές πατέντες τους είδους ριφολογικά (maiden δισολίες, τριπλέτες στα ρυθμικά), φωνητικά τρομερά δουλεμένα και πολυδιάστατα που προσδίδουν χαρακτήρα, φοβερό στακάτο παίξιμο φυσικά και απαραίτητα, όλα είναι όπως και όπου πρέπει. Το ομώνυμο θα σας συνεπάρει μονομιάς με το πουτανιάρικο ριφ στην κάπου μέση να σας τσιγκλάει το μυαλό, ενώ η μελαγχολική επιθετικότητα στο Regret No More θα έκανε πολλούς Σκανδιναβούς πρωτομάστορες να το ζηλέψουν. Οι κιθάρες πετάνε στο Lost, ειδικά το solo είναι σύντομο και σεμιναριακό, δίνοντας σκυτάλη σε ένα πιο heavy κομμάτι ονόματι Redfall. Οι μαγευτικές ακουστικές στον instrumental επίλογο του άλμπουμ Aerea, είναι σαν φόρος τιμής στα αυτιά μου στο Into the Dead Sky των At The Gates και κουμπώνει γάντι για να κλείσει το 30λεπτο Weeping Waves. Η παραγωγή είναι από τα χέρια του Psychon (Septic Flesh), οπότε ξέρετε τι παίρνετε, μην αναλύουμε τα αυτονόητα.
Στον μπαξέ λοιπόν, έχουμε και λέμε, In Flames, Dark Tranquillity μεταγενέστερης εποχής, At The Gates γιατί ποτέ δεν λείπουν, η υπερβολική μελωδικότητα των Soilwork, οι Arch Enemy των “σαλονιών”, λοξοκοιτάγματα σε Killswitch Engage, As I Lay Dying αρκετά για να μην core-ίσουνε και ένα διάχυτο soundtrack συναίσθημα, κατακλύζουν έναν φοβερό δίσκο με “ανοιξιάτικο αέρα” (ναι, έτσι περιγράφω αυτό το είδος), που δεν απευθύνεται μόνο στους φανατικούς του μοντέρνου ήχου, πιάνει όλων των παρακλαδιών του metal οπαδούς, είναι ευέλικτο στη δομή του για να μπορεί να σε συνοδεύσει σε όποια φάση της ημέρας θέλεις και αν βάλεις το καταλληλότατο timing κυκλοφορίας του όπου σχεδόν αποχαιρετάμε τον χειμώνα, “μπουστάρει” την διάθεση.
Βαθμολογία 85/100
Για το Rockoverdose,
Δημήτρης "Ronin"
Links:
Official Website: https://temorofficial.com/
Spotify: https://open.spotify.com/artist/2A7COD4RmugE3Jeff6sLqb
Instagram: https://www.instagram.com/temor_official
Bandcamp: https://temorgreece.bandcamp.com
Comments
