ME AND THAT MAN – “Songs Of Love And Death”

Ημερομηνία δημοσίευσης: 29 Μαρτίου 2017

 

“My Church Is Black, My Christ is Cold”

 

Ο καλός μας ο Adam “Nergal” Darski από κει που τον συνηθίσαμε στα ακραία φωνητικά και στα γρήγορα riffs με τους Behemoth, αποφάσισε να επιστρέψει στις παλιές ωραίες εποχές αλητείας, σε ένα προσωπικό του Project. Όλο αυτό συνέβη όταν ο john Porter συνάντησε τον Nergal , και μαζί έδωσαν σάρκα και οστά σε έναν δίσκο, που κυκλοφόρησε στις 24 Μαρτίου, και έχει ως τίτλο “Songs Of Love And Death”.

 

Για μένα είναι ένας δίσκος που περίμενα πάρα πολλούς μήνες, από τότε που ανακοίνωσε ο Nergal στο Instagram ότι ετοιμάζει προσωπικό project. Τέλος πάντων, ας μην πολυλογώ και σας κουράζω.

 

Ο δίσκος ξεκινάει με έναν ωραίο μονόλογο του Adam Darski που ακολουθείται από το κλασικό country αλήτικο στυλ, που μου φέρνει στο μυαλό διάφορους θρύλους, όπως Johnny Cash, Muddy Waters κ.α…

 

Πρόκειται για έναν ξεχωριστό πειραματισμό, στον οποίο ο Nergal έβαλε όλες τις κρυφές θα έλεγα επιρροές που είχε τόσα χρόνια μέσα του και κατάφερε να τις βγάλει στην επιφάνεια. Κομμάτια που προσωπικά μου μένουν είναι το “Cross My Head Hope To Die”, στο οποίο βλέπω ακούσματα από Builders And The Butchers και από White Buffalo. Πρέπει να ομολογήσω, πως η παιδική χορωδία που ακούγεται στο συγκεκριμένο κομμάτι, μου άρεσε και το θεώρησα μια πολύ ωραία ιδέα. Επίσης ένα ακόμα κομμάτι που μου έμεινε στα αυτιά, είναι το “Of Sirens, Vampires And Lovers”, ένα κομμάτι που σε στοιχειώνει και μόνο που το ακούς.

 

Γενικότερα όλος ο δίσκος σε ταξιδεύει πάρα πολύ σε παλιές ωραίες εποχές country, γεμάτες από την αλητεία, την ιδέα αλλά και την όρεξη να ανοίξεις ένα μπουκάλι Jack και να το τελειώσεις την ίδια στιγμή. Όμορφο δίδυμο, πάρα πολύ ωραίες ιδέες και συνδυασμοί μεταξύ ακουστικής και ηλεκτρικής κιθάρας. Επίσης, η φωνή του John Porter είναι άψογη και η ερμηνεία του με συγκίνησε και με άφησε κόκαλο. Τέλος, πολύ όμορφη ήταν και η παραγωγή, που βοήθησε το τελικό αποτέλεσμα και τους έκανε να είναι πολύ κοντά σε αυτό που θέλουν να δείξουν.

 

Προσωπικά ευχαριστήθηκα πάρα πολύ το συγκεκριμένο άλμπουμ, το οποίο φέρνει στο δικό μου μυαλό τα νιάτα του Anton Edwards των Woven Hand, τότε που είχε τους 16 Horsepower. Εύχομαι πραγματικά να δω τους Me And That Man στην χώρα μας και τον Nergal να ερμηνεύει δίχως βάψιμο.

 

Υ.Σ: Όσο λάτρης του ακραίου ήχου και αν είμαι προτιμώ τον Nergal  στο country style.


Βαθμολογία: 85/100

 

Για το Rock Overdose,

Φάνης Βιλαέτης

 

 

 

 

 


Comments