“Κρίμα...”
Περιπτώσεις σαν τους Βρετανούς Pensevor προκαλούν πονοκέφαλο. Κι αυτό διότι πρόκειται για περιπτώσεις που ενώ διακρίνονται κάποια καλά στοιχεία, αυτά θάβονται από την κακή παραγωγή και μίξη, σε ενοχλητικό μάλιστα σημείο. Το μόνο χρήσιμο που δίνει αυτή η παραγωγή είναι ότι προσθέτει σκοτάδι στα ήδη σκοτεινά σημεία του δίσκου, εκεί όμως που ανεβαίνει το tempo και η διάθεση, χαλάει η ροή. Είναι τόσο ωμός και πρωτόγονος ο ήχος, που δεν ταιριάζει στα πιο up-tempo κομμάτια.
Και είναι κρίμα να συμβαίνει αυτό, διότι υπάρχουν πολύ καλά στοιχεία συνθετικά και δομικά, σε σημείο που θα μιλάγαμε για ένα από τα καλύτερα doom/sludge ντεμπούτα της χρονιάς. Κομμάτια σαν το βαρύ και μονολιθικό "Totem" μαρτυρούν την προσπάθεια και την πίστη τους στον βαρύ και ασήκωτο ήχο. Ένα άλλο παράδειγμα υπάρχει στο δεύτερο μισό του δίσκου όπου περνάνε πολλά drone στοιχεία κάνοντας τον ήχο πιο μελωδικό και ψυχεδέλικο. Αυτός ο ωμός ήχος όμως καταστρέφει πλήρως το αποτέλεσμα.
Πραγματικά, θα ήθελα να είχα γράψει πολλά καλά πράγματα γι’ αυτόν τον δίσκο, γιατί οι δυνατότητες και τα καλά στοιχεία διακρίνονται ξεκάθαρα. Ο σκατένιος ήχος, όμως, κατέστρεψε τις προσπάθειές τους και τους χαντακώνει άσχημα χωρίς να το αξίζουν. Γνωρίζουμε άλλωστε πόσα πολλά έχουν προσφέρει οι Βρετανοί σε αυτόν τον ήχο, έχοντας γράψει ιστορία. Προσωπικά όμως, μου ήταν αδύνατον να ακούσω ολόκληρο τον ήχο συνεχόμενα από την αρχή ως το τέλος λόγω του ενοχλητικά κακού ήχου. Επαναλαμβάνομαι, το γνωρίζω, το κάνω όμως γιατί αν ο ήχος ήταν τουλάχιστον οκ, ο βαθμός στο τέλος θα ήταν τουλάχιστον πάνω από το 70. Έτσι όπως προέκυψε ο δίσκος, θα τον εκτιμήσουν περισσότερο όσοι δεν έχουν πρόβλημα ή όσοι λατρεύουν τις άσχημες παραγωγές. Όσοι ανήκετε σε αυτήν την κατηγορία, προσθέστε 30 βαθμούς στην τελική βαθμολογία.
Βαθμολογία: 48/100
Για το Rock Overdose,
Σταύρος Πισσάνος
Comments
