Υπάρχουν συναυλίες που πηγαίνεις απλώς για να δεις μια μπάντα. Κι υπάρχουν και βραδιές που νιώθεις ότι συμμετέχεις σε κάτι μεγαλύτερο. Η εμφάνιση των Batushka στο Block 33 στη Θεσσαλονίκη ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Η βραδιά άνοιξε με τους Houle περίπου στις 21:30, οι οποίοι έκαναν μια εντυπωσιακή εμφάνιση. Κάπως είχαμε μείνει με την εντύπωση ότι θα υπήρχαν και οι Noctem που θα συμπλήρωναν τη βραδιά, αλλά λίγο σιωπηλά, αυτό φάνηκε να μην ίσχυε. Τέλος πάντων, οι Houle ήταν υπέρ-αρκετοί. Με ήχο σκοτεινό και ατμοσφαιρικό, έντονη σκηνική παρουσία και μινιμαλιστική, μαγνητική αισθητική, κατάφεραν να κερδίσουν αμέσως το κοινό. Δεν λειτούργησαν απλώς ως «ζέσταμα», αλλά ως ουσιαστικό κομμάτι της εμπειρίας. Οι Houle απέδειξαν ότι έχουν προσωπικότητα και δυναμική, αφήνοντας μια γεύση που σίγουρα θα κάνει πολλούς να τους αναζητήσουν ξανά.
Όταν έσβησαν τα φώτα και γέμισε ο χώρος καπνό και λιβάνι, το Block 33 μετατράπηκε σε ναό. Οι Batushka ανέβηκαν στη σκηνή με τα ράσα τους, μέσα σε μια ατμόσφαιρα απόλυτης σιωπής, και αμέσως έγινε ξεκάθαρο πως η βραδιά θα εξελισσόταν σε τελετουργία. Ο Krzysztof Drabikowski, ο αυθεντικός δημιουργός του οράματος, δεν χρειάζεται πολλά για να επιβληθεί: η μουσική του μιλάει από μόνη της.
Το σετ ξεκίνησε με το “Pesn’” και τα κομμάτια που αντικατοπτρίζουν τη νέα δημιουργική κατεύθυνση του mastermind. Βαριά, πνιγηρά και τελετουργικά, κράτησαν το κοινό σε εγρήγορση. Με ελάχιστα προβλήματα στον ήχο στα πρώτα περίπου 2 κομμάτια, οι Batushka ανταπεξήλθαν στις όποιες αντιξοότητες μέχρι και το πέρας όλων των κομματιών του δίσκου.
Όταν όμως ήρθαν οι στιγμές του Litourgiya, το Block 33 πήρε φωτιά. Στο “Yekteniya I” ένιωθες το ρίγος να διαπερνά την αίθουσα. Ουσιαστικά το εναρκτήριο αυτό κομμάτι έχει ανακηρυχθεί ένας άτυπος εθνικός ύμνος για το black metal εδώ και κάποια χρόνια. Το “Yekteniya III” έφερε την πιο εκρηκτική αντίδραση, με συμμετοχή από το κοινό, αλλά και με έντονο headbanging και αφοσίωση, ενώ στο “Yekteniya V” και “VII” η ψαλμωδία και η κιθαριστική δύναμη έδεσαν τόσο οργανικά που δημιούργησαν μια εμπειρία συλλογικής κατάνυξης μέχρι τον τελικό… χαιρετισμό.
Η απόδοση της μπάντας ήταν εξαιρετική. Ο ήχος, αν και προσπάθησε να παραμείνει καθαρός και ισορροπημένος, ανέδειξε ως ένα βαθμό τόσο τα στιβαρά riffs όσο και τις πολυφωνικές ψαλμωδίες. Το κοινό έζησε το live με πάθος και προσήλωση. Υπήρχαν στιγμές έκρηξης, αλλά και στιγμές σιωπής, όπου όλοι έμοιαζαν να παρακολουθούν κάτι ιερό. Αυτό το εκκρεμές ανάμεσα στην ένταση και την περισυλλογή είναι που κάνει κάθε εμφάνιση των Batushka να ξεχωρίζει.
H εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη έδωσε μια σαφή εικόνα: Το όραμα που γέννησε το “Litourgiya” μπορεί επιτέλους να συνεχιστεί με απόλυτη εμπιστοσύνη. Και ελπίζουμε αυτό να γίνει γρήγορα και να είμαστε σταθμός σε κάθε επερχόμενη περιοδεία. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε με την παρουσία του και αυτό λέει πολλά.
Φεύγοντας από το Block 33, το αίσθημα ήταν ξεκάθαρο. Δεν είδαμε απλώς μια συναυλία. Ζήσαμε μια εμπειρία όπου όλα, από το opening act μέχρι την τελευταία ψαλμωδία, δεν επέτρεπαν στιγμή να πάρεις τα μάτια σου και τα αυτιά σου από το παραμικρό. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη απόδειξη της δύναμης των Batushka σήμερα.
Για το Rock Overdose,
Γεωργία Λαδοπούλου
Φωτογραφίες: Άννα - Μαρία Κέκια - @annamariakz_concerts
Comments
