Οι θρυλικοί The Hooters, έρχονται για πρώτη φορά στην 45ετή καριέρα τους στην Ελλάδα. Το συγκρότημα των επιτυχιών “Johnny B”, “All You Zombies”, “And We Danced” και τόσων άλλων υπόσχεται μία μοναδική βραδιά στην Αθήνα στις 26 Ιουνίου. Με αφορμή τη συναυλία, το RockOverdose και ο Ζήσης Πετκανάς μίλησαν με τον ιδρυτή της μπάντας Rob Hyman.
RockOverdose: Καλησπέρα Rob και καλωσήρθες στο RockOverdose.
Rob Hyman: Καλησπέρα.
RockOverdose: Ας ξεκινήσουμε από την επικείμενη επίσκεψη των The Hooters στην Ελλάδα, η οποία θα είναι και η πρώτη σας.
Rob Hyman: Ναι δεν έχω έρθει ποτέ στην Ελλάδα. Νομίζω ότι θα είναι η πρώτη φορά για όλους στην μπάντα. Είμαι σίγουρος ότι κάποια από τα μέλη του crew μας θα έχουν έρθει γιατί οι περισσότεροι είναι από τη Γερμανία. Αυτή θα είναι η πρώτη μου επίσκεψη στην Ελλάδα και είναι κάτι που ήθελα να κάνω. Έχετε τόσα όμορφα νησιά. Έχω πολλούς φίλους που έχουν έρθει στην Ελλάδα και τη λατρεύουν. Νομίζω η Ιταλία είναι το πιο κοντινό μέρος που έχω έρθει.
RockOverdose: Εγώ πάντως θέλω να πω ότι είμαι πολύ χαρούμενος που έρχεστε επιτέλους στη χώρα μας. Ελπίζω να μοιράζεστε και εσείς αυτό τον ενθουσιασμό.
Rob Hyman: Πίστεψε με είμαστε εξίσου ενθουσιασμένοι και ίσως ακόμα περισσότερο. Όπως είπα αυτή θα είναι η πρώτη μας επίσκεψη στην Αθήνα και στην Ελλάδα και ελπίζουμε να περάσουμε όλοι τέλεια. Όλοι όσοι έρχονται μας λένε πόσο πολύ τους αρέσει το φαγητό, ο πολιτισμός και τα νησιά. Ξέρεις έχουμε πολλά ελληνικά εστιατόρια αλλά και Έλληνες φίλους στην Philadelphia της Νέας Υόρκης. Αλλά το να έρθουμε και επιτέλους να δούμε την Ελλάδα είναι κάτι άλλο. Μας αρέσει η πρόκληση του να ταξιδεύουμε σε νέα μέρη.
Έχουμε ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη, στην Αυστραλία, στην Ιαπωνία. Έχουμε δει ένα μεγάλο μέρος του κόσμου. Αλλά έχουμε πολλά να δούμε ακόμα. Και γι’ αυτό ανυπομονούμε να έρθουμε στην Ελλάδα.
RockOverdose: Πέρασαν 16 χρόνια για να κυκλοφορήσετε νέο υλικό το 2023 και το δίσκο “Rocking & Swing”. Είναι αρκετά μεγάλο διάστημα.
Rob Hyman: Φέτος η μπάντα γιορτάζει τα 45 της χρόνια. Ξεκινήσαμε πίσω στο 1980. Έχουν περάσει πολλά χρόνια. Σε αυτό το σημείο όλοι μας έχουμε προχωρήσει και σε άλλα πράγματα εκτός μπάντας. Ο μπασίστας μας (Fran Smith Jr.) έχει μετακομίσει στη Ν. Καρολίνα, στο νότιο μέρος των Η.Π.Α. Ένας από τους κιθαρίστες μας είναι στο Long Island της Νέας Υόρκης, και ο Eric (Bazilian) ο συνοδοιπόρος μου τόσα χρόνια, περνάει το μισό χρόνο στη Σουηδία γιατί η σύζυγος του είναι από εκεί. Οπότε είναι λίγο δύσκολο να βρεθούμε όλοι μαζί όπως κάναμε παλαιότερα. Περιοδεύαμε συνέχεια. Και αν δεν περιοδεύαμε γράφαμε μουσική ή ήμασταν στο studio. Αυτό γινόταν συνέχεια. Και όσο περνούσαν τα χρόνια, κάναμε οικογένειες και παιδιά, φτιάξαμε τα δικά μας studio. Για παράδειγμα τώρα είμαι στο δικό μου λίγο έξω από τη Philadelphia. Όλοι έχουμε άλλα projects, solo projects. Όλοι μας στην ουσία είμαστε απασχολημένοι. Οπότε χρειαστήκαμε αρκετό χρόνο για να γράψουμε το νέο δίσκο.
RockOverdose: Κατά τη διάρκεια αυτής της μεγάλης καριέρας έχετε γράψει πολλά hits. Τι είναι αυτό που πιστεύεις ότι σας βοήθησε να κάνουν τέτοια επιτυχία;
Rob Hyman: Ναι ήμασταν πολύ τυχεροί. Κοίτα, νομίζω κάθε μουσικός κάθεται και γράφει κάτι ή εμπνέεται από κάτι. Δεν σκέφτεσαι ότι τώρα θα γράψω ένα hit. Όλοι θα το θέλαμε αλλά δεν πάει έτσι. Έχεις μία κεντρική ιδέα. Και μπορεί αυτή η ιδέα να μην προχωρήσει καθόλου. Άλλες φορές ξεκινάς να δουλεύεις αυτή την ιδέα και αισθάνεσαι ότι υπάρχει κάτι καλό.
Αλλά ειλικρινά ως Hooters είχαμε διαφορετικές επιτυχίες σε διαφορετικές χώρες. Για παράδειγμα το “Johnny B.” που έγινε μεγάλη επιτυχία στη Γερμανία, δεν έγινε στις Η.Π.Α. Έχουμε το δίσκο “Out Of Body” που πήγε πολύ καλά στη Νορβηγία και τη Σουηδία αλλά όχι στη Γερμανία.
Εμείς απλά γράφουμε μουσική και παίζουμε αυτή τη μουσική στις συναυλίες μας. Ηχογραφούμε και ελπίζουμε. Νομίζω παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η τύχη και το timing γιατί οι προτιμήσεις στη μουσική αλλάζουν με τα χρόνια. Η μουσική που είναι δημοφιλής σήμερα δε θα είναι αύριο.
Είμαστε μουσικοί της παλιάς σχολής. Μεγαλώσαμε ακούγοντας Zeppelin, Beatles, Rolling Stones, Kinks. Πολλές βρετανικές μπάντες που όπως ήρθαν στην Αμερική, πήγαν και σε όλο τον κόσμο. Ξέρεις αυτή η βρετανική “απόβαση” αποτέλεσε πολύ μεγάλη έμπνευση. Είμαστε μία rock n’ roll μπάντα της παλιάς σχολής όπως είπα. Όταν ανεβαίνουμε στη σκηνή, δεν υπάρχουν ψεύτικα φωνητικά, δεν υπάρχει κάποιος πίσω από τη σκηνή ή προ-ηχογραφημένα. Χωρίς να θέλω να κριτικάρω, βλέπεις μία συναυλία στις μέρες μας και πολλές μπάντες χρησιμοποιούν πολλά προ-ηχογραφημένα. Κάποιες φορές είναι τόσα πολλά που περισσότερο ακούς αυτά. Και ακούγεται σαν να παραείναι καλό για να είναι live.
Δεν είμαστε έτσι εμείς. Πριν ένα μήνα είδα τους Rolling Stones στη Νέα Υόρκη. Πάντα λάτρευα τη μουσική τους γιατί έχουν πολύ όμορφα κομμάτια. Αλλά η εμφάνιση κάθε βράδυ θα είναι διαφορετική. Για παράδειγμα ο Keith Richards μπορεί να ξεχάσει κάποια συγχορδία στο “Start Me Up”, όπως όταν τους είδα. Ήταν πολύ αστείο αλλά έτσι είναι οι συναυλίες. Αλλά έχουν τρομερή ενέργεια πάνω στη σκηνή. Αυτό κάνουμε και εμείς. Ανεβαίνουμε στην σκηνή και παίζουμε. Δεν υπάρχει κάτι το εξεζητημένο. Είμαστε αυτό που βλέπεις.
RockOverdose: Φαντάζομαι όταν ξεκινούσατε την μπάντα δεν περιμένατε τέτοια επιτυχία και μακροζωία.
Rob Hyman: Όχι ποτέ δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε κάτι τέτοιο. Ειλικρινά παίζαμε στην περιοχή της Philadelphia και κλείναμε μερικές εμφανίσεις στο Boston ή στην Washington απλά για να ταξιδέψουμε λίγο πιο μακριά από την πόλη μας. Αυτή ήταν η πρώτη μας επιτυχία. Και μετά αρχίσαμε να κάνουμε περιοδείες στην Αμερική. Είναι μία τεράστια χώρα και αυτό μπορούσε να πάρει μήνες. Αρχίσαμε να βλέπουμε όλη τη χώρα. Παίξαμε σε 46 από τις 50 πολιτείες. Έχουμε δει όλη τη χώρα με το συγκρότημα.
Μετά ξεκινήσαμε να ταξιδεύουμε εκτός Αμερικής το οποίο ήταν η μεγαλύτερη μας πρόκληση και κάτι που ποτέ δεν το περιμέναμε. Και τώρα ειδικά στη Γερμανία και τη Σκανδιναβία είναι σαν να πηγαίνουμε στο σπίτι μας. Έχουμε φίλους όπου και να πάμε. Και είμαι σίγουρος ότι θα κάνουμε πολλούς νέους φίλους στην Ελλάδα. Κανένας μας πάντως δε φανταζόταν ότι όλο αυτό θα μας πάει σε τόσα πολλά μέρη. Είναι μία πραγματικά φανταστική εμπειρία.
RockOverdose: Κάτι που ίσως δεν ξέρει πολύς κόσμος είναι ότι παίξατε σημαντικό ρόλο στην καριέρα της Cyndi Lauper βοηθώντας την στον πρώτο της δίσκο “She’s So Unusual” και γράφοντας μαζί της την τεράστια επιτυχία “Time After Time”. Τι θυμάσαι από εκείνη την εποχή;
Rob Hyman: Όπως και στον τίτλο του δίσκου της έτσι και η Cyndi είναι ακόμα ασυνήθιστη. Είμαστε ακόμα φίλοι. Γράφουμε ακόμα μαζί. Ο Eric και εγώ έχουμε συμμετάσχει σε αρκετούς δίσκους της. Στον πρώτο της δίσκο ο φίλος μας Rick Chertoff ήταν παραγωγός, και ήταν αυτός με τον οποίο είχαμε δουλέψει σε τρεις δικούς μας δίσκους για την Columbia Records. Και για το δίσκο της Lauper ήθελε να αισθάνεσαι ότι από πίσω υπάρχει μία μπάντα και όχι απλά κάποιοι μουσικοί που προσλαμβάνεις για το studio που έρχονται και φεύγουν. Πολύ καλοί μουσικοί που απλά έρχονται και φεύγουν. Εμείς ζούσαμε μαζί. Γράφαμε μαζί. Ήταν σαν ένα project της μπάντας. Στην ουσία ήμασταν η μπάντα της για το δίσκο. Γράψαμε κομμάτια όπως το “Girls Just Want To Have Fun” και “Time After Time” που έκαναν τρομερή επιτυχία στην Αμερική. Έπαιξα όλα τα πλήκτρα και ο Eric τις κιθάρες.
Έτσι κάναμε ένα διάλειμμα με τους Hooters για να κάνουμε αυτό το δίσκο. Ήταν μία πραγματικά μοναδική περίοδος αλλά και δύσκολη. Η Cyndi είναι σκληρή. Αλλάζει εύκολα γνώμη. Τη μία στιγμή της αρέσει κάτι και την επόμενη όχι και εμείς προσπαθούσαμε να “ταξιδέψουμε” μαζί της και να της δώσουμε ότι καλύτερο είχαμε. Και στο τέλος βγήκε ένας φανταστικός δίσκος. Και είμαστε πολύ χαρούμενοι που είμαστε μέρος του.
Και ακούγεται ακόμα πάρα πολύ. Πίσω στα 80’s η μουσική που κυκλοφόρησε είχε τεράστια επιρροή σε πάρα πολύ κόσμο. Υπήρχε αληθινός ήχος στους δίσκους που έβγαιναν τότε. Η παραγωγή είχε ήχο. Σχεδόν πάντα μπορείς να αναγνωρίσεις ένα δίσκο της δεκαετίας του ’80 σε ότι μουσικό είδος και αν ανήκει. Είτε είναι pop, rock, soul ή R&B. Ο ήχος που έβγαινε από την παραγωγή ήταν ο ήχος που ήθελαν όλοι. Ο δίσκος της Cyndi όπως και οι δικοί μας βγήκαν εκείνη τη δεκαετία και είχαν αυτό τον ήχο που ακόμα και τώρα είναι πολύ δημοφιλής στην Αμερική. Ακόμα και τώρα ακούς το “Girls Just Want To Have Fun” και το νιώθεις φρέσκο και νέο. Έχει αυτή την ενέργεια που το κάνει έτσι. Είναι ένας διαχρονικός δίσκος.
Κάποια πράγματα όπως και κάποια από τα τραγούδια μας αντέχουν στο χρόνο περισσότερο από άλλα. Και αυτό φαίνεται στις συναυλίες. Πάντα αλλάζουμε τα τραγούδια που παίζουμε αλλά κάποια είναι κλασσικά και θα τα παίζουμε πάντα.
RockOverdose: Όλα αυτά τα χρόνια έχετε βρεθεί ως μπάντα σε μερικά τεράστια events όπως το Live Aid του 1985, τη Συναυλία Διεθνούς Αμνηστίας στη Philadelpia ή όταν ο Roger Waters σας κάλεσε στην ηχογράφηση του “The Wall” με αφορμή την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Αυτά είναι γεγονότα και στιγμές που ελάχιστες μπάντες μπορούν να υπερηφανευτούν.
Rob Hyman: Σ’ ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό που λες. Όσα αναφέρεις ήταν όντως πολύ μεγάλες στιγμές. Όχι μόνο για εμάς αλλά για όλο τον κόσμο. Ήμασταν πολύ τυχεροί. Το Live Aid θα γινόταν στο Λονδίνο για την Ευρώπη και στη Νέα Υόρκη ή τη Washington στην Αμερική. Αλλά ο τοπικός διοργανωτής, τον οποίο ξέραμε πολλά χρόνια, ήθελε να γίνει στη Philadelphia στο JFK Stadium το οποίο χωρούσε 100.000 κόσμου και δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον. Το γκρέμισαν για να φτιάξουν κάτι άλλο. Αλλά τότε ήταν ένας από τους μεγαλύτερους χώρους στην Ανατολική Ακτή των Η.Π.Α. Και από τη στιγμή που γινόταν στη Philadelphia, ήθελαν μία τοπική μπάντα για να καλωσορίσει τον κόσμο. Και ήμασταν εμείς αυτή η μπάντα. Παίζαμε σαν μπάντα ήδη αρκετά χρόνια. Αλλά ήμασταν τρομερά αγχωμένοι. Και ήταν μία πολύ ζεστή μέρα. Ήταν όλοι εκεί. Και εμείς πήγαμε από τις 9 το πρωί! Ήμασταν η πρώτη μπάντα που θα έπαιζε. Παίξαμε 2 κομμάτια για περίπου 10 λεπτά. Ακόμα και στις 9 το πρωί το στάδιο ήταν γεμάτο. Μεταδόθηκε παντού σε όλο τον κόσμο. Δεν ξέρω πόσα εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια είδαν το Live Aid (σ.σ. υπολογίζεται ότι το είδαν περίπου 1,9 δισεκατομμύρια κόσμου, σύμφωνα με τα ρεκόρ Guinness). Όπως εμείς, έτσι και όλοι ήταν αγχωμένοι. Αλλά ανεβαίνεις στην σκηνή και κάνεις αυτό που είναι να κάνεις. Και ευτυχώς τα πήγαμε καλά!
Μετά το 1986 παίξαμε στο γήπεδο των Giants στο New Jersey για τη Συναυλία Διεθνούς Αμνηστίας. Και αυτό μάλλον ήταν καλύτερο show για εμάς. Παίξαμε για περίπου 30 λεπτά. Ήμασταν ήδη πολύ δημοφιλής μπάντα και παίζαμε στην ουσία εντός έδρας. Είχαμε κανονικούς οπαδούς μας που ήξεραν τα κομμάτια μας. Αλλά στο ίδιο live συμμετείχαν ο Miles Davis, ο Fela, ο Santana, οι U2, οι επανενωμένοι Police. Κοιτάζω το lineup και όλα τα ινδάλματα και οι επιρροές μας ήταν εκεί. Ήταν φανταστικό. Το να είμαστε σε αυτές τις δύο συναυλίες μέσα σε διάστημα ενός χρόνου ήταν κάτι το τεράστιο.
Και μετά πήγαμε στο Βερολίνο. Είχαμε συναντήσει τον Roger Waters σε μία συναυλία μας στο Λονδίνο. Είχε έρθει να μας δει. Ένα από τα αγαπημένα μας κομμάτια είναι το “All You Zombies” το οποίο παίζουμε από την πρώτη μας συναυλία. Και είναι ένα κομμάτι που άρεζε στον Waters. Τον συναντήσαμε μετά τη συναυλία και γίναμε φίλοι. Και έτσι μας κάλεσε όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου. Ήμασταν μέρος της συναυλίας.
Αυτά ήταν κάποια τεράστια γεγονότα που ακόμα δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι έγιναν. Αλλά έγιναν.
RockOverdose: Φαντάζομαι ακόμα είναι λίγο νωρίς αλλά σκέφτεστε να κυκλοφορήσετε και νέο δίσκο μετά το “Rocking & Swing”;
Rob Hyman: Δουλεύουμε σε ένα διπλό live δίσκο αλλά έχουμε επίσης και ένα νέο κομμάτι που γράψαμε και θα παίζουμε στην περιοδεία. Ίσως το βάλουμε και στο δίσκο. Στην ουσία είμαστε εγώ και ο Eric. Μαζί κάναμε την μπάντα. Μαζί δουλεύουμε. Και είναι μία αργή διαδικασία. Όπως είπα το μισό χρόνο είναι στη Σουηδία. Και εγώ όμως είμαι απασχολημένος. Όλοι έχουμε διάφορα projects. Όσο προχωράς στη ζωή, αλλάζουν οι προτεραιότητες.
Λατρεύουμε να βγαίνουμε σε περιοδείες και να παίζουμε. Αλλά το να γράψουμε νέα κομμάτια και να τα ηχογραφήσουμε γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Έχουμε όλα αυτά τα τραγούδια που τα παίζουμε για δεκαετίες. Τα κλασσικά κομμάτια δηλαδή. Και αν γράψουμε κάτι νέο, θέλουμε να είναι σε αυτό το επίπεδο.
Το νέο τραγούδι όμως μας αρέσει πολύ και θα το παίξουμε για πρώτη φορά στην Αθήνα η οποία είναι μία και από τις πρώτες συναυλίες του καλοκαιριού. Έχουμε δύο συναυλίες στη Γερμανία και μετά ερχόμαστε στην Ελλάδα. Θα είμαστε ξεκούραστοι.
RockOverdose: Αφού πήγε η συζήτηση και στην Ελλάδα, πες μας τι να περιμένουν οι Έλληνες οπαδοί σας.
Rob Hyman: Καλή ερώτηση. Δε ξέρω είναι η αλήθεια. Όπως είπαμε είναι η πρώτη μας φορά εκεί. Σίγουρα θα περάσουμε πολύ καλά. Για εμάς η συναυλίες είναι για τους οπαδούς. Αυτοί είναι που έρχονται να μας δούνε. Εμείς είμαστε στη σκηνή. Το show είναι το κοινό. Αυτό είναι που αλλάζει κάθε βράδυ. Εμείς μεταξύ μας γνωριζόμαστε πολύ καλά και απολαμβάνουμε να είμαστε στη σκηνή. Νομίζω ότι αυτό θα δείτε. Πραγματικά το διασκεδάζουμε. Δεν είμαστε πάνω στη σκηνή και συμπεριφερόμαστε σαν rock stars. Είμαστε ένα συγκρότημα. Θέλουμε να περνάμε καλά στη σκηνή και θέλουμε να συνδεθούμε με το κοινό. Και όλο αυτό το συναίσθημα το στέλνουμε στον κόσμο. Αυτό θα δείτε.
Πολλοί το σχολιάζουν αυτό. Νομίζουν ότι δεν είναι κάτι συνηθισμένο. Αλλά για μένα είναι φυσιολογικό. Φυσικά περνάμε καλά. Έτσι πρέπει. Εκτός αν κάτι πάει στραβά. Παλαιότερα θυμώναμε πάρα πολύ και φωνάζαμε στο crew μας. Αλλά αυτό δεν ήταν σωστό. Δεν προσφέρει κάτι. Τώρα μπορεί για παράδειγμα να σπάσει η κιθάρα του Eric. Κοιταζόμαστε και συνεχίζουμε. Και το κοινό καταλαβαίνει. Είναι μία ζωντανή εμφάνιση. Αυτή είναι η απάντηση στην ερώτηση σου.
Βασικά υπάρχουν πολλές απαντήσεις. Κάθε μία βραδιά είναι μία απάντηση. Και κάθε βραδιά είναι ξεχωριστή. Παίζουμε πάντα κάποια συγκεκριμένα τραγούδια, τα κλασσικά όπως το “All You Zombies” ή το “Johnny B” που είναι δημοφιλή αλλά βάζουμε και το στοιχείο του τζαμαρίσματος. Υπάρχει το τραγούδι, υπάρχει η ενορχήστρωση και η εκτέλεση που βρίσκεται στο δίσκο. Και από εκεί και πέρα ξεκινάει το live. Και με τα χρόνια αυτές οι live εκτελέσεις είναι κατά κάποιο τρόπο διαφορετικές από τις ηχογραφήσεις.
Στην Αθήνα φυσικά θα υπάρχει και το στοιχείο της πρόκλησης γιατί ερχόμαστε για πρώτη φορά. Είναι μία νέα χώρα για εμάς και γι’ αυτό θα έχουμε πολύ ενέργεια. Όταν παίζουμε στη Γερμανία παίζουμε σε οικείους χώρους και βλέπουμε πολλούς φίλους που είναι κάτι πολύ ωραίο. Το λατρεύουμε. Αλλά το να παίζεις σε ένα νέο μέρος; Είναι πρόκληση γιατί δεν ξέρεις πόσο εξοικειωμένο θα είναι το κοινό με τη μουσική σου. Αλλά και όσοι δεν είναι, ελπίζουμε μετά το live να είναι.
RockOverdose: Στην Ελλάδα νομίζω το πιο δημοφιλές σας κομμάτι είναι το “Johnny B.”
Rob Hyman: Ωραία γιατί θα το παίξουμε.
RockOverdose: Πριν κλείσουμε τη συνέντευξη θα ήθελες να στείλεις κάποιο μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας;
Rob Hyman: Είναι τιμή μας που επιτέλους ερχόμαστε και είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι. Το συζητούσαμε για πολλά χρόνια με τον ατζέντη μας που ζει στο Αμβούργο. Το είχε αναφέρει πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια και επιτέλους βρέθηκε ένας διοργανωτής να το αναλάβει στην Ελλάδα. Σας περιμένουμε όλους για μια αξέχαστη συναυλία. Θέλουμε όλοι να αποτελούν μέρος της. Όχι απλά εμείς να είμαστε πάνω στη σκηνή και το κοινό από κάτω. Μου αρέσει να ανάβουμε τα φώτα και να βλέπω τον κόσμο. Να τραγουδάμε όλοι μαζί. Χρησιμοποιούμε ένα σωρό όργανα επί σκηνής. Θέλουμε να το κάνουμε όσο πιο ενδιαφέρον γίνεται για τον κόσμο και να βγάζουμε όλη μας την ενέργεια.
Πραγματικά ανυπομονούμε να συναντήσουμε τους Έλληνες οπαδούς μας και ελπίζουμε να κάνουμε πολλούς νέους φίλους.
RockOverdose: Rob σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου.
Rob Hyman: Εγώ ευχαριστώ και σας περιμένω όλους στην Αθήνα.
Υπενθυμίζουμε πως οι Hooters θα έρθουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, την Πέμπτη 26 Ιουνίου στην Τεχνόπολη Αθηνών.
Facebook event: https://www.facebook.com/events/1575642930005525
Για το RockOverdose: Ζήσης Πετκανάς
Ερωτήσεις: Απόστολος "Astaldo" Πανταζόγλου
Comments
