Η gothic συναυλιακή εβδομάδα στην Αθήνα ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο τρόπο
Gothic συναυλιακή εβδομάδα αποδείχθηκε ότι ήταν η τελευταία του Μαρτίου για το Αθηναϊκό κοινό με The Cassandra Complex (23/3), Clan of Xymox (27/3) και She Past Away (30/3). Όταν πριν από μερικά χρόνια μου είχε αναφέρει μία νεαρή τότε φοιτήτρια για την εμπειρία της από την συναυλία των She Past Away, τους οποίους αν και τους γνώριζα ως όνομα όμως δεν είχα ακούσει την μουσική τους, την (και τους) ειρωνεύτηκα λίγο τότε: "Gothic από την Τουρκία, και τραγουδάνε και στα Τουρκικά;" Αυτό όμως ήταν το έναυσμα για να τους ακούσω και εντός ολίγων ωρών αναθεώρησα! Πόσο λάθος είχα κάνει, πόσο έξω είχα πέσει τότε; Μπορεί εκ πρώτης ο συνδυασμός να ακούγεται περίεργος, όμως οι She Past Away είναι αριστοτέχνες σε αυτό που κάνουν. Μερικές συνθέσεις τους είναι πολύ δυνατές και η μελωδία αν και όχι τόσο περίτεχνη σου μένει στο μυαλό και επιζητάς να την ακούσεις επίμονα. Το ύφος των τραγουδιών τους κυμαίνεται από dark wave, post punk ως synthwave, electro goth. Προσωπικά προτιμώ την πρώτη κατηγορία (ανάλογα βέβαια με την ποιότητα των συγκεκριμένων τραγουδιών).
Γενικά περιοδεύουν αρκετά και πριν τις συναυλίες τους στην Ελλάδα είχαν παίξει σε 6 πόλεις της Κίνας (για πρώτη φορά). Η συναυλία έγινε sold-out λίγες μέρες πριν, δείγμα του πόσο πολύ είναι αγαπητοί στο ελληνικό κοινό δεδομένου ότι προέρχονται από μία χώρα με την οποία έχουμε διαρκώς προβλήματα. Ένδειξη των στενών σχέσεων συγκροτήματος - ελληνικού κοινού είναι το γεγονός ότι έχουν παίξει στην Ελλάδα άλλες 13 φορές (εκτός από τους 2 σταθμούς της παρούσας περιοδείας), αρχής γενομένης το μακρινό 2014 όταν λίγοι τους ήξεραν τότε, όταν στην πατρίδα τους έχουν παίξει 17. Επίσης εξ όσον γνωρίζω 3 επίσημα videoclips τους (“Katarsis”, “Soluk” και “Disko Anksiyete”) σχετίζονται με την Ελλάδα ήδη από το 2016. Το “Disko Anksiyete” σίγουρα γυρίστηκε στην Αθήνα και με έλληνες ηθοποιούς και συντελεστές, ενώ τα υπόλοιπα 2 σκηνοθετήθηκαν από τον Dimitris Chaz Lee με διευθυντή φωτογραφίας τον Αλέξανδρο Συνοδινό, ενώ στο “Katarsis” πρωταγωνιστεί η Ιωάννα Παυλίδου των Σελοφάν.
Στον συναυλιακό χώρο προσπάθησα (όχι τόσο επιτυχημένα) να είμαι όσο το δυνατό νωρίτερα, έφτασα κατά τις 9:15, είχε μία σχετική ουρά, αλλά ευτυχώς οι άνθρωποι του club την διεκπεραίωναν σχετικά γρήγορα. Το κοινό ήταν ως επί τω πλείστο νεανικό με το γυναικείο πληθυσμό να υπερτερεί ελαφρώς.
Η συναυλία ξεκίνησε στις 9:35 με τους Καναδούς (από το Τορόντο) Modele. Πρόκειται για ένα νέο post-punk gothic rock με στοιχεία new wave ντουέτο. Η πρώτη τους ολοκληρωμένη κυκλοφορία "Pleasure For The Holy" είχε κυκλοφορήσει μόλις πριν 2 μέρες (28/3) την οποία έπαιξαν αυτούσια (χωρίς το σύντομο εισαγωγικό ορχηστρικό "The Lightbringer") και μάλιστα με την ίδια σειρά εκτέλεσης των τραγουδιών όπως και στο δίσκο. Οπτικά το θέαμα έμοιαζε λίγο αταίριαστο: ο μεν Chris Huggett ήταν ψιλόλιγνος, γύρω στα 2 μέτρα με σωματότυπο άλτη του ύψους, ντυμένος στα μαύρα γυαλιστερά πέτσινα (παντελόνι και μπουφάν) και φορούσε ένα τύπου καουμπόικο καπέλο, ενώ ο έτερος κιθαρίστας Nathan Wiltshire φορούσε ένα λευκό πουκάμισο με φραμπαλάδες, όπου είχε συχνά το χέρι στο δεξί αυτί γιατί του έπεφτε το ακουστικό. Στις περιοδείες live μέλη είναι ο drummer Max Trefler (όπου το drumset του είχε τοποθετηθεί κάπως παράμερα στην δεξιά άκρη της σκηνής) και η Ksenia Gunchenko (που όμως δεν συμμετείχε στη συγκεκριμένη συναυλία). Όπως θα προσέξατε δεν υπάρχει μπασίστας. Καθόλη την διάρκεια του σετ τους στην οθόνη πίσω προβάλλονταν μονίμως το sexy εξώφυλλο του "Pleasure For The Holy". Θα έλεγα ότι ήταν ένα συμπαθητικό rock συγκρότημα με ολίγον gothic, new wave. Κατ’ εμέ τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο και στα ~ 35’ του σετ τους φάνηκε να αρέσουν σε μεγάλο μέρος του νεανικού κυρίως κοινού.
Modele setlist
1 1001
2 Forever Sacred
3 Into Your Eyes
4 You Are My Sin
5 Tirana
6 Here On The Other Side
7 Always Be True
8 Dangerous Girl
9 Pleasure For The Holy
Στο σχεδόν 20λεπτό διάλειμμα που ακολούθησε προβαλλόταν στην γιγαντο-οθόνη το λογότυπο του επόμενου Death Disco Open Air Festival (που γίνει 20-21 Σεπτεμβρίου), καθώς και videoclips από προηγούμενες διοργανώσεις (για όσους ενδιαφέρονται). Πάντως ο μουσικο-ηλεκτρονικός εξοπλισμός των She Past Away ήταν σχετικά λιτός. Λίγο μετά τις 10:30 η πολυπόθητη αναμονή έλαβε τέλος. Με μία αρκετά εκτεταμένη εισαγωγή διάρκειας περίπου 2’ - 3’ (για να παρατείνουν την αγωνία μας) που ηχούσε σαν υποβρύχιος ήχος με καταιγίδες (αν μπορώ να το περιγράψω κάπως) αρχικά ο Doruk Öztürkcan και λίγο αργότερα ο Volkan Caner έκαναν την εμφάνιση τους επί σκηνής υπό τις έντονες επευφημίες του κοινού. Ξεκίνησαν με το “Durdu Dünya” και στην συνέχεια ακολούθησε καταιγισμός από ύμνους: “Katarsis”, “Disko Anksiyete”, “Asimilasyon”, “Ritüel” με το κοινό να είναι αρκετά ένθερμο. Μάλιστα 2-3 φορές ο Volkan είπε «ευχαριστώ» στα ελληνικά γεγονός που ενθουσίασε ακόμη περισσότερο! Ενώ και ο Doruk ευχαριστούσε και αυτός το κοινό, έλεγε και κάτι άλλα στα αγγλικά που λόγω της προφοράς του δυσκολευόμουν να καταλάβω. Και έρχεται η σειρά ενός νέου τραγουδιού που έχει βγει ως single το 2024, το οποίο αν και δεν έχει κυκλοφορήσει επίσημα, λόγω του (σχετικά τολμηρού) videoclip έγινε γνωστό, το αρκετά καλό “Inziva”. (Απορώ με την τόση λογοκρισία στην «δημοκρατική» Τουρκία πως δεν το «έκοψαν». Όχι πως στις υπόλοιπες χώρες υπάρχει πραγματική δημοκρατία, απλά τουλάχιστον τηρούνται τα προσχήματα!). Ακάθεκτοι οι She Past Away συνέχισαν με άλλες 2 κομματάρες: “İzole” και “Ruh”, ενώ ήρθε η ώρα για ένα άλλο νέο τραγούδι (“Sessiz Orman”), το οποίο θα κυκλοφορήσει σύντομα στο επόμενο άλμπουμ. Το άκουσα για πρώτη φορά και το βρήκα συμπαθητικό. Επιστροφή στην πρώτη κυκλοφορία τους (“Belirdi Gece” του 2012) με το καταπληκτικό “Kasvetli Kutlama” (ίσως το καλύτερο τραγούδι τους) και “İnsanlar”. Σύντομη αποχώρηση από την σκηνή με τον κόσμο να φωνάζει συνεχώς το όνομα τους και μετά από λίγο επανήλθαν για να συνεχίσουν την αναδρομή στο πρώτο τους άλμπουμ με τα “Bozbulanık” και “Monoton”, ενώ τελείωσαν το σετ τους με το πιο αργό gothic “Hayaller?”. Ίσως είναι το ιδανικό κομμάτι για κλείσιμο. Εννοείται ότι καταχειροκροτήθηκαν και κρίνοντας από τις αντιδράσεις πιστεύω πως η πλειοψηφία του κοινού το ευχαριστήθηκε (ευελπιστώ και το συγκρότημα).
Η ώρα ήταν περίπου 11:45 και η εκκένωση του club έγινε με πολύ αργό ρυθμό. Δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο για αυτό (ούτε αυτοί που πήγαιναν προς την γκαρνταρόμπα εμπόδιζαν, ούτε τα μέλη των Modele) και καλό είναι οι υπεύθυνοι του χώρου να μεριμνήσουν για αυτό. Από το γεγονός ότι μεγάλη μερίδα του κοινού βιαζόταν να προλάβει τους τελευταίους συρμούς του ηλεκτρικού και ενδεχομένως συρμούς άλλων γραμμών, δεδομένου ότι η επόμενη ημέρα ήταν εργάσιμη μέχρι το τι θα γίνει σε περίπτωση κάποιας έκτακτης ανάγκης (σεισμού, πυρκαγιάς κτλ), όπου η εκκένωση θα πρέπει να είναι ταχύτατη!
Συνολικά έπαιξαν 14 τραγούδια σε 75’ με το πρώτο τους άλμπουμ να έχει την τιμητική του (6 τραγούδια). Είναι αυτό μήπως κάποια ένδειξη προς τα πού θα κινηθούν μουσικά στο επόμενο; Νομίζω ότι θα μπορούσαν να έπαιζαν 2-3 τραγούδια ακόμη. Έχουν βγάλει από πολύ καλά όπως: “Sanrı”, αλλά και πιο πρόσφατα (σχεδόν αριστουργηματικά, κατ΄ εμέ): “Girdap” και “Ağit” (το οποίο παίζουν σπάνια). Όταν π.χ η διάρκεια της συναυλίας τους στο Παρίσι το 2017 ήταν σχεδόν 1,5 ώρα και δεν είχαν κυκλοφορήσει τότε το άλμπουμ “Disko Anksiyete”, τώρα γιατί να είναι μικρότερη; Η δε επιλογή των κομματιών νομίζω ότι ήταν ισορροπημένη ανάμεσα σε dark wave και post punk με τα πιο beat-άτα electro goth «χορευτικά».
Όσον αφορά την κριτική που εξέφρασα στην πρόσφατη ανταπόκριση μου στους Clan of Xymox σχετικά με τα προ-ηχογραφημένα μέρη και πόσο αυτή περιορίζει την δυνατότητα τέτοιου είδους συγκροτημάτων για αυτοσχεδιασμούς κτλ εδώ ισχύει σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι στους Xymox. Όποιος μπει στον κόπο να παρακολουθήσει όλη την συναυλία τους π.χ στο Los Angeles ή κάπου αλλού (υπάρχουν εύκολα προσβάσιμα videos στο internet) σχεδόν το ίδιο θα δει και στην Αθήνα. Αυτό βέβαια είναι ένα γενικότερο θέμα για όλα τα συγκροτήματα, αυτά όμως με προ-ηχογραφημένα μέρη είναι σχεδόν αδύνατον να παρεκκλίνουν της πορείας τους να παίξουν κάτι διαφορετικό ή παραπάνω. Παρόλα αυτά νομίζω ότι είναι τέτοια η ποιότητα του συγκεκριμένου συγκροτήματος που αξίζει τον κόπο να παρακολουθήσει κάποιος συναυλία του για να νοιώσει από κοντά την ένταση και τον παλμό. Όσον αφορά ότι τραγουδούν στην γλώσσα τους προσωπικά είμαι υπέρ. Αρκετά με την παντοκρατορία των αγγλικών στον συγκεκριμένο τομέα!
Τελειώνοντας θα αφήσω τον ήχο για να αναφερθώ λίγο στην εικόνα, όπου και για τα δύο συγκροτήματα ο φωτισμός ήταν σκοτεινός (κυριαρχούσε το μωβ και το βαθύ μπλε) κάνοντας την ζωή των φωτογράφων στο pit δύσκολη. Τους έβλεπα να αλλάζουν φακούς, να τοποθετούν κάτι τεράστιους στις μηχανές τους, να μετακινούνται συνεχώς (για να εντοπίσουν που θα είναι ο φωτισμός καλύτερος) και να μοχθούν γενικώς για να πάρουν κάποιες αξιοπρεπείς φωτογραφίες.
Οι She Past Away απέδειξαν για άλλη μία φορά γιατί είναι αγαπητοί στο ελληνικό κοινό και ευελπιστούμε να τους υποδεχθούμε αρκετές φορές ακόμη!
She Past Away setlist
01 Durdu Dünya
02 Katarsis
03 Disko Anksiyete
04 Asimilasyon
05 Ritüel
06 Inziva
07 İzole
08 Ruh
09 Sessiz Orman
10 Kasvetli Kutlama
11 İnsanlar
Encore:
12 Bozbulanık
13 Monoton
14 Hayaller?
Για το RockOverdose,
Παναγιώτης Παπανδρεόπουλος
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Καταστρόφος @alexandros_kat
Comments
