Οι Snapped Ankles δεν αντιμετωπίζουν τη μουσική ως προϊόν ούτε τη σκηνή ως βιτρίνα ταυτοτήτων. Με μάσκες, συλλογική παρουσία και έναν ήχο που μοιάζει ταυτόχρονα αρχαίος και μελλοντικός, το λονδρέζικο σχήμα χτίζει έναν δικό του μύθο: τελετουργικό, σωματικό και εσκεμμένα απείθαρχο.
Σε αυτή τη συνέντευξη στο Rock Overdose, μιλούν για την αντίστασή τους στο «εγώ» της σύγχρονης μουσικής κουλτούρας, για τον χρόνο ως δυσλειτουργικό βρόχο, για τη σημασία της τριβής και της δυσφορίας στον ήχο, αλλά και για τον ρόλο των αλγορίθμων στη σημερινή ακουστική πραγματικότητα.
Με αναφορές που εκτείνονται από τον William Blake μέχρι τον Philip K. Dick, οι Snapped Ankles υπερασπίζονται το δικαίωμα της μουσικής να παραμένει λίγο… μη πραγματική.
Rock Overdose: Σπάνια προβάλλετε μεμονωμένες προσωπικότητες, επιλέγοντας αντ’ αυτού να εμφανίζεστε ως συλλογική παρουσία. Βλέπετε το «εγώ» ως κάτι που πρέπει να αντισταθεί κανείς στη σύγχρονη μουσική κουλτούρα;
Snapped Ankles: Ναι, κυρίως επειδή το εγώ είναι πλέον το βασικό προϊόν που πωλείται και οι μουσικοί τείνουν να έχουν πολύ εύθραυστα εγώ. Η σύγχρονη μουσική κουλτούρα ανταμείβει την ορατότητα και όχι τη χρησιμότητα. Προτιμάμε να σκεφτόμαστε τους εαυτούς μας ως έναν λειτουργικό οργανισμό -ή έστω ως μια δυσλειτουργική οικογένεια- παρά ως μια συλλογή μουσικών. Ως θαυμαστές του William Blake, θυμόμαστε ότι είχε προειδοποιήσει για τους κινδύνους της αυτολατρείας πολύ πριν υπάρξει το Instagram. Οι μάσκες βοηθούν να παραμένει η εστίαση στο έργο και όχι στα πρόσωπα και μας υπενθυμίζουν πόσο αντικαταστάσιμοι είμαστε όλοι. Ένα άλλο βιβλίο που διάβασα πρόσφατα, του Philip K. Dick, το θέτει πολύ εύστοχα: μόλις η ταυτότητα γίνεται εμπόρευμα, παύει να είναι αληθινή. Εμείς είμαστε χαρούμενοι να παραμένουμε λίγο… μη πραγματικοί!
Rock Overdose: Η μουσική σας συχνά μοιάζει να υπάρχει έξω από τον γραμμικό χρόνο, ούτε νοσταλγική ούτε φουτουριστική. Πόσο συνειδητή είναι αυτή η χρονική ασάφεια στη σύνθεσή σας;
Snapped Ankles: Είμαστε καχύποπτοι απέναντι στις αφηγήσεις της «προόδου» και εξίσου βαριεστημένοι με τον φετιχισμό του ρετρό. Ο χρόνος τείνει να καταρρέει όταν επαναλαμβάνεις πράγματα. Αυτό που ακούγεται φουτουριστικό αποκαλύπτεται τελικά ως αρχαίο και το αντίστροφο. Συχνά στοχεύουμε η ενορχήστρωση και η παραγωγή μας να μοιάζουν με ένα άχρονο τεχνούργημα: καλύπτουμε τα παραδοσιακά τύμπανα με εφέ, προσθέτουμε ακουστικά κρουστά σε drum machines κ.λπ. Ξέρουμε ότι ουσιαστικά ό,τι κάνουμε σήμερα θα ακούγεται επίκαιρο αύριο… αλλά ως συλλέκτες μουσικής και τέχνης δεν μπορούμε παρά να προσπαθούμε! Ο Philip K. Dick πέρασε τη ζωή του υποστηρίζοντας ότι η ιστορία είναι ένας δυσλειτουργικός βρόχος και όχι μια ευθεία γραμμή. Συμφωνούμε. Τα τραγούδια μας υπάρχουν κάπου μέσα σε αυτόν τον βρόχο σαν ένα ιερό drone που περιστρέφεται αντί να προχωρά, σαν έναν τόνο προτεσταντικής techno.
Rock Overdose: Πιστεύετε ότι το σύγχρονο κοινό εξακολουθεί να έχει ανάγκη από μύθο και τελετουργία, ακόμη κι αν δεν το αναγνωρίζει συνειδητά;
Snapped Ankles: Απολύτως! Δες τη γοητεία που ασκούν η φαντασία και ο μύθος στα σύμπαντα του Star Wars και του Lord of the Rings. Οι άνθρωποι πάντα χρειάζονταν τον μύθο για να κατανοήσουν τις δικές τους αδυναμίες. Ο πνευματικός μας οδηγός, Werner Herzog, θα έλεγε ότι ο πολιτισμός είναι μια λεπτή κρούστα που επιπλέει πάνω σε μια λίμνη χάους και θα είχε δίκιο. Η τελετουργία δίνει στους ανθρώπους έναν τρόπο να βγουν για λίγο έξω από τον εαυτό τους. Είτε το λένε live, rave ή εμπειρία ευεξίας, αυτό είναι κυρίως θέμα ονομασίας.
Rock Overdose: Η σωματικότητα του ήχου σας είναι έντονη. Πιστεύετε ότι η μουσική σήμερα έχει χάσει κάτι από τη σωματική, συλλογική της δύναμη;
Snapped Ankles: Σε πολλές περιπτώσεις, ναι. Η μουσική που μας περιβάλλει έχει βελτιστοποιηθεί για ακουστικά και scrolling, όχι για χώρους και σώματα με ενισχυτές που σπάνε στοίβες ηχείων. Αυτό αλλάζει τη συμπεριφορά της. Ο φυσικός ήχος αναγκάζει τους ανθρώπους να διαπραγματευτούν τον χώρο μεταξύ τους. Δημιουργεί τριβή, ιδρώτα και δυσφορία. Το να βλέπεις και να νιώθεις τη δύναμη των ενισχυτών σε ένα noise live από συγκροτήματα όπως οι Lightning Bolt ή οι Sunn0))), αυτά τα πράγματα δεν «μονεταρίζονται» εύκολα. Μας ενδιαφέρει το τι συμβαίνει όταν ο ήχος γίνεται ξανά αναπόφευκτος, όταν αντιστέκεται. Δεν μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά τα συστήματα που σείουν το σώμα, όπως αυτά που χρησιμοποιούν οι Sunn0))) ή τον μανιακό μεταλλικό μαξιμαλισμό των Lightning Bolt, αλλά θα θέλαμε να βρούμε τη δική μας εκδοχή… απλώς χρειαζόμαστε μεγαλύτερους ενισχυτές! Ο Blake πίστευε ότι το σώμα δεν είναι περιορισμός αλλά πεδίο μάχης. Τείνουμε να συμφωνούμε.
Rock Overdose: Πώς αισθάνεστε για τον τρόπο με τον οποίο οι αλγόριθμοι και οι streaming πλατφόρμες καθορίζουν ποια μουσική ακούγεται και ποια θάβεται;
Snapped Ankles: Οι αλγόριθμοι είναι πολύ καλοί στο να μπερδεύουν την οικειότητα με την αξία και φαίνεται να ανταμείβουν την υπακοή και να τιμωρούν την τριβή. Ο καινούριος μου κολλητός, ο Philip K. Dick, θα τους αναγνώριζε αμέσως ως συστήματα χαμηλού επιπέδου ελέγχου που πιστεύουν ότι είναι ουδέτερα. Εξομαλύνουν τη διαφορά και μετά ισχυρίζονται ότι δεν υπήρχε τίποτα εξαρχής. Δεν είμαστε αντίθετοι στο να ακούει ο κόσμος τη μουσική μας, αλλά είμαστε καχύποπτοι όταν «προτείνεται ευγενικά» δίπλα σε πράγματα που δεν μοιράζονται καμία πρόθεση πέρα από τον ίδιο ρυθμό. Όσο για ορισμένες streaming πλατφόρμες, το μόνο που μπορούμε να τραγουδήσουμε είναι: «GET OFF, GET OFF, GET OFF SPOTIFY!». Και ναι, φυσικά είμαστε ακόμα εκεί, αλλά παρακαλάμε τη δισκογραφική μας να μας αφαιρέσει. Σύντομα θα συμβεί.
Οι Snapped Ankles εμφανίζονται ζωντανά το Σάββατο 24 Ιανουαρίου στο Gazarte Ground Stage στην Αθήνα, με support τους Rita Mosss.
Εισιτήρια προπωλούνται μέσω της more.com και του δικτύου καταστημάτων της.
Comments
