Από την ημέρα που μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη, τα πράγματα έγιναν πιο περίπλοκα στη ζωή μου. Οι ρυθμοί της μεγάλης πόλης, η πρόκληση του να τα βγάλω πέρα μόνος μου με νοίκι, λογαριασμούς, υποχρεώσεις, οι ΤΕΣΣΕΡΙΣ –ναι τέσσερις– δουλειές που κάνω για να τα βγάλω πέρα είναι πολλά για να τα υπομείνει ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος.
Μοναδική παρηγοριά σε όλα αυτά είναι φυσικά η μεγάλη αγάπη –στα επίπεδα της αρρώστιας πλέον βέβαια– που τρέφω για τη μουσική. Κάθε ευκαιρία που μου παρουσιάζεται, κάθε μικρό κενό στο φορτωμένο μου πρόγραμμα γεμίζεται από μια συναυλία. Δεν έχει σημασία πόσο μεγάλη ή μικρή είναι η μπάντα, πόσο κόσμο θα τραβήξει, τι ώρα γίνεται, εάν είμαι διαθέσιμος θα βρίσκομαι εκεί.
Υπάρχουν όμως και οι μέρες που γίνεται το αντίθετο: οτιδήποτε και να έχω να κάνω –εκτός της δουλειάς προφανώς– ακυρώνεται για μια συναυλία. Και η περίπτωση των Sunburst και των Oria ήταν μία από αυτές τις συναυλίες. Ο λόγος δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με το μουσικό επίπεδο που επιδεικνύουν αμφότερες οι μπάντες όσο η ανάγκη στήριξης των ανθρώπων που τις απαρτίζουν.
Η ενασχόλησή μου με το rockoverdose.gr μου έχει δώσει τη δυνατότητα να γνωρίζω πολύ κόσμο από όλη την Ελλάδα και όχι μόνο, και κάποιες φορές αυτές οι γνωριμίες εξελίσσονται σε κάτι περισσότερο. Θεωρώ χρέος μου λοιπόν να στηρίζω αυτά τα άτομα όταν μου δίνεται η ευκαιρία, και παρότι έπρεπε να τρέξω κυριολεκτικά μετά από δουλειά για να προλάβω να είμαι στην ώρα μου στο Eightball –πού αλλού;–, έφτασα εκεί εγκαίρως.
ORIA
Είχα την τύχη να ακούσω τον frontman των Oria Λεωνίδα Πλατανιώτη πριν από κάποιους μήνες σε ένα live στο Rover, στο οποίο βρέθηκα εκεί τυχαία. Η γνωριμία μας βασίστηκε στο πόσο εντυπωσιάστηκα από την απόδοσή του στα guest φωνητικά που είχε κάνει εκείνη την ημέρα. Έχοντας ακούσει το νέο άλμπουμ των Oria μερικούς μήνες νωρίτερα ωστόσο και λόγω της συμπαθητικής του προσωπικότητας εκτός σκηνής, δεσμεύτηκα ότι θα ήμουν παρών στην επόμενη ζωντανή εμφάνιση της βασικής μπάντας του για να τον στηρίξω.
Ανεξαρτήτως της σχέσης μας ωστόσο, οι Oria είναι το real deal επί σκηνής. Το djent που παίζουν έχει μέσα ίχνη από Gojira, Meshuggah και Tessaract, πακεταρισμένα στα δικά τους μέτρα και με τις δικές τους πινελιές. Οι απόκοσμοι ήχοι που βγάζουν οι επτάχορδες κιθάρες του Πλατανιώτη και του Θάνου Κωστόπουλου είναι τόσο πρωτότυποι αλλά και τόσο χαρακτηριστικοί ταυτόχρονα που σου αφήνουν ελάχιστες αμφιβολίες για την ικανότητά τους.
Παρουσιάζοντάς μας ουσιαστικά το νέο τους άλμπουμ “This Future Wants Us Dead”, οι Oria ενθουσίασαν το κοινό της Θεσσαλονίκης με το γεμάτο ζωντάνια και αυτοπεποίθηση παίξιμό τους και το έμφυτο ταλέντο τους frontman τους να επικοινωνεί με το κοινό. Ειδική μνεία στην πρώτη ζωντανή εκτέλεση του “Chthonic Uprising” και του highlight της βραδιάς κατ’ εμέ, το πορωτικό “From Wastelands To Vile Hands”.
Με περίπου σαράντα λεπτά παρουσίας, η τετράδα από τη Θεσσαλονίκη μας έδειξε για ποιον λόγο υπάρχει ακόμα ντόρος γύρω από το djent και μας παρουσίασε τα ισχυρά επιχειρήματά της για να τους συγκαταλέγουμε μέσα στη συζήτηση όταν αναφερόμαστε σε αυτό.
Setlist:
Metamorphocene: The New From The Old
Pirates, Parrots And Parasites
Clouds of Anatta
Guided By The Hand of G.O.D.S.
Chthonic Uprising
Intro Jam
From Wastelands To Vile Hands
Terragenics
The Islandead
Tantalia
Slow Down Take A Breath And Bury The World That Was
SUNBURST
Η ελληνική prog/power σκηνή είχε από πάντα πολλούς ήρωες. Από τα τέλη της προηγούμενης χιλιετίας μέχρι σήμερα έχουμε δει αρκετά εξαιρετικά σχήματα να πρωταγωνιστούν για λίγο καιρό και μετά να κάνουν πίσω για να αναδυθούν οι επόμενοι. Ένα από αυτά τα σχήματα είναι και οι Black Fate, από μέλη των οποίων θα σχηματιστεί ένα spinoff project στην αρχή, το οποίο απέκτησε δική του υπόσταση και βαρύτητα στη συνέχεια.
Ως πνευματικοπαίδι του κιθαρίστα Gus Drax και του vocalist Βασίλη Γεωργίου, οι Sunburst μείωσαν το έντονο power στοιχείο που είχαν οι Black Fate και στηρίχθηκαν σε πιο proggy μονοπάτια. Με την κυκλοφορία του δεύτερου full-length άλμπουμ τους λοιπόν, οι Λαρισσαίοι επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη μετά από οκτώ χρόνια για να μας θυμίσουν πόσο όμορφη είναι η μουσική τους.
Αυτό που σε κάποιους μπορεί να μοιάζει τεχνικό, φλύαρο ή ανέκφραστο, στα χέρια ενός δεξιοτέχνη κιθαρίστα όπως ο Gus Drax μοιάζει σαν το πιο απλό πράγμα στο σύμπαν. Με συνεργούς τον εξαιρετικό Κώστα Μυλωνά στα τύμπανα και τον ανερχόμενο Γιώργο Χαραλαμπίδη στο μπάσο, οι Sunburst έστησαν χορό μέσα στο Eightball και απέσπασαν την αποθέωση όλων των παρευρισκόμενων.
Παρουσιάζοντας ένα πολύ καλά στημένο σετ κι ευρυσκόμενοι σε τέλεια σκηνική φόρμα, η τετράδα το έκανε να μοιάζει τόσο εύκολο και όλοι μας το απολαύσαμε. Θέλω να σταθώ σε τρία κομμάτια που με άφησαν άφωνο για διαφορετικούς λόγους. Αρχικά το “Break The Core” με τη συμμετοχή του Λεωνίδα Πλατανιώτη των Oria στα φωνητικά, ο οποίος ήταν εξαιρετικός στο crowd work για άλλη μια φορά. Στη συνέχεια η τεχνική αρτιότητα του “Symbol of Life”, με τον Gus Drax να κάνει το εισαγωγικό riff με το tapping του να μοιάζει άσκηση αρχαρίων. Και στο κλείσιμο το 12λεπτο “Remedy of My Life” που ολοκλήρωσε μια απολαυστική εμφάνιση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Με τον χρόνο των Sunburst επί σκηνής να είναι κάτι περισσότερο από 100 λεπτά, δεν νομίζω να υπήρξε παράπονο από κανέναν στον χώρο. Το μουσικό πακέτο ήταν φανταστικό, η απόδοση των μουσικών ιδανική και η επιστροφή στο σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα ήταν πιο γλυκιά, μετά από την όμορφη βραδιά που περάσαμε στα Λαδάδικα. Συγχαρητήρια και εις το επανειδείν!!
Setlist:
The Flood
Out Of The World
Perpetual Descent
End Of The Game
Manifesto
Break The Core (feat. Leo Plat)
Symbol Of Life
Inimicus Intus
Dementia
Beyond The Darkest Sun
Samaritan
From The Cradle To The Grave
Nocturne
Hollow Lies
Remedy Of My Life
Για το Rockoverdose,
Άγγελος Χατζηγιάννης
Comments
