Λίγο πριν μπούμε και επίσημα στο καλοκαίρι, το Gagarin 205 θα φιλοξενούσε την crème de la crème του σύγχρονου post punk ήχου. Η αβάστακτη ελαφρότητα των Warmduscher και η ιρλανδική ψυχή των The Murder Capital θα ένωναν τις δυνάμεις τους για ενα double bill, που αναμενόταν να αποτελέσει πόλο έλξης για τους φίλους του ήχου.
Με ηχητική υπόκρουση 80’s R&B παρακαλώ, οι Warmduscher εμφανίστηκαν στη σκηνή του Gagarin έτοιμοι για όλα. Οι afrobeat ρυθμοί του “Standing On The Corner” θα έδιναν εξαρχής τον τόνο για αυτό που ακολουθούσε. Η παρέα από το Λονδίνο είχε έρθει από τα μέρη μας για να περάσει πρώτα η ίδια καλά και συνακόλουθα να μεταφέρει αυτούσιο το κλίμα και στους από κάτω. Άλλωστε, πέρα από το ίδιο το σχήμα, είχε μεταβεί στην Αθήνα και η ευρύτερη παρέα τους, η οποία μάλιστα το ζούσε από τις πρώτες σειρές. Εξέχων μέλος της, η Nuha Ruby Ra, η οποία μάλιστα πάτησε σκηνή για να ερμηνεύσει μαζί με τη μπάντα το “Disco Peanuts” κι όχι μόνο.
Προφανώς, αιχμή του δόρατος για τους Warmduscher ήταν ο γεννημένος frontman τους Craig Higgins (aka Clams Baker Jr.), ο οποίος έγραψε αρκετά βήματα, τόσο επάνω, όσο και κάτω από τη σκηνή, ερχόμενος μάλιστα πολύ σύχνα κοντά με το κοινό. Κομβικότερο κομμάτι για τον ήχο τους ωστόσο θεωρώ ότι στάθηκε το μπάσο του Benjamin Romans Hopcraft, που όχι μόνο έδινε το απαραίτητο groove, αλλά πολλές φορές γινόταν και ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής στις συνθέσεις τους. Όσο μάλιστα δοκιμάστηκε και στα φωνητικά, άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.
Γενικότερα, οι Warmduscher εμφανίστηκαν ως μια καλοκουρδισμένη μηχανή, η οποία συνδύαζε ιδανικά punk, funk, electro κι ένα σωρό άλλες επιρροές, χωρίς κάτι να ακουστεί περιττό ή παράταιρο. Εστιάζοντας στον πιο γνωστό τους δίσκο “Whale City” και στο πρόσφατο “Too Cold To Hold” που έχει κερδίσει τις εντυπώσεις, πήγαν σε ένα safe πρόγραμμα, που εγγυήθηκε τη διασκέδαση όλων μας, τόσο των fans του σχήματος, όσο και των μη. Μπόλικοι από αυτούς τους τελευταίους μάλιστα, τολμώ να πω ότι μπορεί να επέλεξαν να συγκαταλέγονται στην πρώτη κατηγορία, μετά το πέρας της εμφάνισης τους. Το κλείσιμο με το γνωστότερο κομμάτι τους “I Got Friends”, έστειλε το Gagarin σε ένα μεγαλοπρεπές χορευτικό ντελίριο, που έβαλε με ξέφρενο τρόπο τελεία στην παρθενική τους συναυλία στην Αθήνα.
Για τους The Murder Capital, αρκετά έχουν αλλάξει από εκείνη την πρώτη εμφάνιση τους στο Death Disco προ εξαετίας. Από τότε έχουν κυκλοφορήσει ακόμα δυο εξαιρετικούς δίσκους, που εκτόξευσαν τη δημοτικότητα τους, ενώ σίγουρα βρίσκονται σε ένα πολύ διαφορετικό σημείο στις ζωές τους, σε σχέση με έξι χρόνια πριν. Και καθαρά εμφανισιακά βλέποντας τους το καταλάβαινες. Η εικόνα των πέντε κοστουμαρισμένων νεαρών του τότε με τις σαφώς πιο απελευθερωμένες ενδυματολογικές τους επιλογές σήμερα, δημιουργούν ένα εμφανέστατο contrast. To “The Fall”, που άνοιξε δυναμικά την εμφάνιση τους, λειτούργησε κατά κάποιον τρόπο και ως δήλωση: “I can’t be told, I can’t be dressed, I can’t be held, I can’t be fed, I can’t be whipped”. Οι πέντε Ιρλανδοί έχουν χαράξει το δικό τους δρόμο και δε δέχονται υποδείξεις από κανένα. Έχουν τέτοια αυτοπεποίθηση για αυτό που κάνουν, ώστε επιλέγουν να παρουσιάσουν το φετινό τους άλμπουμ “Blindness” σχεδόν εξ’ολοκλήρου. Επιλογή που δε χάλασε κανέναν, μιας και ο δίσκος ήδη φαίνεται να έχει καπαρώσει θέση στις λίστες με τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς.
Εμβόλιμα τοποθετούν κομμάτια από τις δύο προηγούμενες δουλειές τους, με τρόπο ευεργετικό για τη ροή του set τους. Το “More Is Less” ως δεύτερο τραγούδι ανεβάζει ακόμα περισσότερο την αδρεναλίνη, το “The Stars Will Leave The Stage”, ηρεμεί προς στιγμήν τις διαθέσεις, το “The Feeling Fades” ξαναπατάει το γκάζι, μετά το σχεδόν ανατριχιαστικό “Love Of Country” και πριν καλά καλά το καταλάβουμε βρισκόμαστε στην τελική ευθεία με τα “Can’t Pretend To Know” και “Don’t Cling To Life”. O James McGovern φωνάζει με όλη τη δύναμη των πνευμόνων του “Don’t Cling To Life. There’s Nothing On The Other Side” λες και δεν υπάρχει αύριο και μαζί του κι εμείς από τις πρώτες σειρές.
Η μπάντα αποχωρεί προσωρινά μόνο για να επιστρέψει δριμύτερη. “Αυτό το κομμάτι είναι για ένα μωρό.” δια στόματος James McGovern κι ό,τι ακολουθεί κατά τη διάρκεια του “Ethel” δυσκολα περιγράφεται. Οι κραυγές “TIGHT. TIGHT. TIGHT” από τον κόσμο γύρω μου, ακόμα κάνουν replay στο μυαλό μου. Και εκεί ακριβώς, με τις διαθέσεις στα κόκκινα, ακούγεται αυτή η τόσο γνώριμη μπασαδούρα προερχόμενη από τον Gabriel Paschal Blake, λες και ήταν εκεί από πάντα. Κι όμως πρόκειται για μια σύνθεση, που μας συντροφεύει μόνο μερικούς μήνες. Το “Words Lost Meaning” κλείνει δικαιωματικά το set τους γιατί είναι γνήσια κομματάρα και φυσικά έτσι ακριβώς αντιμετωπίστηκε από το κοινό, που το έζησε στο τέρμα. Τελευταίοι στίχοι που βγαίνουν από το στόμα του James: “Ι Love You”. Kι εμείς το ίδιο παιχταράδες μου. Κι εμείς το ίδιο.
Δε χώρα αμφιβολία ότι οι The Murder Capital αυτή τη στιγμή βρίσκονται στο καλλιτεχνικό τους απόγειο κι αν συνεχίσουν ανάλογα, τα επόμενα χρόνια μέρη όπως το Gagarin δε θα τους χωράνε. Κινούμενοι μεταξύ μιας ιδιότροπης ευαισθησίας και μιας αυθάδους ορμητικότητας έδωσαν μια συναυλία, που θα θυμόμαστε για καιρό. Αν συνυπολογίσουμε και τη σταθερή feel good αξία των Warmduscher που προηγήθηκε νομίζω ότι -εκτός αν οι Ιdles ή οι Fontaines D.C. βγάλουν λαγούς από καπέλα- ήδη παρακολουθήσαμε την κορυφαία post punk συναυλία για το 2025.
Υ.Γ. “Λευτεριά στην Παλαιστίνη”. Το δήλωσαν ξεκάθαρα, το φωνάξαμε εκκωφαντικά.
Ανταπόκριση - Φωτογραφίες: Δημήτρης Σούρσος
Setlist:
The Fall
More Is Less
Death Of A Giant
The Stars Will Leave Their Stage
Heart In The Hole
A Distant Life
That Feeling
Moonshot
Swallow
Love Of Country
Feeling Fades
Can't Pretend To Know
Don't Cling To Life
Encore:
Ethel
Words Lost Meaning
Comments
