Οι Θλίψις δεν είναι απλώς μια νέα μπάντα στο ελληνικό black metal — είναι η φωνή ενός σκοτεινού κόσμου που μόλις γεννήθηκε. Με το ντεμπούτο άλμπουμ τους "Dawn of Defiance" (2023) και το πρόσφατο EP "Servants of Apathy" (2025), συνδυάζουν παγωμένα, κοφτερά riffs με ατμοσφαιρικές μελωδίες και αιχμηρούς στίχους, δημιουργώντας έναν ήχο που σέβεται τις ρίζες του είδους αλλά ταυτόχρονα κοιτάει το μέλλον.
Η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση στο An Club την Κυριακή 8 Μαρτίου, μαζί με τους Lamp Of Murmuur και DÖDSRIT, υπόσχεται να μεταφέρει την ένταση και την ενέργεια των συνθέσεών τους σε ένα κοινό έτοιμο για μια εμπειρία πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτή τη συνέντευξη, οι Θλίψις ανοίγονται για τις θεματικές που τους εμπνέουν, τις επιρροές που διαμόρφωσαν τον ήχο τους και τα όνειρα που κρατούν ζωντανά, ακόμα και σε μια εποχή όπου η ακραία μουσική χρειάζεται περισσότερο θάρρος από ποτέ.
LINKS
RockOverdose: Στις 8 Μαρτίου θα κάνετε την πρώτη σας συναυλιακή εμφάνιση πλάι στους Lamb of Murmuur, ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ονόματα της death metal σκηνής. Πώς αισθάνεστε προσωπικά και ως μπάντα γι’ αυτήν την εμπειρία; Τι να περιμένει το κοινό από την εμφάνισή σας, τόσο σε επίπεδο ήχου όσο και ατμόσφαιρας;
Θλίψις: Καταρχάς, να σας ευχαριστήσουμε που μας φιλοξενείτε στο site σας! Σίγουρα είναι παραπάνω από τιμητικό για την πρώτη μας παρουσία στη σκηνή το να ανοίγουμε μια μπάντα σαν τους Lamp Of Murmuur και αυτό το λέμε κυρίως ως ακροατές τους! Ο ήχος τους είναι πολύ ξεχωριστός και για αυτό το λόγο έχουν κάνει και τόσο μεγάλη επιτυχία στην underground σκηνή και όχι μόνο! Αυτό που σίγουρα μπορεί να περιμένει το κοινό είναι 5 άτομα γεμάτα ενθουσιασμό και έτοιμοι να καταβάλλουν τη μέγιστη προσπάθεια να τα δώσουν όλα στη σκηνή! Ελπίζουμε στο καλύτερο αποτέλεσμα!
RockOverdose: Το 2023 κυκλοφορήσατε το πρώτο σας full-length άλμπουμ, Dawn of Defiance. Αν έπρεπε να το περιγράψετε με λίγα λόγια όσον αφορά το στυλ και τη θεματολογία, ποια θα ήταν αυτά;
Θλίψις: Το Dawn Of Defiance είναι η πρώτη μας full length κυκλοφορία. Μετά το EP, θέσαμε σαν πρόκληση στον εαυτό μας να βγάλουμε μια ολοκληρωμένη δουλειά που μας αντιπροσωπεύει στιχουργικά και κυρίως μουσικά. Το Dawn είναι ένα συνολικό αποτέλεσμα όλων των ανθρώπων που δούλεψαν σε αυτό και έχει κομμάτια του χαρακτήρα, των μουσικών ακουσμάτων, των πιστεύω και των συναισθημάτων μας. Δεν είναι κάτι παραπάνω από έναν καθαρά Black Metal δίσκο, με στίχο που αντιπροσωπεύει την κοσμοθεωρία μας, αλλά και ιστορικά γεγονότα που έχουν ιδιαίτερη σημασία για μας και την ιστορία μας.
RockOverdose: Ποια κομμάτια αντιπροσωπεύουν καλύτερα τα κοινωνικά, επαναστατικά και μελαγχολικά σας μηνύματα; Πόσο δύσκολο ή απελευθερωτικό ήταν να γράψετε για αυτά τα θέματα μέσα από black metal;
Θλίψις: Είναι πολύ δύσκολο να επιλέξουμε ανάμεσα σε όσα κομμάτια έχουμε γράψει. Σίγουρα, όσον αφορά τα επαναστατικά μηνύματα, η διασκευή στο “Παιδιά Σηκωθείτε“ είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα, όπως και το “The Night That Wolves Were Silent“ που μιλά για τους εξόριστους στη Μακρόνησο. Το Black Metal είναι από τη φύση του απελευθερωτικό και για αυτό το λόγο ήταν πολύ εύκολο να εκφραστούμε μέσα από τα σκοτεινά riffs τους και να βγάλουμε τα ‘σώψυχα μας. Είναι επαναστατικό, έχει θλίψη, έχει απόγνωση και είναι απλά ιδανικό. Καμία άλλη μουσική δε μπορεί να προσφέρει κάτι παρόμοιο και είμαστε απόλυτοι σε αυτό!
RockOverdose: Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή ή κοινό σημείο αναφοράς που σας έκανε να πείτε «αυτό είναι το είδος μουσικής που θέλουμε να υπηρετήσουμε»; Υπάρχουν στοιχεία ή επιρροές από άλλες μουσικές ή τέχνες που σας βοηθούν να διαμορφώνετε τον ήχο σας;
Θλίψις: Στο Θλίψις έγινε αυτό που λέμε λαϊκά “έδεσε το γλυκό“. Είμαστε μια μπάντα που ο συνδετικός κρίκος είμαι ο ενθουσιασμός και η αγάπη για το Black Metal. Πολλές στιγμές το έχουν δείξει αυτό. Από την πρώτη μέρα που γνωρίστηκαν μέλη μεταξύ τους και αντάλλαξαν ιδέες για ριφς, την πρώτη ηχογράφηση των ντραμς, τα πάντα. Είναι η μουσική που θέλαμε και θέλουμε να υπηρετήσουμε. Το στυλ που παίζουμε αλλάζει, το είδος ποτέ! Στη μουσική μας μπορείς να δεις διαφορές επιρροές, όπως η μουσική του Θεοδωράκη, του Μαρκόπουλου, η ποίηση του Ρίτσου, του Μπρεχτ αλλά και πιο κλασσικών μεταλ μπαντών. Ένα όμορφο σύνολο που έβγαλε το αποτέλεσμα αυτό.
RockOverdose: Πώς σας επηρεάζει η σύνδεση με το κοινό και η αναγνώριση της δουλειάς σας; Έχετε νιώσει ποτέ ότι η μουσική σας έχει λειτουργήσει θεραπευτικά ή απελευθερωτικά για κάποιον ακροατή;
Θλίψις: Σίγουρα όταν ακούς καλά λόγια για αυτό που εμείς κυκλοφορούμε και οι μόνες προσδοκίες είναι να αρέσει και να παίρνουμε αυτό το κάτι από το κοινό, το οποίο κάτι μπορεί να είναι ακόμα και ένα μήνυμα τύπου “μου αρέσει η μουσική σας“, είναι μια αναγνώριση αυτού που προσπαθούμε να μεταδώσουμε στον κόσμο. Τώρα αν έχει λειτουργήσει θεραπευτικά ή κάτι άλλο, δε μπορούμε να το γνωρίζουμε και σίγουρα δεν τολμάμε να το υποθέσουμε.
RockOverdose: Πώς βλέπετε την εξέλιξη της μπάντας τα επόμενα χρόνια, τόσο μουσικά όσο και ως κοινότητα; Υπάρχουν όνειρα ή στόχοι που θέλετε να επιτύχετε;
Θλίψις: Περισσότερη μουσική, ελπίζουμε κι άλλες live εμφανίσεις όπου και όσο αυτό είναι εφικτό. Στην κοινωνία που ζούμε, αν τολμήσει κανείς να ονειρευτεί θεωρείται έγκλημα και κάνουν το οτιδήποτε για να σου κόψουν το συννεφάκι των ονείρων. Όμως δε μπορούμε να αφήσουμε κανέναν να μας πάρει τα όνειρα, όσο και να προσπαθήσουν να τα ποινικοποιήσουν.
Ευχαριστούμε για το χρόνο σας!
Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνετε!
Για το RockOverdose,
Μαρία Τριανταφύλλου
Comments
