Ένα άκρως χορταστικό πακέτο είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο Gagarin και θα ήθελα να σταθώ μόνο στα θετικά της όλης μάζωξης κι όχι στην ποσότητα αυτής, η οποία μπορούσε κι έπρεπε να’ναι κατά πολύ μεγαλύτερη. Δέχομαι φυσικά ότι ο μήνας αυτός ειδικά ήταν και παραμένει φορτωμένος με πολλές συναυλίες κι ότι δεν είναι δυνατό να πηγαίνουν όλοι κι όλες σε όλα, αλλά δε μπορώ να δεχτώ όταν μιλάμε για καταστάσεις Venom, με ή χωρίς Inc., ότι οι οπαδοί μίας από τις πλέον επιδραστικές μπάντες δε θα έδιναν το παρόν. Η συναυλία ξεκίνησε στις 19:00 το απόγευμα και τελείωσε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ενώ πρέπει να σταθώ ιδιαίτερα και πάλι στον φοβερό ήχο, 3η σερί φορά που πάω στο Gagarin μετά τους Covenant (είπαμε, δεν έχει Κ) και τους Kylesa (εδώ έχει Κ), που ο ήχος είναι επιεικώς καταπληκτικός και παντοδύναμος, κι αποδεικνύει ακόμα περισσότερο την αστοχία και την όλη μαλακισμένη προσέγγιση όλων που είχαν να κάνουν με τη συναυλία των Dark Tranquillity που μας έκανε να τρέμει το φυλλοκάρδι μας κι ακόμα προσπαθούμε να συνέλθουμε από όσα (δεν) έγιναν. 4 συγκροτήματα φρόντισαν να μας γεμίσουν πολλά κενά κι ας πάμε να τα δούμε ξεχωριστά καθώς έχουμε πολλά να πούμε.
Ξεκίνημα ακριβώς στην ώρα μας, με τους Χιλιανούς Ater, οι οποίοι λίαν λιτά περιγράφουν την μουσική τους ως dark metal. Αρκετά ταιριαστός ο χαρακτηρισμός για το στυλ τους το οποίο ενώ έχει ξεκάθαρες death metal απολήξεις, παραμένει ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό. Απ’ότι είδα είχαμε κι επίσημα ανακοίνωση ότι ο κιθαρίστας Chris κι ο ντράμερ τους Vincent έγιναν τελικά μόνιμα μέλη τους καθώς επέδειξαν λέει ιδιαίτερη αφοσίωση και η απόφαση πάρθηκε ιδιαίτερα φυσικά. Πολύ καλός ο ήχος τους και ιδιαίτερα φιλική η διάρκεια της μισής ώρας που παίξανε για το άμαθο κοινό με την πάρτη τους. Ενώ ήταν πολύ καλοί, δε νομίζω ότι οι περισσότεροι θα άντεχαν να παίξουν παραπάνω. Άδειο σχετικά το Gagarin κατά την διάρκεια της εμφάνισης τους, δεν ήταν και η πιο ωραία, αλλά ο ιθύνων νους Fernando σε μπάσο και φωνή δεν δείχνει να πτοείται. Πολύ ωραία και δυνατή η φωνή του, ταιριαστή με τον ήχο τους και γενικά τίμια παρουσία. Είναι αυτό που λέμε σε τέτοιες περιπτώσεις “νεροκουβαλητές” σε αυτή την περιοδεία, αλλά θεωρώ θα ήταν μια καλή εμπειρία για να πάρουν παραστάσεις και να εμφανιστούν πιο προετοιμασμένοι στα χρόνια και τις περιοδείες που έρχονται. Δείγμα θετικόν αλλά δε θα παθαίναμε και κάτι αν δεν τους βλέπαμε.
Επόμενοι στη σειρά οι αγαπητοί Πολωνοί Hate, οι οποίοι είναι πάντα εγγύηση συναυλιακά κι από τις πλέον ενεργές σε πλαίσια περιοδειών μπάντες. Με τον ηγέτη/κιθαρίστα/τραγουδιστή Adam πάντα στιβαρό και με φωνάρα που παραπέμπει πάντα στον Peter των Vader, εφορμούν με το “Sovereign Sanctity” από το “Auric Gates Of Veles” και μέχρι να τελειώσουν με το “Iphigenia” από το τελευταίο λαμπρό άλμπουμ τους “Belum Regis” που κυκλοφόρησε πρόσφατα, θα δώσουν μία φοβερή παράσταση ενώπιον του κοινού που έχει αυξηθεί αρκετά σημαντικά και τους επευφημεί. Ο επιβλητικός Domin στις κιθάρες ήδη κλείνει 10ετία στη μπάντα δίπλα στον Adam, ενώ ο Tiermes στο μπάσο και ειδικά ο Nar-Sil στα τύμπανα, συμπληρώνουν την φοβερή παρουσία της μπάντας. Να τονίσω ότι το drum set ήταν στημένο πολύ ψηλά για όλους και όλοι παίξανε στο ίδιο με τον ήχο να’ναι σούπερ, δείγμα ότι η περιοδεία αυτή αντιμετωπίστηκε με άκρατο επαγγελματισμό και αξίζουν σε όλους συγχαρητήρια. Οι Hate έχουν κάνει άλματα προόδου τόσο συνθετικά όσο και συναυλιακά και αποτελεί πάντα χαρά να τους βλέπουμε, παίξανε μεν μόλις 45’ αλλά ήταν χορταστικότατοι και ο κόσμος πρέπει να τους δώσει μεγαλύτερη σημασία, καθώς οι δίσκοι τους τιμούν την καταγωγή τους και είναι πολλά παραπάνω από μία κόπια των Vader/Behemoth.
Trio Brasileiro και μάλιστα αδερφικό, καθώς τα 3 αδέρφια των Krisiun για άλλη μια φορά επισκέφτηκαν τη χώρα μας και είναι 101% επιβεβαιωμένο ότι η εμφάνιση τους αυτή ήταν η πιο μεστή και ώριμη όλων. Οι Krisiun σε πρωτοφανή φόρμα και με το κοινό από κάτω ξεκάθαρα δικό τους, κλέβουν την παράσταση και παρότι έπαιξαν μόλις 8 κομμάτια, ισοπέδωσαν με συνοπτικές διαδικασίες το Gagarin και ήταν τόσο σφιχτοί και δολοφονικοί που πάθαμε την πλάκα μας. Ξεκίνημα με “Ravager”, με το κοινό από νωρίς να φωνάζει το όνομα τους και τον Alex Camargo σε μπάσο/φωνη να συγκινείται ιδιαίτερα με την υποδοχή, και αυτός και ο αδερφός του Moyses Kolesne στην κιθάρα γονατίζουν πολλάκις στο κοινό δείχνοντας την καρδιά τους, ενώ ο έτερος αδερφός Max Kolesne στα τύμπανα σπάει το σετ του και τα τύμπανα των αυτιών όλων με την ταχύτητα και δύναμη του. “Greek brothers and sisters” μας αποκαλεί ο Alex, τονίζει πόσο μεγάλη χαρά έχουν όποτε έρχονται και ο χαμός λίγο πριν το τέλος με το ομότιτλο κομμάτι του “Conquerors Of Armageddon” δύσκολα θα ξεχαστεί. Ψυχάρες μεγάλες και δείχνοντας πραγματικά ότι εκτιμούν το που βρίσκονται και με πλήρη αφοσίωση σε ότι κάνουν, κέρδισαν πολύ κόσμο με την παρουσία τους ακριβοδίκαια.
Venom Inc. λοιπόν, έχουν ακουστεί πολλά για το συγκρότημα του Tony Dolan, ο οποίος στην αρχή πορεύτηκε μαζί με τον Abaddon και τον Mantas θυμίζοντας τις παλιές καλές εποχές των Venom, ωστόσο πλέον μας συστήνονται με ένα άκρως ανανεωμένο line-up, το οποίο τολμώ να πω είναι φονικό. Ο Demolition Man αποδεικνύεται μεγάλο σκυλί του πολέμου και παρότι στην αρχή δεν ακούγεται τόσο δυνατά η φωνή του όσο θα θέλαμε, η συνέχεια γίνεται πολύ καλύτερη. Μετά από μία αναγνωριστική αρχή με τα μη Venom “There’s Only Black”, “War” και “Come To Me”, η συνέχεια είναι καταιγιστική κι όταν αρχίζουν τα κομμάτια των Venom, αρχίζει και ο παλμός να ανεβαίνει, μια και ο Γιάννης Νάκος δίπλα μου εύστοχα παρατηρεί μία έλλειψη ενέργειας από το κοινό. “Περίμενε να παίξουν τα Venom του λέω” και δικαιώνομαι, όχι ότι ανακάλυψα κανέναν τροχό φυσικά. Αρχίζει λοιπόν το πανηγύρι που θα εξελιχθεί εντυπωσιακά για 90’ (τίμιο) με τα “Bloodlust”, “Blackened Are The Priests” και “Parasite”, με τα κομμάτια να παίζονται σχεδόν σε τριπλή ταχύτητα, δίκην της φοβερής απόδοσης του ντράμερ Marc Jackson αλλά και του παιχταρά Curran Murphy που τα παίζει για πλάκα στην κιθάρα, μην ξεχνάμε ότι τον έχουμε δει και με τους Nevermore και με τους Annihilator.
Αφού ενδιάμεσα θα ακούσουμε τα “Ave Satanas”, “Inferno”, “Metal We Bleed” και “Time To Die” από τις πρόσφατες δουλειές τους, όλη η άλλη συναυλία είναι μόνο Venom υλικό και κρατηθείτε για το τι ακολούθησε. “Cursed”, “Live Like An Angel (Die Like A Devil)”, “Poison”, “Prime Evil”, “Black Metal”, “Countess Bathory”! Γίνεται καλύτερα; Αν γίνεται λέει… Μία εκπληκτική και άκρως tribal σχεδόν Sepultura εκτέλεση του “In League With Satan” κάνει το κοινό να ξεφύγει, με τον Chris των Ater, των Adam των Hate και τον Max των Krisiun να ανεβαίνουν με ταμπούρα στη σκηνή να παίζουν το ρυθμικό θέμα τυμπάνων, ενώ χρέη έξτρα φωνητικών αναλαμβάνουν πρώτα ο Alex των Krisiun και στη συνέχεια ο Fernando των Ater, με τον Dolan μετά το τέλος του κομματιού να αγκαλιάζει όλους στοργικά, ο Alex των Krisiun μάλιστα έκανε την κίνηση “προσκυνώ” και μας είχε κάνει ιδιαίτερη αναφορά πριν ότι είναι ο νέος του μέντορας. To τέλος με το έξτρα δώρο του “Witching Hour” ήταν το κερασάκι στην τούρτα, σε μία καταπληκτική εμφάνιση που τίμησε το παρελθόν αυτών των κομματιών και που δε νομίζω να την περίμενε και ο πλέον αισιόδοξος. Τους έβλεπα και κάθε μέρα αν χρειαζόταν, εύχομαι να μας ξανάρθουν πολύ σύντομα στο μέλλον.
Για το Rock Overdose,
Άγγελος Κατσούρας
Φωτογραφίες: Χριστόφορος Φίλης
Comments
