Όταν ανακοινώθηκε πριν κάποιους μήνες η συναυλία που διοργάνωνε ο σύλλογος heavy metal Θεσσαλονίκης Excalibur με τους Domine, Dark Nightmare και Steel Arctus, η ημερομηνία 18/01 κλείδωσε στο καλεντάρι. Live που δεν έπρεπε να χαθεί για κανένα λόγο.
Το κλίμα από πριν καν ανοίξουν οι πόρτες του Eightball ήταν πανηγυρικό. Φίλοι του Συλλόγου και οπαδοί των μπαντών έχουν μαζευτεί από διάφορα μέρη της Ελλάδας (Αθήνα, Κοζάνη, Καβάλα, Αλεξανδρούπολη και ποιος ξέρει από πού αλλού) με έναν και μόνο σκοπό. Να ακούσουν metal και να περάσουν καλά.
Έναρξη με τους Steel Arctus οι οποίοι χωρίς να χάσουν καθόλου χρόνο μας έπιασαν από τα μούτρα και μας σέρβιραν τίμιο ατσάλι από τους 2 δίσκους που έχουν ήδη κυκλοφορήσει, μία διασκευάρα του “Metal Daze” των θεών Manowar και ένα κομμάτι από τον επερχόμενο 3ο τους δίσκο. Μία πολύ δεμένη μπάντα με πολύ καλό υλικό και έναν frontman που παίζει μπάλα μόνος του. Όποιος έχει ακούσει τον Τάσο Λάζαρη επί σκηνής ξέρει ότι μιλάμε για έναν από τους καλύτερους τραγουδιστές που έχει η χώρα μας. Αν και ίσως η Ελλάδα είναι πολύ μικρή γι’ αυτόν.
Συνέχεια με τους Dark Nightmare. Χωρίς είδος υπερβολής μιλάμε για μία από τις καλύτερες μπάντες που έχουμε την ευκαιρία να αποκαλούμε “δικές” μας. Κάθε φορά που τους βλέπω είναι καλύτεροι. Κομμάτια ύμνοι, συναυλιακά με τον κόσμο να συμμετέχει σχεδόν σε όλα. Δεν έχει σημασία αν είναι νέα ή παλιά. Όπως πάντα η εμφάνιση τους είναι αψεγάδιαστη. Το ένα κομμάτι σερί μετά το άλλο χωρίς πολλά πολλά με τη μπάντα να παίζει λες και η ζωή τους κρίνεται από το συγκεκριμένο live! Εμφάνιση σεμινάριο. Τόσο απλά.
Και έφτασε η μεγάλη στιγμή της βραδιά. Για κάποιο λόγο δυστυχώς δεν είχα δει ποτέ πιο πριν τους Domine. Ω θεοί!!! Τι έχανα; Δε ξέρω που βρισκόταν το συγκεκριμένο live σε σύγκριση με μία από τις πολυάριθμες εμφανίσεις τους στην Ελλάδα αλλά αν δεν ήταν αυτό το κορυφαίο πραγματικά δεν μπορώ να διανοηθώ πως μπορεί να είναι αυτό. Έχει περάσει λίγο στο αστείο το τελευταίο διάστημα η φράση “τι ζήσαμε” αλλά πραγματικά ΤΙ ΖΗΣΑΜΕ ΡΕ;;;
Μία μπάντα να παίζει κομματάρες τη μία μετά την άλλη, με τρομερή ενέργεια, απίστευτο δέσιμο, έναν Morby να κάνει ότι θέλει σαν μπροστάρης των Ιταλών, να βγάζει όλα τα ψηλά σημεία για πλάκα και να γίνεται ένα με τον κόσμο! Ο κόσμος!!! Τι ήταν αυτό ρε παιδιά; Δεν υπήρξε δευτερόλεπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας που να μη τραγουδούσε να μην επευφημούσε την μπάντα ανάμεσα στα κομμάτια, να μη κάνει το ένα pit μετά το άλλο. Ακόμα και η μπάντα ώρες ώρες κοίταζε έκπληκτη. Μπορεί το live να έγινε στις 18/1 αλλά είμαι βέβαιος από τώρα ότι θα είναι από τα live της χρονιάς με χαρακτηριστική ευκολία.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω το εξής: αρχικά να στηρίζετε τα live όσο πιο πολύ μπορείτε. Ναι είναι δύσκολες οι εποχές. Ναι πλέον βομβαρδιζόμαστε από συναυλίες. Αλλά όσο μπορεί ο καθένας μας ας στηρίξει με τον τρόπο του. Πόσο μάλλον προσπάθειες που δε γίνονται από επαγγελματίες. Τίποτα το μεμπτό εννοείται σε αυτό και μάλιστα να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στους διοργανωτές ανά τη χώρα που μας έχουν φέρει πράγματα και θαύματα. Αλλά τα live όπως το συγκεκριμένο που έγινε από παιδιά που απλά αγαπάνε τη μουσική που ακούμε και ήθελαν να γιορτάσουν μαζί μας, να τα στηρίζετε λίγο παραπάνω!
Excalibur συνεχίστε έτσι. Εμείς θα είμαστε εκεί!
Για το RockOverdose
Απόστολος Πανταζόγλου
Φωτογραφίες: Τάσος Αγάπης (Tasos Agapis Photography)
Comments
