Είναι σπάνιες οι φορές που έχουμε τη δυνατότητα να δούμε στη χώρα μας ένα πακέτο συγκροτημάτων που περιοδεύει στην Ευρώπη. Συνήθως θα δούμε τον headliner με 1-2 τοπικά support και θα γκρινιάζουμε γιατί δεν ήρθαν και οι υπόλοιπες μπάντες της περιοδείας. Εντάξει κυρίως οι λόγοι είναι οικονομικοί αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.
Αυτή τη φορά ήμασταν τυχεροί και μπορέσαμε να δούμε ένα τέτοιο πακέτο με την περιοδεία “Only The Hard” να φέρνει 4 τρομερές μπάντες που παρέδωσαν μαθήματα του πως γίνεται μια συναυλία. Έναρξη με τους Γερμανούς Risk It! οι οποίοι βγήκαν ακριβώς στις 20:30 όπως είχε ανακοινωθεί (το πρόγραμμα τηρήθηκε απόλυτα από τη διοργάνωση). Στα 20 λεπτά που είχαν στη διάθεση τους πρόλαβαν και με το παραπάνω να δείξουν τι εστί hardcore και να ζεστάνουν τον κόσμο που ήδη ήταν περισσότερος από όσους περίμενα. Τρομερή ενέργεια στη σκηνή, πολύ ωραία κομμάτια και ιδανικό ξεκίνημα.
Επόμενη μπάντα οι Last Hope που τους έχουμε δει αρκετές φορές στα μέρη μας και ποτέ δεν μας απογοητεύουν. Με 30 χρόνια εμπειρίας πάνω στο σανίδι ξέρουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν για να περάσουμε όλοι καλά. Όπως είναι λογικό με τα χρόνια έχουν κάνει πολλούς φίλους εδώ και αυτό φάνηκε στα 25 λεπτά που τους απολαύσαμε καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που το κοινό συμμετείχε στα singalongs.
Σειρά για τους βετεράνους Death Before Dishonor. Κάθε φορά που τους βλέπω, ξέρω ότι θα δω μια μπάντα που τα δίνει όλα στη σκηνή και αυτή η φορά δεν ήταν διαφορετική. Ο frontman και ιδρυτής της μπάντας Bryan Harris από το ξεκίνημα δήλωσε πόσο καλά περνάνε πάντα στη χώρα μας και κάλεσε το κοινό να ξεκινήσει τα stage-divings πράγμα και το οποίο έγινε. Το ένα κομμάτι διαδέχονταν το άλλο με καταιγιστικό ρυθμό. Κλασσικά κομμάτια της μπάντας αλλά και νέα από τον τελευταίο τους δίσκο “Nowhere Bound” που κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάιο. Φυσικά για κλείσιμο δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το “Boston Belongs To Me” όπου μπάντα και κοινό έγιναν ένα.
Και είχε φτάσει η ώρα για τους Terror. Μπορεί να μην είναι από τις πρώτες μπάντες του hardcore χρονικά, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι ανήκουν στις σημαντικότερες και το απέδειξαν για μια ακόμα φορά, εκεί που πραγματικά μετράει. Πάνω στη σκηνή μαζί με τους οπαδούς / φίλους τους. Μιλάμε για μία εμφάνιση οδοστρωτήρα που δεν άφησε τίποτα όρθιο στο διάβα της. Ο Scott Vogel συνέχεια καλούσε το κοινό να έρθει πιο κοντά, να γεμίσει το χώρο μπροστά από την μπάντα ώστε να μπορεί ο κόσμος να κάνει stage-divings. Όπως και έγινε. Τα moshpits δεν σταμάτησαν λεπτό, ο κόσμος πολλές φορές αναλάμβανε το ρόλο του τραγουδιστή και η ενέργεια που έβγαζε το συγκρότημα ήταν λες και θα τίναζε την οροφή στον αέρα. Μπορεί η εμφάνιση τους να μην ξεπέρασε τα 40 λεπτά αλλά πιστέψτε με ήταν αρκετή για να μπει άνετα στις καλύτερες της χρονιάς για μένα.
Για το RockOverdose: Απόστολος “Astaldo” Πανταζόγλου
Φωτογραφίες: Ελπίδα Χοκμετίδου
Comments
