Βραδιά μελωδικού hard rock η συγκεκριμένη στο Κύτταρο με 2 συγκροτήματα του είδους και ένα cover band. Οι Diamond Signs ιδρύθηκαν τον Οκτώβριο του 2017, αποτελούνται από 4 ταλαντούχα κορίτσια, είναι αποκλειστικά cover band και ήταν το πιο «μεταλλικό» συγκρότημα της βραδιάς. Ανέβηκαν στην σκηνή στις 20:30 ακριβώς σύμφωνα με το πρόγραμμα. Την τραγουδίστρια Ιωάννα Κόλλια την είχα δει πέρυσι στην παρθενική συναυλία των Moira Touch και είχα εντυπωσιαστεί με τις φωνητικές της ικανότητες (https://rockoverdose.gr/illusive-mirrors-moiras-touch-still-dusk/). Όμως και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος ήταν αξιόλογες μουσικοί. Για μεγάλο μέρος του σετ τους στεκόμουν κάτω από την μπασίστρια Κική Καρανικόλα, και από τα ηχεία μπροστά μου έρχονταν κατευθείαν ο ήχος του μπάσου που «όργωνε». Ως πρώτο τραγούδι έπαιξαν το “Gutter Ballet” με την Ιωάννα και στα πλήκτρα, στην συνέχεια έπαιξαν ένα όχι τόσο «διασκευασμένο» τραγούδι, το “Fairies Wear Boots”, όπου εκεί ξεδιπλώθηκε και το ταλέντο της Μαρίας Αμπατζόγλου στα drums. Από το επόμενο τραγούδι “The Tower” (Bruce Dickinson) άρχισε να «ρολάρει» το συγκρότημα δεδομένου ότι τόσο το συγκριμένο όσο και τα επόμενα ήταν γραμμένα για υψίφωνους τραγουδιστές κάτι που ταίριαζε περισσότερο στην φωνή της Ιωάννας. Το “Women” (Def Leppard) το ενέταξαν πρόσφατα στο σετ τους και το έπαιξαν σε πιο metal εκδοχή απ’ ότι το πρωτότυπο (μπράβο τους), ενώ στα “Lonely” και “Girl from Lebanon” ξεδιπλώθηκε το κιθαριστικό ταλέντο της νεαρής Ιωάννας Μητσιώνη. Γενικά και προς τιμή τους έπαιξαν τραγούδια δημοφιλών μεν συγκροτημάτων όχι όμως τόσο ευρέως διαδεδομένα (μην πω ξεχασμένα) τα οποία μας τα υπενθύμισαν όπως: “Girl from Lebanon” (Europe), “Sails of Charon” (Scorpions). Για το τέλος έπαιξαν υπέροχα 2 κλασσικά τραγούδια “Cold Sweat” (Thin Lizzy) και “Wrathchild” (αν δεν ξέρετε ποιών είναι μάλλον κατά τύχη μπήκατε σε αυτή την ιστοσελίδα). Το σετ τους ολοκληρώθηκε κατά 21:45 και σε 45΄ ερμήνευσαν υπέροχα 9 τραγούδια κλασικού metal - hard rock.
Diamond Signs setlist
1 Gutter Ballet (διασκευή Savatage)
2 Fairies Wear Boots (διασκευή Black Sabbath)
3 The Tower (διασκευή Bruce Dickinson)
4 Women (διασκευή Def Leppard)
5 Lonely (διασκευή Crimson Glory)
6 Girl from Lebanon (διασκευή Europe)
7 Sails of Charon (διασκευή Scorpions)
8 Cold Sweat (διασκευή Thin Lizzy)
9 Wrathchild (διασκευή Iron Maiden)
Οι Stellar Veil μου είναι οικείοι, καθώς τους είχα παρακολουθήσει πριν λίγους μήνες και μου είχαν κάνει αρκετά καλή εντύπωση τότε (https://rockoverdose.gr/nullozero-stellar-veil-atomic-blast-live-piraeus-club-academy/). Πρόκειται για ένα συγκρότημα με επιρροές από το μελωδικό hard rock και AOR των 80ties (εποχή όπου το συγκεκριμένο είδος ήταν στο απόγειο του), αλλά με σύγχρονη πινελιά. Αποτελούνται από πολύ καλούς μουσικούς ως μονάδες, ξεκινώντας από τον πολύ έμπειρο και δεξιοτέχνη Δημήτρη Παλούδη (κιθάρα), Γιάννη Κοντό (μπάσο), Πέτρο Παπαδημάτο (πλήκτρα), Harris Freeman (τύμπανα). Τελευταία άφησα τα φωνητικά όπου δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα με τους Jon Soti (από τις καλύτερες φωνές στο χώρο) και την Δέσποινα Τσελίκα και στα backing vocals, «όχι και τόσο backing», όπως ανέφερε και ο Γιάννης στην παρουσίαση των μελών προς το τέλος του σετ. Η συναυλία αυτή εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο προώθησης του πρόσφατου και μοναδικού μέχρι στιγμής άλμπουμ τους "Calling the Hearts of the World" (31/3/2025), το οποίο έπαιξαν ολόκληρο συν μία διασκευή, το “Promises” (τραγούδι των Hideaway, αντίστοιχου είδους συγκρότημα στο οποίο συμμετείχαν 4 από τα 5 μέλη των Stellar Veil, πλην του Jon Soti). Συνολικά στα 50’ που διήρκησε το σετ τους πραγματοποίησαν πολύ καλή εμφάνιση, έδειξαν ότι ήταν καλοπροβαρισμένοι στις δομημένες και απαιτητικές συνθέσεις τους, λειτούργησαν αρμονικά ως σύνολο και φυσικά απέσπασαν το θερμό χειροκρότημα και τα ευμενή σχόλια του ακροατηρίου.
Stellar Veil setlist
01 Safely Chained
02 Feel the Pain
03 A Thousand and one Nights
04 To Mend a Broken Heart
05 Diamonds to Dust
06 Promises (διασκευή Hideaway)
07 Cross the Line
08 Sign of Times
09 Calling the World
10 Final Stand
Το σύνηθες είναι να γνωρίζει κάποιος ένα συγκρότημα και μετά τα μέλη του, στην συγκεκριμένη περίπτωση έγινε το ανάποδο. Τους Destiny Calls τους έμαθα, από τον drummer τους Πέτρο Παπαπέτρο, ο οποίος μεταξύ των άλλων είναι και φωτογράφος αρκετών ανταποκρίσεων και έχουμε παρευρεθεί μαζί σε ουκ ολίγες συναυλίες, οι περισσότερες εκ των οποίων στο συγκεκριμένο club. Οι Destiny Calls παίζουν και αυτοί μελωδικό hard rock, θα έλεγα κάπως σκληρότερο σε σχέση με τους Stellar Veil. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν και αυτοί την πρώτη πλήρη κυκλοφορία τους “Alive” (7/3/2025), ένα άλμπουμ με καλοδομημένες συνθέσεις μελωδικού hard rock - AOR των 80ties, έξυπνες μελωδίες στις κιθάρες και τα πλήκτρα, πιασάρικα χορωδιακά φωνητικά και δυνατές ερμηνείες.
Λίγο πριν τις 22:50 ακούστηκαν οι πρώτες νότες ενός εισαγωγικού ορχηστρικού intro και αμέσως μετά εμφανίστηκαν επί σκηνής μέσα σε αποθέωση από το κοινό παίζοντας το “Better Days”. Δεν τους είχα δει ποτέ ζωντανά και εντυπωσιάστηκα αρχικά από τον μπασίστα τους Λουκά Αδαμόπουλο με το εξάχορδο μπάσο! Φανταστείτε τι παίκτης πρέπει να είναι για να χειρίζεται ένα τέτοιο όργανο! Όμως και οι υπόλοιποι μουσικοί ήταν ένας και ένας. Η Αγγελική Ροσσολάτου διέθετε πολύ καλά δουλεμένη φωνή, ταιριαστή για το είδος που τραγουδάει και στην συγκεκριμένη συναυλία απέδωσε αρκετά καλά. Ο έμπειρος δεξιοτέχνης κιθαρίστας Σπύρος Φουσέκης, συνθέτης και στιχουργός του “Alive” μαζί με την Αγγελική ήταν ο frontman της μπάντας. Ο Γιώργος Γεωργίου στα πλήκτρα (γνωστός από τους InnerWish) έδινε ένα ξεχωριστό ηχόχρωμα. Και φυσικά ο Πέτρος που ήταν πολύ σταθερός στα τύμπανα και στους ρυθμούς, ενώ είχε και την σχετική άνεση να κάνει και stick tricks αρκετές φορές.
Οι Destiny Calls έπαιξαν και άλλα 3 συνεχόμενα τραγούδια τους, συνθετικά «δυναμίτες», τα: “Alive” (θυμίζει σε κάποια σημεία λίγο το “Self Portrait” των Rainbow), “Lonely Days Lonely Nights” και “Out of Love” (όπου το κοινό «την είχε καταβρεί» και χειροκροτούσε ρυθμικά). Ακολούθως έπαιξαν την πρώτη τους διασκευή “Desperate Dreams” (των Survivor), απόλυτα λογική επιλογή. Ακολούθησαν 2 δικά τους τραγούδια “Angel” και “Into the Night” όπου το κέφι απογειώθηκε. Μάλιστα στο “Angel” ο Σπύρος έκανε και οπτικό show (πλην του κιθαριστικού) όπου έπαιξε με την κιθάρα πίσω από τo κεφάλι (όπως ο Hendrix), ενώ για κάποιο διάστημα έπαιξε γονατιστός. Το κέφι είχε πλέον απογειωθεί τόσα για τα μέλη του συγκροτήματος, όσο και για το κοινό. Αμέσως μετά ο Σπύρος ανέφερε ότι είχε απωθημένο να παίξει διασκευή Cher (μερικοί φώναξαν «φέρε μας την Cher», προς πληροφόρηση τους είναι 80 ετών) και έπαιξαν το “I Found Someone”. Απαιτητικό τραγούδι κυρίως στα φωνητικά, όπου η Αγγελική ανταποκρίθηκε επαρκέστατα, ενώ και το επόμενο ήταν επίσης διασκευή, το πασίγνωστο “Hide your Heart”. Το εν λόγω τραγούδι ενώ περιλαμβάνεται στο ομώνυμο άλμπουμ (1988) της Bonnie Tyler, παρόλο που είχε γραφτεί από τους Paul Stanley (Kiss), Desmond Child και Holly Knight αρχικά δεν συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ των Kiss “Crazy Nights” (1987), αλλά στο επόμενο “Hot in the Shade” (1989). Η Αγγελική είχε απλώσει κάτω ένα σωρό χαρτιά με στίχους δεδομένου ότι όπως ανέφερε «είχε τεράστιους στίχους» (που δύσκολα απομνημονεύονται). Συγνώμη, αλλά θα εκφράσω ένα παράπονο - απορία μου: «τόσα ωραία τραγούδια έχουν βγάλει ένα σωρό hard rock συγκροτήματα (είτε γνωστά όπως: AC-DC, Deep Purple, BOC, Rainbow, UFO, Grand Funk, The Who, Aerosmith, κτλ, είτε άγνωστα). Αυτό βρήκαν να διασκευάσουν;». Τέλος πάντων, οι προτιμήσεις των καλλιτεχνών είναι σεβαστές και το κοινό έδειξε να το ευχαριστιέται ιδίως στο ρεφρέν: «Ah, ah, hey, hey, doo, doo»! Ολοκλήρωσαν το σετ τους με το “Tonight” σε εντελώς πανηγυρικό κλίμα κατά τις 23:45. Σε 55’ είχαν παίξει 7 από 9 τραγούδια του “Alive” και 3 διασκευές.
Κρίνοντας από τις αντιδράσεις το κοινό έδειξε ευχαριστημένο από την απόδοση και των 3 συγκροτημάτων. Επακολούθησε σύντομη συζήτηση με φίλους και μέλη των συγκροτημάτων και τρέξιμο ολοταχώς προς τον σταθμό του μετρό διότι η επόμενη ημέρα ήταν εργάσιμη και δυστυχώς όσοι όδευαν προς τα νότια προάστια «φάγαμε πακέτο» με τους κλειστούς σταθμούς λόγω έργων. Έφτασα στο σπίτι μετά την 1 και με την υπερένταση που είχα κοιμήθηκα πολύ λίγο. Δεν πειράζει, άξιζε τον κόπο και για τα 3 συγκροτήματα!
Destiny Calls setlist
01 Better Days
02 Alive
03 Lonely Days Lonely Nights
04 Out of Love
05 Desperate Dreams (διασκευή Survivor)
06 Angel
07 Into the Night
08 I Found Someone (διασκευή Cher)
09 Hide your Heart (διασκευή Bonnie Tyler, Kiss)
10 Tonight
Για το RockOverdose,
Κείμενο - Φωτογραφίες: Παναγιώτης Παπανδρεόπουλος
Υ.Γ.: Όποιος στο merchandise αγόραζε το “Alive”, έπαιρνε δώρο και το “Anything she does … is magic” των Silver R.I.S.C. (μέλος των οποίων ήταν ο Σπύρος Φουσέκης) σε επανακυκλοφορία της Unisound (τι μου θύμισε, πόσες φορές οι παλιότεροι δεν είχαμε πάει στο εν λόγω δισκάδικο στον ημι-όροφο κτιρίου επί της Ακαδημίας;). Το άλμπουμ αυτό είχε αρχικά κυκλοφορήσει από την Molon Lave Records (άλλες ένδοξες μνήμες) το 1993. Οι Silver R.I.S.C. επανασυστάθηκαν το 2019 και στους οποίους συμμετέχει (ως μέλος της αρχικής σύνθεσης) ο επίσης βιρτουόζος Δημήτρης Γασπαράτος. Επίσης με 5€ αγόραζε κάποιος το “Love is a Mystery” (2015) των Flying Mercury, στο οποίο συμμετείχαν 2 μέλη των Destiny Calls (Φουσέκης, Παπαπέτρου) και ο Γιάννης Κοντός των Stellar Veil. Αρκετά καλή και αξιοπρόσεκτη κυκλοφορία.
Comments
