Ανταπόκριση: Dødheimsgard, Dødsferd @ Temple, Αθήνα (06/12/2024)


Υπάρχουν μουσικοί και υπάρχουν καλλιτέχνες. Οι μεν βγαίνουν με τη σέσουλα, οι δε είναι κάτι σπάνιο ειδικά στις μέρες μας. Ο Vicotnik σε κάθε του δημιουργία αποδεικνύει ότι είναι ο ορισμός του καλλιτέχνη, με όραμα και ταλέντο, ιδιόμορφος και αντισυμβατικός που σπάει τα όρια του τετριμμένου και οδηγεί προοδευτικά ανοίγοντας νέους ορίζοντες. Το ελληνικό κοινό έχει μια ιδιαίτερη σχέση μαζί του, από τα πρώτα βήματα των Ved Buens Ende κιόλας, άρα ξέρουμε τι περιμένουμε. Κάτι απρόσμενα εκπληκτικό.

 

 

Τις πόρτες άνοιξαν οι δικοί μας Dødsferd με μια μικρή καθυστέρηση. Γερόλυκοι πλέον καθώς κουβαλάνε 20 χρόνια πλέον στη πλάτη τους, με ντουζίνες κυκλοφοριών και στοχευμένων εμφανίσεων. Black Metal απλό και μεστό τύπου Gorgoroth, Horna με κάποια Celtic Frost σημεία κατάλληλα για live. Στην αρχή το κοινό ήτανε λίγο χλιαρό αλλά λίγο η καύλα τους, λίγο τα πορωτικά τους κομμάτια, λίγο η παρουσία του Wrath στη φωνή, από το δεύτερο και μετά εισέπρατταν τα χειροκροτήματα και κάποια κεφάλια να κουνιούνται που έπρεπε. Δεν κάνανε κανένα περίεργο show, ούτε πολλά πολλά με το κοινό είχανε, ούτε βίντεο, τίποτα δεν χρειαζότανε, άλλωστε, είπαμε!... απλή, ωμή και συναυλιακή μπλακίλα. Ξεχώρισα τα “Fucking Your Creation” και το “Your Kingdom Was Built In A Lie” που είναι ότι πρέπει για good, friendly, violent fun. Πολύ καλοί και στην σκηνή πέρα από το στούντιο λοιπόν και μπράβο.

Setlist:

Restoration Of Justice
Decay
Fucking Your Creation
Withered By Death
Your Kingdom Was Built In A Lie
As The Light Revealed His Wound
The Hate Goes On
Hypocritic Shitfuckers Still Breathing

 

 

 

Με το που φύγαν από το σκηνή, σχεδόν αμέσως, άρχισαν να ετοιμάζονται οι headliners λόγο πίεσης χρόνου, πράμα που δεν χάλασε και κανέναν αφού, ανυπομονούσαμε να δούμε πρώτη φορά τον Vicotnik πίσω απ’το μικρόφωνο των DHG (κάτι το οποίο μάλλον έπρεπε να είχε γίνει πολύ πιο πριν απ’ ό,τι απέδειξε και στο σανίδι).

 

 

Ήρθε η ώρααααα…περίπου 10:30…Άντε τώρα περιέγραψε αυτό που είδαμε…Κατ’αρχάς είχανε guest στα 3 τραγούδια του “Black Medium Current”, την τραγουδίστρια των Absinthe Green, Ειρήνη Παπαδοπούλου στα backing vocals και το δίδυμο των Pulsar 1081 στα πλήκτρα (και οι τρεις συμπατριώτες μας).

 

 

Με το που εμφανίστηκε o Vicotnik από τα παρασκήνια μας αποστόμωσε με την εμφάνισή του. Κουστούμι, το μισό με γυαλιστερά σχέδια, φούτερ από μέσα και την κουκούλα πίσω, αθλητικά παπούτσια, μάλλινα χειμωνιάτικα γάντια, πράσινο-μπλε βάψιμο και ένα μαύρο τούλι στην αρχή να καλύπτει το πρόσωπό του. Φαντασμαγορικός! Το “Et Smelter” ξεκίνησε με λίγο χαοτικό ήχο αλλά έστρωσε λίγο μετά. Τον υποδεχτήκαμε βασιλικά και με τη σειρά του μας ευχαρίστησε υπογραμμίζοντας ότι νιώθει την Ελλάδα σα σπίτι του και αστειευόμενος είπε “είμαι μισός Νορβηγός, μισός Ινδός και μισός Έλληνας…αν αυτό βγάζει νόημα..”. Αφού κατακεραύνωσαν με “Sonar Bliss” και μας ταξίδεψαν με “Interstellar Nexus”, πήγαν πίσω στην πρώτη κυκλοφορία τους με “Midnattskogens Sorte Kjerne”.

 

 

Καθ’ όλη την διάρκεια του set ο frontman ή καλύτερα performer μας είχε προσηλωμένους πάνω του. Χτυπιόταν, ωρύονταν, εκστασιαζόταν, έπεφτε στο πάτωμα της σκηνής, βουτούσε στο κοινό, κατέβαινε ανάμεσά μας, αγκάλιαζε οπαδούς, έκανε ότι πάει να δαγκώσει τον ένα κιθαρίστα, βάραγε πάνω στην πώρωση τον έρμο τον δεύτερο, προσποιούταν ότι φτερούγιζε, έκανε χαβαλέ λέγοντας τη λέξη “μαλάκα” και ότι ξέρει πολλές βρισιές στα ελληνικά, πριν μας χώσουν το “Fluency” όπου άρχισαν τα πρώτα pit. Καπάκια, επιμένουν με την thrash πλευρά τους, προλογίζει The Ultimate Motherfucker αντί για The Ultimate Reflection και το ξύλο συνεχίζεται. Μας κάνουν δωράκι παίζοντας και ένα από Doedsmaghird το “Death Of Time”. Παίρνουμε μια ανάσα μα, στα ηχεία ακούγετε ένα γνώριμο πιανάκιιιι…Ωχ αμάν “Traces Of Reality”! Το signature κομμάτι σταθμός, και για τους ίδιους αλλά και για το black metal, που χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα με τον σιδηρόδρομο ξυλοδαρμού. Πάρε και “Shiva Interfere” να έχουμε να θυμόμαστε πως ήταν κάποτε στη γη, με ένα Vicotnik να παίρνει την μπύρα του και να περιλούζεται. Δεν ξεχνάνε κανένα άλμπουμ τους, άρα ήρθε η ώρα για “Supervillain Outcast” με “The Snuff Dreams Are Made Of” για να ξεβιδωθούμε εντελώς και μας κούνησαν το μαντήλι με την σπαζοκεφαλιά του “Aphelion Void”.

 

 

Σύνολο περίπου 1:45 λεπτά μας γεμίσανε με την ενέργειά τους και να παραμιλάμε για την φιγούρα του Yusaf που έδωσε ψυχή και σώμα κυριολεκτικά. Όσοι δεν παρευρέθηκαν, είτε επειδή ήταν sold out, είτε για άλλο λόγο λυπάμαι που το λέω αλλά κρίμα που το χάσανε και αυτό ήταν το μόνο μείον της βραδιάς αυτής. Έπρεπε να ήταν σε μεγαλύτερο χώρο απ’ τη μια αλλά, ίσως έχανε και από την επαφή με το κοινό απ’ την άλλη. Ελπίζουμε να μας ξανάρθουν σύντομα και όχι σε 5 χρόνια όπως αστειεύτηκαν στο τέλος.

 

Setlist:

Et Smelter
Sonar Bliss
Interstellar Nexus
Midnattskogens Sorte Kjerne
Fluency
The Ultimate Reflection
Death Of Time (από Doedsmaghrid)
Traces Of Reality
Shiva Interfere
The Snuff Dreams Are Made Of
It Does Not Follow
Aphelion Void

 

 

Για το Rockoverdose,

Δημήτρης "Ronin"

 

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Καταστρόφος @alexandros_kat 


Comments