"Οι βασιλιάδες του folk metal απέδειξαν για άλλη μία φορά την αξία τους!"
Οι Eluveitie είναι ίσως ένα από τα καλύτερα (μην πω το καλύτερο) folk metal συγκροτήματα. Τους έχω παρακολουθήσει 2 φορές στο παρελθόν και μόλις πληροφορήθηκα ότι θα παίξουν στην Αθήνα, σκέφτηκα ότι αυτή η συναυλία θα είναι «άχαστη» για μένα.
Ήδη λίγο πριν από τις 20:00 υπήρχε μία ικανοποιητική πληρότητα στον συναυλιακό χώρο. Η συναυλία ξεκίνησε περί τις 20:10 (~ 5' νωρίτερα από την προγραμματισμένη έναρξη) με τους Ελβετο-Βαυαρούς (3 μουσικοί είναι Βαυαροί + την Ελβετίδα τραγουδίστρια Melissa Bonny) Ad Infinitum. Πρόκειται για μία σχετικά νέα (και νεανική) Symphonic Metal μπάντα που σχηματίστηκε το 2018 και έχουν κυκλοφορήσει από το 2020 μέχρι σήμερα 4 πλήρεις κυκλοφορίες: τα Chapter I-ΙΙΙ και το πρόσφατο Abyss. Αυτή η περιοδεία τους ήταν η πρώτη τους επί ελληνικού εδάφους και ήταν πετυχημένη δεδομένου ότι τόσο το κοινό ήταν ενθουσιώδες, όσο και το συγκρότημα αν κρίνω από τις αντιδράσεις τους και το κεφάτο παίξιμο τους. Η Melissa διαθέτει φοβερό εύρος ποιοτικότατης φωνής από brutal φωνητικά στα πιο metalcore μέρη των τραγουδιών μέχρι mezzo soprano και είναι σχετικά γνωστή στο κοινό δεδομένου ότι εκτός των Ad Infinitum έχει τραγουδήσει στους Evenmore, Rage of Light, The Dark Side of the Moon και στις ζωντανές εμφανίσεις των Kamelot από το 2023. Όμως και οι υπόλοιποι μουσικοί (αν και λιγότερο γνωστοί) δεν υστέρησαν. Εντύπωση προκάλεσε η καθαριστική δεινότητα του Adrian Thessenvitz, ο οποίος έπαιζε με 8χορδη κιθάρα, αλλά και οι υπόλοιποι μουσικοί (Korbinian Benedict στο μπάσο και Niklas Müller στα drums) ακούγονταν πολύ καλά τεχνικά καταρτισμένοι.
Ενδεικτικό της ένθερμης υποδοχής από το κοινό είναι ότι προς το τέλος η Melissa είπε: "θα σας έλεγα να τραγουδήσετε δυνατότερα, αλλά ήδη τραγουδάτε αρκετά δυνατά όπως και το κοινό χθες στην Θεσσαλονίκη" και έδωσε το μικρόφωνο στα υπόλοιπα 3 μέλη να εκφράσουν τις ευχαριστίες τους στο ελληνικό κοινό. Σε ~ 42' έπαιξαν 10 τραγούδια 6 εκ των οποίων από την τελευταία κυκλοφορία τους (Abyss) και 2 από τα Chapter IΙ και ΙΙΙ, ενώ το Chapter I (πρώτη τους κυκλοφορία) δεν εκπροσωπήθηκε. Αποχώρησαν καταχειροκροτούμενοι αποκομίζοντας τις καλύτερες εντυπώσεις. Τους ευχόμαστε Ad Infinitum (= για πάντα) καλλιτεχνικές επιτυχίες.
Ad Infinitum setlist
Follow Me Down
Aftermath
Upside Down
Anthem for the Broken
Outer Space
Surrender
Animals
The One You’ll Hold On To
Into the Night
Unstoppable
Σύντομο διάλειμμα για τις αναγκαίες αλλαγές στην σκηνή, για να πάρουν την σκυτάλη οι Μολδαβοί Nu Metallers Infected Rain, οι οποίοι υπάρχουν από το 2008, έχοντας 6 πλήρεις κυκλοφορίες στο ενεργητικό τους. Δεν είναι άγνωστοι καθώς είχαν ξαναπαίξει στην Αθήνα (22/9/2023), γεγονός που αποτυπώθηκε στις αντιδράσεις του κοινού. Εκτός της μουσικής τους εντυπωσιάζουν και με τις εκκεντρικές τους κομμώσεις (τεράστια ράστα μαλλιά) 2 μελών τους: της τραγουδίστριας Elena 'Lena Scissorhands' Cataraga και του κιθαρίστα Vadim 'Vidick' Ozhog και ιδίως όταν κάνουν headbanging μοιάζουν με τεράστια πλοκάμια! Κυρίως αυτοί οι 2 είχαν τον ρόλο των frontmen (περισσότερο η Elena) και “όργωναν” την σκηνή πάνω - κάτω. Όμως και η Ιταλίδα μπασίστρια Alice "Lane" Pandini (με 5χορδο μπάσο), καθώς και ο drummer Eugene Voluta συντέλεσαν τα μέγιστα στο ηχητικό αποτέλεσμα.
Από μουσικής άποψης τώρα, ήταν "καταιγιστικά" συνεπείς στο είδος που παίζουν και αυτό ξεσήκωσε το κοινό σε μεγάλο βαθμό. Η φωνή της Elena ακροβατούσε από τα brutal growls μέχρι τις άριες. Ενώ οι ένθερμες εκδηλώσεις του κοινού ξεκίνησαν από μικρά mosh pits ήδη από τα πρώτα τραγούδια μέχρι που στο “Dying Light” έγινε ένα μεγάλο mosh pit που διήρκησε αρκετά, ενώ στην μέση του κομματιού η Elena ζήτησε από το κοινό να καθίσουν όλοι κάτω (για να μην τραυματιστεί κανείς) και με το 1-2-3 οι θεατές ξαφνικά χοροπήδησαν. Το κέφι συνεχίστηκε και με τα επόμενα τραγούδια μέχρι και το τελευταίο "Sweet, Sweet Lies", όπου στην αρχή του έγινε ένα τεράστιο pit και μετά η Elena πατώντας στο κάγκελο τραγούδησε κυριολεκτικά πάνω από το αλαλάζον κοινό των πρώτων θέσεων. Η συναυλία τελείωσε στις 10 ακριβώς με το μυαλό αρκετών θεατών "στα κάγκελα". Αναμφίβολα, η παρουσία τους ήταν πολύ δυναμική και κέρδισαν επαξίως την επιδοκιμασία του κοινού.
Infected Rain setlist
A Second or a Thousand Years (Intro)
The Realm of Chaos
Pandemonium
Vivarium
Fighter
The Answer is You
Dying Light
Never to Return
Because I Let You
Sweet, Sweet Lies
Σχετικά μεγάλο διάλειμμα (~ 30') «πηγαδάκια» και συζητήσεις ανάμεσα στους θεατές, κάποιες αρκετά ενδιαφέρουσες. Π.χ παρακείμενος μου, ανέφερε ότι έχει δει όλες τις εμφανίσεις των Eluveitie στην Αθήνα (5) με πρώτη εκείνη του 2009 στον Ελληνικό Κόσμο ή πίσω από εμένα ήταν μία παρέα 5-6 Ουκρανών (το Folk Metal είναι ιδιαίτερα αγαπητό σε Ρωσία, Ουκρανία) με τους οποίους συνομίλησα και εγώ. Η αναμονή ενέτεινε την αγωνία, η οποία έληξε περί τις 10:30 όπου έκανε την εμφάνιση της η 8μελής μπάντα! Ξεκίνησαν πολύ δυναμικά με μία τριάδα "δυναμίτη" παλαιών καλών επιτυχιών: "Helvetios", "Ategnatos" και "Tarvos". Το συγκεκριμένο τραγούδι αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της ποικιλίας και "πολυοργανικότητας" της μπάντας. Ο Chrigel όχι μόνον τραγούδησε, αλλά και στο τέλος έπαιξε φλάουτο (όπως και ο Matteo Sisti στο βάθος της σκηνής), δίπλα του η Fabienne Erni έπαιζε άρπα και παραπέρα η Lea Sophie Fischer hurdy-gurdy (αυτό το περίεργο όργανο), η οποία Lea στην συνέχεια ήρθε πιο μπροστά στην σκηνή έκανε headbanging και στη συνέχεια έπαιξε βιολί, ενώ ο Chrigel έπαιζε φλάουτο!
Μετά το "Tarvos" ο Chrigel ευχαρίστησε το κοινό, όμως αυτά που έλεγε δεν μπορούσαν να ακουστούν από τις έντονες ιαχές του κόσμου: “Eluveitie - Eluveitie”. Σε κάποιο άλλο σημείο ανέφερε ότι πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα από την τελευταία τους εμφάνιση και πράγματι ήταν ακριβώς πριν 10 χρόνια (13/2/2015 στο Fuzz club).
Το "πάρτυ" συνεχίστηκε σε πιο χαλαρούς ρυθμούς (πιο Symphonic Metal) με το "The Prodigal Ones" από το αναμενόμενο album “Ànv” με την εκπληκτική φωνή της Fabienne Erni να αναλαμβάνει το κύριο μέρος των φωνητικών, όπως και στο επόμενο "Exile of the Gods". Ακολούθησε πάλι μία τριάδα επιτυχιών από τα παλιά: "Slanias Song", "A Rose for Epona" και "Epona" με τον κόσμο να μην σταματάει το χοροπηδητό. Στο τέλος του "A Rose for Epona" η Fabienne είπε στα Ελληνικά: "Γειά σου Αθήνα, τί κάνεις?" και αναφέρθηκε στο νέο επερχόμενο άλμπουμ "Ànv" που θα κυκλοφορήσει στις 25 Απριλίου. Οι φωνητικές της ικανότητες είναι απίστευτες και το απέδειξε με μία άρια στο τέλος του "Epona", αλλά το κυρίως σοκ ήρθε με το ολοκαίνουριο "Ànv", στο οποίο τραγούδησε α καπέλα (χωρίς όργανα, ίσως κάποια χαμηλόφωνα samples) και η φωνητική της ερμηνεία ήταν καθηλωτική! Μάγεψε όλη την αίθουσα!
Η συναυλία συνεχίστηκε με παλαιές επιτυχίες με το κοινό να μην σταματάει ούτε στιγμή το χοροπηδητό και λοιπές εκδηλώσεις ενθουσιασμού με κορυφαία ίσως στιγμή το "The Call of the Mountains". Έκαναν ένα μικρό διάλειμμα για να επιστρέψουν με ένα encore με 2 τραγούδια: "Premonition" και "Inis Mona". Μάλιστα στο "Inis Mona" ο Matteo ήρθε στα αριστερά της σκηνής παίζοντας γκάιντα, ενώ ο Chrigel έπαιζε φλάουτο και έκανε νόημα στο κόσμο να ανοίξει διάδρομο όπερ και εγένετο και πατώντας στο κάγκελο πήδησε στο κενό (προς στιγμή κάποιοι νόμισαν ότι ήθελε να κάνει crowd surfing και το κοινό δεν τον έπιασε, αλλά δεν ήταν έτσι) και μετά από λίγο συνέχισε να παίζει γκάιντα μέσα στο πλήθος! Αυτό ήταν ένα μικρό δείγμα των απίστευτων στιγμών συναυλιακού μεγαλείου που έζησε το κοινό στο Gagarin εκείνη την νύχτα. Οι Eluveitie απέδειξαν και επί σκηνής ότι είναι οι ηγέτες του Folk Metal και ευχόμαστε να μην περιμένουμε άλλα 10 χρόνια για να τους ξαναδούμε!
Το μόνο ίσως μελανό σημείο ήταν ο κάπως κακός ήχος (στους Eluveitie μόνο): τα drums ήταν δυνατά απ΄ όσο θα έπρεπε. Από την άλλη μεριά με 8 μουσικούς και τόσα όργανα επί σκηνής τι να πρωτοσυντονίσει αυτός ο ηχολήπτης?
Eluveitie setlist
Helvetios
Ategnatos
Tarvos
The Prodigal Ones
Exile of the Gods
Slanias Song
A Rose for Epona
Epona
Ànv
Aidus
Deathwalker
The Call of the Mountains
Ambiramus
Havoc
King
encore:
Premonition
Inis Mona
Για το RockOverdose,
Παναγιώτης Παπανδρεόπουλος
Φωτογραφίες: Χριστόφορος Φίλης - @christof_filis_photography
Comments
