Δυνατή συναυλιακή σεζόν αναμένεται να είναι κ αυτή η καινούρια και ένα τέτοιο live ήτανε κι αυτό στο 8ball στις 17/09 . Παρά το γεγονός ότι το venue ήταν μισογεμάτο, όσοι βρέθηκαν εκεί απόλαυσαν μια βραδιά γεμάτη ένταση και εξαιρετική μουσική.
Την σκηνή άνοιξε μια από τις αγαπημένες μου ελληνικές symphonic-epic μπάντες, οι θεσσαλονικείς Graywitch, οι οποίοι μας έχουνε συνηθίσει σε αρκετές εμφανίσεις σε live τώρα τελευταία, προς μεγάλη μας ευχαρίστηση. Eίναι η ζωντανή απόδειξη ότι σαν σκηνή στην Ελλάδα μπορούμε να τα καταφέρουμε καλά και στους πιο epic-rhapsody-manowar ήχους (όπως π.χ. και οι Triumpher ), πέρα από stoner, heavy, black και thrash δηλαδή...
Ο Γιώργος με την μελωδική του φωνή και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος άνοιξαν με το "Children of Gods" και ακολούθησαν τα "Odysseus", "Metalhead", "Holy Lands", "Lost In A Maze, "Heavymetal Life", "God of War". Με το χαρακτηριστικό τους γνώριμο και δυναμικό ήχο, κατάφεραν να μαγνητίσουν το κοινό από το πρώτο λεπτό, συνδυάζοντας επιβλητικά συμφωνικά στοιχεία με τη δύναμη και την ένταση του epic metal. Η παρουσία τους επί σκηνής αποπνέει αυτοπεποίθηση και πάθος, ενώ οι μελωδίες και οι συνθέσεις τους δείχνουν βαθιά γνώση και σεβασμό στις ρίζες του είδους.

Δεύτεροι βγήκαν οι Angelo Perlepes' Mystery μια μπάντα με μακρά ιστορία και σημαντική παρουσία στη σκηνή του heavy-power metal, που έφερε φρέσκια πνοή με το ολοκαίνουργιο album τους «Spelled by Fire». Με γνώριμους, δυναμικούς heavy-power ρυθμούς, το άλμπουμ αποδεικνύει την εμπειρία και την ποιότητα που συνοδεύει το όνομα του Άγγελου Περλεπέ όλα αυτά τα χρόνια.
Όσοι γνωρίζουν τι σημαίνει ο Άγγελος Περλεπές στον χώρο, αλλά και τις εξαιρετικές κιθαριστικές του ικανότητες, καταλαβαίνουν πόσο τυχεροί ήμασταν που τον είδαμε live. Ο ίδιος ο Περλεπές έχει επηρεαστεί ξεκάθαρα από θρύλους της κιθάρας όπως ο Ritchie Blackmore, ενώ στο παίξιμό του διακρίνεται και μια αχνή σκιά από τον Yngwie Malmsteen, κάτι που προσθέτει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στο στυλ του.
Η ενέργεια και το πάθος που έβγαλε η μπάντα πάνω στη σκηνή μεταφέρουν απόλυτα την ουσία της μουσικής και μάγεψαν το κοινό, κάνοντάς το να ζήσει μια εμπειρία που δύσκολα ξεχνιέται. Με το νέο τους album «Spelled by Fire», οι Angelo Perlepes' Mystery αποδεικνύουν ότι δεν είναι απλά μια μπάντα με ιστορία, αλλά μια ζωντανή, δημιουργική δύναμη που συνεχίζει να εξελίσσεται και να εμπνέει τη heavy-power metal κοινότητα.
Setlist
-
Wizards of the Western Coast
-
Visions Will Find the Way
-
Tales
-
Merciful / Stormrider
-
For the Love of the God
-
The Journeyman
-
Feels Like I've Done It Before
-
Spelled by Fire
-
Neverending Flame


Και ήρθε η ώρα να πάρουν φωτιά οι κιθάρες των Jag Panzer, με τα γρήγορα heavy riffs και την αγέραστη φωνάρα του Tyrant. Μόλις βγήκαν στη σκηνή, δεν μπορούσες παρά να σκεφτείς: «Μα πόσο υποτιμημένη είναι αυτή η μπάντα;» Αξίζουν πολύ περισσότερο από όσο τους δίνεται συνήθως.
Από το πρώτο κιόλας κομμάτι, το "Chain of Command", ξεκίνησαν τα ασταμάτητα headbangings! Το "Licensed to Kill" και το "Black", δύο από τα αγαπημένα μου τραγούδια του γκρουπ, με βρήκαν να τραγουδάω μαζί με άλλους φίλους στην πρώτη σειρά, δίνοντας ρέστα. Ακολούθησε το "Iron Eagle", όπου ο Tyrant άνοιξε την επικοινωνία με το κοινό και όλοι μαζί φωνάξαμε το ρεφρέν, ενώ το "King at a Price" - όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο τραγουδιστής - αποτελεί το αγαπημένο του κομμάτι.


Το heavy metal σφυροκόπημα συνεχίστηκε αδιάκοπα με κομμάτια όπως τα "Onward We Toil", "The Mission (1943)", "Harder Than Steel" (ναι, εκεί έγινε το απόλυτο \m/), "Symphony of Terror", "Reign of the Tyrants", "Dark Descent", "Stronger Than You Know", "Take to the Sky" και φυσικά το "Warfare", όπου ο Tyrant έδωσε στον καθένα από εμάς το μικρόφωνο για να τραγουδήσουμε το chorus, δημιουργώντας μια μοναδική στιγμή συλλογικής έντασης.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε με το επικό "Shadow Thief", αφήνοντας όλους μας γεμάτους ενέργεια και ενθουσιασμό. Αξίζει να σημειωθεί πως και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας ήταν ιδιαίτερα επικοινωνιακά, όχι μόνο κατά τη διάρκεια της συναυλίας, αλλά και μετά, όταν μοίρασαν πένες στους οπαδούς που ήρθαν να τους συγχαρούν και να βγάλουν φωτογραφίες μαζί τους.
Τέτοιες μπάντες είναι που θες να βλέπεις ξανά και ξανά. Αρκεί να τις τιμά περισσότερο ο κόσμος, γιατί το αξίζουν και με το παραπάνω!
Για το RockOverdose,
Στέλιος Κρανάς








