Διπλή ηχητική επίθεση σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα στις 25 και 26 Απριλίου αντίστοιχα, καθώς οι Nightrage και Full House Brew Crew (FHBC) θα παρουσίαζαν ζωντανά τις πρόσφατες κυκλοφορίες τους: "Remains of a Dead World", το 10ο άλμπουμ των έμπειρων ηγετών του μελωδικού death metal και "Rise of the Underdogs", έναν άγριο ύμνο από τους ηγέτες του groove metal.
Η συναυλία αρχικά ήταν προγραμματισμένη να γίνει 2 μήνες νωρίτερα, αλλά μετατέθηκε χρονικά λόγω ενός προβλήματος υγείας του Μάριου Ηλιόπουλου. Τα 2 έμπειρα συγκροτήματα θα πλαισιώνονταν από 2 πολύ νεότερα, τους: Grim Love και Oathswan, οι οποίοι αντικατέστησαν τους Temor, όπου ήταν αρχικά προγραμματισμένο να παίξουν. Η σειρά εμφάνισης των συγκροτημάτων δεν ήταν μόνο από τα νεότερα (και λιγότερο δημοφιλή) προς τα παλαιότερα (και δημοφιλέστερα), κάτι απολύτως λογικό, αλλά και από τα πιο εναλλακτικά προς τα παραδοσιακότερα, ξεκινώντας από τα πιο metalcore με ολίγον groove metal, μετά πιο groove metal και τέλος μελωδικό death metal. Θα ήταν η 3η φορά που θα παρακολουθούσα ζωντανά τους FHBC και Nightrage. Και τις 2 προηγούμενες είχαν παίξει αρκετά καλά.
Οι Oathswan μπορεί να είναι ένα νέο συγκρότημα, όμως τα μέλη του έχουν θητεία σε προηγούμενα συγκροτήματα όπου έπαιζαν κάπως διαφορετικά μεταλλικά ιδιώματα. Αποτελούνται από τους: Χρήστο Κοντούλη - φωνητικά (Mask of Prospero), Ανδρέα Καλογερά - drums (Mask of Prospero), Κώστα Μέξη - μπάσο (Aetherian) και Μάνο Κουρή - κιθάρα (Gentihaa), ο οποίος έχει κυκλοφορήσει και το προσωπικό ΕΡ Emerge (2018). Αυτονόητα κάθε μέλος έχει τη δική του συναυλιακή εμπειρία παίζοντας με το συγκρότημα του ως support σε συναυλίες μεγάλων ονομάτων όπως: Tesseract, Thy Art is Murder, Chelsea Grin, Vaden και Dimmu Borgir. Μουσικά κινούνται στο φάσμα του metalcore, djent, post metal με ολίγον progressive. Συναυλιακά ξεκίνησαν πριν έναν χρόνο (27/4/2024) και πρόσφατα (2/2025) ολοκλήρωσαν την βαλκανική περιοδεία τους με 10 σταθμούς. Έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής το ΕΡ (με 4 τραγούδια): “For Those Who Breathe From Darkness”, καθώς και κάποια singles.
Το σετ τους ξεκίνησε κατά τις 20:20 και έπαιξαν με επαγγελματισμό, αλλά και πάθος. Τα τραγούδια τους εναλλάσσονταν μεταξύ των σκληρών metalcore φορμών (και συνεπακόλουθων coarse φωνητικών από τον Χρήστο), όπου οι λοιποί μουσικοί έδιναν ρεσιτάλ δεξιοτεχνίας προεξέχοντος του Μάνου (δεδομένου ότι είναι δύσκολο να παίζει κάποιος τεχνικά σε τέτοιες ταχύτητες) και πιο ήπιων, ήρεμων progressive μερών (και λυρικών φωνητικών). Οι επιρροές των συγκροτημάτων από τα οποία προέρχονται ήταν εμφανείς και αυτό εμπλούτιζε το djent - metalcore που έπαιζαν. Ακόμη και εγώ που δεν είμαι ιδιαίτερος οπαδός του ιδιώματος μερικά μέρη των τραγουδιών τους μου άρεσαν αρκετά! Ολοκλήρωσαν το σετ τους σε ~ 40’ και αποχώρησαν καταχειροκροτούμενοι (δυστυχώς από σχετικά μικρό κοινό, είναι άλλωστε η μοίρα των πρώτων χρονικά εμφανιζομένων συγκροτημάτων), αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις και παρακαταθήκη για μελλοντικές εμφανίσεις και κυκλοφορίες.
Ακολούθησε 10’ διάλειμμα. Η σκηνή ξεστήθηκε και στήθηκε σε χρόνο ρεκόρ για τους Grim Love. Πρόκειται για άλλο ένα νέο συγκρότημα που θα έκανε την παρθενική του συναυλιακή εμφάνιση και θέλει κότσια η πρώτη συναυλία ενός πρωτοεμφανιζόμενου συγκροτήματος να γίνεται σε τόσο σχετικά μεγάλη αίθουσα. Προ ολίγου καιρού (15-1-2025) είχαν κυκλοφορήσει την πρώτη τους πλήρη κυκλοφορία: “Mataroa”. Δεν γνωρίζω εάν εμπνεύστηκαν το όνομα τους από την ταινία τρόμου “Grimm Love” (προσοχή στα 2 “m”) του 2006, εμπνευσμένη από την δολοφονία του Bernd Brandes από τον κανίβαλο Armin Meiwes. Όπως και το προηγούμενο συγκρότημα έχουν στοιχεία metalcore, αλλά θα έλεγα ότι κινούνται περισσότερο προς το groove metal. Είδα κάποιους που φορούσαν t-shirt με το λογότυπο τους, ένδειξη ότι είναι ήδη κάπως γνωστοί σε νεανικό κυρίως ακροατήριο. Ο τραγουδιστής Πέτρος Gkas, ο οποίος τραγουδούσε σχεδόν κολλητά μπροστά σε ένα παλιομοδίτικο μικρόφωνο του ’50 ("Elvis Mic") ήταν ο frontman της μπάντας που ξεσήκωνε το κοινό. Αλλά και τα υπόλοιπα μέλη: George Thomas (κιθάρα), Πάνος Καλαβρέζος (μπάσο) και Νίκων Τζίφας (drums) ήταν επίσης πολύ ενεργά και κινητικά. Με την ευκαιρία να αναφέρω ότι στην μπάντα προστέθηκε ως live μέλος και έτερος κιθαρίστας: ο Σπύρος Pilha των Devil Made Me Do It.
Από καθαρά μουσικής άποψης είναι ένα ενδιαφέρον συγκρότημα για τους οπαδούς του είδους, η μουσική τους ήταν πολύ δυναμική με πολλά ηχητικά ξεσπάσματα, ενώ ενδιαφέρουσες ιδέες παρεμβάλλονταν ανάμεσα στα τυπικά metalcore και groove θέματα. Έπαιξαν με κέφι και ενθουσίασαν το ακροατήριο και μάλιστα κατά την διάρκεια των τραγουδιών τους έγιναν κάποια μικρά mosh-pits. Στην μισή ώρα που διήρκησε το σετ τους έπαιξαν και τα 7 τραγούδια του “Mataroa” (προσωπικά θα ξεχώριζα τα “Hate Unfolds” και “Blood Thread”), αλλά με διαφορετική σειρά απ’ ότι στο άλμπουμ, ενώ δεν έπαιξαν κάποια διασκευή.
Grim Love setlist
01 Wasted Youth
02 Hate Unfolds
03 Sail Away
04 Blood Thread
05 Revival
06 Safe and Sound
07 Shameless
Μεγαλύτερο σε διάρκεια διάλειμμα και προετοιμασία της σκηνής για ένα από τα καλύτερα groove metal συγκροτήματα (και πέρα των ελληνικών συνόρων), τους Full House Brew Crew (FHBC). Αν και το τελευταίο τους άλμπουμ ήταν πιο groove, με κάποια αρκετά ποιοτικά τραγούδια, αλλά ως σύνολο δεν ήταν στο επίπεδο των προηγούμενων, εν τούτοις επί σκηνής ήταν άρχοντες! Ατέλειωτο headbanging από όλα τα μέλη, προεξέχοντος βέβαια του κινητικότατου Βαγγέλη Καρζή. Ενδεικτικό της έντασης ήταν ότι ο ιμάντας της κιθάρας του Γιώργου Τζατζάκη έφευγε κατά διαστήματα, γεγονός που τον δυσκόλευε εν μέρει στο παίξιμο. Η αποκάλυψη όμως ήταν ο μόλις 19 ετών drummer Chris Borméy (από τους Corrupted Symmetry και μέλος της μπάντας από τον Ιούνιο του 2024). Πραγματικά εκπληκτικός για το νεαρό της ηλικίας του και στον ρόλο του drummer σε ένα τέτοιου μεγέθους συγκρότημα, τον οποίο διεκπεραίωσε άψογα. Τον σιγοντάριζε στον ρυθμό και ο επίσης αεικίνητος μπασίστας Σπύρος Δαφαλιάς. Όμως και το κοινό ανταποκρίθηκε με headbanging και μικρά mosh pits.
Όπως ανέφερε ο Βαγγέλης υπάρχουν 4 τρόποι υποστήριξης του κοινού προς μία μπάντα: η παρουσία του σε συναυλίες, το θερμό χειροκρότημα, το merchandise και να φωνάζουν στα ρυθμικά μέρη, το οποίο και επιζητούσε για το επόμενο τραγούδι (νομίζω το “No One's Safe”). Στην περίπου μία ώρα του σετ τους έπαιξαν σχεδόν ολόκληρο το “Rise of the Underdogs” (8 από τα 9 τραγούδια εκτός από το “Nightmare”). Ευτυχώς έπαιξαν και 5 κλασσικές επιτυχίες τους: “Hollow God”, “Black Flag”, “Cannot Be Judged”, “No One's Safe”, με κορυφαία κατ΄ εμέ στιγμή την κιθαριστική μελωδία του “Me Against You”.
Full House Brew Crew setlist
01 Voice
02 Flaws
03 Violence
04 Hollow
05 Black Flag
06 Me Against
07 Cannot
08 Fake
09 Downfall
10 Rise Under
11 Home
12 Safe
13 Bleed
Η βραδιά θα ολοκληρωνόταν με τους πολύπειρους Nightrage. 25 χρόνια υπάρχουν ως συγκρότημα και με 10 πλήρεις κυκλοφορίες στο ενεργητικό τους. Το μεγάλο ευτύχημα ήταν ο Μάριος Ηλιόπουλος ξεπέρασε την εγκεφαλική αιμορραγία και το κοινό θα τον απολάμβανε για άλλη μία φορά. Δεν ξέρω πόσοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι το πρώην Ελληνοσουηδικό συγκρότημα έχει γίνει σχεδόν ελληνικό μετά την αποχώρηση του Magnus Söderman στην κιθάρα και την αντικατάσταση του από τον Κώστα Αλβανό. Δεν είμαι 100% σίγουρος εάν αυτό είναι μόνιμο ή αφορούσε μόνο τις συγκεκριμένες συναυλίες. Ήταν πολύ ουσιαστικός κιθαρίστας (είχε θητεία στους Psyanide από το 2018). Ο μόνος αλλοδαπός που έχει απομείνει είναι ο Βενεζουελανός μπασίστας Francisco Escalona, για άλλη μία φορά σταθερός στον ρόλο του.
Τι να πούμε για την σκηνική παρουσία τους. Για άλλη μία φορά έδωσαν ρέστα! Ο τραγουδιστής Μάριος Τόγκας ήταν υπερδραστήριος και υπερκινηκότατος. Ανελέητο και ασταμάτητο headbanging, δεν ξέρω πόσα χιλιόμετρα διήνυσε στην σκηνή πάνω - κάτω. Έδινε τον ρυθμό της ηχητικής επίθεσης. Ήμουν υποψιασμένος, καθώς τον είχα δει πριν λίγες μέρες να τραγουδάει με το άλλο συγκρότημα που συμμετέχει, τους Herta. Όσον αφορά την μουσική αξία των Μάριου Ηλιόπουλου και Φώτη Bernado δεν νομίζω ότι χρειάζονται σχόλια! Για άλλη μία φορά απέδειξαν επί σκηνής πόσο αξιόλογοι μουσικοί είναι. Αντίστοιχα και το κοινό ήταν εκδηλωτικό και φάνηκε να το διασκεδάζει. Για το τέλος επεφύλαξαν μία έκπληξη, καθώς θα συμμετείχαν και guest μουσικοί: στο “Affliction” θα τραγουδούσε και ο Μάκης Μάκουλας των Beyond Perception και στο “The Tremor” θα έπαιζε (8χορδη!) κιθάρα το έτερο μέλος των Herta Γιάννης Κοτζιάς.
Όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος, έτσι και το σχεδόν ωριαίο σετ των Nightrage. Συνολικά έπαιξαν 12 τραγούδια, μόλις 3 από το Remains of a Dead World (το οποίο υποτίθεται ότι θα παρουσίαζαν ζωντανά) και 9 από τα 3 πρώτα άλμπουμ της πρώτης ένδοξης περιόδου. Δεν με χάλασε καθόλου αυτό, υποθέτω και τους περισσότερους παρευρισκομένους. Εκτός αυτού, όταν έχουν να επιλέξουν 12 τραγούδια από 10 κυκλοφορίες (συνολικά από περίπου 120 τραγούδια), τι να πρωτοχωρέσει σε αυτό το έρημο το setlist?
Στα αρνητικά της βραδιάς ήταν ο σχετικά κακός ήχος ιδιαίτερα στα πρώτα τραγούδια των Nightrage. Οι κιθάρες ήταν χαμηλά και υπερκαλύπτονταν από τα υπόλοιπα όργανα. Κρίμα γιατί είναι ένα συγκρότημα που βασίζεται στις κιθάρες. Κάπου διάβασα πρόσφατα ότι ο Μάριος είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός riffs στον κόσμο! Έστω και δια της υπερβολής έχει μία μεγάλη δόση αλήθειας. Αδικήθηκε και η παρουσία του Κώστα. Επίσης το κοινό ήταν μεν εκδηλωτικό και αριθμητικά επαρκές (ανάμεσα τους και μουσικοί άλλων συγκροτημάτων), αλλά σχετικά λίγο για μία τέτοια (πολυαναμενόμενη) συναυλία. Δεδομένης της συμφέρουσας τιμής του εισιτηρίου (15 €) και ότι θα έπαιζαν 4 συγκροτήματα (2 εκ των οποίων αναγνωρισμένης μουσικής και εμπορικής αξίας) επί 4 ώρες θεωρώ ότι θα έπρεπε να υπήρχαν περισσότεροι θεατές. Από την άλλη μεριά αναγνωρίζω εκτός των οικονομικών δυσκολιών, τα τελευταία χρόνια γίνονται αρκετές συναυλίες (και τις καθημερινές) οπότε ο μέσος μεταλλάς δεν ξέρει που να πρωτοπάει. Αναγκαστικά πρέπει να επιλέξει. Π.χ. την επόμενη ημέρα στο ίδιο club θα έπαιζαν οι Dark Tranquility, Moonspell με εισιτήριο 35 - 38 €. Στον αντίποδα, λόγω του σχετικά μικρότερου ακροατηρίου, ο χώρος άδειασε γρήγορα και οι εναπομείναντες θεατές (και ο γράφων) είχαν την δυνατότητα να μιλήσουν με φίλους και μέλη των συγκροτημάτων για αρκετή ώρα, καθιστώντας την εκδήλωση πιο οικεία.
Κοντολογίς, η εν λόγω συναυλία ανέδειξε 2 ανερχόμενα συγκροτήματα (Grim Love και Oathswan), τα οποία είχαν την ευκαιρία να παίξουν μπροστά σε μεγαλύτερο κοινό και επιβεβαίωσε επί σκηνής την αξία των Nightrage και Full House Brew Crew, τους οποίους ευελπιστούμε να δούμε πολλές φορές ακόμη.
Nightrage setlist
01 Being Nothing
02 Euphoria Within Chaos
03 A Throne of Melancholy
04 Elusive Emotion
05 Scathing
06 Phantasma
07 Frozen
08 Dark Light
09 Descent Into Chaos
10 In My Heart
11 Spiral
12 Affliction
12 The Tremor
Για το RockOverdose,
Παναγιώτης Παπανδρεόπουλος
Φωτογραφίες: Μαρία Μέλλιου
Comments
