Ένα από τα δυνατότερα line-up της φετινής χρονιάς, πάντοτε κατά την προσωπική μου γνώμη, στην πόλη της Θεσσαλονίκης είχαμε χθες 24/09 στο Block 33 (μαζί με εκείνο των Venom Inc, Krisiun, Hate τον Μάιο). Ποια η ομοιότητα μεταξύ αυτών των δύο event; Είναι απλό. Όπως και τότε, έτσι και τώρα είχαμε τη δυνατότητα να δούμε τρεις φοβερές μπάντες που μπορούν άνετα να σταθούν ως headliners σε solo περιοδεία, κουβαλώντας στις πλάτες τους πλούσια δισκογραφία και χιλιόμετρα.
Αυτή τη φορά στο stage ανέβηκαν κατά σειρά οι Sadist, Obscura και οι Suicidal Angels. Δυστυχώς, μία αρνητική ομοιότητα μεταξύ αυτών των δύο line-up ήταν η χλιαρή συμμετοχή του κόσμου, σε βαθμό να με κάνει εμένα προσωπικά να αναρωτιέμαι και να θλίβομαι, γιατί τέτοια events αξίζουν άκρως υποστήριξη, πόσο μάλλον όταν οι ίδιοι οι μουσικοί τα δίνουν όλα επάνω στη σκηνή, ο ήχος είναι αυτός που πρέπει και το performance σε υψηλά επίπεδα. Σε καμία περίπτωση η προσέλευση του κόσμου (ήμασταν δεν θα ήμασταν λίγο παραπάνω από 100 άτομα) δεν αντιστοιχούσε στη βαρύτητα των ονομάτων που παρήλασαν στο Block 33 και μας έκαναν να κοπανηθούμε στο κάγκελο, το καθένα ξεχωριστά.
Αφού βγάλαμε το άχτι μας περί συμμετοχικότητας (ή μη) του κόσμου, πάμε τώρα στο συναυλιακό κομμάτι της βραδιάς, που ήταν πολύ ενδιαφέρον: Πρώτοι εμφανίστηκαν στη σκηνή οι Sadist από την Γενεύη της Ιταλίας, που φέρουν μια μουσική ιστορία σχεδόν 35 ετών και πολλές εμφανίσεις τόσο σε Ιταλία όσο και σε πολλά ευρωπαϊκά metal φεστιβάλ. Δεν θυμάμαι να έχουν ξαναπαίξει Θεσσαλονίκη πιο πριν, κι αυτό ήταν ακόμη ένας λόγος να τους δει κανείς από κοντά. Το στυλ της μπάντας το χαρακτηρίζει η αυθεντικότητα, η πολυπλοκότητα στα riffs με δυναμικά σημεία και η experimental φύση τους σε progressive metal ήχους, αλλά πιάνουν επιρροές μέχρι και από jazz και oriental ήχους, και αυτό ακριβώς μας παρουσίασαν.
Setlist:
-
Respirium
-
Something to Pierce
-
Accabadora
-
Sometimes They Come Back
-
Escogido
-
India
-
Season in Silence
-
The Attic and the World of Emotions
-
Tribe


Δεύτεροι βγήκαν οι Obscura, που είχαν τουλάχιστον μια δεκαετία να εμφανιστούν στη χώρα μας, και μας αποζημίωσαν όλη αυτή την αναμονή με ένα πολύ ωραίο setlist από διάφορους δίσκους τους. Το group έχει αλλάξει εμφανώς μουσικές πλεύσεις, αλλά και όλα τα μέλη της πλην του Steffen Kummerer, που είναι και η καρδιά τους. Μου άρεσαν οι παλιοί Obscura με το πιο σκοτεινό τους technical death που ήταν από άλλον πλανήτη, μου αρέσουν και οι τωρινοί με το πιο εμπορικό melodic/prog death metal. (Βέβαια, η ζυγαριά γέρνει κατά πολύ στους παλιούς Obscura… κι ευτυχώς μας παίξανε κι ένα “Anticosmic Overload” από το Cosmogenesis, έτσι να θυμηθούμε λίγο τα παλιά.)
Setlist:
-
Forsaken
-
Silver Linings
-
Evenfall
-
Emergent Evolution
-
In Solitude
-
Devoured Usurper
-
Akroasis
-
The Sun Eater
-
The Anticosmic Overload
-
When Stars Collide
-
Septuagint

Τελευταίοι, αλλά όχι καταιδρωμένοι (για την ώρα τουλάχιστον, γιατί μετά στάζαμε όλοι στον ιδρώτα από το live τους… όπως και σε κάθε τους εμφάνιση φυσικά) βγήκαν οι old school thrashers Suicidal Angels. Μια μπάντα που δεν σε απογοητεύει ποτέ και είναι ιδιαίτερα γνώριμη και συμπαθής, με τις συχνές της εμφανίσεις στο κοινό της Θεσσαλονίκης, και μας ανταποδίδει πάντοτε αυτή την εκτίμηση. Ο straight-to-the-bone ήχος και οι στίχοι τους πλημμύρισαν το Block 33, με το κοινό να τραγουδάει μαζί τους. Όλα τα κομμάτια ήταν ένα κι ένα στο setlist, ξεκινώντας από το “Reborn in Violence” , ενώ το “Capital of War” έκλεισε τη βραδιά με έναν δυνατό χαμό και moshpit!
Setlist:
1.Reborn in Violence
2.Crypts of Madness
3.Purified by Fire
4.Apokathilosis
5.When the Lions Die
6.The Return of the Reaper
7.Years of Aggression
8.Bloody Ground
9.Capital of War
Συνολικά, ήταν μια βραδιά γεμάτη πάθος, ενέργεια και μουσική ποιότητα που αποδεικνύει πως η metal σκηνή της Θεσσαλονίκης έχει ακόμα πολλά να προσφέρει. Παρά την απογοητευτικά μικρή προσέλευση, όσοι βρεθήκαμε εκεί ζήσαμε μια μοναδική εμπειρία με τρεις μπάντες που τιμούν το είδος τους και αφήνουν το στίγμα τους. Ελπίζω τέτοια events να συνεχίσουν να γίνονται και να βρουν την ανταπόκριση που τους αξίζει, γιατί τέτοια live αξίζουν κάθε στιγμή και κάθε παλμό από το κοινό τους.
Για το RockOverdose,
Στέλιος Κρανάς

















