Οι αμερικανοί Valley Of The Sun είναι αναμφισβήτητα μία ραγδαία ανερχόμενη δύναμη στα stoner rock χωράφια. Το EP “The Sayings Of The Seers” έστρεψε πίσω στο 2011 τα πρώτα μάτια πάνω τους, με το καθόλου ανανεωτικό, αλλά καθ'όλα πορωτικό fuzz rock τους, ενώ το “Riding The Dunes” έγινε για αρκετούς το soundtrack εκείνου του καλοκαιριού. Το δεύτερο χτύπημα “Electric Talons Οf The Thunderhawk” οδήγησε το συγκρότημα στην αγκαλιά της Fuzzorama Records, χαρίζοντας του έκθεση σε ακόμα μεγαλύτερο κοινό. Θα πόνταρε κανείς τα λεφτά του ότι με την πρόσφατη έκρηξη του stoner rock στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, όλο και κάποιος θα εκμεταλλευόταν την ευκαιρία να τους φέρει προς τα μέρη μας. Τελικά, η εμφάνιση τους εντάχθηκε στα πλαίσια του δεύτερου “jam” της ραδιοφωνικής εκπομπής Full Throttle, καθιστώντας τη φάση ακόμα πιο ενδιαφέρουσα και το τελικό αποτέλεσμα 100% μερακλήδικο.
Το ιδιότυπο αυτό “πάντρεμα” με τρία ακόμα ελληνικά σχήματα, στέφθηκε με επιτυχία, προσφέροντας μας μια δυνατή βραδιά, από την αρχή ως το τέλος. Φουριόζικη εκκίνηση με τους φερέλπιδες Burn The Sun, οι οποίοι απεδείχθησαν μια καλολαδωμένη μηχανή ασταμάτητου groove, συνέχεια με τους Godsleep, οι οποίοι συνδίασαν doom αξιώσεων και ψυχεδέλεια απαιτήσεων, μοιάζοντας προορισμένοι για μεγάλα πράγματα και rock στο ρελαντί με τους μετα-grungers Yellow Devil Sun, οι οποίοι έπαιξαν με την άνεση του έμπειρου, αλλά και τον ενθουσιασμό του πρωτάρη ταυτόχρονα.
Κι εκεί που περιμέναμε να κοπεί το σύμπαν με τους αγόραρους από το Cincinatti, σκάει η μεγάλη ξενέρα: Ο γαλλικής υπηκοότητας μπασίστας τους, έχασε την ταυτότητα του και κατά συνέπεια δεν πέρασε ποτέ τα σύνορα για την Ελλάδα. Οι δύο εναπομείναντες, πήραν τη δύσκολη απόφαση να ροκάρουν για πάρτη μας ως ντουέτο, πράγμα που αφενός τους τιμά, αφετέρου όμως θα μπορούσε να τους εκθέσει ανεπανόρθωτα.
Δεν αρκούσαν παρά οι πρώτες νότες του εναρκτήριου “Worn Teeth” όμως, για να σβήσει κάθε αμφιβολία: Αυτή η μπάντα μπορεί να πέσει, αλλά θα πέσει μαχόμενη!
Ο ήχος νομοτελειακά θα ακουγόταν σε αρκετά σημεία άδειος, όμως το δίδυμο είχε καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να μασκάρει τις αδυναμίες του, καταρχήν στέλνοντας το σήμα της κιθάρας ταυτόχρονα και στον ενισχυτή του μπάσου, αλλά κυρίως παίζοντας ψυχωμένα από το πρώτο ως το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Ο Aaron Boyer ταλαιπωρούσε τα ντραμς, όπως λίγοι στον πλανήτη μπορούν, την ίδια στιγμή που πόζαρε για τα φλας των φωτογράφων, χωρίς να χάνει νότα. Η φωνάρα που ακούμε στα άλμπουμ έβγαινε κρυστάλλινη από το στόμα του Ryan Ferrier, ενώ τα ξεσηκωτικά riffs του, οδηγούσαν το κοινό σε χορευτικού τύπου ξεσπάσματα.
Αυτό το συγκρότημα αν είχε μπασίστα, θα γάζωνε τα πάντα! Η πικρή πραγματικότητα όμως, υπενθύμιζε επίμονα ότι δεν είχε, οπότε οι Ryan & Aaron απλά απέσπασαν ό,τι περισσότερο μπορούσαν από μια άσχημη συγκυρία. Έπαιξαν δυσαναλόγως καλά για το handicap που διέθεταν, αλλά δε μας παρέδωσαν τη συναυλία που θα μπορούσαν με πλήρες lineup.
Σε κάθε περίπτωση, η υποσχέση επιστροφής για την full Valley Of The Sun εμπειρία τον επόμενο Απρίλη δόθηκε. Αδημονούμε...
Για το Rock Overdose,
Δημήτρης Σούρσος
Comments
