Ανταπόκριση: Moira’s Touch, Primal Roots, Daisy Οn Α Shelf @ Black Temple, Αθήνα (21/02/2026)

---

Πρωτοάκουσα τους Moira's Touch και μάλιστα ζωντανά (στην πρώτη τους συναυλία) πριν περίπου 10 μήνες και είχα εντυπωσιαστεί (https://rockoverdose.gr/illusive-mirrors-moiras-touch-still-dusk/). Τότε είχα γράψει πως «μου έκαναν πολύ θετική εντύπωση και αναμένω την πρώτη τους ολοκληρωμένη κυκλοφορία». Και να που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την ζωντανή παρουσίαση της. Σύμφωνα με την δική τους περιγραφή «τα 11 τραγούδια του άλμπουμ έχουν επιρροές από συγκροτήματα όπως: Black Sabbath, Dio, Judas Priest, αλλά ταυτόχρονα έχουν τη δική τους ταυτότητα». Δεν διαφωνώ καθόλου (ιδίως στα περί δική τους ταυτότητος), θα προσέθετα όμως ότι είναι περισσότερο επηρεασμένοι από Black Sabbath περιόδου Tony Martin, Dio. Προσωπικά αν και προτιμώ κάποια τραγούδια σε σχέση με κάποια άλλα, δεν νομίζω ότι υπάρχει μέτρια στιγμή στο album αυτό. Επιτέλους, μία αξιόλογη ελληνική κυκλοφορία του ιδιώματος αυτού! Υπάρχουν αρκετά αξιόλογα ελληνικά power, true heavy, stoner, thrash, death, κτλ συγκροτήματα, όχι όμως metal - doom στυλ Black Sabbath.

---

Την συναυλία θα ξεκινούσε το νεανικό συγκρότημα με το ασύνηθες όνομα Daisy on a Shelf. Ηχητικά  θυμίζουν τους Dead Daisies, το συγκρότημα που συμμετείχε ο Glenn Hughes την περίοδο 2019 – 23 και μάλιστα είχαν παίξει και μία φορά στην Ελλάδα. Και αυτοί είναι ροκ αλλά πιο εναλλακτικό. Σχηματίστηκαν στις αρχές του 2017 και το καλοκαίρι του 2019 ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ “Into The Cold”, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9/3/2020 (ακριβώς με την έναρξη των lockdowns). Πρόκειται για ένα καταληκτικό άλμπουμ εναλλακτικού-indie μεν, «τσαμπουκαλεμένου» δε rock, με πολύ έξυπνες, δυνατές και δομημένες συνθέσεις στυλ Placebo, Arctic Monkeys και λιγότερο Pulp που κατά την ταπεινή μου άποψη θα μπορούσαν να «σταθούν» και διεθνώς. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς αποχωρεί ο τραγουδιστής Γιάννης Γκαβάσης, ο οποίος είχε μεγάλο ρόλο στην σύνθεση και τους στίχους. Μετά από απραξία ενός έτους εισήλθε στο συγκρότημα η μέχρι και σήμερα τραγουδίστρια Μαίρη Σαλισβουράκη, ενώ αποχώρησαν κάποια - εισήλθαν νέα μέλη (Χρήστος Σταματάκης, Μάριος Κωνσταντουδάκης στις κιθάρες και Δημήτρης Μιλούσης στα drums). Από την αρχική σύνθεση έχει απομείνει μόνον ο μπασίστας Αποστόλης Κιάσσος με αποτέλεσμα την σταδιακή αλλαγή φυσιογνωμίας του συγκροτήματος από alternative rock σε πιο βαριά alternative metal κατεύθυνση. Από το 2021 και εντεύθεν έχουν κυκλοφορήσει 3 singles και ετοιμάζονται για νέα κυκλοφορία όπως ανακοίνωσαν.

---

---

Το σετ των Daisy on a Shelf ξεκίνησε στις 20:27 με ένα ορχηστρικό εισαγωγικό και στην συνέχεια έπαιξαν το “Stay Away”. Χειροκροτήματα από το σχετικά λιγοστό κοινό και ακολούθησε ένα επίσης τραγούδι από single, το “Scattered in the Night”. Η Μαίρη εκτός από καλή τραγουδίστρια, ως frontwoman απέδιδε τα τραγούδια με αρκετή θεατρικότητα και χαρακτηριστικές κινήσεις και εκφράσεις του προσώπου, ενώ και τα υπόλοιπα μέλη είναι αρκετά καλοί μουσικοί. Οι πρόσφατες συνθέσεις μπορεί να είναι πιο heavy, αλλά κατ’ εμέ υπολείπονται σε σχέση με τις αντίστοιχες του άλμπουμ. Λίγο πριν την έναρξη του ακυκλοφόρητου και πιο ήρεμου (προς μπαλάντα) “The Boy Who Cried Wolf” παρουσιάστηκαν κάποια μικρά προβλήματα με το drumkit και τον ήχο γενικότερα (ο οποίος ήταν λίγο «μπουκωμένος» καθ’ όλη την διάρκεια του σετ τους), τα οποία ευτυχώς επιλύθηκαν γρήγορα, ενώ το επόμενο “Personal Desire” ήταν το τελευταίο από τα 3 τραγούδια που κυκλοφόρησαν μετά το 2021. Ακολούθησαν δύο διασκευές: “The Kill” (διασκευή Thirty Seconds to Mars, στοιχηματίζω ότι λίγοι μεταλλάδες έχουν ακούσει εσκεμμένα τραγούδια τους) και “Holy Diver” (διασκευή Dio), ενδεικτικά των επιρροών τους, δηλ. από εναλλακτικό ροκ και κλασικό metal. Το κοινό είχε ήδη πυκνώσει, ανάμεσα τους υπήρχαν αρκετοί θαυμαστές τους και για το τέλος έπαιξαν δύο επίσης ακυκλοφόρητα (“Sirens” και “M.A.R.I.A.M.”) από την νέα επερχόμενη κυκλοφορία τους, την παρουσία της οποίας θα ήθελαν να κάνουν σε επόμενη συναυλία τους. Κοντολογίς, στo 40’ set τους έπαιξαν και τα 3 τραγούδια της νέας περιόδου, 3 ακυκλοφόρητα, 2 διασκευές και κανένα από το αξιόλογο “Into The Cold” άλμπουμ στέλνοντας το μήνυμα, ότι έχουν αλλάξει ελαφρώς μουσική κατεύθυνση (και μέλη) και μάλλον δεν πρόκειται να ξανα-ασχοληθούν με αυτό. Και οι Iron Maiden άλλαξαν τραγουδιστή (ελαφρώς και ύφος) το 1981, όμως παίζουν ακόμη μέχρι και σήμερα τραγούδια της πρώτης περιόδου. Πάντως οι Daisy on a Shelf άφησαν καλές εντυπώσεις και άρεσαν στο νεανικό κυρίως κοινό.

 

Daisy on a Shelf setlist                 

  Intro

1 Stay Away

2 Scattered in the Night

3 Boy Who Cried Wolf

4 Personal Desire

5 The Kill (διασκευή Thirty Seconds to Mars)

6 Holy Diver (διασκευή Dio)

7 Sirens

8 M.A.R.I.A.M.

---

---

Σύντομο διάλειμμα (~ 15’) και λίγο μετά τις 21:20 εμφανίστηκαν στην σκηνή οι γνώριμοι σε μένα Primal Roots τους οποίους έχω δει ήδη 2 φορές στο πρόσφατο παρελθόν (https://rockoverdose.gr/praying-mantis-primal-roots-death-disco/ και https://rockoverdose.gr/aephanemer-primal-roots-holywood-stage/). Πρόκειται για ένα σχετικά νέο (από το 2019) πολυεθνικό heavy metal συγκρότημα (με ολίγον progressive και alternative) με έδρα την Αθήνα. Ο μόνος ¨Ελληνας είναι ο πολύ δυναμικός, όπως αποδείχθηκε, drummer Αργύρης Κυριάκος (έχουν περάσει αρκετοί από αυτή την θέση).

Ξεκίνησαν με το πρόσφατο single τους “Made in Hell” και συνέχισαν με δύο «κλασικά» τραγούδια τους από το μοναδικό μέχρι στιγμής άλμπουμ τους “Stand Up” (2022), τα: “Race to the Red Light” και “Stand Up”. Η συναυλία πήγαινε «τραίνο»! Η βρετανίδα τραγουδίστρια Rachel Cassar ξεσήκωνε το κοινό μιλώντας σχεδόν αποκλειστικά στα ελληνικά αυτή τη φορά. Εκτός της εκπληκτικής φωνής της, πήγαινε πάνω - κάτω στην μικρή σκηνή κάνοντας συχνά headbanging με την πλούσια κόμη της, όπως έκαναν και οι 2 «έγχορδοι»: η τυνήσια μπασίστρια Amira Debaieb και ο ισπανός δεξιοτέχνης κιθαρίστα Alejandro Lobato, ο οποίος έπαιξε επάξια και τα πιο απαιτητικά μέρη. Στη συνέχεια έπαιξαν κάποια ακυκλοφόρητα τραγούδια, όπως το “Who Cares (Hey!)” (αναφέρεται στην κακοποίηση των γυναικών, το οποίο είχε παιχτεί και τον Οκτώβριο) και το εντελώς καινούριο “Nemesis”, που αναφέρεται στο πως πρέπει να αντιμετωπίζει κάποιος την ζωή του σε σχέση με τα social media.

---

---

Γενικώς οι Primal Roots έχουν στίχους κοινωνικού περιεχομένου. Όπως ανακοίνωσαν είναι στο στούντιο (στην «φωλιά» τους) και γράφουν τραγούδια για το νέο επερχόμενο άλμπουμ. Συμπαθητικά τα 2 αυτά τραγούδια, αναμένουμε το νέο υλικό τους. Ακολούθησε το γνωστό “Send in the Clowns” (αναφέρεται στους πολιτικούς εν γένει). Και ενώ η Rachel προλόγιζε ένα ακόμη ακυκλοφόρητο, το “Time has Come” διαπιστώθηκε ότι είχε διαρραγεί ένα τύμπανο (όπως και στην προηγούμενη συναυλία τους τον Οκτώβριο). Τα σπάει κυριολεκτικά ο Κυριάκος! Αναγκαστικό ολιγόλεπτο διάλειμμα για την αντικατάσταση του τυμπάνου, που ευτυχώς υπήρχε ανταλλακτικό και μετά από λίγο full τα γκάζια πάλι! Θα ακολουθούσε μία τριπλέτα τραγουδιών - δυναμίτης από το “Stand Up” άλμπουμ, τα: “Say It”, “Black” και “Tribal Dream”. Ιδίως τα 2 τελευταία, τα θεωρώ ως τα κορυφαία τους. Όμως λόγω χρονικών περιορισμών παρέλειψαν το αγαπημένο μου “Black”. Το σετ τους ολοκληρώθηκε στις 22:00 ακριβώς και σε  38’ ερμήνευσαν σχεδόν άψογα 9 τραγούδια, εκ των οποίων 3 ακυκλοφόρητα. Αποχώρησαν  καταχειροκροτούμενοι και κέρδισαν ακόμη και αυτούς που τους άκουσαν για πρώτη φορά.

 

Primal Roots setlist       

01 Made in Hell

02 Race to the Red Light

03 Stand Up

04 Who Cares (Hey!)

05 Nemesis

06 Send in the Clowns

07 Time Has Come

08 Say It

09 Tribal Dream

---

---

Περίπου 20΄ διάλειμμα για τους αποψινούς headliners Moira's Touch που θα παρουσίαζαν το πρώτο τους ομώνυμο album. Το «πρόπλασμα» του συγκροτήματος έγινε με το άλμπουμ “Flair” (3/3/2024) ως αποτέλεσμα της συνεργασίας της τραγουδίστριας Ιωάννας Κόλλια (Joan Kollia) (Diamond Signs) με τον ποιητή - αφηγητή Μιχάλη (Makk) Γιαννόπουλο (Morrowphobia). Στο άλμπουμ συμμετείχε ο νυν κιθαρίστας τους Δημήτρης Κοσκινάς (September Code, Art of Simplicity, Morrowphobia), ενώ την παρούσα σύνθεση των Moira's Touch πλαισιώνουν ο μπασίστας Παναγιώτης Γκατσόπουλος (Disharmony, Scar of the Sun), ο drummer Φοίβος Ανδρίοπουλος (πασίγνωστος, με αναρίθμητες συνεργασίες και συμμετοχές), ενώ ως μία μικρή έκπληξη για την συγκεκριμένη συναυλία ήταν η συμμετοχή της κιθαρίστριας των Diamond Signs Ιωάννας Μητσιώνη (υποθέτω πως ήταν guest εμφάνιση), πάντως το group εμφανίστηκε με 2 βιρτουόζους κιθαρίστες. Άπαντες εξαιρετικοί μουσικοί και εμπειρότατοι.

---

---

Εμφανίστηκαν στην σκηνή στις 22:20 (σύμφωνα με το πρόγραμμα) ενώ από τα ηχεία παιζόταν το ορχηστρικό εισαγωγικό “Projection” με ταυτόχρονη προβολή “sci-fi” γραφικών στην οθόνη πάνω από το συγκρότημα και εισήλθαν στο «κυρίως μενού» με το “Villainy”, όπου εμφανίστηκε η Ιωάννα με ένα λευκό πέπλο (που ενδεχομένως να παρέπεμπε στις αρχαίες Μοίρες). Εκπληκτική φωνή, υψίφωνος αλλά με μεγάλο εύρος από τις καλύτερες που υπάρχουν στον χώρο της ελληνικής (και ακόμη παραπέρα) σκηνής. Ενώ παιζόταν το κομμάτι κάποιος τεχνικός έκανε ρυθμίσεις στον ήχο με τις υποδείξεις του Δημήτρη. Ευτυχώς δεν υπήρξαν περαιτέρω ηχητικά προβλήματα. Με το που τελείωσε η Ιωάννα εμφανώς συγκινημένη ευχαρίστησε το κοινό για την ανταπόκριση (υπήρχε ικανοποιητική πληρότητα στο club). Το συγκρότημα ξεκίνησε ως μία ιδέα και δεν περίμενε ότι θα εξελιχθεί έτσι. Ανάμεσα σε αυτούς που ευχαρίστησε ήταν φυσικά ο Μιχάλης Γιαννόπουλος, ο Δημήτρης Κοσκινάς, ο παραγωγός του δίσκου Γιάννης Φασουλάκης (μέλος των Dryed που συντέλεσε στην αισθητική του ήχου και μπασίστας στο άλμπουμ, ενώ drummer ήταν ο Νίκος Μοίρας, «όνομα και πράγμα», επίσης μέλος των Dryed) και οι γραφίστες Paper Goblin. Συνέχισαν ακάθεκτοι με το “Eerie Lies”, ενώ στο “Naysayers (Thurible Ritual)” και ενώ ο Δημήτρης έπαιζε Malmsteen-ικά solos, η Ιωάννα πήγε προς τα drums και άναψε ένα τεράστιο θυμιατό, το οποίο περιέφερε και μετά το τοποθέτησε μπροστά από το μικρόφωνο, το οποίο και παρέμεινε καθ’ όλη την διάρκεια του σετ τους. Κάπου λίγο μετά την μέση του σετ ήρθε ο πρώτος προσκεκλημένος, ο τραγουδιστής Jon Soti (Γιάννης Σωτηρόπουλος) για να ερμηνεύσει μαζί με την Ιωάννα το “Tarry”, το οποίο στον δίσκο συν-ερμηνεύει ο Γιάννης Παπανικολάου. Ο Jon Soti είναι ο εξαιρετικός τραγουδιστής των Stellar Veil, οι οποίοι πριν λίγες ημέρες είχαν παίξει μαζί με τους Diamond Signs (https://rockoverdose.gr/destiny-calls-stellar-veil-diamond-signs-live-kyttaro-live-club/). Οι ακροατές απόλαυσαν εκπληκτικές ερμηνείες από τους δύο τραγουδιστές. Οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν, όταν το επόμενο τραγούδι “Now I Wonder” διασκευάστηκε από τους Diamond Signs. Οι Παναγιώτης Γκατσόπουλος και Φοίβος Ανδρίοπουλος έδωσαν προσωρινά την θέση τους στην Κική Καρανικόλα και Μαρία Αμπατζόγλου αντίστοιχα. Μικρή καθυστέρηση μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες ρυθμίσεις, αλλά άξιζε τον κόπο. Όμως, ίσως η καλύτερη στιγμή ήταν στο τέλος, όταν η σκηνή γέμισε από παιδιά και εφήβους/έφηβες, μαθητές/τριες φωνητικής του Αριάδνειου ωδείου, όπου μαζί με την δασκάλα τους, την Ιωάννα και τα υπόλοιπα μέλη (τα οποία αναγκαστικά «καλύφτηκαν» από τους μαθητές/τριες) ερμήνευσαν το “Trammel Winds”. Εννοείται ότι άπαντες και κυρίως οι νεαροί/ες μαθητές/τριες καταχειροκροτήθηκαν παρατεταμένα στο τέλος. Ήταν το επιστέγασμα μίας άκρως πετυχημένης συναυλίας και από τα 3 συγκροτήματα. Η ώρα ήταν λίγο μετά τις 23:30 και οι Moira's Touch είχαν ερμηνεύσει αποκλειστικά ολόκληρο το παρθενικό τους άλμπουμ όχι σε 56’ που διαρκεί στουντιακά, αλλά σε 72’ με τις μικρο-καθυστερήσεις, αλλαγές μελών και ρυθμίσεων, κτλ.

---

---

Κατ’ εμέ το μόνο μελανό σημείο ήταν ότι οι Primal Roots αναγκάστηκαν να περικόψουν ένα από το καλύτερα τραγούδια τους διάρκειας λίγο μικρότερης των 5’. Τα μεσάνυχτα θα ξεκινούσε ένα πάρτυ και έπρεπε ο χώρος να εκκενωθεί. Καλά όλα αυτά, αλλά εάν η συναυλία τελείωνε ή αντίστοιχα το πάρτυ ξεκινούσε 5’ αργότερα τι θα γινόταν? Έστω και έτσι πιστεύω πως όλοι (κοινό και μέλη συγκροτημάτων) έμειναν ευχαριστημένοι παρόλα τα μικροπροβλήματα (ελαφρώς και στον ήχο), γεγονός που αποτυπώθηκε και στο merchandise όλων των συγκροτημάτων.

Moira's Touch setlist

01 (Intro/Projection) Villainy

02 Eerie Lies

03 Naysayers (Thurible Ritual)

04 Moira's Touch

05 Willful Ignorance

06 Perpetual Promises

07 Tarry (ft. Jon Soti)

08 Now I Wonder (διασκευασμένο από τους Diamond Signs)

09 Lenity

10 Malevolent

11 Trammel Winds (ft. χορωδία Αριάδνειου Ωδείου)

Για το RockOverdose.

Κείμενο - Φωτογραφίες: Παναγιώτης Παπανδρεόπουλος

---

 

Comments